Размова пра яе пачалася з саломы. Пралятаючы над рэгіёнам, дзед заўважыў, што значныя аб’ёмы з палёў да гэтага часу не вывезены. Араць і сеяць рапс трэба ўжо заўтра, а поле занята. Навіна так сабе – пра беларускі прэс-падборшчык Лукашэнка мроіў з маладосці. І вось старому за семдзесят, а салома ўсё яшчэ ляжыць на палях.

Што паказалі на полі:

• узровень лакалізацыі першага доследнага ўзору перавышае 70 працэнтаў, у другога эксперыментальнага – больш за 80;
• раму, адзін з самых складаных элементаў, рабілі на даччыным прадпрыемстве «Гомсельмаша»;
• уласная распрацоўка – сістэма кіравання і гідрасістэмы, менавіта на гэтым завод і разлічвае выйграваць у цане ў замежных машын;
• агрэгат прэсуе кармавыя і тэхнічныя культуры, абмотвае рулоны сеткай і стрэтч-плёнкай.

Лічба пра лакалізацыю чытаецца і наадварот. Больш за 70 працэнтаў свайго азначае, што амаль трэць машыны, якую называюць айчыннай, прыехала з-за мяжы. Яшчэ адзін прэс, паказаны тут жа, сабраны ў Брэсцкай вобласці з імпартных камплектуючых, і лакалізацыя ў яго пакуль 30 працэнтаў, з абяцаннем давесці яе да 60 у наступным годзе.

Выпрабаванні бабруйскага ўзору плануюць завяршыць у гэтым годзе, доследную партыю і серыйную вытворчасць абяцаюць у 2027-м.

Пры гэтым «першы айчынны прэс-падборшчык» на заводзе паказвалі віцэ-прэм’еру Віктару Каранкевічу яшчэ ў верасні 2025 года, а патрабаванне яго зрабіць прагучала летам таго ж года: прэс тады назвалі пытаннем жыцця і смерці. З таго часу прайшло больш за год, а машына па-ранейшаму доследная.

Патрэбу беларускага рынку Мінсельгасхарч ацэньвае больш чым у 2,2 тысячы высокапрадукцыйных прэсаў. Каб яе закрыць, трэба выпускаць каля 300 машын за год. «Бабруйскаграмаш» на наступны год плануе 50 адзінак – адну шостую ад гадавой нормы. Абяцана, што далей падключацца і іншыя прадпрыемствы краіны.

Віцэ-прэм’ер Юрый Шулейка назваў бабруйскую распрацоўку аналагам найлепшага еўрапейскага прэса.

Найлепшы ці не – час пакажа. А пакуль зразумела толькі адно – яшчэ адзін пакет санкцый можа перакрыць канал паставак імпартных запчастак, і тады айчынны прэс-падборшчык не зрушыцца з месца – на адной толькі гомсельмашаўскай раме далёка не паедзеш.

Фота ведамаснага сайта Лукашэнкі.

The post Наш адказ лорду Керзану – прэс для саломы робяць у Бабруйску appeared first on Магілёў.media.

Прадаўцом аказаўся 54-гадовы індывідуальны прадпрымальнік з аднаго з аграгарадкоў раёна. Паводле дамовы ён здаваў мясцовай сельскагаспадарчай арганізацыі ў арэнду два свае трактары і сам на іх працаваў – і падчас пасяўной, і падчас жніва. Схема, паводле апісання міліцыі, была такой:

1. Раніцай перад зменай прадпрымальнік запраўляў бакі трактароў палівам сельскагаспадарчай арганізацыі.
2. Увечары зліваў са сваёй тэхнікі рэшткі саляркі ў каністры.
3. Пазней прадаваў назапашанае знаёмаму.

Такім чынам з падсправаздачы знікла каля 580 літраў афарбаванага дызельнага паліва. Цяпер яно канфіскавана і вернута гаспадарцы, у дачыненні да прадпрымальніка ўзбуджаная крымінальная справа.

