Category: Палітыка і грамадства

Горацкі райсуд прызнаў “экстрэмісцкім” сайт найбуйнейшага польскага інфармагенцтва

Навіна ад

Сайт Польскага агенцтва друку цяпер лічыцца “экстрэмісцкім матэрыялам” у Беларусі. Такое рашэнне прыняў суд Горацкага раёна.

Паводле суддзяў у Горках, “экстрэмісцкай” стала інфармацыйная прадукцыя інтэрнэт-рэсурсу з назвай “POLSKA AGENCJA PRASOWA”, які мае ідэнтыфікатар https://www.pap.pl. Рашэнне аб гэтым было прынята 28 ліпеня 2026 года.

PAP з’яўляецца найбуйнейшым інфармагенцтвам Польшчы, якое працуе ўжо больш за сто гадоў. Больш за тое, будучы публічным агенцтвам, яно абавязана ў тым ліку распаўсюджваць пазіцыі Сейма, Сената, урада, прэзідэнта і іншых дзяржорганаў па важных пытаннях.

Інфармацыю PAP часта выкарыстоўваюць не толькі польскія і сусветныя медыя, але нават лукашэнкаўскія прапагандысты. Так, на сайце Дзяржаўнага агенцтва БЕЛТА можна знайсці мноства паведамленняў са спасылкай на PAP, у тым ліку распаўсюджаных апошнім часам. 

Горацкі райсуд адназначна прыцягнуў да сябе ўвагу ў Польшчы такім дзікунскім рашэннем. “Рашэнне беларускага суда разглядаецца як спроба абмежаваць доступ да дакладнай і незалежнай інфармацыі. Польскае інфармацыйнае агенцтва працягне асвятляць падзеі ў Беларусі ў адпаведнасці са стандартамі прафесійнай журналістыкі. Гэта рашэнне не зменіць нашы правілы або тое, як мы працуем. Мы з асаблівай адказнасцю падыходзім да бяспекі нашых крыніц і атрымальнікаў у Беларусі” – заявіў генеральны дырэктар PAP Марэк Блоньскі.

Фотаздымак: Lukas Plewnia, CC BY-SA 2.0 / Wikimedia Commons, polen-heute.de

У магілёўскай турме ўскладнілі прыём перадач для вязняў

Навіна ад

З-за працяглага рамонту магілёўскай турмы №4 пакой прыёму перадач перанесены ў вагончык.

У турме, дзе ў адным комплексе размяшчаюцца следчы ізалятар і турэмны корпус, ужо некалькі месяцаў ідзе рамонт. Яго негатыўныя наступствы адчулі не толькі вязні ўстановы, а таксама іх сваякі.

Рамонтныя работы пачаліся яшчэ вясной. Спачатку будаўнікі заняліся адміністрацыйным корпусам, праз што змяніўся парадак доступу ў будынак. Калі ж чарга дайшла да памяшкання, дзе прымалі перадачы для зняволеных, то яго цалкам закрылі. Цяпер перадачы прымаюць у асобным вагончыку, усталяваным побач з будынкам турмы.

На першы погляд, гэта толькі часовая нязручнасць. Але для людзей, якія прыязджаюць перадаць неабходныя рэчы сваім родным, усё выглядае інакш. Калі збіраецца чарга, чакаць даводзіцца проста на вуліцы, прычым незалежна ад надвор’я. Калі ж новы парадак скасуюць і прыём перадач вернуць у звычайнае памяшканне, пакуль ніхто не паведамляе.

Тым часам рамонт у турэмным комплексе працягваецца. Установа ўжо абвясціла некалькі закупак на будаўнічыя і мантажныя работы. Сярод запланаванага – рамонт паста свабоднага акаравульвання, замена электрасілавога абсталявання, у тым ліку трансфарматараў, а таксама ўстаноўка новых электрамагнітных замкоў для арганізацыі прапускнога рэжыму.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Ураджэнка Мсціслава асуджана па палітычным артыкуле

Навіна ад

Ураджэнка Мсціслава, 39-гадовая Ірына Дундукова, якая працавала рэкламшчыцай у Расіі, асуджана за нібыта садзейнічанне экстрэмізму.

