Для многіх вёсак Слаўгарадскага раёна свой ФАП не прадугледжаны, але пульс б’ецца роўна

Пульс раёна б’ецца ў спакойным, рабочым рытме – так апісалі абстаноўку на планёрцы ў Слаўгарадскім райвыканкаме. Раённая бальніца працуе без збояў і экстранных сітуацый, дапамога аказваецца ў планавым парадку.
Як выглядае планавы парадак за межамі райцэнтра ў дваццаць першым стагоддзі, відаць з графіка работы перасоўнага фельчарска-акушэрскага пункта на верасень. Маршрут распісаны на 22 дні, прыём вядзе памочнік урача, адначасова прадаюцца лекі.
Умову, пры якой вёска мае права на ўласны пункт, устанавіў Міністэрства аховы здароўя: ФАП арганізуецца ў населеных пунктах з колькасцю жыхароў ад 700 чалавек і адлегласцю 3-5 кіламетраў да найбліжэйшай лячэбна-прафілактычнай арганізацыі. Ва ўсім Слаўгарадскім раёне разам з райцэнтрам жывуць 11 635 чалавек.
Для тых, хто ў нарматыў не трапіў, прадугледжана выязная форма абслугоўвання – яна апісана як дапамога насельніцтву маланаселеных і аддаленых вёсак, якая адначасова зніжае колькасць выклікаў хуткай дапамогі.
Там жа названа, колькі для гэтага ёсць машын: у 2025 годзе ў краіне працавалі 129 перасоўных фельчарска-акушэрскіх пунктаў, з іх у Магілёўскай вобласці – сем, на дваццаць адзін раён.
Плануюцца такія выезды з улікам сезоннасці сельскагаспадарчых работ, то бок расклад падстройваюць пад уборачную.
Нарматыў пры гэтым выкананы цалкам. Вёска, дзе не набіраецца сямісот жыхароў, стацыянарнага пункта не атрымлівае, а перасоўны заязджае туды столькі разоў, на колькі хапае сямі машын на вобласць.
Даводзіцца пагадзіцца: раўней пульс можа быць толькі ў рэанімацыі.

Фота раённай газеты.

Грамадзянская супольнасць па загадзе зверху: на Магілеўшчыне ініцыятывы вылучаюць тыя ж, хто іх фінансуе

У Слаўгарадзе прайшоў масавы суботнік у гарадскім Гаі – на тэрыторыі былой танцпляцоўкі. Працавалі прадстаўнікі райвыканкама, «дэпутаты» і калектывы прадпрыемстваў і арганізацый. У справаздачы пра суботнік пералічана, што там ужо зроблена: пакладзена тратуарная плітка, устаноўлены новыя лаўкі, зманціравана сістэма падсветкі. Усё гэта пададзена як рэалізацыя моладзевай грамадзянскай ініцыятывы «Слаўныя імёны зямлі Слаўгарадскай».
Мяркуючы па назве, праект павінен быць пра імёны. У студзені аўтар ініцыятывы Ілля Сцяпанаў апісваў яе так: стварыць мемарыяльную зону на алеі ў парку на поўдзень ад Царквы Нараджэння Прасвятой Багародзіцы, добраўпарадкаваць прылеглую тэрыторыю, адрамантаваць дарожку, паставіць сучаснае асвятленне і зрабіць алею з інфармацыйнымі стэндамі пра знакамітых ураджэнцаў Слаўгарадчыны. На гэта выдзелена 70 тысяч рублёў.
У жнівеньскай справаздачы пра зробленае супадаюць асвятленне і дарожка. Месца таксама тое самае: на здымках з суботніка, апублікаваных раённай газетай, за спінамі працуючых відаць званіцу Царквы Нараджэння Прасвятой Багародзіцы. Разыходзіцца змест – ні стэнды, ні імёны, ні мемарыяльная зона ў справаздачы не згадваюцца. Што менавіта з заяўленага будзе выканана і калі, з публікацыі не вынікае.

