У Клічаве вынеслі прысуд былому ляснічаму – чатыры гады ўзмоцненага рэжыму

Суд Клічаўскага раёна вынес прысуд былому ляснічаму, жыхару Магілёва. Яго прызналі вінаватым адразу па трох артыкулах Крымінальнага кодэкса: перавышэнне службовых паўнамоцтваў, незаконная высечка лесу і крадзёж шляхам злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі.

Са снежня 2024 года па лістапад 2025 года ляснічы сістэматычна даваў падначаленым указанні высекчы дрэвы па-за межамі адведзеных лесасек або ўвогуле без дазвольных дакументаў. Так было высечана 288 дрэў розных парод, а нарыхтаваную драўніну прадавалі грамадзянам і прадпрыемствам, якія займаліся яе перапрацоўкай.

Паралельна ляснічы арганізаваў унясенне недакладных звестак у нарады-акты аб выкананых работах: на падставе гэтых дакументаў работнікам неабгрунтавана налічылі больш за 9,9 тысячы рублёў заработнай платы. Шкоду навакольнаму асяроддзю і дзяржаве суд ацаніў больш як у 54,6 тысячы рублёў, шкоду лесагаспадарчаму прадпрыемству – больш як у 9,9 тысячы рублёў.

Асобны эпізод датычыцца дызельнага паліва. У чэрвені 2025 года ляснічы неаднаразова даручаў падначаленаму адпускаць паліва пабочнай асобе, а сам атрымліваў за гэта грошы. Усяго такім чынам было выкрадзена 190 літраў паліва на 494 рублі.

Віну ў перавышэнні службовых паўнамоцтваў і незаконнай высечцы абвінавачаны прызнаў часткова, у крадзяжы паліва – цалкам. Змякчальнымі акалічнасцямі суд прызнаў шчырае раскаянне, наяўнасць на ўтрыманні малалетняга дзіцяці і добраахвотнае пакрыццё нанесенай шкоды.

Выніковае пакаранне – чатыры гады пазбаўлення волі ў папраўчай калоніі ўзмоцненага рэжыму, штраф у памеры 350 базавых велічынь і пяцігадовая забарона займаць пасады, звязаныя з арганізацыйна-распарадчымі і адміністрацыйна-гаспадарчымі абавязкамі.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Клічаўскія ўлады назвалі рост колькасці адміністрацыйных працэдур дасягненнем

Людміла Заяц, работніца Патоцкага сельвыканкама Клічаўскага раёна, пахваліла службу «Адно акно», якая дапамагла ёй з «працэдурамі», а начальніца аддзела па працы са зваротамі грамадзян і юрыдычных асоб Клічаўскага райвыканкама Таццяна Лявіцкая паведаміла: «калі ў 2018 годзе такіх працэдур было 105, то сёння іх 226».

Чаму тут радавацца? Таму, што за восем гадоў колькасць адміністрацыйных працэдур, якія патрабуюць хаджэння ў «Адно акно», падвоілася?

У краіне, якая нібыта сур’ёзна займаецца лічбавізацыяй, гэтая лічба павінна змяншацца. Павелічэнне больш чым удвая – відавочная прыкмета таго, што бюракратыя не скарачаецца, а разрастаецца.

Вось і казка пра тое, што «любы грамадзянін можа звярнуцца з заявай не толькі па месцы жыхарства, але і ў любым іншым горадзе», – сведчанне вяртання ў каменны век.

У суседніх краінах большасць такіх працэдур даўно выконваецца ўвогуле без асабістага візіту. 

У Польшчы працуе праграма mObywatel з пасведчаннем асобы, дзяржаўнымі рэестрамі і электроннымі подпісамі ў тэлефоне. У Эстоніі практычна ўсе дзяржаўныя паслугі даступныя праз адзіны партал e-Estonia. У Літве праз партал e-paslaugos.lt падаецца асноўная частка дакументаабароту грамадзяніна з дзяржавай.

У Беларусі таксама фармальна існуе Адзіны партал электронных паслуг portal.gov.by. Але ні Заяц, ні Лявіцкая не згадваюць пра яго ніводнага разу – людзі па-ранейшаму прыходзяць сваімі нагамі.

Калі казаць шчыра, то з бюракратыяй і ў Еўропе вялікія праблемы, але Беларусь пераплюнула ўсіх – у тым ліку і па колькасці ценявых дармаедаў.

У матэрыяле прыведзены дзве красамоўныя лічбы: «летась паступіла 2260 заяў, за пяць месяцаў гэтага года – 869». Гэта прыкладна 7-8 заяў за дзень агулам. Прыём вядуць два спецыялісты. Гэта значыць, што на кожнага прыпадае па чатыры заявы за дзень.

