Таемны кітайскі інвестар прыйшоў у СЭЗ “Магілёў”

Рэзідэнтам свабоднай эканамічнай зоны “Магілёў” стала нейкая кітайская кампанія, якая збіраецца занімацца вырабам аўтамабільных кампанентаў.

Пра з’яўленне новага рэзідэнта агенцтва “БелТА” піша са спасылкай уласна на СЭЗ “Магілёў”. Нягледзячы, што гэтая кампанія стала там першай з Кітая, яе назву ў паведамленні чамусьці не раскрываюць. Пры гэтым кажуць, што яна стала 60-ым рэзідэнтам у магілёўскай СЭЗ. Праўда, на сайце свабоднай эканамічнай зоны па-ранейшаму 59 кампаній і ніводнай з кітайскім капіталам.

Паводле паведамлення, новы рэзідэнт будзе займацца вытворчасцю аўтамабільных кампанентаў. Плануецца выпускаць электронныя тармазныя сістэмы (EBS/EMB), прызначаныя для кіравання тармажэннем аўтамабіля, а таксама сістэмы нейтралізацыі адпрацаваных газаў (SCR/DPF/GPF). 

Сцвярджаецца, што новая вытворчасць забяспечыць стварэнне новых працоўных месцаў. 

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Клічаўскія пяльмені: каго на Магілёўшчыне падтрымлівае праграма «для малога і сярэдняга бізнесу»

Клічаўскае райспажыўтаварыства запусціла пяльменную лінію – толькі не ў Клічаве, а ў Глуску. Праект абышоўся ў 310 тысяч рублёў: больш за 193 тысячы пайшло на абсталяванне, 117 тысяч – на рамонт цэха. Грошы – ільготны банкаўскі крэдыт і ўласныя сродкі. Лінія выдае да 150 кілаграмаў пяльменяў за гадзіну, створана пяць працоўных месцаў.

Глускі цэх у клічаўскіх кааператараў з’явіўся разам з цэлым райспажыўтаварыствам.

30 чэрвеня 2025 года Глускае райспажыўтаварыства далучылі да Клічаўскага, на яго месцы засталося адасобленае структурнае падраздзяленне.

Глускае да таго часу ўжо было ўзбуйненым: у лютым 2018 года паводле рашэння Магілёўскага абласнога саюза спажывецкіх таварыстваў да яго далучылі Асіповіцкае.

Так тры раённыя спажывецкія таварыствы ператварыліся ў адно – цяпер у Клічаўскага райспажыўтаварыства 81 стацыянарная крама і дзевяць аўтакрам у Клічаўскім, Глускім і Асіповіцкім раёнах.

Разам з Глускам райспажыўтаварыству дастаўся і цэх замарозкі плошчай 2800 квадратных метраў з тунэлем хуткай замарозкі – у ім і паставілі пяльменную лінію.

Старшыня праўлення райспажыўтаварыства Віктар Ворахаў растлумачыў, што лінію пабудавалі паводле праграмы «Рэгіянальная ініцыятыва», якая змяніла «Адзін раён – адзін праект» і накіравана на падтрымку малога і сярэдняга бізнесу.

Фармальна райспажыўтаварыства пад такую падтрымку падыходзіць: спажывецкае таварыства – не дзяржаўнае прадпрыемства, яно нібыта належыць пайшчыкам, якія ўносяць паявыя ўзносы і самі выбіраюць кіраўніцтва.

Але гэта ў мінулым. Райспажыўтаварыствы паміж сабой злівае абласны саюз сваімі пастановамі, а кіраўніка ўсёй сістэмы – Белкаапсаюза – падбіраюць у дзяржаўным апараце.

Ранейшы старшыня праўлення Валерый Іваноў пайшоў кіраваць кіраўніцтвам справамі Лукашэнкі, яго пераемнік Алег Мацкевіч прыйшоў з пасады першага намесніка старшыні Віцебскага аблвыканкама, а кандыдатуру цяперашняй старшыні Інэсы Караткевіч узгаднялі асабіста з Лукашэнкай.

З якога перапуду райспажыўтаварыства стала «малым і сярэднім бізнесам» – незразумела.

Фота klichew.by.