Значную частку свайго жыцця жанчына пражыла ў Маскве. У 2011 годзе скончыла гуманітарны факультэт Маскоўскай фінансава-юрыдычнай акадэміі па спецыяльнасці «рэклама», піша “Наша ніва”.

Працавала кантэнт-менеджарам, рэдактарам і спецыялістам па маніторынгу СМІ. Ірына займалася напаўненнем сайтаў, стварэннем фота- і відэаархіваў, а таксама аналітыкай сацыяльных сетак. 

Яна пісала ў сацсетках, што жыла ў прыватным доме ў Падмаскоўі, працавала дома і перыядычна ездзіла ў Беларусь да бацькоў.

Затрымалі жанчыну, падобна, падчас адной з паездак у Беларусь. Магілёўскі абласны суд вынес Ірыне Дундуковай прысуд паводле артыкула аб садзейнічанні экстрэмісцкай дзейнасці і прысудзіў “хатнюю хімію”.

Фотаздымак са старонкі Ірыны Дундуковай у “Вконтакте”

Палітвязня-інваліда прымушаюць цяжка працаваць у калоніі №15 Магілёва

Навіна ад

Праваабаронцам стала вядома аб катаваннях у магілёўскай калоніі №15 палітвязня-інваліда са зламаным хрыбетнікам Яўгена Гурыновіча.

Зламаны хрыбетнік – не перашкода для цяжкай працы?

Былы супрацоўнік мытнай службы Яўген Гурыновіч знаходзіцца за кратамі з красавіка 2022 года. Падчас затрымання сілавікі жорстка збілі мужчыну. Паводле інфармацыі праваабаронцаў «Вясны», менавіта тады яму зламалі пазванок.

Гурыновіч доўгі час не мог самастойна хадзіць, карыстаўся інвалідным вазком, пазней – мыліцамі. Моцны боль прымушаў неаднаразова звяртацца па медыцынскую дапамогу, а часам ён проста падаў і не мог самастойна падняцца.

Спачатку лекары адмаўляліся прызнаваць інваліднасць, аднак пасля дадатковага абследавання ў Магілёве яе ўсё ж афіцыйна ўстанавілі. Але нават пасля атрымання інваліднасці, паводле праваабаронцаў, ужо ў калолніі №15 яго працягваюць прымушаць удзельнічаць у ранішняй зарадцы і хадзіць на працу.

Для чалавека са зламаным пазваночнікам і мыліцамі гэта азначае не проста выкананне рэжымных патрабаванняў, а штодзённае пераадоленне болю. І, як сцвярджаюць крыніцы, менавіта ў гэтым адміністрацыя калоніі бачыць яшчэ адзін спосаб узмацніць пакаранне палітвязня, якое ўжо даўно выйшла за межы судовага прысуду.

Судзілі проста ў следчым ізалятары

Праблемы са здароўем былі настолькі сур’ёзнымі, што суд над Яўгенам прайшоў не ў будынку суда, а непасрэдна ў мінскім следчым ізалятары на Валадарскага. Мужчына не мог працяглы час знаходзіцца ў становішчы седзячы або стоячы.

Першапачаткова, восенню 2023 года Гурыновіча судзілі разам з яшчэ двума былымі супрацоўнікамі мытнай службы – Віктарам Новікам і Уладзімірам Журомскім. Пазней яго справу вылучылі ў асобную вытворчасць.

У выніку суд прызнаў Яўгена вінаватым паводле шэрагу артыкулаў Крымінальнага кодэкса, у тым ліку аб «здрадзе дзяржаве», неправамерным завалоданні камп’ютарнай інфармацыяй і перавышэнні службовых паўнамоцтваў. У 2024 годзе яму прызначылі 13 гадоў і шэсць месяцаў пазбаўлення волі. Адбываць пакаранне Гурыновіча адправілі ў Магілёў.

Мытная гісторыя

Паводле інфармацыі dissidentBY, Гурыновіч і яго калегі займаліся выяўленнем схем кантрабанды беларускіх цыгарэт у краіны Еўрапейскага саюза, у якіх, як сцвярджаюць праваабаронцы, маглі быць задзейнічаны прадстаўнікі дзяржаўных структур.