Хто тут ініцыятар

Другое пытанне цікавейшае за першае: наколькі гэтая ініцыятыва грамадзянская.
Конкурс, пераможцам якога стаў слаўгарадскі праект, праводзіць Магілёўская абласная асацыяцыя мясцовых «саветаў дэпутатаў», прыём заявак абвяшчаў абласны «савет дэпутатаў». У канцы 2025 года з 51 заяўкі адабралі 18 праектаў – па адным амаль на кожны раён вобласці, уключаючы Быхаўскі, Дрыбінскі, Чавускі, Касцюковіцкі, Крычаўскі і Клічаўскі.
Цяпер склад удзельнікаў са слаўгарадскага боку:

  • аўтар праекта Ілля Сцяпанаў – старшыня «моладзевага савета» пры Слаўгарадскім раённым «савеце дэпутатаў»;
  • пра перамогу абвясціла старшыня раённага «савета дэпутатаў» Святлана Язерская;
  • папярэднюю ініцыятыву «Сувязь часоў і пакаленняў» рыхтавалі «дэпутаты» «райсавета», «моладзевы парламент» пры «райсавеце» і спецыялісты УКП «Жылкамгас», а кіравала ініцыятыўнай групай загадчыца аддзялення раённага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва;
  • на суботнік выйшлі райвыканкам, «дэпутацкі корпус» і калектывы прадпрыемстваў;
  • збор фотаархіва для праекта вядзе рэдакцыя раённай газеты «Прысожскі край», якая пра гэты праект і піша.

Ні на адным этапе – ад вылучэння ідэі да асвятлення выніку – у гэтым ланцужку няма нікога, хто не быў бы альбо органам улады, альбо структурай пры органе ўлады, альбо дзяржаўнай установай. Ініцыятыва вылучаецца «саветам» пры «райсавеце», адбіраецца асацыяцыяй «саветаў», фінансуецца з абласнога бюджэту, выконваецца сіламі выканкама і прадпрыемстваў і асвятляецца дзяржаўнай раёнкай. Грамадзянскага ў ёй – толькі слова ў назве конкурсу.

Дзесяць працэнтаў з працоўных калектываў

Умова конкурсу: ініцыятар і іншыя зацікаўленыя суб’екты абавязаны ўнесці не менш за дзесяць працэнтаў кошту праекта. Як менавіта гэтыя грошы збіраюць, старшыня «райсавета» прагаварыла адкрыта – яна разлічвае на падтрымку працоўных калектываў і грамадскасці, якія, паводле яе слоў, заўсёды адгукаюцца на заклік аб суфінансаванні.
Механічна гэта ўладкавана так: ініцыятар адкрывае дабрачынны рахунак на сваё імя, туды пералічваюцца ўзносы, затым сабранае ў раёне сыходзіць на рахунак Магілёўскага абласнога фінансавага ўпраўлення і ўключаецца ў суму фінансавання ініцыятывы. Рэквізіты рахунку, аформленага на Сцяпанава як на фізічную асобу, апублікаваны ў раённай газеце.
Па той жа схеме ў Слаўгарадзе ўжо прайшоў праект «Сувязь часоў і пакаленняў» – рэканструкцыя лесвіцы да пляжа і добраўпарадкаванне памятнага знака «Якар». Там сума была 146 тысяч рублёў, і больш за дзесяць працэнтаў ад яе таксама сабралі з жыхароў.
У суме атрымліваецца канструкцыя, у якой вобласць аплачвае добраўпарадкаванне да 890-годдзя горада, дзясятую частку кошту ўносяць работнікі прадпрыемстваў, а рэшту работ закрываюць суботнікам, куды тыя ж работнікі выходзяць бясплатна. На здымках з гэтага суботніка людзі капаюць рыдлёўкамі і возяць грунт тачкай.

