Category: Навіны Касцюковіч

У Касцюковічах працягваюць працаўладкоўваць грамадзян, а тыя працягваюць адмаўляцца

Навіна ад

У РАУС Касцюковіч прайшло чарговае пасяджэнне камісіі па садзейнічанні ў працаўладкаванні падуліковых грамадзян.

З дзесяццю жыхарамі раёна правялі працу па занятасці: расказалі пра актуальныя вакансіі і магчымасці прайсці навучанне або перанавучанне.

Некаторыя прысутныя тлумачылі нежаданне працаваць нізкімі заробкамі. Аднак у большасці няма ні прафесійнай адукацыі, ні стажу працы.

За студзень-красавік 2026 года камісія правяла 12 пасяджэнняў, у тым ліку тры выязныя. Справа пайшла:

  • 839 чалавек звярнуліся ў камісію за чатыры месяцы;
  • 375 грамадзян прызнаныя занятымі ў эканоміцы;
  • 31 чалавек накіраваны да наймальнікаў для працаўладкавання;
  • 9 з іх рэальна ўладкаваліся на працу;
  • 31 чалавек ад прапаноў адмовіўся.

Рэальнасць працаўладкавання як у Касцюковічах, так і ў цэлым па краіне пастаянна зніжаецца нягледзячы на тое, што камісіі праводзяць працу па занятасці. Статыстыка ж, як мы бачым, ставіць пад пытанне неабходнасць існавання саміх камісій.

Фота раённай газеты.

Цэментныя заводы Магілёўшчыны завінаваціліся сотні мільёнаў долараў

Навіна ад

Беларускі цэментны завод (БЦЗ) ў Касцюковічах і “Крычаўцэментнашыфер” вінны рэспубліканскаму бюджэту больш за 580 млн долараў. 

Згодна з указам №156, які Лукашэнка падпісаў 7 траўня і які апублікаваны на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале 9 траўня, у Беларускага цэментнага завода на 1 лістапада 2025 года ўтварылася запазычанасць перад рэспубліканскім бюджэтам у памеры 203,72 млн долараў. Гэта за выплаты па кітайскіх крэдытах, зробленыя за кошт бюджэту ў 2015–2024 гадах.

“Крычаўцэментнашыфер” з той жа прычыны завінаваціўся дзяржаве 241,37 млн долараў, а таксама 133,013 млн долараў і 16,159 млн рублёў па гарантыях, якія дзяржава выканала перад беларускімі банкамі.

Раней было вызначана, што бюджэтныя выплаты па кітайскіх крэдытах гэтыя заводы мусілі пачаць кампенсаваць з 2029 года. Кампенсацыі ад “Крычаўцэментнашыфера” па выплачаных банкам з бюджэту дзяржгарантыях былі разлічаныя на 2030–2038 гады. Плаціць па валютных даўгах яны былі абавязаныя ў рублях, але паводле незамацаванага курсу – не менш за 5% сумы запазычанасці на год.

Новы ўказ пасунуў пачатак выплат на 2026 год (да 2029 года – не менш як 2,5% выручкі, у 2030–2033 гадах – не менш як 4%, з 2034-га – не менш як 5%). Разам з тым разлічвацца па валютных запазычанасцях, якія ўтварыліся да 5 траўня 2026 года, заводы будуць паводле “замарожанага” на гэтую дату курсу долара (2,8315 рубля), то бок даўгі не вырастуць, нават калі амерыканская валюта падаражэе.

Да 20 траўня кожнае прадпрыемства мае адкрыць у “Беларусбанку” адмысловы рахунак для акумулявання сродкаў на пагашэнне даўгоў. Грошы маюць пералічвацца штотыдзень і могуць быць выкарыстаныя выключна на мэту, пад якую адкрыты рахунак. Пры гэтым Міністэрства фінансаў мае права без згоды завода спісаць сродкі з гэтага рахунку, калі плацеж па даўгу не пералічаны своечасова.

Акрамя фінансавых абавязацельстваў перад дзяржавай заводы маюць запазычанасць перад “Беларусбанкам”. Гэта рэшткі асноўных даўгоў па крэдытах, прыцягнутых пад гарантыі ўрада. У БЦЗ – 12,5 млн рублёў, у “Крычаўцэментнашыфера” – 27,855 млн долараў. Запазычанасці маюць быць пагашаныя да канца 2026 года.

У красавіку 2026 года стала вядома, што гэтыя прадпрыемствы перададуць дзяржаве свае акцыі наўзамен сумы, выдзеленай на іх падтрымку ў 2025 годзе.