У той жа дзень пра тое ж самае адрапартавалі ў Клічаўскім раёне. Намеснік пракурора расказаў раённай газеце на зернесушыльным комплексе ў вёсцы Стаялава пра тое, што нагляд за жнівом вядзецца на пастаяннай аснове і парушэнні выяўлены ў шэрагу гаспадарак. З канкрэтыкі:

• з пачатку жніва 2026 года паводле артыкула пра дробны крадзёж да адміністрацыйнай адказнасці прыцягнуты пяць чалавек – з гаспадарак раёна знікалі паліва, камбікорм і іншыя таварна-матэрыяльныя каштоўнасці;
• у вытворчасці раённага аддзела Следчага камітэта ёсць крымінальная справа аб прысваенні: кіроўца адной з сельскагаспадарчых арганізацый доўгі час выносіў давераныя яму запчасткі і дызельнае паліва;
• шкода па гэтай справе перавысіла тры тысячы рублёў.

Для Магілёўшчыны сюжэт не новы. Увосень 2025 года высветлілася, што на поўначы вобласці больш за ўсё паліва крадуць у Шклоўскім раёне. А работнік аўтатранспартнага парка Быхаўскага кансервавага завода расказваў, што салярку там кралі пры ўсіх «антыкрызісных» дырэктарах, а пад канец гандлявалі ёю проста з тэрыторыі прадпрыемства. Асабліва зручна было ў сезон, калі на палях працавала мноства тэхнікі.

Варта спыніцца на слове «афарбаванае». Фарбу ў паліва дадаюць і ў іншых краінах, але там яна вырашае падатковую задачу: салярка для пазадарожнай і сельскагаспадарчай тэхнікі ідзе па паніжанай стаўцы, і колер не дазваляе заліць таннае паліва ў бак легкавога аўтамабіля. Паліва пры гэтым ужо належыць таму, хто яго купіў, і дзяржава ловіць не злодзея, а неплацельшчыка.

У Беларусі фарбавальнік працуе інакш – ён ахоўвае казённую маёмасць ад тых, каму яе ж і выдалі. Салярка трапляе ў рукі чалавеку, які ёю не валодае, для працы на зямлі, якой ён таксама не валодае. Таму і артыкулы атрымліваюцца не пра акцыз, а пра крадзёж і прысваенне.

У магілёўскай гісторыі абедзве паловы сышліся ў адным чалавеку: трактары свае, салярка агульная, і са сваіх бакаў ён зліваў чужую цэлую пасяўную і цэлае жніво. Але справа не ў ім. У Клічаве гэта кіроўца, у Быхаве быў аўтатранспартны парк, у Шклове – адразу цэлы раён. Прозвішчы і пасады мяняюцца, умова застаецца адна: побач гаспадарка, у якой ёсць падсправаздачнае паліва і няма гаспадара.

Фота клічаўскай раённай газеты.

The post Аты-баты: ў Магілёўскім раёне скралі 580 літраў калгаснай саляркі appeared first on Магілёў.media.

Акцыя працягвалася да дзвюх гадзін ночы. Тым, хто выканаў умову і прыйшоў у вопратцы аранжавага колеру, прапанавалі выбраць у падарунак адну кнігу з сямі выданняў. Кніжны магазін на Ленінскай, 85 працуе з мая 2017 года, калі ён адкрыўся дванаццатай крамай сеткі ў краіне. Звычайны рэжым – з дзесяці раніцы да васьмі вечара. У гэтую ноч дзверы закрылі на шэсць гадзін пазней.

Аранжавая калона на Ленінскай стаяла па кнігі ў звычайны вечар і не разыходзілася да глыбокай ночы. Прыемна ўсведамляць, што разавай тут была акцыя, а не чытачы. Магілёў быў і застаецца горадам, які чытае.

Фота «Магілёў Анлайн».

The post Магілёў – горад, які чытае. Як прайшоў начны распродаж OZ appeared first on Магілёў.media.

Вялікі князь літоўскі і кароль польскі апошні з роду Ягелонаў (Ягайла – заснавальнік дынастыі Вялікага княства Літоўскага).

Жыгімонт Аўгуст лічыцца рэфарматарам. Зацвердзіў Статут Вялікага княства Літоўскага. На яго валадаранне прыйшоўся росквіт Адраджэння ў дзяржаве.