Менавіта гэта, на думку аўтараў расследавання, і стала сапраўднай прычынай іх крымінальнага пераследу.

Фотаздымак: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

У Клічаве вынеслі прысуд былому ляснічаму – чатыры гады ўзмоцненага рэжыму

Навіна ад

Суд Клічаўскага раёна вынес прысуд былому ляснічаму, жыхару Магілёва. Яго прызналі вінаватым адразу па трох артыкулах Крымінальнага кодэкса: перавышэнне службовых паўнамоцтваў, незаконная высечка лесу і крадзёж шляхам злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі.

Са снежня 2024 года па лістапад 2025 года ляснічы сістэматычна даваў падначаленым указанні высекчы дрэвы па-за межамі адведзеных лесасек або ўвогуле без дазвольных дакументаў. Так было высечана 288 дрэў розных парод, а нарыхтаваную драўніну прадавалі грамадзянам і прадпрыемствам, якія займаліся яе перапрацоўкай.

Паралельна ляснічы арганізаваў унясенне недакладных звестак у нарады-акты аб выкананых работах: на падставе гэтых дакументаў работнікам неабгрунтавана налічылі больш за 9,9 тысячы рублёў заработнай платы. Шкоду навакольнаму асяроддзю і дзяржаве суд ацаніў больш як у 54,6 тысячы рублёў, шкоду лесагаспадарчаму прадпрыемству – больш як у 9,9 тысячы рублёў.

Асобны эпізод датычыцца дызельнага паліва. У чэрвені 2025 года ляснічы неаднаразова даручаў падначаленаму адпускаць паліва пабочнай асобе, а сам атрымліваў за гэта грошы. Усяго такім чынам было выкрадзена 190 літраў паліва на 494 рублі.

Віну ў перавышэнні службовых паўнамоцтваў і незаконнай высечцы абвінавачаны прызнаў часткова, у крадзяжы паліва – цалкам. Змякчальнымі акалічнасцямі суд прызнаў шчырае раскаянне, наяўнасць на ўтрыманні малалетняга дзіцяці і добраахвотнае пакрыццё нанесенай шкоды.

Выніковае пакаранне – чатыры гады пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі ўзмоцненага рэжыму, штраф у памеры 350 базавых велічынь і пяцігадовая забарона займаць пасады, звязаныя з арганізацыйна-распарадчымі і адміністрацыйна-гаспадарчымі абавязкамі.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Юрый Фралоў узначаліў КДК Магілёўскай вобласці: што вядома пра новага «галоўнага кантралёра» рэгіёна

Навіна ад

Лукашэнка ўзгадніў прызначэнне Юрыя Фралова старшынёй Камітэта дзяржаўнага кантролю Магілёўскай вобласці. Да гэтага той два гады працаваў яго памочнікам – інспектарам па горадзе Мінску.

Афіцыйнай даведкі пра новага старшыню Магілёўскага КДК не з’явілася ні на сайце самога камітэта, ні на лукашэнкаўскім партале, ні ў БелТА. Дата нараджэння, месца нараджэння і першыя месцы працы ў адкрытых крыніцах не фігуруюць. Асноўныя біяграфічныя штрыхі вядомыя толькі з публічнага прадстаўлення Фралова, якое першы намеснік кіраўніка адміністрацыі Наталля Пяткевіч праводзіла ў Мінгарвыканкаме 1 ліпеня 2024 года – пры ўступленні Фралова на пасаду памочніка Лукашэнкі.

Адукацыя – без БДСГА

Фралоў скончыў Магілёўскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт па спецыяльнасці «Матэматыка і інфарматыка». Пазней – Акадэмію кіравання пры Лукашэнцы, стандартны «кар’ерны ўніверсітэт» для беларускіх чыноўнікаў сярэдняга і вышэйшага звяна.

