Сала на Магілёўшчыне аказалася самым танным у Беларусі – у паўтара раза танней за мінскае

Кілаграм сала і грудзінкі ў Магілёўскай вобласці ў жніўні каштаваў у сярэднім 14,87 рубля – менш, чым у любым іншым рэгіёне краіны.
Гэта вынікае з сярэдніх цэн за жнівень 2026 года, якія Белстат разлічвае па магазінах і гарадскіх рынках.
Сярэдняя цана па краіне – 19,94 рубля, то бок у нас сала таннейшае амаль на чвэрць. Даражэй за ўсё яно ў Мінску, 22,41 рубля, – у паўтара раза даражэйшае за магілёўскае. Мінская вобласць недалёка адышла ад сталіцы – 21,29 рубля.
З астатнім мясам такой перавагі ў вобласці няма. Свініна без костак на Магілёўшчыне каштуе 17,17 рубля пры сярэдняй па краіне 17,29 – розніца ў капейкі. Самая дарагая свініна ў жніўні была ў Гродзенскай вобласці, 18,68 рубля, самая танная – у Мінску, 16,56 рубля.
Ялавічына без костак у Магілёўскай вобласці абыходзіцца ў 27,03 рубля за кілаграм – амаль столькі ж, колькі ў Мінскай з яе 28 рублямі, і толькі крыху ніжэй за сярэднюю па краіне ў 27,68.
Па танную ялавічыну трэба ехаць у Гродзенскую вобласць: там кілаграм каштаваў 22,42 рубля, на чатыры з паловай рублі менш, чым на Магілёўшчыне.
У Мінску – 35,27 рубля, розніца паміж сталіцай і Гродзеншчынай – амаль 13 рублёў за кілаграм.
Карціна па рэгіёнах атрымалася люстраной: Гродзеншчына прадае самую танную ялавічыну і самую дарагую свініну, Мінск – самую дарагую ялавічыну і самую танную свініну. Магілёўшчына ў гэтым раскладзе займае дзве крайнія пазіцыі. Сала тут самае таннае ў краіне, а субпрадукты – самыя дарагія: мясныя 9,93 рубля за кілаграм пры сярэдніх 7,24, з птушкі 7,98 пры сярэдніх 5,89 і мінскіх 5,08.
Танней за ўсё ў Магілёўскай вобласці абыходзіцца тое, што раней лічылі ежай беднякоў, даражэй за ўсё – тое, што ў былыя часы аддавалі задарма.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Кароўнікі Магілёўшчыны «даюць жывыя грошы», але чамусьці будуюцца за бюджэтны кошт

Малочнатаварны комплекс на 756 кароў адкрылі у Бабруйскім раёне. Стужку пераразаў міністр прамысловасці Андрэй Кузняцоў. Гаспадарка «Варатынь» – філіял ААТ «Бабруйскі завод трактарных дэталяў і агрэгатаў», а рашэнне будаваць, паводле слоў дырэктара завода Ігара Фацеева, прымалася на ўзроўні Мінпрама і старшыні аблвыканкама. Два кароўнікі з даільнай залай, радзільнае аддзяленне і прафілакторый на 240 цялят пабудавалі за пятнаццаць месяцаў, з мая 2025-га да канца жніўня.
Дойны статак філіяла – 1579 галоў, таму новы комплекс змяшчае менш за палову; астатнія пакуль застаюцца ў памяшканнях, якім па пяцьдзясят гадоў. Ад пераезду чакаюць плюс сем тон малака за дзень да цяперашніх 33 без ніводнай новай каровы – толькі за кошт умоў утрымання. Кіраўнік філіяла Канстанцін Шкельцін лічыць, што доля гатунку экстра вырасце з 70 працэнтаў амаль да ста, а надой – з 20 літраў на карову да 30. Малако дае філіялу больш за мільён рублёў у месяц і ідзе на Пухавіцкі завод, на дзіцячае харчаванне.
Чаго няма ні ў БЕЛТА, ні ў абласнога агенцтва, ні на сайце МТЗ, ні ў раёнцы – кошту комплексу і назвы падрадчыка.
Затое першы намеснік старшыні аблвыканкама Сяргей Савіцкі назваў, за чые грошы будуюцца астатнія: у вобласці цяпер каля 17 комплексаў, да канца года ўвядуць яшчэ мінімум пяць. Тры з іх з удзелам рэспубліканскага бюджэту (Глускі, Быхаўскі, Слаўгарадскі раёны) і два з удзелам бюджэту Мінска (Бабруйскі і Крычаўскі). То бок з шасці кароўнікаў, пяць аплачваюць з бюджэту краіны або сталіцы, а шосты – трактарны завод па рашэнні міністэрства.
Савіцкі на адкрыцці сказаў, што буронкі «даюць жывыя грошы». Мяркуючы па тым, што за кароўнікі плаціць падаткаплацельшчык, жывых грошай за трыццаць гадоў у калгасаў не было.
І, хутчэй за ўсё, не будзе. Бо жывыя грошы вельмі любяць чыноўнікі, якія пастаянна павышаюць сабе заробкі, а іх у краіне больш, чым кароў.