За мінулы год Беларускі цэментны завод атрымаў 2,5 млн рублёў дапамогі, а “Крычаўцэментнашыфер” – 9 млн рублёў. У першага акцыя каштуе пяць рублёў, а ў другога – дзве капейкі. Адпаведна, БЦЗ перадасць 500 824 свае акцыі, а “Крычаўцэментнашыфер” – 453 315 591 акцыю.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Сто Кацюш для адной песні: Касцюковічы шукаюць харыстак па імені

Навіна ад

У Касцюковічах вырашылі адзначыць Дзень Перамогі нестандартна: сабраць роўна сто жанчын з імем Кацярына і хорам выканаць “Кацюшу”.

Флэшмоб з Кацюшамі прызначаны на сёмае мая, васямнаццаць гадзін, пляцоўка каля раённага цэнтра культуры.

Ідэя прыгожая, але ўзнікаюць пытанні практычнага характару. Першае: ці хопіць Кацюш. Касцюковіцкі раён – каля дзесяці тысяч жыхароў. Кацярынаў сярод іх, паводле статыстыкі, некалькі сотняў – так што ў тэорыі сто набярэцца.

Другое пытанне: ці будуць правяраць пашпарты на ўваходзе? Арганізатары пра гэта замоўчваюць, а значыць, тэарэтычна за “Кацюшу” можа праспяваць і якая-небудзь фіктыўная Людміла.

Трэцяе пытанне – музычнае. Хор са ста чалавек, сабраных паводле імя, а не голасу – суровае выпрабаванне для дырыжора.

Арганізатары, зрэшты, шчыра папярэджваюць: прафесійныя навыкі не абавязковыя, галоўнае – душа.

Фота раённай газеты.

Касцюковічы без прыкрас: што не трапіла ў артыкул пра «квітнеючы» раён

Навіна ад

Раённая газета намалявала Касцюковіцкі раён як вітрыну паспяховага аднаўлення: магутная прамысловасць, новыя дамы, дагледжаныя вуліцы, моладзь, якая нібыта свядома выбірае малую радзіму, сельская гаспадарка, што ўпэўнена рухаецца наперад, і сацыяльная сфера, дзе ўсё робіцца для людзей.

Але калі абапірацца не на ўрачысты рэпартаж, а на факты, карціна атрымліваецца куды менш рэкламнай.

У ёй ёсць не толькі новыя кватэры і справаздачы пра вытворчасць цэменту, але і беспрацоўныя на грамадскіх работах, карупцыйныя гісторыі, экалагічныя праблемы, радыяцыйнае забруджванне, побытавая дэградацыя гарадскога асяроддзя і адчуванне, што «развіццё» падмяняецца касметыкай, лозунгамі і абавязковым лукашэнкаўскім аптымізмам. Разбіраемся.

Не «драйвер рэгіёна», а горад, які выглядае застылым у часе

Прапагандысты сцвярджаюць: Касцюковіцкі раён – «драйвер паўднёва-ўсходняга рэгіёна», месца, дзе мінулае пераадолена, а будучыня будуецца літаральна на вачах.

Лепш за ўсё адсутнасць любых драйвераў паказвае рубрыка раённай газеты «Учора і сёння», якая, па ідэі, павінна была дэманстраваць прагрэс. Але вынік атрымаўся супрацьлеглы: старыя і новыя фатаграфіі адрозніваюцца толькі колерам і паказваюць не столькі развіццё, колькі фіксуюць дзіўную нерухомасць гарадскога асяроддзя. Які ўжо там вялікі рывок…

Не «горад для моладзі», а раён, дзе людзей зноў і зноў вядуць на грамадскія работы

У артыкуле раённай газеты моладзь прадстаўлена як галоўны рухавік мясцовага развіцця. Маладыя спецыялісты атрымліваюць жыллё, працуюць, ствараюць сем’і, водзяць дзяцей у гурткі і бачаць будучыню менавіта ў Касцюковічах.

Але ў мясцовых юнакоў і дзяўчат перад вачыма зусім іншая карціна – людзі без устойлівай занятасці, «падуліковыя» грамадзяне і грамадскія работы.

Гэта дрэнна спалучаецца з вобразам раёна, дзе ва ўсіх ёсць дастойная праца і прывабныя перспектывы.

Але праблема не толькі ў «нежаданні касцюковічцаў працаваць», як гэта любяць падаваць афіцыйныя крыніцы, а ў шэрагу іншых фактараў:

  • нізкія заробкі;
  • абмежаваны выбар прафесій;
  • слабая прывабнасць вакансій;
  • адсутнасць рэальнай канкурэнцыі за работніка;

Частка моладзі сапраўды застаецца ў раёне, але не таму, што Касцюкоўшчына камфортная.