Уся кар’ера – унутры сістэмы КДК

Паводле характарыстыкі Пяткевіч, Фралоў прайшоў шлях знізу даверху і ў рэгіянальным, і ў цэнтральным апараце Камітэта дзяржаўнага кантролю. Педагагічная адукацыя магілёўскай ВНУ і «рэгіянальная прыступка» даюць падставы меркаваць, што пачынаў ён менавіта ў структурах КДК Магілёўскай вобласці. Канкрэтныя пасады ніжэйшага ўзроўню ў адкрытых крыніцах не раскрываюцца.

Да моманту пераводу ў памочнікі Лукашэнкі Фралоў узначальваў галоўнае ўпраўленне кантролю будаўніцтва, жыллёва-камунальнай гаспадаркі па горадзе Мінску ў цэнтральным апараце КДК – адну з самых палітычна адчувальных сфер у сістэме кантролю, дзе сыходзяцца рэспубліканскі бюджэт, сталічныя будоўлі і жыллёвыя пытанні.

З памочнікаў – назад у рэгіён

Памочнікам Лукашэнкі – інспектарам па Мінску Фралоў адпрацаваў два гады, з 27 чэрвеня 2024 года. На яго месца ў Мінску пераведзены Дзмітрый Рэуцкі, які да гэтага ўзначальваў упраўленне КДБ па Мінску і Мінскай вобласці.

Траекторыя Фралова даволі характэрная для цяперашняй кадравай логікі: педагагічная рэгіянальная адукацыя, усё службовае жыццё ў кантрольным ведамстве, курс праз Акадэмію кіравання, два гады непасрэднага падпарадкавання Лукашэнку ў Мінску – і вяртанне ў родны рэгіён ужо з паўнамоцтвамі «галоўнага кантралёра» вобласці. Ад такога прызначэнца звычайна чакаюць не адаптацыі да мясцовай спецыфікі, а рэвізійнага ўзмацнення кантролю на добра знаёмай тэрыторыі.

Фота з адкрытых крыніц.

З Рабіновіча хочуць спагнаць $240 тысяч па справе Асіповіцкага вагонабудаўнічага завода

Навіна ад

Інспекцыя Міністэрства па падатках і зборах па Магілёўскай вобласці падала ў Арбітражны суд Масквы заяву аб спагнанні з расійскага бізнесмена Міхаіла Рабіновіча 697 тысяч беларускіх рублёў – каля 240 тысяч долараў у эквіваленце. Заява датычыцца дзяржаўнай пошліны па даўняй справе аб банкруцтве Асіповіцкага вагонабудаўнічага завода (АВЗ).

Міхаіл Рабіновіч быў уладальнікам кампаніі «Гранд Экспрэс», якой належалі 74% акцый АВЗ. Беларускія ўлады прыйшлі да высновы, што кампанія заключала загадзя стратныя здзелкі і нанесла дзяржаве шкоду.

Сам Асіповіцкі вагонабудаўнічы завод быў створаны ў 2008 годзе па ініцыятыве Аляксандра Лукашэнкі – на базе мясцовага вагонарамонтнага дэпо. Другі акцыянер, Беларуская чыгунка, атрымаў 26% акцый.

У 2011 годзе на прадпрыемстве запусцілі новую вытворчую пляцоўку з планамі выпускаць да 2500 грузавых вагонаў і 2000 кантэйнераў-цыстэрнаў у год, але ўжо ў 2015-м на фоне спаду грузаперавозак пачаліся праблемы, а ў лістападзе 2016 года Эканамічны суд Магілёўскай вобласці адкрыў справу аб банкруцтве. Работнікаў перавялі ў спецыяльна створанае ЗАТ «Асіповіцкі завод транспартнага машынабудавання» (АЗТМ), якое працуе дагэтуль і, на думку раённай газеты, «рухаецца наперад».

У красавіку 2021 года суд ужо пастанавіў спагнаць з Рабіновіча 22,6 мільёна еўра і 16,3 мільёна беларускіх рублёў у кошт пакрыцця страт. Цяперашнія 697 тысяч рублёў – дзяржаўная пошліна па гэтай жа справе; калі суд задаволіць патрабаванне, гісторыя юрыдычна будзе завершана.

