Пракуратура пазбавіла кіраўскага падлетка права распараджацца грашыма

У Кіраўску трата стыпендыі на алкаголь і цыгарэты прывяло непаўналетняга да пазбаўлення права распараджацца ўласнымі грашовымі сродкамі.

Хлопец-сірата вучыцца ў каледжы, атрымлівае стыпендыю і грашовую кампенсацыю на харчаванне і набыццё адзення і абутку. Аднак гэтыя грошы, паводле пракуратуры, выдаткоўваў не па прызначэнні – на спіртное і цыгарэты. Прычым ужываў іх пастаянна, за што з ім вялася прафілактычная праца, якая, як відаць, вялікай карысці не прынесла.

Таму дарослыя вырашылі адабраць у яго права распараджацца яго грашыма. Зрабілі гэта прылюдна праз суд, які прайшоў у будынку каледжа. На выяздное судовае пасяджэнне прывялі іншых навучэнцаў.

Пракуратура сцвярджае, што на судзе хлопец не пярэчыў патрабаванню пракурора аб пазбаўленні магчымасці самастойнага распараджэння ўласнымі сродкамі. Незалежнага пацвярджэння такой пазіцыі навучэнца няма. 

У выніку суд пазбавіў хлопца права на такое распараджэння да моманту паўналецця. Рашэнне суда пакуль не ўступіла ў законную сілу.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Кіраўская смажанка як апошні аргумент

Пакуль Белкаапсаюз працягвае імкліва губляць крамы, працаваць са шматмільённымі стратамі і жыць за кошт дзяржаўнай падтрымкі, яго кіраўніцтва зноў распавядае народу пра кіраўскую «Смажанку».

Гэтым разам старую песню пра галоўнае на прэс-канферэнцыі на тэму «Кааперацыя ўчора, сёння, заўтра: сувязь пакаленняў і новыя гарызонты» выканаў першы намеснік старшыні праўлення Белкаапсаюза Віктар Каралёў.

Гісторыя пра чатыры тысячы булачак за дзень гучыць ужо не першы год і, падобна, канчаткова ператварылася ў галоўны і адзіны PR-аргумент прадпрыемства, якое літаральна на вачах прыходзіць у заняпад.

Навін на прэс-канферэнцыі амаль не аказалася: чарговая «Смажанка» ў Бабруйску, аўтакрамы і абяцанні зрабіць кавярні больш прывабнымі.

Калі галоўным дасягненнем найбуйнейшай сістэмы спажывецкай кааперацыі краіны з году ў год застаецца адно і тое ж кафэ ў Кіраўску, гэта само па сабе шмат гаворыць пра жаласны стан усёй сістэмы.

Фота ілюстрацыйнага характару.

У Кіраўскім раёне прадаюць базу адпачынку па цане кватэры ў Мінску

Базу адпачынку “Чыгірынка” ў Кіраўскім раёне выставілі на аўкцыён па цане 306 тыс. рублёў.

На беразе Чыгірынскага вадасховішча, сярод хвойнага лесу, на продаж выставілі сучасную базу адпачынку, якая знаходзіцца ў прыватнай уласнасці і амаль цалкам падрыхтавана да запуску. Аб’ект ужо некалькі месяцаў шукае новага ўладальніка: кошт нават давялося знізіць, але жадаючых пакуль не знайшлося. Чарговыя таргі прызначаныя на 5 чэрвеня 2026 года.

Чыгірынскае вадасховішча лічыцца адным з самых папулярных месцаў летняга адпачынку ў Магілёўскай вобласці. Адсюль прыкладна аднолькавая адлегласць да Магілёва і Бабруйска – каля 60 кіламетраў. У разгар сезона свабодныя нумары ў мясцовых аграсядзібах і турбазах звычайна разбіраюць загадзя.

На аўкцыён выстаўлены комплекс з некалькіх драўляных будынкаў. Два гасцявыя домікі плошчай каля 50 м2 кожны, разлічаныя на размяшчэнне да шасці чалавек і абсталяваныя ўсімі неабходнымі выгодамі. Яшчэ адзін будынак, меншы па плошчы, можа выкарыстоўвацца пад адміністрацыйны офіс, лазню або невялікае кафэ для адпачывальнікаў.

