Займальную навіну паведаміла сваім чытачам славгарадская раённая газета.

Работнікі мясцовага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях правялі рэйдавае мерапрыемства па зімовых вадаёмах і параілі аматарам зімовай рыбалкі выконваць меры засцярогі.

У прыватнасці, нагадалі рыбакам, што таўшчыня лёду павінна быць не менш за сем сантыметраў.

Чаму ратавальнікі выбралі для рэйду час анамальных маразоў, застаецца загадкай.

Тут адно з двух: альбо на вадаёмах Слаўгарада забілі гарачыя крыніцы, альбо планы рэйдаў складаліся з разлікам на тое, што цяперашняя зіма будзе цёплай.

Фота раённай газеты.

The post У разгар халадоў ратавальнікі Слаўгарада заклапаціліся таўшчынёй лёду appeared first on Магілёў.media.

Лукашэнка часцей за ўсё «ператрахвае» сваю вертыкаль у Магілёўскай вобласці, але гэта нічога не мяняе: твары іншыя, паказчыкі – ранейшыя.

Учора старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка прадстаўляў кіраўнікоў адразу трох раёнаў. Хто ж гэтыя людзі і чым заслужылі давер кадравай службы Лукашэнкі?

Жанчына на чале Касцюковічаў

Касцюковіцкі раён будзе ўзначальваць Наталля Асмалоўская. Яна нарадзілася ў Крычаве ў 1977 годзе. 

Горэцкую сельгасакадэмію скончыла ў 2003-м, але ўжо з 1995 года працавала начальнікам фінансава-сацыяльнага аддзялення Крычаўскага ваенкамату. З 2007 года працавала ў Крычаўскім райвыканкаме і за пятнаццаць гадоў даросла да пасады намесніка старшыні па эканоміцы.

Кандыдат навук – у Слаўгарадзе

Максім Патапенка, які ўзначаліў Слаўгарадскі раён, – ураджэнец Касцюковіцкага раёна. Яму – 50 гадоў. Горэцкую сельгасакадэмію ён скончыў у 1998 годзе і застаўся выкладаць у ёй. Атрымаў вучоную ступень кандыдата сельскагаспадарчых навук і пасаду прарэктара па выхаваўчай частцы. У 2022 годзе Патапенка быў прызначаны старшынёй горэцкага савета «дэпутатаў».

Самаму маладому – Чавускі раён

Сяргей Дарожкін (на фота ў цэнтры), якому дастаўся Чавускі раён, – ураджэнец Клічаўшчыны.

Ён не толькі маладзейшы за сваіх калег з Касцюковіч і Слаўгарада, але і мае досвед практычнай працы на сельскагаспадарчых прадпрыемствах.

Дарожкін нарадзіўся ў 1987 годзе. У 2009-м скончыў горэцкую сельгасакадэмію. Быў аграномам-насенняводам, галоўным аграномам, старшынёй двух сельгаспрадпрыемстваў.

У 2024 годзе Дарожкіна прызначылі начальнікам райсельгасхарчу Крычаўскага раёна.

Чамусьці толькі Сяргей Дарожкін, калі верыць прэс-рэлізам дзяржаўных СМІ, падзякаваў за добрасумленную працу свайго папярэдніка Дзмітрыя Акуліча.

Тут некалькі варыянтаў. Або журналісты проста не згадалі пра падзякі былым кіраўнікам Касцюкоўшчыны і Слаўгарадшчыны, або дзякаваць ім аказалася няма за што, або Сяргей Дарожкін аказаўся больш ветлівым, чым Патапенка і Асмалоўская.

Фота «Магілёўскія ведамасці».

The post Новыя кіраўнікі трох раёнаў Магілёўшчыны – выпускнікі сельгасакадэміі. Знаёмімся appeared first on Магілёў.media.

Фота БелТА.

The post Лукашэнка змяніў кіраўнікоў Касцюковіцкага, Слаўгарадскага і Чавускага раёнаў appeared first on Магілёў.media.

Коўш, выраблены з бярозавага капа, які экспануецца ў Музеі беларускага народнага мастацтва ў Аколіцы, заўсёды знаходзіўся пад пільнай увагай навукоўцаў і нараджаў самыя неверагодныя тэорыі.