Зрэшты, гэта не гарантуе, што грошы сапраўды будуць атрыманыя. Днямі Мяшчанскі раённы суд Масквы завочна арыштаваў Рабіновіча на два месяцы – па хадайніцтве ўпраўлення па расследаванні арганізаванай злачыннасці МУС Расіі. Гэта азначае, што ў самой Расіі бізнесмена цяпер няма: найбліжэйшым часам яго павінны аб’явіць у міжнародны вышук.

Да гэтага дадаецца яшчэ адна крымінальная справа: у лютым 2026 года яе ўзбудзілі супраць Рабіновіча і некалькіх топ-менеджараў. Гаворка ідзе пра выкраданне 900 мільёнаў расійскіх рублёў – больш за 11 мільёнаў долараў. Схема была пабудавана вакол куплі непрацуючага парта ва Уладзівастоку, а яе арганізатарам следства лічыць менавіта Рабіновіча.

Калі не размазваць кашу па белым стале, сутнасць гэтай афёры можна перадаць некалькімі сказамі. Рабіновіч і Лукашэнка давялі АВЗ да банкруцтва. Рабіновіч уцёк, дзед нават не хаваецца. А які сэнс? Лік прадпрыемстваў, якія давёў да ручкі «выратавальнік» беларускага народа, ідзе на сотні, а можа, і на тысячы. Адным заводам больш, адным менш… Ну а яшчэ вельмі паказальныя нападкі Лукашэнкі на расійскіх алігархаў. З імі ў дзеда сапраўды вялікія праблемы – скрадзеныя грошы ніяк не могуць падзяліць.

Фота з адкрытых крыніц.

Баявога афіцэра Васіля Верамейчыка перавялі ў магілёўскую турму

Навіна ад

Васіля Верамейчыка перавялі са шклоўскай калоніі №17 у магілёўскую турму №4. З гэтага дня былы каліновец, якога КДБ выкраў з В’етнама, адбывае пакаранне на турэмным рэжыме – самым жорсткім з магчымых у беларускай пенітэнцыярнай сістэме. Пра змену рэжыму стала вядома ад жонкі палітвязня.

Калі хоць на хвіліну абстрагавацца ад узаемных абвінавачанняў у тэрарызме – ад таго, што КДБ упэўнена называе каліноўцаў тэрарыстамі, а самі каліноўцы гэтак жа ўпэўнена называюць тэрарыстамі тых, хто падтрымлівае ўварванне ва Украіну, выкрадае людзей за межамі Беларусі і вязе іх у самалётах «Белавія» пад канвоем, – застанецца простая біяграфія.

Верамейчык, пазыўны Пацук, ваяваў у Херсонскай, Мікалаеўскай і Луганскай абласцях. У красавіку 2022 года ў цяжкім баі пад Мікалаевам з сямі байцоў выжылі двое. Адзін з іх – Васіль. З раненнем. Пазней ён атрымаў медаль «Україна – понад усе!». У батальёне «Волат» палка Каліноўскага Пацук быў намеснікам «Брэста» – Івана Марчука.

Такім чынам, чалавек, якога сёння возяць па маршруце «калонія – ШІЗА – ПКТ – турма», – баявы афіцэр. Не ў рытарычным, а ў самым прамым сэнсе: раненні, баявая ўзнагарода, рэальны досвед камандавання ў баі, загінулыя таварышы – сярод якіх ягоны сябар Волат, Павел Суслаў. І гэта якасна іншы чалавек, чым тэарэтыкі ў пагонах, якія лавілі яго ў В’етнаме і дапытвалі ў кабінетах на праспекце Незалежнасці ў Мінску. Адна справа – працаваць з ноўтбукам у цені і з планшэтам на нарадзе. Іншая – ісці на штурм і выцягваць параненых з-пад агню. Розніцу паміж гэтымі двума відамі службы Васіль заплаціў уласнай крывёй, і па-добраму менавіта гэтая розніца павінна была б вырашаць, хто ў гэтай гісторыі мае права на слова «афіцэр».