Нягледзячы на міралюбную палітыку, давялося ваяваць з маскоўскім князям Іванам IV Жахлівым, што прымусіла Вялікае княства Літоўскае да заключэння Люблінскай уніі.

1914 год. Пачалася Першая Сусветная вайна.

Першая Сусветная вайна — адзін з самых маштабных канфліктаў у гісторыі чалавецтва. Для Беларусі яна стала сапраўднай катастрофай. У 1915 годзе лінія фронту прайшла праз беларускія землі, мільёны людзей былі вымушаныя пакінуць свае дамы, сотні тысяч загінулі або сталі бежанцамі.

Вайна карэнным чынам змяніла лёс краіны. Яна прывяла да гаспадарчага заняпаду, разбурэння гарадоў і вёсак, а таксама стварыла ўмовы для рэвалюцыйных падзей 1917 года і абвяшчэння Беларускай Народнай Рэспублікі ў 1918-м. Першая Сусветная вайна стала адной з найважнейшых падзей, якая вызначыла далейшую гісторыю Беларусі ў XX стагоддзі.

1937 год. Супрацоўнікі органаў унутраных спраў у мінскай турме-«амерыканцы» спалілі некалькі дзясяткаў тысяч рукапісаў ненадрукаваных твораў, якія не прайшлі цэнзуру.

29 кастрычніка 1937 года за адну ноч былі расстраляныя 22 беларускія пісьменнікі. Да асабовых спраў кожнага з расстраляных літаратараў была далучана даведка аб тым, што рэчавыя доказы іх віны – лісты, рукапісы, фотаздымкі – былі знішчаныя 1 жніўня 1937 года.

Даведку склалі на падставе акту аб знішчэнні, падпісанага супрацоўнікамі НКУС Абрамчыкам, Гарбацэвічам і намеснікам начальніка ўнутранай турмы НКУС Сакаловым.

Паводле актаў вядома, што сярод спаленых рукапісаў былі гістарычная драма «Рагнеда» і працяг рамана «Крывічы» Міхася Зарэцкага, творы Сымона Баранавых, Анатоля Вольнага, Платона Галавача, Уладзіслава Галубка, Цішкі Гартнага, Сяргея Дарожнага, Алеся Дудара, Тодара Кляшторнага, Валерыя Маракова, Міхася Чарота, сотні лістоў, дзённікі і шмат чаго іншага.

1923 год. Нарадзіўся Мікола Грынчык.

Літаратуразнавец, крытык, гісторык беларускай літаратуры.

Выступаў як крытык і літаратуразнавец з 1957 году.

Аўтар мноства манаграфіяў. Сярод якіх «Максім Багдановіч і народная паэзія» (1963), «Фальклорныя традыцыі ў беларускай дакастрычніцкай паэзіі» (1969), «Шляхі беларускага вершаскладання». Ён таксама адзін з аўтараў «Гісторыі беларускай савецкай літаратуры», «Гісторыі беларускай дакастрычніцкай літаратуры» «Истории белорусской дооктябрьской литературы» .

1923 год. Нарадзіўся Шыман Перэс.

Прэзідэнт Ізраілю, нобелеўскі лаўрэат

Мястэчка Вішнева, дзе ён нарадзіўся, знаходзіцца цяпер у Валожынскім раёне. Двойчы наведваў Беларусь – у жніўні 1992 і ў студзені 1998 гадоў. Адведваў Вішнева.

Улетку 2013 году яму было перададзенае памятнае пасведчанне аб нараджэнні ў Беларусі. У Вішневе ўсталяваная памятная шыльда.

1964 год. Нарадзілася Наталля Шыколенка.

Лёгкаатлетка. Чэмпіёнка свету, сярэбраная прызёрка Алімпійскіх гульняў у кіданні капʼя.

У 1995 годзе прызнавалася ў Беларусі найлепшай спартоўкай года.

The post Дзень у гісторыі: 1 жніўня. Першая Сусветная. У «амерыканцы» спалілі беларускія рукапісы. Нарадзіліся Жыгімонт Аўгуст, Шыман Перэс appeared first on Магілёў.media.