Заробак на Магілёўшчыне апусціўся ніжэй за чэрвеньскі: вобласць зноў апошняя ў краіне

Сярэдні налічаны заробак у Магілёўскай вобласці ў верасні склаў 2612,4 рубля – гэта даныя Белстата. Вобласць зноў на апошнім месцы ў краіне. У сярэднім па Беларусі налічылі 3099,3 рубля, у Мінску – 4021 рубель. Магілёўшчына атрымлівае 84 працэнты ад сярэдняга па краіне заробку.

Летні рост у вобласці ўжо сышоў на нішто. У чэрвені тут налічвалі 2626,4 рубля, у ліпені – 2684,8 рубля, у жніўні – 2655,8 рубля. За два месяцы заробак страціў 72,4 рубля і цяпер ніжэйшы за чэрвеньскі.

Заробкі зніжаюцца па ўсёй краіне, прычым ужо другі месяц запар.

У сярэднім па Беларусі ў верасні мінус 36,6 рубля да жніўня, на Магілёўшчыне – мінус 43,4 рубля.

Да перадапошняга месца, якое займае Віцебская вобласць, Магілёўшчыне не хапае шасці рублёў дваццаці капеек. Да Мінска – больш за тысячу чатырыста рублёў.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Магілёўская вобласць плануе супрацоўнічаць з радзімай Чингісхана

Магілёўская вобласць з насельніцтвам у 962 тыс. чалавек дамовілася аб супрацоўніцтве з мангольскім аймакам Хэнцій, дзе жыве амаль на 900 тыс. чалавек менш.

Сёння ў Мінск прыехала прадстаўнічая мангольская дэлегацыя на чале з прэзідэнтам краіны Ухнаагійнам Хурэлсухомам. За ўсю гісторыю кіраўнік Манголіі упершыню наведвае Беларусь. 

У Палацы незалежнасці адбылося афіцыйнае падпісанне Пагаднення аб гандлёва-эканамічным, навукова-тэхнічным, культурным, адукацыйным і сельскагаспадарчым супрацоўніцтве паміж Магілёўскай вобласцю Рэспублікі Беларусь і аймакам Хэнцій Манголіі. Дакумент падпісалі старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка і губернатар аймака Хэнцій Аюурбунь Дамдзінжавын.

Калі паглядзець на гэтую мангольскую правінцыю больш уважліва, то акажацца, што колькасць яе насельніцтва ледзьве перавышае 78 тыс. чалавек, што прыкладна раўно насельніцтву трох сельскіх раёнаў Магілёўшчыны.

Пры гэтым амаль 76% ВУП аймака Хэнцій займае сельскагаспадарчая прадукцыя, больш за 90% якой займаюць прадукты жывёлагадоўлі. Аймак налічвае каля 2 млн. 200 тысяч галоў жывёлы. Па звестках аймачнай статыстычнай службы, 349 жывёлагадоўчых сем’яў вырошчваюць звыш тысячы жывёл кожная, з іх 26 сем’яў маюць да 3000 галоў жывёлы і 8 сем’яў – звыш трох тысяч кожная. Амаль 48% ад усёй колькасці сем’яў, якія пражываюць у дадзеным аймаке, займаюцца жывёлагадоўляй. Больш за 40% жывёлагадоўчых сем’яў маюць электрагенератары і 20% – аўтамашыны.

Найбольш знакамітым аймак Хэнцій робіць тое, што там у ХІІ стагоддзі нарадзіўся Чынгісхан. 

Фотаздымак: ezentguren.mn

Быхаўскі племзавод «Вараніно» жыве на дзяржпадтрымку і рэкламуе сябе з дапамогай нейрасеткі – трыццаць гадоў таму ўсё было інакш

Быхаўскае ААТ «Вараніно» выклала ў TikTok рэкламны плакат, які сама платформа пазначыла як кантэнт, створаны ШІ. На плакаце гаспадарка пералічвае, чым жыве: малако, мяса, зерне і рапс. Племянной жывёлы ў гэтым спісе няма, хоць трыццаць гадоў таму «Вараніно» было дзяржаўным племзаводам.

У 1993 годзе Мінсельгасхарч уключыў «Вараніно» у пералік рэспубліканскіх племянных заводаў, з якіх стваралася «Белплемживобъединение».

Слава ў гаспадаркі была савецкая: у раённым партрэце дырэктара Сяргея Бічукава згадвалі, што племсаўгас грымеў на ўвесь Саюз і ездзіў на ВДНГ за рэкордныя надоі, прывагі і намалоты.