  • хтосьці звязаны мэтавым размеркаваннем;
  • хтосьці атрымаў арэнднае жыллё і залежыць ад працы;
  • хтосьці застаецца праз сям’ю;
  • хтосьці не мае рэсурсаў для пераезду;
  • хтосьці выбірае не паміж «Касцюковічамі і вялікім светам», а паміж малым горадам і нявызначанасцю.

А гэта ўжо зусім не рамантычны выбар на карысць малой радзімы, а простая безвыходнасць.

Не «эфектыўная эканоміка», а хабарніцтва і ашуканства

Раённая газета робіць акцэнт на прамысловасці і сельскай гаспадарцы. Галоўны сімвал поспеху – Беларускі цэментны завод, рэкордныя аб’ёмы вытворчасці, тэхніка, пасяўныя плошчы, новыя малочна-таварныя комплексы, трактары, угнаенні, кадры.

За фасадам жа бадзёрых гаспадарчых справаздач – міліцэйская зводка пра карупцыю і хабарніцтва, якая ніяк не ўпісваецца ў афіцыйны вобраз «эфектыўнага кіравання».

Напрыклад, як быць са скаргай работнікаў хлебазавода на тэмпературны рэжым у цэхах?

Гэта таксама ўзор эфектыўнага кіравання і стабільных працоўных месцаў?

Утульныя вуліцы і якасная медыцына з’яўляюцца пасля скаргаў і скандалаў

Утульныя вуліцы Касцюковіч – таксама міф. Парушальнікаў прыродаахоўнага заканадаўства даводзіцца адсочваць фотапасткамі, а разбірацца са зграяй агрэсіўных бяздомных сабак улады пачынаюць толькі пасля публікацый у сацсетках, гэта значыць пасля шырокага грамадскага рэзанансу.

Не варта забываць і пра «ўтульнасць» стаматалогіі ў Касцюковічах, якая выдае на ўвесь раён 12 талонаў у дзень.

Такім чынам, Касцюковіцкі раён – не казачны свет з набліжаным светлым будучым, а складаная, дэпрэсіўная тэрыторыя, дзе асобныя прыкметы развіцця суседнічаюць з беднасцю выбару, адміністрацыйным прымусам, сацыяльнымі праблемамі, экалагічнымі рызыкамі і цяжкай спадчынай Чарнобыля.

Фота раённай газеты.

«Светлая журба» над магіламі. Як БелТА ператварыла пахаваную Магілёўшчыну ў турыстычны буклет

Навіна ад

У рэпартажы з вёскі Саматэвічы карэспандэнты БелТА знайшлі «светлую журбу» і «аптымізм» там, дзе насамрэч – 1500 дамоў пад зямлёй, згарэлая царква і радыяцыйнае забруджанне на сарака працэнтах тэрыторыі Касцюковіцкага раёна. 

Руіны Свята-Троіцкай царквы (на фота) у вёсцы Саматэвічы выглядаюць так, як і павінна выглядаць закінутая царква – ні даху, ні купалоў, ні дзвярэй. Толькі абгарэлыя цагляныя сцены і дрэвы, што прарастаюць скрозь тое, што калісьці было храмам.

Пабудаваная ў 1842 годзе, трыццаціметровая, разлічаная на трохтысячнае сяло царква сёння – руіны. У 2008 годзе ўнутры адбыўся пажар, які знішчыў тое, што не вынеслі марадзёры. Падлога знятая, метал вынесены, сцены ў сажы.

Карэспандэнты БелТА, нядаўна пабываўшы ў вёсцы, бачаць гэта і пішуць: «нямы сведка былой велічы і духоўнасці». А яшчэ – «гэтая журба светлая, бо жыццё не знікла, яно перацякло ў новае рэчышча».

Што хаваецца за «светлай журбой»

Саматэвічы – не проста «адселеная вёска». Гэта радзіма Аркадзя Куляшова, народнага паэта БССР, аўтара «Маёй Бесядзі» і “Сцяга брыгады”.

Гэта вёска, упершыню згаданая ў летапісах у 1585 годзе. Гэта месца, дзе да Чарнобыля жыло да трох тысяч чалавек, працавалі крамы, дзіцячы сад, бальніца, вузел сувязі, кавярня.

А цяпер усё выглядае так:

  • 1500 дамоў у Саматэвічах закапаныя ў зямлю. На месцы вуліц – узгоркі;
  • дом самога Куляшова згарэў яшчэ да «пахавання» вёскі, закапаны ў зямлю разам з усім астатнім;
  • царкву Святой Тройцы аднаўляць ніхто не збіраецца;
  • 40 працэнтаў тэрыторыі Касцюковіцкага раёна забруджана радыяцыяй, з абароту выведзена 30 тысяч гектараў сельгасугоддзяў;
  • 40 вёсак раёна адселены і «выключаны з уліковых дадзеных» – гэта значыць юрыдычна не існуюць.