Яго галоўная загадка — дванаццаць малюнкаў у медальёнах, якія апяразваюць вонкавы бок вырабу. Навукоўцы бачаць у іх старажытны задыяк або язычніцкі каляндар.

Лічылася, што коўш цудам ацалеў у руінах царквы або манастыра пасляваеннага Гродна.

Аднак даследчыкі абверглі гэтую легенду. Высветлілася, што да рэвалюцыі артэфакт знаходзіўся ў калекцыі Магілёўскага музея. Затым трапіў у Мінск, а падчас Другой сусветнай вайны быў вывезены ў Германію і захоўваўся ў горадзе Кобленц.

Пасля перамогі ўнікальны артэфакт вярнулі ў СССР і коўш трапіў у Гродзенскі гісторыка-археалагічны музей.

Даследчыкам удалося прасачыць дарэвалюцыйны шлях каўша і высветлілася, што згодна з музейным апісаннем 1898 года, коўш паступіў у магілёўскі збор з царквы Нараджэння Багародзіцы ў Прапойску.

Нягледзячы на тое, што артэфакт усё ж мае магілёўскае паходжанне, трэба аддаць належнае гродзенскім навукоўцам. Менавіта яны выявілі задыякальны роспіс пад пазнейшым пластом жывапісу, які адлюстроўваў хрысціянскіх святых.

Цяпер здагадкі пра тое, што коўш быў прывезены з Расіі (гэта яшчэ адна гіпотэза), абвергнуты. Дакладна вядома, што коўш — узор магілёўскага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва часоў ВКЛ, а час стварэння каўша можна аднесці нават да XV–XVI стагоддзяў.

Фота: academia.edu.

The post Пацверджана: унікальны задыякальны коўш паходзіць са Слаўгарада appeared first on Магілёў.media.

Цуды на Раство падарылі дзецям актывісты БРСМ. Першы сакратар абкама БРСМ Алег Бойка ўручыў канцылярскія прыналежнасці, якія сабралі члены БРСМ, быхаўскім і слаўгарадскім дзецям.

Правадыр павятовай камсамоліі Бойка вызначаецца дзіўнай мабільнасцю. Днямі ён пачысціў ад снегу двор у Магілёве, потым пераканаў горацкую моладзь у тым, што яна знойдзе сваё шчасце ў калгасах, а цяпер у межах акцыі «Цуды на Раство» робіць святочны чос па раённых цэнтрах.

Галоўнае ж дзіва ў тым, што Бойка ў жыцці нічым карысным, акрамя камсамольскага актывізму, не займаўся.

А калі падлічыць колькасць гультаёў на заробку, кшталту Алега Васільевіча, якіх распладзіў Лукашэнка, становіцца зразумела, чаму ўсе бюджэты ў Беларусі трашчаць па швах.

Фота: «Магілёўскія ведамасці».

The post Геаграфія паказухі – Алег Бойка сноўдае па Магілёўшчыне appeared first on Магілёў.media.

Ці заўважалі вы, што ў большасці біяграфій «народных абраннікаў» у Беларусі стаіць грыф «цалкам сакрэтна»? І калі пра прыкметных дзеячаў эпохі Лукашэнкі яшчэ можна знайсці нейкія звесткі, то пра тых, хто «служыць народу» ў глыбінцы, амаль нічога не вядома. Свае біяграфіі яны, як правіла, выкладаюць асабіста і, што цалкам натуральна, прыбіраюць з іх усе спрэчныя моманты. Амаль як лонданскі «вампір» Джон Хэйг у аповесці «Мая споведзь».

Працягваем вывучаць працоўныя шляхі дэпутатаў Магілёўскай вобласці. Гэтым разам – на прыкладзе старшыні слаўгарадскага «савета дэпутатаў» Святланы Аляксандраўны Язерскай. 

Нарадзілася яна ў 1967 годзе, а першым працоўным месцам Святланы Язерскай стала пасада старшай піянерважатай, якую яна заняла ў 1986 годзе. Гэта значыць, школьная актывістка, атрымаўшы сярэднюю адукацыю, нікуды не паступала або, хутчэй за ўсё, не паступіла. Вышэйшую педагагічную адукацыю яна атрымала толькі ў 1994 годзе, ва ўзросце дваццаці сямі гадоў. З вялікай доляй верагоднасці можна меркаваць, што Магілёўскі педінстытут Святлана Аляксандраўна заканчвала завочна.