У гэтых тэарэтыкаў ёсць твар, і яго няцяжка пазнаць. Палкоўнік Канстанцін Бычак – да нядаўняга часу начальнік следчага ўпраўлення КДБ, фактычны медыйны твар канторы, рэжысёр і адначасова выканаўца трукаў у пастановачных прапагандысцкіх сюжэтах.

Менавіта ён асабіста злятаў у В’етнам па Васіля. Менавіта ён у сюжэце АНТ – пастаноўцы, знятай у іншым самалёце і ў іншы час, з эпічнай музыкай і перафарбаваным пад «Белавія» бортам, – карцінна збег па трапе і прамовіў патэтычны маналог пра «прынцып непазбежнасці пакарання» для тых, хто «замахнуўся на канстытуцыйны лад Рэспублікі Беларусь».

Паводле звестак з уцеклых баз сілавікоў, да 2020 года сын начальніка фінансавага аддзела, паркетны палкоўнік Бычак толькі тройчы бываў за мяжой. Такое рэзюмэ не замінае яму кляйміць Васіля тэрарыстам – яно толькі ўдакладняе, хто ў гэтай гісторыі вайсковец, а хто акцёр масоўкі ў пагонах.

Тым больш цынічнай выглядае цяперашняя сітуацыя. У чэрвені стала вядома, што ў Верамейчыка цяжкія праблемы з сэрцам – па прызначаных у калоніі прэпаратах праваабаронцы выказалі здагадку пра перанесены інфаркт міякарда або высокую рызыку яго развіцця.

На пачатку чэрвеня Васіля павінны былі пакласці ў бальніцу пры мінскім СІЗА №1 для аперацыі. Замест бальніцы – ШІЗА, потым ПКТ, цяпер турма №4 у Магілёве. Кожны наступны крок павялічвае нагрузку на сэрца, якое і без таго працуе на мяжы.

Магілёўская турма №4 мае змрочную рэпутацыю: туды, напрыклад, вярталі з узмацненнем рэжыму філосафа Уладзіміра Мацкевіча, які потым расказваў пра катаванне холадам у ШІЗА. І гэта не месца для чалавека з хворым сэрцам.

Трымайся, Васіль. Мы памятаем, хто ты. Гэта – адна з нямногіх рэчаў, якую ніякія тэарэтыкі з пасведчаннямі беларускага філіяла ФСБ у цябе не адбяруць.

Фота з адкрытых крыніц.

Магілёўскіх школьнікаў адправяць на “аздараўленне” ў вайсковую часць

Навіна ад

Унутраны загад упраўлення па адукацыі Магілёўскага гарвыканкама, атрыманы арганізацыяй BELPOL, сведчыць аб узмацненні працы па мілітарызацыі свядомасці школьнікаў.

Загад упраўлення тычыцца правядзення ў 2026 годзе вучэбна-палявых збораў і медыцынскай практыкі. Калі прачытаць яго цалкам, становіцца відавочна: гаворка ідзе ўжо не пра асобныя ўрокі дапрызыўнай падрыхтоўкі, а пра добра адладжаную сістэму ваеннай сацыялізацыі школьнікаў.

«Аздараўленчы лагер» казарменнага рэжыму

На паперы ўсё выглядае цалкам бяскрыўдна. Дзеці нібыта адпраўляюцца ў перасоўны аздараўленчы лагер. Але далей у дакуменце слова «аздараўленне» амаль знікае. Замест яго – «вучэбна-палявыя зборы», «ваенна-патрыятычны профіль», «страявая падрыхтоўка», «ваенна-тактычныя заняткі».

Атрымліваецца своеасаблівая падмена паняццяў. Юрыдычна – гэта летнік для адпачынку дзяцей, а фактычна – некалькі дзён жыцця паводле армейскага распарадку.

Звычайна дзіцячы лагер асацыюецца са спаборніцтвамі, экскурсіямі, творчымі гурткамі і летнімі канікуламі. У дакуменце замест гэтага прапануецца амаль казарменны рэжым.

Асабліва паказальным выглядае распарадак дня. Пад’ём, ранішняя зарадка, далей ідуць заняткі. У праграме страявая і фізічная падрыхтоўка, ваенна-тактычныя заняткі, вывучэнне ваеннай гісторыі, медыцынская падрыхтоўка. Дзень заканчваецца вячэрняй праверкай і адбоем.