Жывёлагадоўчы комплекс у Вараніно пабудавалі ў 1972 годзе – з даільнай залай і радзільным аддзяленнем. Што было далей, відаць з рэгістрацыйнай карткі. Паводле даных АДР, назва гаспадаркі мянялася тройчы:

  • з 1995 года – дзяржаўны племянны завод «Вараніно»;
  • з 1996 года – племянны завод «Вараніно», ужо без слова «дзяржаўны»;
  • з 2001 года – УКСП «Саўгас «Вараніно»;
  • з 2014 года – ААТ «Вараніно».

Слова «племянны» знікла з назвы ў 2001 годзе. У 2015-м гаспадарка змяніла і адрас: з вёскі Вараніно кантора пераехала на вуліцу Калгасную ў аграгарадку Смоліца, прыкладна за дванаццаць кіламетраў. Імя ў прадпрыемства засталося ранейшым.

Сёння «Вараніно» працуе ў плюс, але толькі на паперы.

Паводле гадавай справаздачы за 2025 год пры выручцы 5,6 мільёна рублёў чысты прыбытак склаў 51 тысячу. Але ў заўвазе да справаздачнасці галоўны бухгалтар указвае, што дзяржаўная падтрымка гаспадарцы склала 4,8 мільёна рублёў – амаль столькі ж, колькі яна атрымала ад продажу ўсёй сваёй прадукцыі.

Годам раней «Вараніно» прадавала малако, мяса і зерне сабе ў страту – мінус 124 тысячы рублёў, а выніковы прыбытак у 46 тысяч забяспечылі іншыя даходы ад інвестыцыйнай дзейнасці.

На канец 2025 года на рахунках гаспадаркі ляжала тры тысячы рублёў, пастаўшчыкам яна была вінная 5,6 мільёна. Усе сто працэнтаў акцый належаць дзяржаве.

Кіраўнікоў гаспадарка за гэтыя гады змяніла нямала.

Бічукаў прыйшоў увосень 2011 года і марыў адрадзіць славу комплексу ўзору 1972 года, Анатоль Тумакоў кіраваў «Вараніно» то як дырэктар, то як выканаўца абавязкаў.

У красавіку 2025 года гаспадарку аддалі Андрэю Нікіціну – эканамісту ЗАТ «АСБ-Агра Гарадзец», былога саўгаса Лукашэнкі ў Шклоўскім раёне. Цяпер на сайце райвыканкама дырэктарам «Вараніно» пазначаны ўжо Іван Барнік.

Кароў для рэкламы былому племзаводу намалявала нейрасетка. Утрымлівае іх, мяркуючы па справаздачнасці, дзяржава.

Шлях гаспадаркі сімвалічны і цалкам абвяргае сцвярджэнне Лукашэнкі пра тое, што ён атрымаў жабрацкую краіну і адрадзіў яе. З «Вараніно» ўсё было з дакладнасцю да наадварот.

Фота: скрыншот відэа ААТ «Вараніно» ў TikTok.

«Белшына» і заводы Асіповічаў: чыноўнікі хаваюць статыстыку пра стан прамысловасці Магілёўшчыны

У Асіповічах прайшла нарада па пытаннях прамысловасці Магілёўшчыны з удзелам главы адміністрацыі Лукашэнкі Дзмітрыя Крутога. Гледзячы па тым, што ніякіх канкрэтных лічбаў публічна так і не назвалі, справы рухаюцца са скрыпам.
На прамысловай нарадзе ў Асіповічах 21 кастрычніка Дзмітрый Круты запатрабаваў выканаць планы, з якімі прадпрыемствы Магілёўскай вобласці падышлі да апошняга квартала года. Бабруйская «Белшына» адсправаздачылася пра рост рэалізацыі, а на двух асіповіцкіх заводах абмяркоўвалі збыт і мадэрнізацыю. Але апублікаваныя вынікі сустрэчы пакідаюць без адказу галоўнае пытанне: што перашкаджае прамысловасці рэгіёна і за кошт чаго заводы павінны наверстаць адставанне.

На нарадзе 21 кастрычніка кіраўнік адміністрацыі Лукашэнкі назваў «непрымальнай» дынаміку ніжэй за 100 працэнтаў і невыкананне прадпрыемствамі ўласных бізнес-планаў. Шукаць рашэнні мяркуецца ў тым ліку на ўзроўні ўрада і Мінфіна.