Фота раённай газеты.

Вынік прызначаны на 2027 год: як у Шклоўскім раёне адсправаздачыліся аб мадэрнізацыі цэха

ААТ «Александрыйскае» пры падтрымцы Банка развіцця абнавіла цэх забою і перапрацоўкі птушкі: ранейшае абсталяванне замянілі на лінію магутнасцю тры тысячы бройлераў за гадзіну, гадавую прадукцыйнасць ацэньваюць у 12,7 тысячы тон мяса пры працы ў адну змену.
У прэс-службе банка праект называюць прыкладам таго, што рост эканомікі залежыць не ад аб’ёму, а ад глыбіні перапрацоўкі.
Амаль усе лічбы ў справаздачы аб завершаным праекце адносяцца да светлай будучыні:

  • доля раздзелкі, якая ў 2024 годзе складала 11 працэнтаў забойнай вагі, «дасягне 56 працэнтаў да 2027 года»;
  • выпуск раздзеленай прадукцыі вырасце з 712 тон да чатырох тысяч;
  • доля экспарту раздзелкі падымецца да 45 працэнтаў.

Адзіны паказчык, які ўжо адбыўся, – тыя самыя 11 працэнтаў 2024 года. Колькі грошай банк уклаў у цэх і на якіх умовах, у паведамленні няма.
«Састарэлае абсталяванне», якое замянілі, адпрацавала нядоўга: цэх забою і перапрацоўкі птушкі ўвялі ў эксплуатацыю ў 2014 годзе.
Александрыя – малая радзіма Лукашэнкі, і ў ліпені 2026 года, прызначаючы новае кіраўніцтва раёна, ён паабяцаў зрабіць Шклоўскі раён узорным для капіравання па ўсёй краіне і дадаў, што ўвага да гэтых тэрыторый будзе асаблівая: «Там нічога не заржавее. Колькі я буду працаваць, столькі я ўвагу буду надаваць».
Мадэрнізацыя цэха ўзростам 12 гадоў за кошт дзяржаўнага банка – адна з праяў гэтай увагі.

Фота сайта Банка развіцця.

Бізнес-імперыя праўладнай бізнесвумэн Няронскай стварае прадпрыемства ў Магілёве

Сяброўка сям’і сына беларускага дыктатара Віктара Лукашэнкі Людміла Няронская стварае рыбаперапрацоўчае прадпрыемства “БелМарэ Груп” у Магілёве.