Далей была плаўная кар’ера сярэднестатыстычнай грамадзянкі з актыўнай жыццёвай пазіцыяй – настаўніца, намесніца дырэктара і дырэктарка мясцовага ліцэя.

Да 2010 года Язерская цалкам саспела для таго, каб трапіць у райвыканкам – на пасаду намесніцы старшыні па сацыяльнай сферы.

У 2018 годзе, адзначыўшы паўвекавы юбілей, яна, як гэта часта бывае, была «аднагалосна» абраная старшынёй Слаўгарадскага раённага «савета дэпутатаў», а паралельна – старшынёй раённай арганізацыі «Белая Русь» і старшынёй раённай арганізацыі «Беларускага фонду міру».

Само сабой зразумела, Святлана Аляксандраўна заўсёды і ва ўсім падтрымлівала Лукашэнку і без запінкі хлусіла пра тое, што «ад грамадзян гучалі прапановы, як прадугледзець, каб усе выбаршчыкі адказна падыходзілі да выбару кіраўніка дзяржавы, каб самаробныя блогеры і дыванныя палітыкі не маніпулявалі грамадскай думкай».

Пры такой пастаноўцы справы Святлана Язерская глыбока перакананая, што прынесла Слаўгарадчыне шмат карысці, «пацвярджэннем чаго з’яўляюцца прызавыя месцы ў абласных і рэспубліканскіх конкурсах, годнае правядзенне фестывалю-кірмашу працаўнікоў сяла “Дажынкі”».

Прапіянерстваваўшы ўсё свядомае жыццё, «дэпутатка» па карламарксаўскай выбарчай акрузе паводзіць сябе ў Слаўгарадзе так, быццам помнік прыроды рэспубліканскага значэння «Галубая крыніца» без яе ўжо даўно б перасох.

На жаль, Язерская – не Маісей, які здабываў ваду ўдарам посаха аб скалу.

Нягледзячы на ўсе прызавыя месцы і годнае правядзенне «Дажынак», Слаўгарадскі раён – адзін з самых адсталых у вобласці. І ў гэтым якраз-такі і ёсць немалая заслуга такіх, як Святлана Аляксандраўна.

Фота раённай газеты.

The post Галоўная «дэпутатша» Слаўгарада прапіянерствавала ўсё жыццё appeared first on Магілёў.media.

Пра Вікторыю Гарадзецкую, што ўзначаліла газету «Прысожскі край» пасля дзясяткаў гадоў напружанай працы першым сакратаром слаўгарадскай ячэйкі БРСМ, мы распавядалі не раз. Актывістка вядомая тым, што любіць спяваць і ствараць тэксты для газеты, якія на 90 працэнтаў напісаныя чатам GPT. Пасля таго, як mogilev.media некалькі разоў злавілі Гарадэцкую за гэтым заняткам, галоўрэд зайшла з козыраў і закрыла доступ да капіравання старонак ведамаснага сайта газеты «Прысожскі край». Гэты чыста дзіцячы і зусім бескарысны з пункту гледжання карыстальнікаў учынак сведчыць не толькі пра ўзровень ведаў Вікторыі Гарадэцкай у справах камп’ютарных, але і пра тое, што праўладныя СМІ Магілёўшчыны баяцца пільнай увагі незалежнай прэсы да сваіх «цяп-ляп» артыкулаў.

А верная сяброўка штучнага інтэлекта тым часам адправілася да школьнікаў 9 «Б» класа СШ №2 на «інтэрактыўную перазагрузку». Толькі ў адным Гарадзецкая аказалася правай, калі вешала падлеткам лапшу на вушы – “цифровой след, как и печатное слово, остается навсегда”. Што, уласна кажучы, для галоўнай акулы слаўгарадскай журналістыкі, факт вельмі сумны.

Вынік сустрэчы яшчэ раз паказаў, што суровую школу БРСМ Гарадзецкая прайшла не дарма: “ученики 9 «Б» на общем собрании постановили: их класс должен быть обязательно подписан на «РАЙОНКУ»”.

Вынікі свайго дыялогу з навучэнцамі Вікторыя Гарадэцкая неадкладна адлюстравала ў чарговым артыкуле, выдаўшы новы перл, відавочна, абышоўшыся без GPT – “перо журналиста дополняется искренним интересом нового поколения”. Вось такое друкаванае слова, пра якое так і падмывае сказаць некалькімі непрыдатнымі да друку словамі.