На нарадзе, як водзіцца, прыведзены толькі два абагульненыя паказчыкі: прадпрыемствы камунальнай уласнасці дадалі каля 8 працэнтаў, прыватная прамысловасць – 1,7 працэнта.

Агульнага выніку прамысловасці вобласці, спіса прадпрыемстваў, якія адстаюць, і памеру іх адставання чыноўнікі не называюць.

Гэтыя лічбы не дазваляюць ацаніць становішча ўсёй галіны. Рост камунальных прадпрыемстваў нельга аўтаматычна распаўсюджваць на буйныя заводы рэспубліканскага падпарадкавання. Для агульнай карціны патрэбныя таксама долі розных груп у вытворчасці: высокі працэнт росту невялікай групы можа суседнічаць са скарачэннем выпуску на буйных прадпрыемствах.

Бабруйская «Белшына»: продажы растуць, фінансавы вынік не названы

На нарадзе гендырэктар «Белшыны» Андрэй Сойка расказаў пра павелічэнне вытворчасці і рост рэалізацыі: у далёкае замежжа – удвая, у краіны СНД – у паўтара раза. Аднак у паведамленні не ўдакладняецца, у якіх адзінках вымяраецца рэалізацыя – у колькасці шын ці ў грашах. Не названыя зыходныя аб’ёмы, прыбытковасць продажаў і доля гэтых напрамкаў у агульнай выручцы. Без гэтага немагчыма вызначыць, наколькі істотна змянілася фінансавае становішча прадпрыемства.

Дадатковы кантэкст дае сітуацыя з канкурэнцыяй. «Белшына» разам з «Кардыянтам» і Ніжнякамскім заводам грузавых шын ініцыявала антыдэмпінгавае расследаванне ў дачыненні да прадукцыі з Тайланда і В’етнама. Як паведамляў у верасні «Коммерсантъ» са спасылкай на матэрыялы ЕЭК, вытворцы ЕАЭС былі вымушаныя стрымліваць цэны праз таннейшы імпарт.

У тых жа матэрыялах прыведзены паказчыкі вытворцаў грузавых шын ЕАЭС: за 2022–2024 гады выпуск скараціўся на 5,6 працэнта, а прыбытак ад продажаў – на 58,7 працэнта. Гэта не справаздачнасць «Белшыны», і пераносіць гэтыя лічбы на бабруйскі завод нельга. Але ўдзел прадпрыемства ў расследаванні паказвае, што для яго важная абарона рынку ад таннага імпарту. Аднаго павелічэння выпуску недастаткова: мае значэнне, па якой цане ўдаецца прадаць шыны.

Такім чынам, заявы пра павелічэнне продажаў «Белшыны» патрабуюць працягу: па якіх цэнах прадаецца прадукцыя, колькі прадпрыемства зарабляе на гэтых пастаўках і ці паступаюць грошы ад пакупнікоў.

Асіповіцкія вагоны залежаць ад расійскага пакупніка

Перад нарадай Круты і старшыня аблвыканкама Анатоль Ісачанка наведалі Асіповіцкі завод транспартнага машынабудавання. Ён выпускае грузавыя вагоны, цыстэрны, платформы і кантэйнеры. Асноўным рынкам збыту, паводле паведамлення пра паездку, застаецца Расія.

Для асіповіцкага прадпрыемства гэта азначае залежнасць ад заказаў на адным знешнім рынку. Наяўнасць магутнасцяў і асваенне новых мадэляў самі па сабе не забяспечваюць загрузку: патрэбныя пакупнікі, гатовыя набываць прадукцыю на выгадных для завода ўмовах.

У вераснёўскім аглядзе праекта «Маніторынг эканомікі Беларусі» запаволенне беларускай прамысловасці звязвалі, у прыватнасці, з абмежаваннямі інвестыцыйнага попыту ў Расіі. Гэта агульная ацэнка па краіне, а не заключэнне пра стан асіповіцкага завода. Аднак яна тлумачыць, чаму пры ацэнцы яго перспектыў важней ведаць аб’ём пацверджаных заказаў, чым пералік вагонаў, якія выпускаюцца.