Як высветлілі журналісты-расследвальнікі з «Бюро медыя», у ствараемы рыбны холдынг “Марскія сезоны” Людмілы Няронскай увойдзе ажно сем прадпрыемстваў па ўсёй Беларусі. Сярод іх ТАА “БелМарэ Груп”, якое было зарэгістравана ў свабоднай эканамічнай зоне “Магілёў” у кастрычніку 2025 года. На гэты момант ніякіх даных па дзейнасці прадпрыемства няма, хоць у інтэрнэце ёсць абвесткі пра вакансіі розных спецыялістаў. Плануецца, што яно будзе знаходзіцца па Слаўгарадскай шашы.

Акрамя магілёўскага “БелМарэ Груп”, у бізнес-імперыю Няронскай увойдуць яшчэ шэсць прадпрыемстваў рыбнай галіны. Гэта, у прыватнасці, вытворчы комплекс па перапрацоўцы рыбы і морапрадуктаў у Мінску, у прамвузле «Калядзічы» – адзінае на гэты момант працуючае прадпрыемства. Другое рыбаперапрацоўчае прадпрыемства будуецца проста цяпер у СЭЗ «Віцебск». Запуск анансаваны на канец 2026 года.

У холдынг Няронскай таксама ўвойдзе комплекс па вытворчасці ўпакоўкі з гафраванага кардону «Сезон упакоўкі», якім бізнэс-лэдзі валодае сумесна з сынам Віктара Лукашэнкі – Аляксандрам Лукашэнкам-малодшым. Гэтае прадпрыемства вырасце ў АЭЗ «Брэміна-Орша», а будаўніцтва будзе адбывацца за кошт дзяржкрэдыту.

Акрамя таго, Неронская плануе ўзвесці: транспартна-лагістычны комплекс у сталіцы, другі цэх рыбаперапрацоўчага прадпрыемства ў Віцебску пад брэндам «Марскія сезоны», а таксама два заводы пад брэндамі «Марская гавань» у Мінску.

Фотаздымак: «Бюро медыя»

Бабруйская гандлярка скардзіцца на нізкія цэны на рынку і занадта добры ўраджай

Добры ўраджай і вялікая канкурэнцыя ўскаднілі продаж гародніны, садавіны і грыбоў на рынку ў Бабруйску, сведчыць мясцовая жыхарка.

“У гэтым годзе памідоры прадаюцца вельмі дрэнна, таму што ўраджай добры і вялікая канкурэнцыя. Буйныя таматы сёння (1 верасня), прапаноўвала па тры рублі, ніхто не ўзяў. Паставіла цану 2,5 рубля. Маленькія, чэры, прадавала па пяць рублёў, потым трохі знізіла кошт, амаль усё забралі”, – распавяла выданню komkur.info 71-гадовая пенсіянерка з Бабруйска Таісія Собалева.

Таксама жанчына прадае лісічкі, якія сабраў у Дражні Светлагорскага раёна, дзе ў бабруйчанцы агарод, яе брат. Аднак літровы слоік гэтых грыбоў за сем рублёў купляць ніхто не хоча.

“Яблыкі па два рублі – таксама нікому не трэба, і чарнаплодную рабіну сёння зусім не прадала. Я не ведаю, што людзям трэба. Зараз думаю, што рабіць з гэтымі памідорамі, напэўна аджыку накручу. І слівы ёсць, зраблю соус ткемалі”, – разважае гандлярка, якая прапануе свае тавары на рынку “На Чырвонаармейскай” у Бабруйску.