Пракурор Магілёўскай вобласці Валерый Куліковіч паехаў у Чавусы, каб распавесці аб зменах у мясцовай пракуратуры. Ад 2018 года чавускай пракуратурай кіраваў Юрый Аўтухоў. Але цяпер яго адправілі туды, дзе ён яшчэ стажорам у 1999 годзе пачынаў свой пракурорскі шлях – у Мсціслаўскі раён. Дарэчы, там ён даслужыўся да намесніка раённага пракурора.

У сваю чаргу чавускую пракуратуру даручана ўзначаліць былому намесніку пракурора Магілёва Аляксею Кузьмянкову, які адносна нядоўга быў на гэтай пасадзе – ад ліпеня 2023 года. Да таго кіраваў пракуратурай Магілёўскага раёна – гаворыцца на сайце Генеральнай пракуратуры..

Фотаздымак: Генеральная пракуратура

The post На Магілёўшчыне ператусавалі пракурораў appeared first on Магілёў.media.

Паводле суддзяў у Горках, “экстрэмісцкай” стала інфармацыйная прадукцыя інтэрнэт-рэсурсу з назвай “POLSKA AGENCJA PRASOWA”, які мае ідэнтыфікатар https://www.pap.pl. Рашэнне аб гэтым было прынята 28 ліпеня 2026 года.

PAP з’яўляецца найбуйнейшым інфармагенцтвам Польшчы, якое працуе ўжо больш за сто гадоў. Больш за тое, будучы публічным агенцтвам, яно абавязана ў тым ліку распаўсюджваць пазіцыі Сейма, Сената, урада, прэзідэнта і іншых дзяржорганаў па важных пытаннях.

Інфармацыю PAP часта выкарыстоўваюць не толькі польскія і сусветныя медыя, але нават лукашэнкаўскія прапагандысты. Так, на сайце Дзяржаўнага агенцтва БЕЛТА можна знайсці мноства паведамленняў са спасылкай на PAP, у тым ліку распаўсюджаных апошнім часам. 

Горацкі райсуд адназначна прыцягнуў да сябе ўвагу ў Польшчы такім дзікунскім рашэннем. “Рашэнне беларускага суда разглядаецца як спроба абмежаваць доступ да дакладнай і незалежнай інфармацыі. Польскае інфармацыйнае агенцтва працягне асвятляць падзеі ў Беларусі ў адпаведнасці са стандартамі прафесійнай журналістыкі. Гэта рашэнне не зменіць нашы правілы або тое, як мы працуем. Мы з асаблівай адказнасцю падыходзім да бяспекі нашых крыніц і атрымальнікаў у Беларусі” – заявіў генеральны дырэктар PAP Марэк Блоньскі.

Фотаздымак: Lukas Plewnia, CC BY-SA 2.0 / Wikimedia Commons, polen-heute.de

The post Горацкі райсуд прызнаў “экстрэмісцкім” сайт найбуйнейшага польскага інфармагенцтва appeared first on Магілёў.media.

Нагадаем, трагедыя адбылася раніцай 16 траўня 2026 года на аўтастанцыі Чавусаў. Вадзіцель не заглушыў рухавік, не прыняў мер па недапушчэнні адвольнага руху аўтобуса і пакінуў яго, пайшоўшы адзначаць пуцявы ліст. Аўтобус пакаціўся і наехаў на сямейную пару 70 і 66 гадоў, якія ішлі па пляцоўцы аўтастанцыі і не маглі заўважыць аўтобус. У выніку наезду людзі загінулі.

Як высвятліла следства, мужчына быў вельмі заняты размовай па мабільным тэлефоне і таму не выключыў рухавік аўтобуса і не паставіў транспартны сродак на стаяначны тормаз.

Пракуратура накіравала справу ў суд. Паводле ч.3 арт.317 КК РБ вадзіцелю пагражае ад трох да сямі гадоў зняволення. Мужчына зараз знаходзіцца пад падпіскай аб нявыездзе.