Як бы не надарвацца!

Фота: «Беларусь Сегодня».

Пад Клічавам перакуліўся Opel: загінуў 16-гадовы пасажыр

У Клічаўскім раёне ўвечары 21 чэрвеня адбылася аварыя з удзелам непаўналетніх. Паводле папярэдняй інфармацыі УУС Магілёўскага аблвыканкама, каля 21:00 на другім кіламетры дарогі Клічаў — Смолярня — Буднеў 16-гадовы юнак за рулём Opel Astra не справіўся з кіраваннем.

Аўтамабіль з’ехаў у левы па ходзе руху кювет і перакуліўся. Адзін з пасажыраў — равеснік кіроўцы — загінуў на месцы. Яшчэ адну дзяўчыну з траўмамі даставілі ў бальніцу.

Абставіны здарэння высвятляюцца. ДАІ праводзіць праверку.

Фота: УУС Магілёўскага аблвыканкама

У Клічаве на фоне падрыхтоўкі да вайны адкрылі “Школу міру”

Клічаўскую школу №1 абвясцілі “Школай міру” ў атмасферы мілітарысцкага ўгару і на фоне размяшчэння расейскай вайсковай інфраструктуры.

“Ніякага мірнага часу быць не можа. Мы рыхтуемся да вайны” – заявіў 1 красавіка 2026 года Аляксандр Лукашэнка. У прынцыпе, пра гэта ён мог і не казаць, паколькі і так бачна, што Беларусь увайшла ў перыяд падрыхтоўкі да вайны, улічваючы разгортванне пад Асіповічамі і Крычавам расійскай вайсковай інфраструктуры. А калі ўспомніць, што з тэрыторыі Беларусі, насуперак Канстытуцыі, ва Украіну ўрываліся расійскія войскі, то афіцыйны Мінск ужо даўно на расійска-ўкраінскай вайне. Менавіта таму Беларусь справядліва называецца краінай-суагрэсарам.

І вось на фоне такой рэальнасці, у Клічаве ў лепшых традыцыях савецкага ашуканства і хлусні адкрываюць так званую “Школу міру”. Дакладней, такі статус быў прысвоены мясцовай школе №1.

“Многія дзесяцігоддзі наш народ рабіў усё, каб ствараць, развіваць родную краіну, рабіць яе прыгажэйшай і багацейшай. І ў такіх умовах свет як унутры Беларусі, так і вакол яе для нас асабліва каштоўны. Таму мы робім усё, каб падтрымліваць сяброўскія адносіны з усімі суседзямі, хоць не ўсе яны падзяляюць наша імкненне. У любым выпадку, наш народ будзе працягваць імкнуцца да міру, і стварэнне падобных школ пад эгідай Беларускага Фонду міру служыць сімвалам нашых імкненняў”, – заявіла на ўрачыстай лінейцы перад дзецьмі старшыня Клічаўскага раённага Савета дэпутатаў Наталля Грашылава.

Паколькі ў Беларусі няма абраных дэпутатаў, а ёсць толькі прызначэнцы, зацверджаныя ў выканаўчай уладзе, то прылюдна і голасна хлусіць гэтую дамачку вучыць не трэба. Сама каго хочаш навучыць. Менавіта такі ўрок хлусні і цынізму адбыўся 2 красавіка ў Клічаўскай школе №1. Застаецца спадзявацца, што вынік яго будзе, як і ў падобных урокаў у познесавецкі час, калі на фоне размоў пра мір у школах, адпраўлялі маладых хлопцаў на бессэнсоўную вайну ў Афганістан аддаваць прыдуманы ўладамі “інтэрнацыянальны доўг”.

“Па ўсёй краіне створана ўсяго 300 падобных школ і дзве з іх зараз афіцыйна знаходзяцца ў нашым раёне, першай такой была Дзмітрыеўская сярэдняя школа. 10 навучэнцаў школы ўступілі ў шэрагі міратворцаў” – паведамляе клічаўская раёнка.

Фотаздымак: ТГ “Кличев TODAY”

На вайне ва Украіне загінуў вагнеравец, меркавана, з Клічава

Дзяржаўныя сцягі Расіі і Беларусі, а таксама прыватнай ваеннай кампаніі “Вагнер” усталяваў капыльчанін на магіле забітага наёмніка Анатоля, які, меркавана, быў з Клічава.

Відэа з ўсталяванні сцягоў на свежай магіле недзе ў Беларусі капыльчанін Міхаіл Сапешка выклаў некалькі дзён таму ў ТікТок. У каментарах карыстальнікі выказалі меркаванне, што вагнеравец Анатоль – з Клічава. Аднак даная інфармацыя патрабуе пацвярджэння.