Асіповіцкі завод аўтаагрэгатаў: аддачы ад праекта чакаюць у 2028 годзе

Яшчэ адным пунктам паездкі стаў Асіповіцкі завод аўтамабільных агрэгатаў. Тут мадэрнізуюць вытворчасць дакладнага алюмініевага ліцця. Завяршыць інвестыцыйны праект разлічваюць да канца 2027 года, выйсці на поўную магутнасць – у 2028-м.

Работы пачаліся да прыезду чыноўнікаў. Яшчэ 29 верасня «ПраймПрэс» са спасылкай на прэс-службу МАЗа паведамляў пра завяршэнне пусканаладачных работ металографічнага комплексу для праверкі якасці адлівак і асваенне каардынатна-вымяральнай машыны. Гэта значыць, гаворка ідзе пра канкрэтнае тэхнічнае абнаўленне, а не толькі пра намеры.

Але доўгатэрміновы праект і выкананне плана сёлетняга года – розныя задачы. На поўную магутнасць абноўленая вытворчасць павінна выйсці ў 2028-м, тады як палепшыць вынікі ад прадпрыемстваў патрабуюць ужо за месяцы 2026-га, што засталіся. Тэрміны праекта не тлумачаць, якія рэзервы ў асіповіцкага завода ёсць цяпер. Пры гэтым з апублікаванага паведамлення нельга ўстанавіць, ці адносіцца ён сам да ліку тых, хто адстае.

Новае абсталяванне можа павысіць якасць і прадукцыйнасць. Але для ацэнкі аддачы патрэбныя кошт праекта, выдаткі на яго фінансаванне, будучыя заказы і тэрмін акупнасці. У паведамленні пра нараду гэтых даных няма.

Што засталося па-за межамі справаздачы пра прамысловасць Магілёўшчыны

Агульнабеларуская статыстыка дае толькі фон: паводле даных Белстата, апублікаваных «Нормативкой», за дзевяць месяцаў прамысловая вытворчасць краіны вырасла на 0,5 працэнта, а апрацоўчая прамысловасць скараціла выпуск на 0,6 працэнта. Гэтыя паказчыкі нельга падставіць замест адсутнага ў паведамленні выніку Магілёўскай вобласці.

Для жыхароў Бабруйска і Асіповічаў істотнейшае іншае:

  • ці забяспечаны мясцовыя заводы заказамі;
  • ці ўдаецца прадаваць прадукцыю з прыбыткам;
  • чым абернецца выкананне планаў для саміх прадпрыемстваў.

Апублікаваная справаздача пра нараду не дае даных, паводле якіх можна было б ацаніць гэтыя перспектывы.

Для ацэнкі становішча прамысловасці Магілёўшчыны патрэбныя не толькі працэнты выпуску, але і даныя пра запасы гатовай прадукцыі, прыбытак, запазычанасць пакупнікоў і загрузку магутнасцяў. Яны дазволілі б адрозніць недахоп заказаў, праблемы з аплатай і вытворчыя абмежаванні.

Пакуль улады патрабуюць ад прамысловасці Магілёўшчыны выканаць абяцанні, даныя пра яе праблемы застаюцца фрагментарнымі. «Белшына» паведамляе пра рост рэалізацыі без фінансавага выніку, у асіповіцкага вагонабудавання захоўваецца залежнасць ад расійскага рынку, а буйная мадэрнізацыя завода аўтаагрэгатаў разлічана яшчэ на некалькі гадоў.

Кожнаму з гэтых прадпрыемстваў патрэбныя свае рашэнні. Патрабаванне выйсці на патрэбны працэнт не замяняе ні заказаў, ні выгадных продажаў.

Фота “Магілёўскія ведамасці”.

На Шклоўшчыне рост падзяжу кароў вышэй росту іх пагалоўя

Звышнарматыўны падзёж буйной рагатай жывёлы ў гаспадарках Шклоўскага раёна прывёў у райвыканкам пракурора ўсяе Магілёўшчыны.

У добрыя часы жывуць жывёлаводы, а таксама іх раённае кіраўніцтва на Шклоўшчыне. І хай сабе справы ў іх ідуць не надта добра, непакоіцца за гэта з большага пракуратура. Бо менавіта яна, згодна цяперашнім беларускім парадкам, вельмі цікавіцца тым, як адчуваюць сябе быкі і каровы ў сельгаспрадпрыемствах. 