Скрыншот: ТГ Следчага камітэта

The post Чавускага вадзіцеля чакае суд за смерць пешаходаў пад коламі яго аўтобуса appeared first on Магілёў.media.

“МІГ – гэта мабільны індыкатар горада. Простымі словамі: гэта ваш канал сувязі з гарадскімі службамі. Тут вы можаце паведаміць аб праблемах, звязаных са сферай жыллёва-камунальнай гаспадаркі і працай транспарту ў Магілёве”, – гаворыцца ў паведамленні тэлеграм-канала “Магілёў – мой горад”, які належыць гарвыканкамаўскай газеце “Веснік Магілёва”.

Для таго, каб даслаць зварот, трэба апісаць сітуацыю, падаць свае даныя і кантакт, прымацаваць фота або відэа. 

Аднак такое паведамленне магчымай хуткай сувязі з мясцовымі ўладамі не выклікала захаплення. У нешматлікіх каментарах да паведамлення адна з карыстальніц шчыра выказала апасенне, што за такую скаргу, у святле апошніх веянняў зверху, яшчэ можа быць пакараным.

“А караць за зварот не будуць? Ну тыпу злоўжыванне зваротамі або дыскрэдытацыя” – пытаецца яна. Паводле яе, раней толькі ліст на сайт Лукашэнкі дапамагаў. “Але цяпер усё інакш. Скардзіцца нельга. Можа выкруціцца ўсё так як быццам я сказала няпраўду або перабольшыла. Сем разоў адмерай – адзін раз адрэж” – адзначае жанчына.

Ідэю пакаранняў за “недакладную інфармацыю” ў сацсетках прасоўвае старшыня Савета Рэспублікі Наталля Качанава. Паводле яе, яна ўжо атрымала згоду на такія заканадаўчыя змены ад беларускага дыктатара.

Фотаздымак: @Mogilev_MIG_bot

The post Магілёўцы асцерагаюцца пісаць у новы чат-бот “Магілёў у МІГ” appeared first on Магілёў.media.

Як гэтая формула працуе на практыцы, паказвае новае расследаванне Беларускага расследавальніцкага цэнтра. І яно мае непасрэднае дачыненне да Магілёўшчыны.

Гаворка пра Алену Саўчанку, ураджэнку Бабруйска. Яе бацька ў сярэдзіне двухтысячных узначальваў раённы аддзел КДБ у Касцюковічах. 

У студзені 2005 года дваццацішасцігадовая Саўчанка, якая да таго значылася сакратаркай у прыватнай фірме, уладкавалася на Міжрэгіянальны драбільна-сартавальны завод – ён працаваў побач з дзяржаўным прадпрыемствам «Граніт», адным з найбуйнейшых вытворцаў друзу ў Еўропе. Праз дзевяць месяцаў яна стала ўладальніцай сарака працэнтаў завода.

Расследавальнікі лічаць Саўчанку шматгадовай спадарожніцай Віктара Шэймана. Ён старэйшы за яе на дваццаць гадоў: у студзені 2005 года, калі дваццацішасцігадовая сакратарка ўладкоўвалася на завод, саракашасцігадовы Шэйман узначальваў Адміністрацыю Лукашэнкі, а да гэтага чатыры гады быў генеральным пракурорам. Сына Уладзіміра Саўчанка нарадзіла яшчэ раней, у 2002 годзе, у дваццаць чатыры гады і не будучы замужам. А яе маёмасць тым часам усё павялічвалася:

• долі ў кампаніях групы «Гіперком»;
• два памяшканні ў бізнес-цэнтры «Няміга Сіці» ў цэнтры Мінска;
• дом і ўчастак у Раўбічах;
• два ўчасткі ў Тарасаве, дзе пазней вырас катэдж амаль на семсот квадратных метраў;
• два катэджы ў Вялікай Сляпянцы, атрыманыя ў падарунак у 2013 годзе;
• кампанія «Куверадзеў», якой належыць буйны гандлёвы цэнтр у Мінску.

Расследавальнікі ацэньваюць даход ад гэтай нерухомасці прыкладна ў сто тысяч рублёў за месяц.