База ўжо забяспечана асноўнымі інжынернымі сеткамі. На тэрыторыі ёсць уласная кацельня, пракладзеная цеплатраса, артэзіянская свідравіна, ачышчальныя збудаванні, электразабеспячэнне і стаянка для аўтамабіляў. Участак агароджаны, а да вады і пляжу літаральна некалькі хвілін пешшу.

Першапачаткова ўладальнік ацэньваў аб’ект у 340 тысяч рублёў, аднак пасля кошт знізілі прыкладна на дзесятую частку. Цяпер за турыстычны комплекс просяць 306 тысяч рублёў, што супастаўна з цаной двухпакаёвай кватэры ў Мінску.

Паводле прадаўца, у дамах засталося завяршыць толькі фінальнае ўнутранае аздабленне. З улікам росту цікавасці да адпачынку ўнутры краіны і прагнозаў на спякотнае лета, аб’ект можа стаць прывабным варыянтам для інвестараў у турыстычны бізнес.

Фотаздымак: ipmtorgi.by

У Жыліцкім палацы таварыш Жудро правёў пленум камуністаў

У бой з імперыялістычнымі акуламі ў Жыліцкім палацы ішлі старыя камуністы.

У Жыліцкім палацы прайшоў красавіцкі пленум Магілёўскага абкама КПБ. Усё ў стылі антыкварнага сацрэалізму: ад прамоў да ўзросту ўдзельнікаў. 

Старшынстваваў аўтар знакамітых трох навуковых манаграфій Міхаіл Жудро – рэктар малаўразумнага інстытута развіцця і старшыня абкама камуністаў Магілёўшчыны.

Напрыканцы пленума таварыш Жудро павіншаваў паплечнікаў з занясеннем Магілёўскай вобласці на рэспубліканскую дошку гонару. Дасягненне, трэба адзначыць, хоць і ганаровае, але такое ж сумнеўнае, як і імкненне кампартыі ўсё ж такі дамагчыся для сябе светлай будучыні.

Фота кіраўскай раённай газеты.

За цяжкае калецтва работніка на працы начальнік атрымаў “хатнюю хімію”

Кіраўскі суд даў два гады “хатняй хіміі” начальніку прац на будоўлі за невыкананне правіл аховы працы, з-за чаго яго былы падначалены цяпер прыкаваны да ложка.

Выконваць патрабаванні правіл аховы працы жыхар Бабруйска, які кіраваў будаўніча-мантажнымі работамі на будоўлі, не лічыў патрэбным. І гэта пры тым, што менавіта на яго, як на службовую асобу, былі ўскладзены адпаведныя абавязкі. 

Вынік такога падыхода не прымусіў сябе чакаць.

З 6 траўня па 9 чэрвеня 2025 года на будаўнічым аб’екце не былі забяспечаны неабходныя меры бяспекі пры выкананні дахавых работ на вышыні: не была агароджаная зона вытворчасці работ, не ўстаноўлены паказальнікі небяспечных зон і праходаў, не арганізаваны належны кантроль за выкананнем работ.

Акрамя таго, да выканання работ на будоўлі быў дапушчаны работнік, які не меў неабходнай кваліфікацыі і не прайшоў ва ўстаноўленым парадку навучанне, інструктаж і праверку ведаў па пытаннях аховы працы, медыцынскі агляд, а таксама не быў забяспечаны сродкамі індывідуальнай абароны.

9 чэрвеня гэты работнік, выконваючы работы на даху будынка на вышыні каля пяці метраў, і знаходзячыся паблізу края даху, не абсталяванага ахоўнымі агароджамі, па неасцярожнасці зваліўся на зямлю. Ад падзення будаўнік атрымаў цяжкія цялесныя пашкоджанні – закрытыя траўмы пазваночніка і грудной клеткі, з-за чаго страціў здольнасць перасоўвацца.

На пасяджэнні ў судзе Кіраўскага раёна абвінавачаны сваю віну прызнаў і раскаяўся ў тым, што адбылося па яго віне. Суд паставіўся да яго даволі паблажліва, прысудзіўшы два гады абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу і забарону на пяць гадоў займаць кіруючыя пасады. 