З аднаго боку, неяк не да канца адчуваецца пракурорскі клопат пра жывёлу – няма сведчанняў, каб тыя ж пракуроры паказалі сяльчанам на ўласным прыкладзе, як даглядаць і гадаваць жывёлу. З другога – бачна, што пракуратура неяк слаба рэагуе на вялікі падзёж рагатых насельнікаў ферм – не заводзіць растрэльныя артыкулы Крымінальнага кодэкса на працаўнікоў-сабатажніках. Не тое, што было гадоў 80 таму.

Вось прыехаў у Шклоў на пасяджэнне райвыканкама пракурор Магілёўскай вобласці Валерый Куліковіч. І стала адтуль вядома, што на 1 кастрычніка 2026 года ў прадпрыемствах АПК Шклоўскага раёна на 2,1% павялічылася колькасць пагалоўя буйной рагатай жывёлы. Пры гэтым падзёж жывёлы вырас з 1 953 да 2 085 галоў, або на 6,8%.

Ну і што зрабілі ўдзельнікі пасяджэння разам з пракурорам? Можна сказаць, што нічога. Ніхто з іх не сарваўся і на ферму не паехаў папрацваць хаця б месяц. Толькі гаварыльню разводзілі. Як справаздачыцца пракуратура, “для недапушчэння звышнарматыўнага падзяжу ад кіраўнікоў сельгасарганізацый запатрабавана забяспечыць строгае выкананне тэхналагічных і ветэрынарна-санітарных правілаў пры вырошчванні пагалоўя”. І зноў нешта пра дысцыпліну, кампенсацыю ўрона і персанальную адказнасць мармыталі. 

Пры такіх падыходах лепей бы Кулінковіч у Шклоў не ездзіў, дзяржаўнае паліва не паліў бы. Бо сэнсу ў такой справе – наглядзе за працай жывёлаводаў і немагчымасцю на яе паўплываць – ніякай няма.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Метр у Магілёве падаражэў да рэкорду, а кожную пятую кватэру купляе «Жыллёвы баланс»

Амаль 20 працэнтаў здзелак з кватэрамі ў Магілёве ў верасні прайшлі праз спажывецкі кааператыў «Жыллёвы баланс». Такія звесткі прыводзіць аналітыка Wikidom: доля кааператыва на гарадскім рынку ўжо супастаўная з доляй іпатэкі.

 Усяго за верасень зарэгістравана 176 здзелак, пасля дазагрузкі базы іх чакаюць каля 185. У жніўні было 184, у верасні мінулага года – 179. 

Атрымліваецца, што праз кааператыў за месяц прайшло каля трох з паловай дзясяткаў кватэр, а попыт у цэлым стаіць на месцы. 

Цэны пры гэтым растуць. Сярэдні квадратны метр за месяц прыбавіў 35 долараў і дайшоў да 1038 долараў – гэта максімум для горада. 

Другаснае жыллё падаражэла да 1041 долара за метр. Гатовыя новабудоўлі патаннелі на 81 долар, да 860, але на іх прыпала ўсяго тры здзелкі, і на агульную карціну гэта не паўплывала. 

Знакаміты назапашвальны сэрвіс «Жилищный баланс» – не банк і не забудоўшчык. Яго справаздачнасць правярае ўласная рэвізійная камісія, а кватэры ранейшым удзельнікам купляюцца за кошт унёскаў новых – гэта ў кааператыве прызнаюць самі. Выходзіць, рэкордныя цэны ў Магілёве падтрымлівае не толькі іпатэка: кожную пятую кватэру аплачвае агульны кацёл пайшчыкаў.

Фота: mogilev.media

«Магілёўліфтмаш» абяцае ліфт для хмарачосаў – ужо тры гады

Генеральны дырэктар ААТ «Магілёўліфтмаш» Руслан Страхар паабяцаў на выставе «Інапрам. Беларусь», што да канца года завод выведзе на рынак ліфт з хуткасцю чатыры метры за секунду.
Паводле слоў гендырэктара, такая мадэль дазволіць аснашчаць дамы вышынёй да двухсот метраў – гэта значыць хмарачосы. Там жа паказалі кабіну ліфта для маскоўскіх новабудоўляў: у 2026 годзе яго, як запэўнівае Страхар, цалкам мадэрнізавалі, і ён стаў цішэйшым, хутчэйшым і зручнейшым.
Навіной гэта выглядае толькі для тых, хто не сочыць за прыгодамі Страхара і яго завода.
Тэрмін у хуткаснага ліфта зрушваецца кожны год:

  • у лістападзе 2023 года намеснік галоўнага інжынера Юрый Чарнагрэбель абвясціў, што распрацаваць і выпрабаваць такі ліфт трэба будзе ў 2024 годзе;
  • летам 2025 года сам Страхар ставіў задачу выпрабаваць і запатэнтаваць яго да канца года;
  • восенню 2025 года тэрмін назвалі іншы – сертыфікацыя да канца года;
  • цяпер гаворка ідзе пра выхад на рынак да канца 2026 года.