Скрыншот: ТікТок micha792

Наёмнік з Клічава не вярнуўся з «мяснога» штурму пад Краматорскам

Клічаўлянін працаваў у мясцовым райпо, але вырашыў узяць удзел у захопе Украіны і прапаў без вестак пад Краматорскам.

Расіянка Алена, якая называе сябе жонкай грамадзяніна Беларусі, ураджэнца Клічава 38-гадовага Сяргея Перуноўскага, просіць дапамогі ў яго пошуках. Сяргей падпісаў кантракт з Міністэрствам абароны Расіі 22 кастрычніка 2025 года, а праз месяц пайшоў на баявое заданне разам з двума іншымі беларусамі – «Сіплым» і «Малым». Ніводзін з наёмнікаў з задання не вярнуўся.

Па словах Алены, з воінскай часткі яна атрымлівае толькі адзін адказ: «Чакайце і шукайце самі».

Сяргей Перуноўскі нарадзіўся ў Клічаве. Працаваў слесарам у ЖКГ і майстрам па рамонце ў Клічаўскім райпо.

У чэрвені 2025 года на расійскім сайце «Профи.ру» з’явілася анкета Перуноўскага: ён прапаноўваў паслугі сантэхніка. Рэгіён аказання паслуг – Масква.

Паводле расійскага заканадаўства «магільныя», або «пахавальныя» выплаты сваякам загінулых у ходзе расійскай агрэсіі ва Украіне не выплачваюцца да таго часу, пакуль яны афіцыйна не прызнаныя загінулымі. Пакуль Сяргей Перуноўскі лічыцца зніклым без вестак, Алена не можа атрымаць грошы. Але, нават калі цела наёмніка знойдуць і ідэнтыфікуюць, у расійскай «жонкі» Сяргея могуць узнікнуць новыя праблемы: паводле звестак Belpol, Перуноўскі ўжо жанаты ў Беларусі.

Фота сайта «Профи.ру».

У Клічаве рысь прыйшла ў «Кулінарыю»

Жыхароў Клічава не вельмі здзівіла рысь, якая гуляла па горадзе.

Рысь шпацыравала па Клічаве – мясцовы жыхар, які выклаў ролік пра звера ў TikTok, распавёў, што, у рэшце рэшт, рысь завярнула ў двор мясцовай «Кулінарыі».

Яшчэ адзін клічаўчанін, у той жа дзень бачыў дзве дзікія кошкі, якія пераплывалі раку недалёка ад горада, і зняў адну з іх на відэа.

Чаму рысі вырашылі наведацца ў Клічаў – загадка. Магчыма, яны вырашылі папаляваць на курэй, якіх разводзяць жыхары прыватнага сектара горада.

Аднак гэта толькі здагадка, агучаная ў каментарыях да ролікаў. 

Дзіўным паводзінам рысяў могуць быць і іншыя тлумачэнні. Бо чаго толькі не здараецца ў Магілёўскай вобласці.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Клічаў мае шанец атрымаць першую беларускамоўную карту Беларусі

Беларуская ініцыятыва Maldzis, што дзейнічае ў замежжы, паабяцала перадаць у будучым Клічаўскаму краязнаўчаму музею карту Беларусі, створаную Аркадзем Смолічам. 

Ініцыятыва паведаміла, што яна выкупіла першую беларускамоўную карту Беларусі. Паводле інфармацыі з карты, яна была дазволеная вайсковай цэнзурай Польшчы 27 верасня 1919 года і надрукаваная ў майстэрні “N. Mac i syn” у Вільні.

Карту стварыў Аркадзь Смоліч – географ, дзеяч беларускага нацыянальна-адраджэнскага руху ХХ стагоддзя. Нарадзіўся ў 1891 годзе ў вёсцы Бацэвічы, якая цяпер у межах Клічаўскага раёна. Ахвяра сталінскіх рэпрэсій.

“Гэтая карта ўнікальная тым, што на ёй адлюстраваная ўся тагачасная тэрыторыя пражывання беларусаў. Перад намі паўстае краіна, якая тэрытарыяльна пераўзыходзіць большасць еўрапейскіх дзяржаў, хоць па факце яна такой і не паўстала” – кажа Павел Мацукевіч, кіраўнік ініцыятывы Maldzis.

Да асаблівасцяў карты належыць і тое, што яна перадае спрадвечна беларускія назвы ў напісанні геаграфічных аб’ектаў: Вільня, Менск, Горадня ў выпадку гарадоў, а таксама Нямеччына і Маскоўшчына ў выпадку краін.