Пацярпелы хацеў дабіцца ад будаўнічай арганізацыі 300 тыс. рублёў кампенсанцыі, аднак суд палічыў, што для яго, прыкаванага да ложка, гэта занадта вялікая сума. 50 тыс. рублёў хопіць, вырашылі ў Кіраўскім райсудзе, дадаўшы да іх ад грамадзянскага адказчыка яшчэ 250 рублёў выдаткаў пацярпелага на юрыдычную дапамогу. 

Прысуд не быў абскарджаны і ўстапіў у законную сілу.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Жыхар Кіраўска падабраў тушку зайца. Яго папярэдзілі і адпусцілі

Жыхар Кіраўска забраў з дарогі тушку зайца, каб раздзелаць яе. Гэта абярнулася для яго праблемай з законам.

У бытоўцы на ферме ў вёсцы Букіна супрацоўнікі Кіраўскага аддзела Дэпартамента аховы знайшлі тушку зайца. Яны адразу пазванілі ў дзяржаўным прыродаахоўнікам – у Бабруйскую міжраённую інспекцыю аховы жывёльнага і расліннага свету, піша komkur.info.

Тыя, у сваю чаргу, высветлілі, што звер, хутчэй за ўсё, загінуў пад коламі аўтамабіля. Мужчына, які падабраў тушку, вырашыў, што мяса зайца можна выкарыстаць у асабістых мэтах і забраў яе з сабой, каб разабраць па месцы працы. Але гэта дзеянне адміністрацыйным кодэксам, а таксама Правіламі палявання, забаронена. У дадзеным выпадку чалавек павінен быў паведаміць аб тым, што здарылася альбо карыстальніка паляўнічых угоддзяў, альбо міліцыю. Пры гэтым, у любым выпадку, не перамяшчаць мёртвую жывёліну з месца выяўлення.

Аматар заечага мяса падпаў пад ч.2 арт.16.27 Кодэкса аб адміністратыўных правапарушэннях – “Парушэнне правіл вядзення паляўнічай гаспадаркі і палявання”. Яму пагражаў штраф да 1350 рублёў, але праваахоўнікі абмежаваліся папярэджаннем з увагі на тое, што да гэтага выпадку цягам года мужчына не здзяйсняў падобных правапарушэняў.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Кароўнікі ў Кіраўску ўпрыгожылі гірляндамі да Новага года

У кожнага сваё працоўнае месца – кіраўскіх даярак прымусілі ўпрыгожыць кароўнікі гірляндамі.

Святочны настрой павінен панаваць паўсюль, нават у такіх традыцыйна сумных месцах, як фермы Магілёўшчыны.

Разнастаіць шэры побыт кароў і свой уласны вырашылі працоўныя калектывы ферм СГФ «Чыгірынка» РУП «Беларуснафта-Магілёўаблнафтепрадукт». 

Яны не проста, а “з энтузіязмам” упрыгожылі свае працоўныя месцы.

Хутчэй за ўсё, ніякага энтузіязму і не было. Проста каму-небудзь з начальства ідэя з гірляндамі падалася забаўнай. А чаму б і не? Памятаеце, знакаміты Іван Дулін калісьці ж размаляваў фрэзерны станок Міхалыча ў ружовы колер.

Фота раённай газеты.

У магілёўскіх раённых СМІ святкуюць Кастрычніцкі пераварот

Прывід бальшавізму зноў блукае па Магілёўшчыне.

У сродках масавай інфармацыі Магілёўшчыны пачынаецца гістэрычнае ўсхваленне “вялікага кастрычніка”, які нібыта аддаў зямлю сялянам і заводы рабочым.

Як правіла, больш за ўсіх у гэта вераць чыноўнікі-лукашысты, уладальнікі зямлі ў Драздах і вялікія спецыялісты па стратнасці заводаў.

Першай апублікавала рэпартаж са святкавання 7 лістапада круглянская “раёнка”, адзначыўшы, што “для Беларусі Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі заўсёды быў і застаецца культавым, знакавай падзеяй, што вызначыла ўсю наступную гісторыю нашага народа і краіны ў цэлым”.

Помнік Ільічу ў Круглым хоць і ўстаноўлены на нізкім пастаменце, але памеры ў яго ўнушальныя.

Судзячы па засяроджаных тварах удзельнікаў мітынгу, яны перакананыя ў тым, што эпітэт “культавы” можна аднесці да дня захопу ўлады бальшавікамі.

Кіраўніцтва Хоцімскага раёна ўпэўненае ў тым, што захавала і памножыла патэнцыял савецкай улады.