Грамадзянская супольнасць, якой не засталося

Прычына, па якой грамадзянскія ініцыятывы ў Беларусі цяпер вылучаюць «саветы» пры «райсаветах», вядомая. З восені 2020 года ў краіне ліквідавана больш за дзве тысячы некамерцыйных арганізацый – паводле падлікаў праваабарончай ініцыятывы Lawtrend, не менш за 1226 прымусова і не менш за 775 праз самаліквідацыю, якая нярэдка прымалася пад ціскам. Грамадскія аб’яднанні, фонды, прафсаюзы і недзяржаўныя ўстановы, то бок роўна тыя формы, праз якія грамадзянская ініцыятыва звычайна і ўзнікае, зніклі ў першую чаргу ў рэгіёнах.
Вызваленае месца занялі конкурсы, якія ўлада абвяшчае сама для сябе. Фармальна ўсё на месцы: заяўка, конкурсны адбор, суфінансаванне ад насельніцтва, справаздача аб грамадскай падтрымцы. Фактычна вобласць размяркоўвае ўласныя грошы паміж уласнымі структурамі, дабіраючы недастаючае з працоўных калектываў.
Слаўгарадскі Гай ад гэтага, верагодна, сапраўды стане лепш – плітка і ліхтары там з’явіліся сапраўдныя. Пытанне ў іншым: слова «грамадзянская» ў гэтай схеме апісвае не паходжанне ініцыятывы, а радок у абласным палажэнні аб конкурсе. 

Фота раённай газеты.

На слаўгарадскім прадпрыемстве прыдумалі штрафы, але іх адмяніла пракуратура

У якасці дысцыплінарнага пакарання на адным з прадпрыемстваў Слаўгарадчыны прыдумалі штрафаваць работнікаў, але гэта, аказалася, па-за законам.

У чэрвені кіраўнік арганізацыі падпісаў загад, паводле якога за парушэнні працоўнай і выканаўчай дысцыпліны работнікаў можна было штрафаваць на суму да пяці базавых велічынь. У прыватнасці, грошы прапаноўвалася спаганяць з вадзіцеляў, што адхіліліся ад маршруту без паважнай прычыны. Пры гэтым кожны такі выпадак аўтаматычна прапаноўвалася лічыць прагулом.

Праўда, праблема заключалася ў тым, што такіх штрафаў беларускае працоўнае заканадаўства не прадугледжвае. Наймальнік самастойна прыдумваць новыя віды дысцыплінарных спагнанняў не можа.

Паводле Працоўнага кодэкса, за парушэнне працоўных абавязкаў прадугледжаныя заўвага, вымова, пазбаўленне цалкам або часткова стымулюючых выплат і звальненне. Штрафу ў гэтым спісе няма.

Пракуратура Слаўгарадскага раёна адрэагавала на самадзейнасць кіраўніцтва і ўнесла пратэст на незаконны загад. У выніку яго адмянілі.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Бясплатная дапамога суседкі па палаце абышлася слаўгарадскай пенсіянерцы занадта дорага

У чэрвені ў адным з аддзяленняў раённай бальніцы ў Слаўгарадскім раёне на суседніх ложках апынуліся пажылая жанчына і 26-гадовая мясцовая жыхарка. Яна прапанавала дапамогу: схадзіць па прадукты. Пенсіянерка аддала ёй сваю банкаўскую картку.
У краму гэтая картка, мяркуючы па матэрыялах справы, трапіла не адразу.
Суседка ўвяла яе рэквізіты ў сістэму дыстанцыйнага банкаўскага абслугоўвання і пазначыла там жа абаненцкі нумар пенсіянеркі.
Такая рэгістрацыя пацвярджаецца кодам – код на гэты нумар і прыйшоў. Пасля гэтага рахунак уладальніцы карткі адкрыўся ў тэлефоне суседкі цалкам: з астаткам, гісторыяй і магчымасцю пераводзіць.
Далей пенсіянерку ўжо не пыталіся. Грошы з яе рахунку сыходзілі пераводамі на рахунак суседкі па палаце.
Заўважыла прапажу пацярпелая толькі дома, пасля выпіскі, калі паглядзела свае зберажэнні. Расказала сваякам, тыя звярнуліся ў міліцыю.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Улады Слаўгарада славяць студэнцкія атрады, а прадпрыемствы аблічваюць навучэнцаў