Фотаздымак: komkur.info

Жніво без ураджайнасці, кадры без чахарды: пра што Ісачанка далажыў Лукашэнку

Масавая ўборка збожжавых на Магілёўшчыне завершана – пра гэта старшыня аблвыканкама Анатоль Ісачанка далажыў Лукашэнку. У дакладзе ёсць гектары і працэнты: застаецца ўбраць каля 1,8 тысячы гектараў позняспелай пшаніцы, кукуруза на сілас скошана на 8 працэнтах плошчаў, пад азімыя трэба засеяць 233 тысячы гектараў, узарана 30 працэнтаў. Чаго ў дакладзе пра завершанае жніво няма – дык гэта ўраджайнасці і валавога збору.
Адсутнасць заўважная таму, што мінулы раз пра гэта пытаўся сам Лукашэнка. 21 ліпеня, калі ўбралі 11 працэнтаў каласавых, Ісачанка назваў 31,4 цэнтнера з гектара, паабяцаў, што лічба вырасце, і нагадаў пра леташні валавы збор у 1,4 мільёна тон. На прамое пытанне, ці выйдзе вобласць на 35 цэнтнераў, адказаў, што хлеб стаіць нядрэнны і такая ўраджайнасць плануецца.
Лічыць вобласць умее: калі ўбралі 88 працэнтаў плошчаў, валавы збор складаў 1 003 927 тон пры сярэдняй ураджайнасці 33,1 цэнтнера з гектара – дадзеныя абласной арганізацыі прафсаюза работнікаў АПК.
Розніца паміж раёнамі пры гэтым трохразовая: Шклоўскі ішоў з 52,1 цэнтнера, а Бабруйскі завяршыў жніво з 27 цэнтнерамі, трапіўшы пры гэтым у пяцёрку лідараў па валавым зборы. Абяцаныя 35 цэнтнераў у гэтых лічбах не праглядаюцца, і ў дакладзе яны не прагучалі.
А Лукашэнка, ведаючы сумную сітуацыю ў вобласці “жэстачайшэ”, і не пытаўся.
Другое пытанне было пра кадры – і ў раёнах, і ў асобных гаспадарках.
Адказ Ісачанкі: ратацыя вядзецца планава, «тут нічога надзвычайнага няма».
Як выглядае штатны рэжым, відаць на адным прадпрыемстве. У жніўні 2025 года Бабруйскі камбінат хлебапрадуктаў паказваў кіраўніку горада дырэктар Арцём Камейка.
У жніўні 2026 года калектыву прадставілі новага дырэктара Валерыя Пташыца – таго самага, які камбінат ужо ўзначальваў да Камейкі.
За дванаццаць месяцаў кола замкнулася, і ні адзін з двух прыходаў публічна нічым не патлумачылі.
Атрымліваецца, што ў нашай вобласці ўраджайнасць вымяраюць гектарамі, а кадры – штогадовымі ратацыямі адных і тых жа “кадраў”.

Фота “Могилевские ведомости”.

На Магілёўшчыне скарацілася колькасць тых, хто жыве менш чем на 500 рублёў у месяц

У параўнанні з першым кварталам 2026 года, у Магілёўскай вобласці зменшылася доля тых, хто мае даходы менш за 500 рублёў у месяц.

Па выніках выбарачнага абследавання Белстатам хатніх гаспадарак па ўзроўні жыцця, у Магілёўскай вобласці доля такіх грамадзян за ІІ квартал склала 2,6%. У першым квартале яна была на ўзроўні 4,9%. Такім чынам скарачэнне амаль у два разы. Зараз большая доля такіх людзей у разрэзе ўсё Беларусі на Гомельшчыне – 2,7%. 

Пры гэтым доля тых, хто мае даход больш за 2 тыс. рублёў у першым квартале была 8,9%. У другім квартале яна дасягнула 11,4%. Аднак гэтыя працэнты найменшыя ў Беларусі. У папярэднім квартале апошняе месца па долі самых багатых людзей займала таксама наша вобласць.