Такі распарадак значна больш нагадвае жыццё салдата тэрміновай службы, чым школьныя канікулы. Пры гэтым усё гэта афіцыйна працягвае называцца аздараўленнем.

Вайсковая часць як прывітанне з будучыні

Адным з галоўных пунктаў праграмы становіцца наведванне вайсковай часці №72471 у Пашкава. Дзецям прапануюць не экскурсію ў музей вайсковай гісторыі і не знаёмства з гістарычнай тэхнікай. Іх вязуць у дзеючую вайсковую часць.

Паводле дакумента, школьнікам павінны паказаць узбраенне і баявую тэхніку, распавесці пра задачы падраздзялення, арганізацыю службы, размяшчэнне асабовага складу і паўсядзённы распарадак вайскоўцаў. Фактычна падлеткаў знаёмяць не столькі з гісторыяй беларускай арміі, колькі з яе сучасным функцыянаваннем.

Такім чынам, вышэйзгаданы загад паказвае, што гаворка не пра адзінкавы эксперымент. Для кожнай школы загадзя вызначаецца колькасць навучэнцаў, прызначаюцца кіраўнікі лагера, адказныя за бяспеку, медыцынскае суправаджэнне, транспарт, справаздачнасць і нават аплату працы педагогаў.

Прапісваецца літаральна ўсё – ад маршрутаў паездак да колькасці дзяцей, якіх павінна накіраваць кожная школа. Так выглядае ўжо не разавая акцыя, а механізм, убудаваны ў сістэму адукацыі.

Школы з вайсковай інфраструктурай

Не менш красамоўная і справаздачнасць, якую павінны рыхтаваць навучальныя ўстановы. Ад школ патрабуюць паведаміць, колькі вучняў прайшлі дапрызыўную падрыхтоўку, колькі ўдзельнічалі ў вучэбна-палявых зборах і практычнай стральбе. Асобна трэба ўказаць, ці ёсць у школе цір, пнеўматычныя вінтоўкі, макеты аўтаматаў Калашнікава, процівагазы, спецыяльна абсталяваныя кабінеты дапрызыўнай падрыхтоўкі і хто выкладае гэты прадмет. 

Фактычна гаворка ідзе пра своеасаблівую інвентарызацыю вайсковай інфраструктуры ў сістэме агульнай адукацыі. Наяўнасць элементаў, якія яшчэ нядаўна лічыліся выключна армейскімі атрыбутамі, становіцца адным з паказчыкаў «нармальнага» функцыянавання школы.

Агульная логіка загаду ўпраўлення па адукацыі ў тым, што школьнікам прапануюць не проста вывучыць тэму пра ўзброеныя сілы на ўроку, іх паступова прывучаюць да армейскага распарадку, знаёмяць з дзейнымі вайсковымі часцямі, вучаць страявой падрыхтоўцы і ўспрымаць вайсковае жыццё як натуральны этап дарастання.

І робіцца гэта, у прыватнасці, праз летнікі, якія нібыта аздараўленчыя, але па сваім змесце яны ўсё больш нагадваюць падрыхтоўку да службы.

Фотаздымак: euvsdisinfo.eu

Ураджэнку Асіповічаў асудзілі па палітычным артыкуле

Навіна ад

Мінскі абласны суд асудзіў да “хатняй хіміі” медыка родам з Асіповічаў Аляксандру Чаховіч.

Аляксандры Чаховіч 24 гады. Апошнія гады дзяўчына жыла ў Мінску: з яе сацсетак вядома, што яна працавала медыкам і ўвосень 2025 года шукала пакой у арэнду.

У ліпені 2026 года Мінскі абласны суд вынес Аляксандры прысуд паводле часткі 1 артыкула 361‑4 Крымінальнага кодэкса Беларусі («садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці»). Ураджэнцы Асіповічаў прысудзілі абмежаванне волі без накіравання ў папраўчую калонію адкрытага тыпу.

Фотаздымак: “Наша ніва”