Пакуль улады Слаўгарада захапляюцца сваёй роляй у працаўладкаванні навучэнцаў, мясцовая пракуратура падводзіць сумныя вынікі гэтага працаўладкавання. 12 жніўня яны сталі вядомыя:

  1. У сельскагаспадарчай арганізацыі раёна непаўналетнім удзельнікам студэнцкага атрада налічылі заработную плату, напляваўшы на патрабаванні аб яе мінімальным памеры. Пяцёра недаатрымалі надбаўку на агульную суму звыш 300 рублёў.
  2. У іншай арганізацыі пецярым непаўналетнім не выдалі канчатковы разлік пры звальненні. Набегла больш за 1,3 тысячы рублёў.

Ніводную з арганізацый у пракуратуры не называюць. Мера ў абодвух выпадках аднолькавая: пракурор Слаўгарадскага раёна вынес кіраўнікам прадпісанні – даплаціць пяцярым да мінімальнай заработнай платы і неадкладна пагасіць доўг перад пецярымі іншымі.
Увесну раённая газета тлумачыла чытачам, як студэнцкія атрады дапамагаюць школьнікам і студэнтам зарабіць на канікулах,
Дзесяць падлеткаў з двух слаўгарадскіх атрадаў гэтым летам ўсё падлічылі. Выхаваўчы эфект у арыфметыкі атрымаўся такі: дарослыя іх папросту падманулі.

Фота раённай газеты.

Узбекі пакажуць беларусам на Слаўгарадчыне, як гадаваць бычкоў

У Слаўгарадскім раёне сумесна з узбекамі плануюць запусціць агромністы інвестыцыйны праект па гадоўлі буйной рагатай жывёлы.

Жывёлагадоўчыя комплексы на 10 тысяч галоў плануе размясціць каля вёскі Бязуевічы ТАА «СП АграМіт» на тэрыторыі 212 га. Потым інвестар з Узбекістана хоча дадаць да гэтай плошчы яшчэ тры гектары. 

Сумесны беларуска-ўзбекскі праект рэалізуецца ў рамках новай хвалі ўзаемнага супрацоўніцтва: інвестары з Узбекістана бяруць у доўгатэрміновую арэнду зямлі ў Беларусі для вырошчвання жывёлы і наступнага экспарту якаснай мясной прадукцыі, піша праўладная прэса. А старшыня Слаўгарадскага райвыканкама Максім Патапенка кажа пра новыя працоўныя месцы і “сур’ёзныя ўліванні ў эканоміку”.

Нагадаем, што Слаўгарадскі раён адносіцца да паўднёва-ўсходняй часткі Магілёўскай вобласці, якую ўжо больш за 10 гадоў эканамічны геній з Мінска ўсё развівае, але развіць не можа, нягледзячы на агромністыя капіталаўкладанні ў яе. Людзей у гэтым паўднёва-ўсходнім “раі” з кожным годам становіцца ўсё менш

А калі ўлічыць, што падзёж буйной рагатай жывёлы стаў ледзьве не нацыянальнай трагедыяй, якую спрабуюць ліквідаваць, дасылаючы на фермы пракурораў, то за лёс “СП АграМіт” становіцца вельмі трывожна.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Жыхар Слаўгарадчыны хаваўся ў Расіі ад ваенкамата

Менш за год не хапіла жыхару Слаўгарадскага раёна, каб пазбегнуць крымінальнай адказнасці за ўхіленне ад прызыву ў беларускае войска.

Малады чалавек тройчы пазбягаў крымінальнай адказнасці за ўхіленне ад выканання ганаровага абавязку, дзякуючы амністыям. Аднак чарговая спроба схавацца ад ваенкамата завяршылася прысудам.