Фотаздымак: officelife.by

У Бабруйску пенсіянерам прапанавалі адкрываць бізнес. За пяць гадоў у Беларусі знікла чвэрць ІП

У Бабруйск прыязджаў першы намеснік міністра эканомікі Іван Вежнавец – сустракаўся з прадстаўнікамі малога і сярэдняга бізнесу.
Мяркуючы па адзіным здымку, які трапіў у справаздачу, дыялогавая пляцоўка першага намесніка міністра эканомікі з бізнесам усяго Бабруйска асаблівага наплыву не выклікала: пярэднія рады пустыя, за сталом прэзідыума – чацвёра чыноўнікаў і ніводнага прадпрымальніка.
Сярод тэм, якія абмяркоўвалі за сталом разам з падаткамі і кадрамі, аказалася «срэбнае прадпрымальніцтва»: чыноўнік тлумачыў, чаму людзям, якія перасягнулі пенсійны парог, варта адкрываць сваю справу.
У справаздачы пра сустрэчу гэтая тэма заняла больш месца, чым усе астатнія разам узятыя.
Супадзенне па датах тлумачыць цікавасць. Напярэдадні, 26 жніўня, Міністэрства эканомікі і Праграма развіцця ААН запусцілі новы этап адукацыйнага праекта для прадпрымальнікаў старэйшых за 50 гадоў – гэтым разам пра лічбавыя інструменты.
Першы этап ішоў з 2025 года: навучанне прайшлі каля 500 чалавек на базе цэнтраў падтрымкі прадпрымальніцтва ў дзесяці гарадах, уключаючы Магілёў, а са 165 заявак у ментарскую праграму адабралі 55 удзельнікаў. Вынікам стала так званае каробачнае рашэнне – набор методык, разасланы па ўсіх цэнтрах краіны.

Навошта гэта дзяржаве

Афіцыйная рыторыка вакол праекта пабудавана на годнасці: жыццёвы досвед, запатрабаванасць, адмова задавольвацца ўнукамі і прысядзібным участкам. Але эканамічная логіка ў бабруйскай справаздачы прагаворана без усялякай дыпламатыі – працуючыя пенсіянеры і перадпенсіянеры не патрабуюць дапамог, а самі плацяць падаткі ў бюджэт.
Гэта і ёсць сутнасць. Беларуская пенсійная сістэма салідарна-размеркавальная: узносы працуючых ідуць на выплаты цяперашнім пенсіянерам. Пенсіянераў у краіне каля 2,3 мільёна – прыкладна чвэрць насельніцтва, і доля гэта расце. Фон, на якім чыноўнікі загаварылі пра «срэбнае прадпрымальніцтва», выглядае так:

  • нараджальнасць за восем гадоў упала амаль удвая; у 2024 годзе на кожную тысячу насельніцтва прыпала 6,5 народжаных і 12,6 памерлых – амаль двое памерлых на аднаго народжанага;
  • з 2020 па 2025 год насельніцтва краіны скарацілася на 300 тысяч чалавек, прычым тых, хто з’ехаў, афіцыйная статыстыка практычна не бачыць;
  • колькасць тых, хто пакінуў Беларусь пасля 2020 года, намеснік міністра ўнутраных спраў Мікалай Карпянкоў яшчэ ў 2023 годзе ацэньваў у 350 тысяч, незалежныя даследчыкі – у 500-600 тысяч; з’язджалі пераважна людзі працаздольнага ўзросту;
  • на рынак працы выходзіць малалікае пакаленне народжаных у дзевяностыя і двухтысячныя, а сыходзіць шматлікае пакаленне шасцідзясятых – амаль кожны пяты работнік у краіне блізкі да пенсійнага ўзросту або ўжо яго дасягнуў;
  • замяшчальная кадравая патрэба на 2026-2030 гады ацэнена больш чым у 300 тысяч работнікаў.