Карта Смоліча была набытая ў Польшчы ў прыватнага калекцыянера на сродкі беларускіх ахвярадаўцаў: Дар’і Сліж і Іллі М. Да вяртання карты на радзіму, а менавіта ў Клічаўскі краязнаўчы музей у якасці грамадскага падарунка, яна будзе выстаўляцца за мяжой.

“За савецкім часам мапа Смоліча была забароненая, бо паказвала Беларусь як незалежную дзяржаву. Яна захавалася ў некалькіх асобніках і нам пашчасціла набыць адзін з іх. Мы радыя, што разам з партнёрамі даем магчымасць кожнаму чалавеку набыць копію і такім чынам вярнуць мапу да жыцця” – кажа Рыгор Астапеня, апякун ініцыятывы Maldzis.

Фотаздымак: maldzis.world

Сосну с “галереей обуви” нашли под Кличевом

Недалеко от железнодорожной станции Милое под Кличевом грибники увидели огромную сосну с развешанными на ее ветвях десятками пар обуви. 

«Не знаю, кто и зачем это сделал, но обуви куча. И все висят парами» – рассказал один из грибников изданию «МогилевОнлайн».

На снимках, сделанных очевидцами, видно, что дерево буквально усыпано ботинками, кроссовками и сапогами. Каждая пара аккуратно заброшена на ветви – так, что создаётся впечатление продуманной инсталляции, а не случайной шалости.

Как показал поиск в интернете, подобные «обутые деревья» встречаются и в других местах. Однако ни одно из объяснений этого явления не получило официального подтверждения.

Среди популярных версий – это знаки наркоторговцев, которые якобы таким образом отмечают места встреч; молодежная традиция, когда выпускники или студенты «вешают» обувь в память о прошедших годах; уличное искусство или своеобразный протест против обыденности.

Последний вариант выглядит наиболее безобидным и правдоподобным. Однако вызывает недоумение, почему для этого выбрали именно лес возле станции Милое — далекое от студенческих кампусов и городских улиц место.

Пока остается неизвестным, кто именно устроил эту «обувную галерею» и с какой целью. 

Фотоснимок: МогилевОнлайн

У Клічаўскім раёне чыноўнікі эканомілі на дзецях-сіротах

Клічаўскаму раённаму сацыяльна-педагагічнаму цэнтру на аднаго дзіцёнка мясцовыя ўлады выдаткоўвалі ў 16 разоў менш грошай, чым патрабаваў закон.

Як піша каманда беларускіх журналістаў-расследавальнікаў «Бюро медыя», пра тое, як дзяржава павінна была забяспечваць выхаванцаў дзіцячых інтэрнатных устаноў, прапісана ў пастанове Саўміна № 840 ад 2006 года. Дакумент устанаўліваў нормы харчавання, адзення, абутку і мяккага інвентару.

Так, дзецям на той час належала пяць пар майткаў, дзесяць пар шкарпэтак, дзве пары штаноў і два швэдры на год. І не больш. З рэчамі асабістай гігіены – нават яшчэ больш строга. На месяц: адзін рулон туалетнай паперы, 50 мілілітраў зубной пасты і 200 грамаў мыла. Адзін дэзадарант на паўгода.

На адно дзіця павінна было вылучацца 320-330 рублёў у год у залежнасці ад узросту. Прычым гэта грошы толькі на адзенне, абутак і мяккі інвентар (коўдры, падушкі, матрацы, пасцельная бялізна, пакрывалы, ручнікі, дываны, сурвэткі, шторы і гэтак далей).

Аднак нават такія сціплыя нормы чыноўнікі не заўсёды выконвалі. Пра гэта раней стала вядома выданню «Зеркало» з ліста Генпракуратуры ў Савет міністраў якое журналісты атрымалі з дапамогай BELPOL. Горш за ўсё аказалася сітуацыя ў Клічаўскім раёне.

Так, у 2022 годзе клічаўскія чыноўнікі залічылі раённаму сацыяльна-педагагічнаму цэнтру 637 рублёў. Прадугледжвалася, што на гэтыя грошы можна набыць рэчы першай неабходнасці і гігіены, навучальныя прылады, адзенне і абутак для 26 чалавек. То бок на гадавыя патрэбы аднаго дзіцяці выдаткавалі ўсяго 24 рублі. Паводле закона, які дзейнічаў на той час, трэба было амаль у 16 разоў болей сродкаў. Толькі на куплю ўсяго для вучобы дзецям павінны былі вылучыць 2426 рублёў, і яшчэ 7522 – на адзенне і абутак.

На што пайшлі грошы, якія не атрымалі сіроты, у лісце не было згадана.

Фотаздымак: http://spc.klichev.edu.by/