Сын жыхаркі Быхава – інвалід першай групы, тры гады ён рэгулярна праходзіць гемадыяліз у Магілёўскай абласной клінічнай бальніцы, а цяпер амаль не можа перасоўвацца самастойна.
Ездзіць да яго з Быхава маці больш не ў сілах і таму прыйшла на прыём да намесніцы старшыні Магілёўскага гарвыканкама Веры Багайчук (на фота) з адной просьбай – жыць побач з сынам.
Адказ Багайчук проагучаў у стылі «Што наша жыццё? Гульня!». Арэндную кватэру ў абласным цэнтры чыноўніца назвала «ў пэўнай ступені фартунай».
Фартуна ўладкаваная так. Асобнай чаргі для такіх сем’яў няма. На адну запатрабаваную кватэру ў Магілёве бывае да 35 заяў. Першымі жыллё атрымліваюць тыя, хто стаіць на ўліку асоб, якія маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў. Жыхарка Быхава на магілёўскім уліку не стаіць. Калі ж сярод заяўнікаў не акажацца тых, хто стаіць на ўліку, кватэра дастаецца таму, хто першым прынёс дакументы. Парада маці зводзіцца да таго, каб рэгулярна правяраць раздзел на сайце гарвыканкама і паспець у «Адно акно» раней за іншых.
Другая парада – уладкавацца на працу ў Магілёве: тады наймальнік абавязаны паставіць работніка на ўлік асоб, якія маюць патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў.
Багайчук дала адказ жанчыне, якая атрымлівае дапамогу па доглядзе за інвалідам першай групы – цяпер гэта 530 рублёў на месяц, – і просіць жыллё менавіта для таго, каб даглядаць сына, які амаль не ходзіць.
Астатнія варыянты закрытыя законам. У Дом суправаджальнага пражывання членаў сям’і не засяляюць: паводле слоў Багайчук, правілы зрабілі больш жорсткімі, калі ўстанова пачала ператварацца ў падабенства маласемейкі.
Сыну ён не падыходзіць і паводле медыцынскіх паказанняў, а калі змяніць яму функцыянальны клас, маці страціць дапамогу або яна прыкметна зменшыцца. Сацыяльны пансіянат, дзе гемадыяліз робяць на месцы, азначае жыць паасобку, і ад яго сям’я адмовілася.
Выплата дапамогі, пакуль сын у бальніцы, прыпыненая. Багайчук растлумачыла, што атрымаць яе за гэты перыяд можна па даведцы ўстаноўленай формы: у ёй павінна быць пазначана, што маці ўвесь час знаходзілася побач з сынам у стацыянары і даглядала яго.
Такое права з’явілася з 29 ліпеня 2026 года – дапамога захоўваецца на час лячэння, калі догляд працягваецца. Толькі ўмова ўпіраецца ў тое самае, з чаго пачаўся прыём: быць побач з сынам у магілёўскай бальніцы маці з Быхава не можа, таму і прыйшла.
У выніку кожнае выйсце ўпіраецца ў іншую ўмову. У Дом суправаджальнага пражывання нельга з маці, у пансіянат – толькі паасобку. Кватэра – латарэя, дзе наперад прапускаюць тых, хто стаіць на ўліку, а на ўлік ставяць па месцы працы.
Праца забірае час, які патрэбны на догляд сына, а дапамогу за дні ў бальніцы выплачваюць, толькі калі маці была побач з ім у Магілёве, – гэта значыць, калі ў яе ўжо ёсць тое, пра што яна прыйшла прасіць. Ні кватэры, ні месца ў сацыяльнай установе жанчыне на прыёме не прапанавалі. Усе адказы Веры Багайчук можна звесці да прыказкі – чакаць з мора пагоды.
А цяпер пра саму дарадчыцу.
Сацыяльнай сферай Магілёва Багайчук кіруе менш за год. Намесніцай старшыні гарвыканкама яе прызначылі 11 лістапада 2025 года, а да гэтага яна была намесніцай генеральнага дырэктара па ідэалагічнай рабоце булачна-кандытарскай кампаніі «Домочай».
Паводле адукацыі Багайчук – гісторык, акрамя таго, уваходзіць у вышэйшую палітраду «Белай Русі». Прадстаўляючы яе, мэр Сяргей Чарткоў згадаў «вопыт дзяржаўнай службы», але які менавіта, не ўдакладніў.
Працы ў сацыяльнай абароне ў яе адкрытай біяграфіі няма.
Вера Уладзіміраўна не адзіная Багайчук у кіраўніцтве горада. Адміністрацыю Ленінскага раёна Магілёва з 2019 па 2024 год года ўзначальваў Аляксей Сяргеевіч Багайчук, былы дарадца старшыні аблвыканкама.
Фота сайта Магілёўскага гарвыканкама.