У Кіраўску ўсе чыноўнікі, адзіным парывам, расказалі пра карысць кастрычніцкага перавароту для шараговых грамадзян.

Слаўгарадская раённая газета, вядомая празмернай патэтыкай нават у адносінах да смеццевых бакаў, распавяла чытачам пра Прапойск у тыглі рэвалюцыйных гадоў і ўспомніла “культавага” прапойскага паэта, які заклікаў «не адрываць Беларусь ад жывога цела Расіі».

Ну, а ў Крычаве ўспомнілі пра тое, што дзякуючы рэвалюцыі ў 1937 годзе ў горадзе адкрылі аўтобусны рух.

І гэта толькі пачатак. Проста прыхільнікі рэвалюцыі пакуль што занятыя на мітынгах, а выплёскваць свае эмоцыі ў СМІ будуць пазней і сціхнуць толькі праз некалькі дзён.

Фота круглянскай раённай газеты.

Фермер з-пад Кіраўска за бясцэнак аддае памідоры, жадаючых – процьма

Фермер з вёскі Пархімкавічы Кіраўскага раёна запрасіў купляць у яго памідоры па 1 рублі за кілаграм пры ўмове самазбору. У жадаючых недахопу не было.

Відэа ў TikTok са сваёй прапановай фермер Міхаіл Міхайлюк выклаў каля тыдня таму. Такую нізкую цану ён патлумачыў не толькі самазборам з поля, але і тым, што памідоры па большай частцы зялёныя і бурыя, што называецца «не кандыцыя», ды і ўвогуле, калі іх не збяруць, то таматы проста прападуць, калі ўдараць маразы.

Праз пару дзён у новым відэа ён паказаў памідорнае поле з не менш чым дзясяткам згорбленых людзей, якія збіралі для сябе таматы. “Як вы думаеце, Тыкток працуе?” – задаецца пытаннем фермер.

Ён распавёў выданню Мagilev.by, што за некалькі дзён людзі ўжо купілі каля двух тон памідораў. “З таматам такім можна што заўгодна зрабіць. Людзі бяруць яго на аджыку, на леча, зялёныя, у асноўным, на закваску. На сённяшні дзень (6 лістапада) засталося каля 300 кілаграмаў” – адзначыў фермер.

Пархімкавічы

Паводле яго, у краме памідоры цяпер па 7-8, і нават па 11 рублёў за кіло. “На кірмашы ў Бабруйску мы нядаўна прадавалі па 3-3,50, тамат якасны з цяпліц прапануюць па 8 рублёў. Да таго ж людзі самі выбіраюць тое, што ім падабаецца, прынамсі ў першых пакупнікоў быў добры выбар” – сцвярджае гаспадар.

Нагадаем, што ў верасні ў Краснаполлі мясцовая сям’я вырашыла аддаць выгадаваную бульбу дарма любому, хто прыбярэ яе сваімі сіламі. Жадаюць доўга чакаць не прыйшлося.

Скрыншот з Тыктока mihail_mihauluk

Пад Кіраўскам пасадзілі расійскія саджанцы, таму што яны “ўвасабляюць жыццё”

Старшыня Кіраўскага райвыканкама і школьнікі пасадзілі дрэвы, прывезеныя з Белгарадскай вобласці, і падвялі пад гэта дзіўную ідэалагічную базу.

Каля знака “Памяці спаленых вёсак” у вёсцы Боркі Кіраўскага раёна старшыня мясцовага райвыканкама Галіна Слабоднікава, работнікі жылкамгаса і школьнікі пасадзілі маладыя дубкі.

Саджанцы незразумела навошта прывезлі з Белгарадскай вобласці. Маўляў, таму што “саджанцы дуба, прывезеныя з Белгародскага раёна Расійскай Федэрацыі, ўвасабляюць новае жыццё, надзею і адраджэнне”.

Чаму менавіта расійскія саджанцы дазволяць “захаваць у памяці ўрокі мінулага і з надзеяй глядзець у новы дзень” – незразумела.

Вось і атрымліваецца: справу, нібыта, зрабілі добрую, але засталася нейкая недамоўленасць. З якіх гэта часоў беларускія саджанцы перасталі быць сімваламі надзеі?

Фота раённай газеты “Кіравец”.