Шэйман – не шараговы чыноўнік, які выпадкова трапіў у нязручнае расследаванне. Ён адказваў за бяспеку Лукашэнкі яшчэ на выбарах 1994 года, потым быў дзяржаўным сакратаром Савета бяспекі, генеральным пракурорам, кіраўніком Адміністрацыі і кіраўніком спраў дзеда.

У лютым 2004 года даклад ПАРЕ «Зніклыя людзі Беларусі» назваў яго сярод высокапастаўленых чыноўнікаў, датычных да знікненняў Юрыя Захаранкі, Віктара Ганчара, Анатоля Красоўскага і Дзмітрыя Завадскага, а ў верасні таго ж года Еўрасаюз, ЗША і Канада закрылі яму ўезд. Гэта чалавек, які захоўвае шкілеты ў шафе Лукашэнкі і з’яўляецца саўдзельнікам яго злачынстваў. Такому не адмаўляюць у просьбе прыкрыць любоўныя сувязі.

У 2008 годзе паходжаннем маёмасці сяброўкі Шэймана зацікавілася МУС і ўзбудзіла дзве крымінальныя справы: пра падроблены дыплом пры працаўладкаванні і пра чатыры ўчасткі ў Тарасаве, выдзеленыя без аўкцыёну. Зямля там – адна з самых дарагіх у краіне.

Справу пра дыплом закрылі – Саўчанка прызнала, што ён фальшывы. Участкі засталіся ў яе, а старшыня сельсавета, які іх выдзяляў, атрымаў чатыры гады калоніі. Былы начальнік аддзела МУС па барацьбе з карупцыяй Вячаслаў Дудкін сцвярджае, што праверку даходаў згарнулі пасля ўмяшання Віктара Шэймана.

Сувязяў з Шэйманам расследавальнікі налічылі нямала. Сын Алены, Уладзімір, нарадзіўся ў 2002 годзе. У графе «бацька» значыцца Віктар Уладзіміравіч Саўчанка – чалавек, якога няма ў пашпартнай базе: яго даныя не прывязаныя ні да аднаго сапраўднага пашпарта, затое супадаюць з данымі Віктара Шэймана.

Сын Саўчанкі Уладзімір заканчваў школу ў швейцарскім Institut auf dem Rosenberg – самым дарагім прыватным пансіёне свету. Чатыры гады навучання там каштуюць каля васьмісот тысяч долараў.

А Касцюковіцкі раён, дзе служыў бацька Алены Саўчанкі, дагэтуль лічыцца адным з самых дохлых у вобласці: мясцовы РАУС арганізуе там талаку, зганяючы на прыбіранне вуліц жыхароў, якія вядуць асацыяльны лад жыцця.

Падзельнікі Лукашэнкі ігнаруюць указанні дзеда ўтрымліваць палюбоўніц за свой кошт і разлічваюцца з імі дзяржаўнымі актывамі.

Фота – скрыншот фільма-расследавання.

The post «Утрымлівай хоць дваццаць, але за свой кошт». Чаму дачка касцюковіцкага чэкіста валодае гандлёвым цэнтрам у Мінску? appeared first on Магілёў.media.

Трыццацішасцігадовы мужчына ўвесь вечар піў дома з прыяцелем. Калі бутэлька апусцела, пара паехала па дабаўку – на электрасамакаце, каб хутчэй. У краме ўзялі спіртное і закуску, на зваротным шляху мужчына заўважыў хлопцаў на лаўцы і паспрабаваў завязаць размову. У размове яму ветліва адмовілі.

Далей, калі верыць міліцэйскай зводцы, п’янаму мужчыну здалося, што хлопцы збіраюцца напасці і адабраць самакат. Ён размахнуўся і ўдарыў аднаго з іх па галаве бутэлькай – той самай, якую толькі што купіў. Затрымалі гаваркога задзіру проста на месцы, цяпер мужчыне пагражае крымінальная адказнасць за хуліганства.

Фота «МагілёўАнлайн».

The post Спалохаўся ветлівай адмовы. У Асіповічах п’яны мужчына ўдарыў хлопца бутэлькай па галаве appeared first on Магілёў.media.