Дзяржпраграма «Збалансаваны рынак працы» называе старэнне насельніцтва сістэмным выклікам наўпрост.
Эканоміка пры гэтым застаецца затратнай: дзяржсектар новых працоўных месцаў не стварае, а ўтрымліваць усё большую колькасць пенсіянераў даводзіцца за кошт усё меншай колькасці працуючых.
Пры гэтым пенсійная сістэма даражэе. На 2026 год пенсіі па ўзросце непрацуючым пенсіянерам павысілі ў сярэднім на 14,5 працэнта, да прыкладна 1100 рублёў, а суадносіны сярэдняй пенсіі да сярэдняга заробку заклалі на ўзроўні 37,1 працэнта. Тым, хто не набраў дваццаці гадоў страхавога стажу, працоўная пенсія не належыць увогуле – ім застаецца сацыяльная, з лістапада 2025 года гэта 245,54 рубля ў месяц. Пенсіянер, які сам сабе стварыў занятасць, здымае з бюджэту адразу дзве нагрузкі: не прэтэндуе на даплаты і працягвае плаціць узносы.

Мінус чвэрць прадпрымальнікаў за пяцігодку

Праблема ў тым, куды менавіта яго клічуць. Той сектар, у які прапануюць увайсці людзям старэйшага ўзросту, дзяржава паслядоўна сціскае ўжо некалькі гадоў. Паводле даных Белстата, на пачатак 2021 года ў Беларусі было каля 269,5 тысячы індывідуальных прадпрымальнікаў, на 1 сакавіка 2026 года засталося 202 453 – мінус чвэрць за пяцігодку і мінус 14 працэнтаў толькі за апошнія дванаццаць месяцаў. У Магілёўскай вобласці на тую ж дату налічвалася 21 377 ІП.
І зноў прычына названа наўпрост: з 1 студзеня 2026 года ўступіла ў сілу абмежаванне пераліку дазволеных для індывідуальных прадпрымальнікаў відаў дзейнасці. Тым, чый занятак у новы спіс не трапіў, прапанавалі спрошчаную перарэгістрацыю ў юрыдычную асобу – у 2025 годзе гэтай магчымасцю скарысталіся 4604 прадпрымальнікі, з пачатку 2026-га яшчэ 839. Астатнія дзясяткі тысяч проста закрыліся.

Плацельшчыкі ўзносаў замест бізнесу

Атрымліваецца канструкцыя, у якой адна рука скарачае поле для малога бізнесу, а другая запрашае на гэтае поле пяцідзесяцігадовых. Логіка тут не супярэчлівая, а цалкам паслядоўная, калі глядзець не на рыторыку, а на бюджэт. Дзяржаве не патрэбны незалежны малы бізнес – ёй патрэбны плацельшчыкі ўзносаў, якія нічога не просяць узамен. Індывідуальны прадпрымальнік з наёмнымі работнікамі і ўласным інтарэсам у гэтай схеме лішні, а пенсіянер, які аформіў рамесніцтва або самазанятасць дома, – ідэальная фігура.
У Бабруйску ўдзельнікі сустрэчы, мяркуючы па справаздачы, папрасілі праводзіць такія дыялогавыя пляцоўкі часцей і ў пашыраным фармаце. Пытанне пра тое, колькі бабруйскіх ІП зняліся з уліку за апошні год, на пляцоўцы, мяркуючы па ўсім, не прагучала.
Ёсць, зрэшты, і нагода для асцярожнага аптымізму. У сярэдзіне дзевяностых Лукашэнка абяцаў праз некалькі гадоў паціснуць руку апошняму прадпрымальніку. Трыццаць гадоў праз прадпрымальнікаў усё яшчэ дзвесце тысяч, і руку паціскаць пакуль няма каму. Як і амаль усе астатнія планы дзядка, гэты не рэалізаваўся.
Фота bobrlife.

Што пачым на Мінскім базары ў Магілёве?

У TikTok з’явілася відэа з расповедам аб цэнах на кветкі, садавіну і гародніну на Мінскім рынку Магілёва. 

Як падаецца ў відэа, якое з’явілася у TikTok-акаўнце Zatestilmogilev, гладыёлусы напрыканцы лета 2026 года ў Магілёве каштуюць па чатыры рублі адна штучка. Кошык з кветак – па дваццаць пяць рублёў. Букецікі з жоўтых рамонкаў – па пяць рублёў, а астры – рубель за штучку. Ёсць вялікі выбар хрызантэм у гаршках па дваццаць і дваццаць пяць рублёў.