Да канца і гэтага тэрміну засталося тры месяцы.

Пакуль хуткасны ліфт пераязджае з года ў год, са звычайнымі ў завода хапае сваіх клопатаў:

  • у снежні 2025 года Мінпрам вынес Страхару вымову за правал экспарту;
  • у студзені 2026 года партыя з тысячы ліфтаў, пастаўленых у Расію, аказалася бракаванай, і прадукцыю пачалі вяртаць на завод;
  • у красавіку на пасяджэнні аблвыканкама гендырэктар прызнаў зніжэнне аб’ёмаў і патлумачыў яго «складанымі працэсамі» на расійскім рынку.

На гэты рынак ідзе больш за 80 працэнтаў прадукцыі завода, і мадэрнізаваную кабіну на «Інапраме» паказвалі менавіта для яго.
У магілёўцаў да ліфтаў свае пытанні. Карыстальнікі скардзяцца на паломкі па адзін-два разы на месяц, на дзверы і на захрасанні паміж паверхамі, калі ў кабіне даводзілася сядзець больш за гадзіну.
У мінулым лістападзе ў адным з дамоў Магілёва ў ліфце знайшлі дзве цагліны: жыхары патлумачылі, што кабіна не кранаецца з дзіцем – не хапае вагі.
Хмарачосаў вышынёй дзвесце метраў у Магілёве няма. А ў дамах, дзе дзіця едзе на свой паверх толькі ў кампаніі цагліны, не хапае відавочна не чатырох метраў за секунду.

Фота ведамаснага сайта аблвыканкама. Руслан Страхар (другі справа) і Генадзь Дзенгалеў (першы справа), у той час абодва намеснікі старшыні аблвыканкама. Дзенгалеў цяпер у СІЗА КДБ.

Бабруйская “Белшына” дабілася павелічэння пошлін на імпартныя шыны ў ЕАЭС

Еўразійская эканамічная камісія (ЕЭК) ўвяла антыдэмпінгавыя пошліны 11-12% на грузавыя шыны з Тайланда і В’етнама.

Рашэнне аб увядзенні пошлін на імпарт грузавых шын з гэтых дзяржаў, як піша расійскі “Камерсант”, прынялі ў выніку расследавання, якое праводзілі з канца 2025-га па ініцыятыве вытворцаў з краін ЕАЭС – “Белшыны”, “Кардыянта” і Ніжнекамскага завода грузавых шын. Яно ўстанавіла наяўнасць дэмпінгавага імпарту грузавых шын з Тайланда і В’етнама. Гэта прывяло да зніжэння фінансавых паказчыкаў мясцовых вытворцаў, якія былі вымушаныя стрымліваць цэны на свой тавар. Пры гэтым доля брэндаў з Тайланда і В’етнама на рынку ЕАЭС апошнім часам вырасла. Так, у перыяд расследавання пры зніжэнні спажывання на 12,1% аб’ём імпарту з гэтых краін практычна не змяніўся. Гэта і прывяло да росту долі брэндаў грузавых шын з Тайланда і В’етнама на рынку ЕЭАС.

ЕЭК прапанавала ўвесці пошліны ў дачыненні да шын тайскіх Prinx Chengshan і Maxxis International у памеры 17,05%, астатніх вытворцаў краіны – 22,37%. Шыны в’етнамскіх Jinyu павінны абкладацца пошлінай у 11,31%, Vietnam COFO Tires – 14,99%, Sailun – 16,48%, Advance Tyre і іншых прадпрыемстваў краіны – 17,25%. Такі крок, на думку экспертаў, знізіць цэнавы ціск на лакальныя кампаніі, але створыць рызыкі скарачэння асартыменту і росту канчатковых коштаў на шыны і тарыфу на перавозкі.

Фотаздымак: shina.guide