Апошні раз яму пашанцавала 8 траўня 2025 года. Суд вызваліў яго ад адказнасці ў сувязі з амністыяй да 80-годдзя перамогі ў нямецка-савецкай вайне. Пад яе дзеянне хлопец трапіў як пацярпелы ад катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.

Але доўга карыстацца свабодай яму не давялося. Ужо праз тры тыдні пасля спынення справы прызыўніку ўручылі новую позву ў ваенкамат. Яго папярэдзілі пра магчымую адказнасць, аднак у прызначаны дзень ён не з’явіўся.

Як высветлілася пазней, хлопец вырашыў перачакаць у Маскве. У судзе ён прызнаў, што наўмысна выехаў у Расію, каб не праходзіць мерапрыемствы па прызыве. Разлік быў нескладаны: яму ўжо споўнілася 26 гадоў, а да заканчэння прызыўнога ўзросту заставалася менш за год. Аднак у Маскве яго затрымалі расійскія паліцыянты, паколькі беларус ужо знаходзіўся ў вышуку.

У судзе Слаўгарадскага раёна абвінавачаны цалкам прызнаў віну. На гэты раз чарговай амністыі не здарылася. Суд прызначыў яму адзін год пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Акрамя таго, хлопец павінен кампенсаваць выдаткі на свой вышук – 1350 рублёў.

Прысуд пакуль не ўступіў у законную сілу і можа быць абскарджаны.

Фотаздымак: pinterest.com

У Слаўгарадскім раёне поспехі гандлю звязаныя са змяншэннем насельніцтва

Да Дня работнікаў гандлю намесніца старшыні Слаўгарадскага райвыканкама па эканоміцы Наталля Халаімава (на фота) расказала раённай газеце, што сацыяльны стандарт забяспечанасці гандлёвымі плошчамі ў раёне перавыкананы. Гэта праўда. Але выканаў яго не бізнес, а дэмаграфія.

Што сказала намесніца старшыні райвыканкама:

  1. Паводле даных Гандлёвага рэестра на 1 ліпеня ў раёне працуюць 110 рознічных аб’ектаў агульнай гандлёвай плошчай 7,6 тысячы квадратных метраў.
  2. Забяспечанасць складае 648 квадратных метраў на тысячу чалавек пры ўстаноўленым сацыяльным стандарце ў 610.
  3. Асноўны аператар – Слаўгарадскае адасобленае структурнае падраздзяленне Чавускага райспажыўтаварыства: 31 гандлёвы аб’ект, з іх 16 крам у сельскай мясцовасці, дзве аўтакрамы і 13 аб’ектаў грамадскага харчавання.

Забяспечанасць гандлёвымі плошчамі разлічваецца проста: плошча дзеліцца на колькасць жыхароў. Паводле даных Белстата, на 1 студзеня 2026 года ў Слаўгарадскім раёне пражывала 11 635 чалавек. Падзяліце 7,6 тысячы квадратных метраў на гэтую колькасць – атрымаеце прыкладна тыя самыя 650 метраў на тысячу. І тады лічбы Халаімавай сыходзяцца, але…

Ніводнай новай крамы для перавыканання нарматыву адкрываць не спатрэбілася. Спатрэбілася, каб з раёна сышлі людзі. Паказчык – гэта дроб, і ён расце не толькі тады, калі павялічваецца лічнік.

насельніцтва Слаўгарад

Структуру пакупніцкага кошыка Наталля Халаімава назвала цалкам прадказальнай карцінай і класічнай структурай для раёнаў, дзе прыярытэтам было і застаецца харчаванне. Параўнаем яе з агульнарэспубліканскай. Паводле даных Белстата:

  • па краіне ў першым паўгоддзі 2025 года харчовыя тавары далі 46,1 працэнта рознічнага тавараабароту, нехарчовыя – 53,9 працэнта;
  • у Слаўгарадскім раёне – прыкладна 67 працэнтаў супраць 33;
  • розніца складае каля дваццаці працэнтных пунктаў.