Што да гародніны, то за хатнія памідоры просяць у цэлым ад двух з паловай рублёў. Вялікія агуркі каштуюць 1,5 руб., перац – 3,80 руб. Баклажаны і чырвоны перац прадаюць па пяць з паловай рублёў. Кілаграм кукурузы – за 2,90 руб., таксама як і за цыбулю рэпчатую, а кіло морквы – за 2,50 руб.

Цэны на садавіну вышэйшыя. Так, за вінаград чырвоны і сіні просяць па 9,90 руб. за кілаграм, а за зялёны – 12,90 руб.

Малдаўскія персікі – восем з паловай рублёў, а калі такі ж самы персік з Іспаніі, то там цана на тры рублі вышэй. Таксама па 11,50 прадаюць нектарыны. За кіло дурніц просяць 2,50 руб. Адзін латок магілёўскіх клубніц каштуе 10 рублёў. 

Кавуны можна набыць за 2,50 рублёў кілаграм, дыню-тарпеду – ад чатырох рублёў, а дыню-калгасніцу – па пяць. 

Скрыншот: Тікток Zatestilmogilev

Не эканомікай, а загадам: як Шклоў выводзяць ва ўзорныя раёны

Шклоўскі раён па прамым даручэнні Лукашэнкі робяць прыкладам для ўсёй краіны – па вытворчых паказчыках і па сацыяльных стандартах. Ніхто гэтага не хавае: фармулёўка пра даручэнне стаіць ва ўсіх справаздачах з прэс-тура 26 жніўня, які для гэтага і зладзілі.
Паказвалі вынік. Таварная ферма «Навасёлкі» ААТ «Новагарадзішчанскае» пасля рэканструкцыі ўтрымлівае шэсць тысяч галоў маладняку. На МТК «Стараселле» ААТ «Любінічы-Агра» пабудавалі склады для кармоў і прафілакторый для цялят.
У вёсцы Акунёўка два будынкі перарабляюць пад інтэрнаты на 50 месцаў: першы абяцаюць здаць да 1 кастрычніка, другі да 1 лістапада. У РУП «Шклоўскі райаграсэрвіс» увялі цэнтральную рамонтную майстэрню і плануюць СТА для легкавых машын і цэх па вытворчасці зуб’яў для барон і палявых дошак.
Плаціць за гэта ўпраўленне справамі Лукашэнкі. Дырэктар «Новагарадзішчанскага» сказаў наўпрост: ферма атрымала другое жыццё «дзякуючы дапамозе ўпраўлення справамі». Першае жыццё – закінутыя старыя будынкі і струхлелыя навесы.
Падрадчык на аб’ектах – ТАА «Дрыбінская СПМК № 1» з суседняга раёна. Яго дырэктар Сяргей Кокіц таксама хваліўся цесным супрацоўніцтвам з кіраўніцтвам упраўлення справамі.
Упраўленне справамі звычайна калгаснымі цялятнікамі не займаецца і спецыялізуецца на больш смачных аб’ектах. Тут яно займаецца імі таму, што раён выбраны паказальным, а не таму, што паказчыкі раёна гэтага запатрабавалі.
Да таго ж сёлета Шклоў прымае абласныя «Дажынкі», да якіх раёну па традыцыі будуюць аб’екты «ў падарунак».
Усё, чым раён выводзяць у перадавыя – адміністрацыйныя інструменты. Даручэнне дзеда замест эканамічнага разліку. Рыначнага механізму ў гэтым наборы няма ніводнага, і паўтарыць яго суседнія раёны не змогуць.
Сама па сабе прыхільнасць Лукашэнкі да Шклова – не таямніца.
Таямніцай застаюцца грошы. У што абыходзіцца краіне адзін, штучна створаны, узорны раён?

 Фота раённай газеты.