Фота раённай газеты «Прысожскі край».

The post Галоўны рэдактар слаўгарадскай газеты паказала школьнікам найкарацейшы шлях да ШІ appeared first on Магілёў.media.

За людзей і звяроў вырашыў узяцца старшыня Слаўгарадскага райвыканкама Андрэй Кажамякін на чарговым пасяджэнні штаба па добраўпарадкаванню.

Ён быў да глыбіні душы абураны тым, што банер «Захаваем родны лес», усталяваны ў месцы адпачынку з паэтычнай назвай Мар’ін Уцёс, ігнаруецца і двухногімі адпачывальнікамі, і ляснымі братамі меншымі.

Райвыканкам зайшоў з козыраў – на кантэйнеры ўсталявалі накрыўкі, каб птушкі і звяры не маглі расцягваць смецце па лесе.

Адпачывальнікам таксама цяпер не атрымаецца схавацца ад усевідушчага вока штаба па добраўпарадкаванню – на Мар’іным Уцёсе ўсталявалі відэаназіранне і фотапасткі.

Раённая газета дакладна абазначыла сітуацыю ўсяго трыма словамі – эпоха беспакаранасці прайшла. Якая там ужо эпоха… Калі гаворка пра Слаўгарад, дык гэта была цэлая эра. Цяпер – усё з чыстага аркуша.

Як кажуць, любіце прыроду, маць вашу!

Фота газеты “Прысожскі край”.

The post Эра беспакаранасці ў Слаўгарадзе прайшла – на Мар’іным Уцёсе ўсталявалі фотапасткі appeared first on Магілёў.media.

У Слаўгарадскім цэнтры дзіцячай творчасці правялі сустрэчу, прысвечаную 107-й гадавіне камсамола. Дата не круглая, таму і сустрэча прайшла вяла і без агеньчыка.

Школьнікам паказвалі чорна-белыя савецкія фатаграфіі, спрабуючы зацікавіць іх адчайным выглядам камсамольцаў-добраахвотнікаў, дзеля большага пераканання дэманстравалі старую байцоўку студатрада і нават спявалі камсамольскія песні.

Аднак, наладзіць масты паміж мінулым і будучыняй, мяркуючы па тварах падлеткаў на фота з месца падзей, не ўдалося.

Удзелам у капанні мёрзлай зямлі для вузкакалейкі і датычнасцю да пераносу цэглы на будоўлях, хай сабе і тры разы вялікіх, моладзь ужо не зацікавіш.

Ды і пераконваць юных беларусаў у тым, што БРСМ дасць ім пуцёўку ў жыццё, бессэнсоўна.

Школьнікі занадта прасунутыя і цудоўна разумеюць, што пуцёўку ў жыццё можа даць толькі прэстыжная адукацыя, веданне замежных моў і, па магчымасці, пераезд у краіну, дзе ўсё гэта сапраўды мае вагу.

Фота газеты “Прысожскі край”.

The post У Слаўгарадзе правялі сустрэчу з пажылымі камсамолкамі appeared first on Магілёў.media.

В Славгороде прошел областной семинар-практикум «Кадровый потенциал как фактор эффективности социально-экономического развития региона». 

Руководил мероприятием в бывшем Пропойске инспектор по Могилевской области Сергей Наливайко.

Компетентность кадровых служб изучали на примере ПТПУП «Красный пищевик – Славгород» и памятника природы республиканского значения «Голубая криница».

Заметим, что успехи предприятий, производящих сладости, притягивают чиновников, как мощные магниты.

Так, недавно председатель “палаты депутатов” Игорь Сергеенко расхваливал бобруйский зефир и давал неуместные советы, касающиеся того, как усовершенствовать бренд. 

Аналогичная ситуация и со славгородским мармеладом: кажется, что чем меньше чиновники будут его изучать, тем больше видов мармелада будет выпускать предприятие.

Но вот, почему помощник Лукашенко по Могилевской области Сергей Наливайко и его инспектора упорно не желают изучать кадровый потенциал убыточных колхозов – загадка могилевского чиновничества.

Фото “Могилевские ведомости”.

The post Наливайко в Пропойске собирал кадровиков appeared first on Магілёў.media.