Доля выдаткаў на ежу – адзін з найстарэйшых паказчыкаў узроўню жыцця. Чым бяднейшая гаспадарка, тым большую частку грошай яна пакідае ў прадуктовай краме, бо ўсё астатняе – непасільная раскоша.

Дзве траціны супраць агульнарэспубліканскай паловы азначаюць зусім не асаблівы апетыт слаўгарадцаў.

Якая выснова? Калі лічыць гандаль пульсам эканомікі, як заўважыла Наталля Халаімава, то ў Слаўгарадзе гэты пульс амаль не б’ецца.

Фота раённай газеты.

Каткавец праінспектавала палі Слаўгарадчыны і дала каштоўныя ўказанні

Надзея Каткавец праінспектавала Слаўгарадскі раён: «Прывольны-Агра» ў Ржаўцы, рапсавыя палі «Заранскага» пад Безуевічамі, будаўніцтва малочна-таварнага комплексу. Сітуацыя, паводле вынікаў паездкі, «цалкам спакойная і рабочая».

Каткавец дала каштоўныя ўказанні кіраўніцтву раёна з пазіцыі кандыдата эканамічных навук і аўтара «знакамітага» трактата «Механізм дзяржаўнага рэгулявання развіцця аграпрамысловай вытворчасці Рэспублікі Беларусь у сучасных умовах».

У навуку Надзея Іванаўна падалася ўжо на пенсіі, а на працягу сваёй кар’еры, якая стала магчымай дзякуючы даўняму знаёмству з Лукашэнкам, калі чым і вылучалася, дык толькі прымітыўнай манерай выступленняў.

Слаўгарадскі раён – тое самае месца, дзе каштоўны досвед галоўнага эканаміста шклоўскага саўгаса «Гарадзец» можна паспяхова прымяняць на практыцы.

У Слаўгарадзе таксама любяць складаць быліны пра росквіт раёна паводле шаблону казкі пра саўгас-мільянер пад мудрым кіраўніцтвам Лукашэнкі.

Ніякіх доказаў гэтаму няма, як няма і доказаў таго, што ўборачная ў Слаўгарадзе ідзе паспяхова – у справаздачы пра прыезд Каткавец няма ніводнай лічбы.

Пра тое, як спрацаваў «механізм дзяржаўнага рэгулявання» і ці вывеў ён Слаўгарадчыну з ліку аўтсайдараў, мы даведаемся пазней. А пакуль вядома толькі тое, што гэты раён бесперапынна, ужо адзінаццаць гадоў, жыве ў рэжыме асаблівай дзяржаўнай падтрымкі.

Фота раённай газеты.

Загадка вуліцы Чапаева – слаўгарадскі дэтэктыў

У Слаўгарадзе ёсць вуліца, якая прыцягнула асобную ўвагу ўладаў. Што там адбываецца – загадка.

На планёрцы ў райвыканкаме абмеркавалі «сітуацыю на вуліцы Чапаева». Якая менавіта праблема ўзнікла на вуліцы імя ліхога камдзіва, раённая газета «Прысожскі край» не паведаміла, але ёю ўсур’ёз зацікавіліся і старшыня райвыканкама, і кіраўніца мясцовых «дэпутатаў». Што само па сабе насцярожвае – ні Максім Патапенка, ні, тым больш, Святлана Язерская на дробязі разменьвацца не стануць.

З паўнамёкаў становіцца зразумела, што справа не ў пажары, не ва ўрагане і не ў масавай бойцы, не ў праявах экстрэмізму, а ў парадку на прыдамавых тэрыторыях.

З чапаеўскімі домаўладальнікамі «ўжо праведзена тлумачальная работа», паколькі «парадак каля дома – гэта найперш клопат самога гаспадара».

Пагадзіцеся, вельмі падобна да знакамітага лозунга: «Выратаванне тапельцаў – справа рук саміх тапельцаў».

Фота раённай газеты.