Гэта, паводле БелТА, называецца «жыццё перацякло ў новае рэчышча». Прасцей кажучы, у магілу.

Новыя Саматэвічы: «востраў развіцця» з кірмашом

Рэпартаж бадзёра распавядае пра аграгарадок Новыя Саматэвічы, куды перасялілі людзей: ёсць крама, ФАП, стаматалагічны кабінет, дзіцячы сад, школа з музеем Куляшова, воркаўт-пляцоўка і «клуб вольнага часу». Асаблівы гонар – «Ільінскі кірмаш», якому ў гэтым годзе дзесяць гадоў.

Гучыць гучна. Толькі кірмаш у Саматэвічах праводзілі з даўніх часоў. Потым ён перапыніўся з-за Чарнобыля і быў адноўлены толькі ў 2017 годзе.

І яшчэ адна дэталь, якую прапагандысты абыходзяць маўчаннем.

«Камфортны» аграгарадок пабудавалі ў 18 кіламетрах ад месца, дзе людзі нарадзіліся. Для гараджаніна 18 кіламетраў – дробязь. Для вясковага чалавека, у якога ў закінутай вёсцы магілы продкаў і школа, дзе ён вучыўся, гэта падарожжа праз усё жыццё.

Той факт, што ў Старыя Саматэвічы людзі да гэтага часу ездзяць пастаяць каля царквы, у агітацыйным тэксце пададзены як «аптымізм і сіла». Перакладзем на чалавечую мову: гэта туга. Людзі ездзяць да закапанага ў зямлю бацькоўскага дома.

Навошта патрэбна «светлая журба»

Прыём просты і працуе ён даўно. Калі называць катастрофу катастрофай, давядзецца тлумачыць, чаму за сорак гадоў ні адна вёска не рэабілітавана, чаму царква ў руінах, чаму ў радыяцыйнай зоне па-ранейшаму працуюць сельгаспрадпрыемствы кшталту КСУП «Саматэвічы Агра». 

Калі называць гэта светлай журбой – ніякіх пытанняў. Усё добра, усё пазітыўна, дзеці патрыёты, кірмаш юбілейны, воркаўт-пляцоўка новая.

Гэта тая самая тэхніка, якая апрабавана лукашэнкаўскімі прапагандыстамі на ўсёй Магілёўшчыне.

Пра паміраючы калгас пішуць, якія ў механізатараў смачныя абеды. Пра платы, якія ламаюць у Краснаполлі, што «кожны выбіты пралёт гэта наша агульнае паражэнне». Пра адселеныя вёскі – што «журба светлая».

А яна не светлая. Яна чорная, цяжкая, са стронцыем у зямлі, дзе ўжо выраслі некалькі пакаленняў людзей. І ніякая воркаўт-пляцоўка, ніякі дзіцячы блогерскі клуб і ніякі «Ільінскі кірмаш» гэтую зямлю ўжо не вернуць.

Навошта хлусіць? Пустая вёска – гэта пустая вёска. Згарэлая царква – гэта згарэлая царква. Знішчаны дом Куляшова – гэта знесены бульдозерам дом Куляшова, а зусім не «нямы сведка духоўнасці».

Фота раённай газеты.

У Касцюковічах знайшлі небяспечны энергетык з Расіі

Навіна ад

Энергетычны напой з перавышэннем сінтэтычнага фарбавальніка знайшла санстанцыя ў касцюковіцкім магазіне “Тры цаны”.

Паводле даных Магілёўскага абласнога цэнтра гігіены і эпідэміялогіі”, газіраваны энергетык “Ягуар культ” (JAGUAR CULT) з ягадным смакам змяшчаў больш за дапушчальны ўзровень сінтэтычнага фарбавальніка “Понса 4R”.

Напой быў выраблены ў Цвярской вобласці Расіі на ТАА «Юнайтэд Ботлінг груп».

Магазін “Тры цаны”, дзе знайшлі небяспечны энергетык і які месціцца ў касцюковіцкім мікрараёне Маладзёжны, належыць ТАА “Плэй Хард”. 

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Вырасце доля дзяржавы ў цэментных прадпрыемствах Магілёўшчыны

Навіна ад

Дзяржава будзе валодаць большай колькасцю акцый “Беларускага цэментнага завода” і “Крычаўцэментнашыфера”.

Згодна рашэнню ўрада Беларусі, якое апублікавана на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале і ўжо ўступіла ў сілу, гэтыя прадпрыемствы, а таксама тры з іншых рэгіёнаў, перададуць свае акцыі наўзамен сумы, выдзеленай на іх падтрымку ў 2025 годзе.

За мінулы год “Беларускі цэментны завод” атрымаў 2,5 млн рублёў дапамогі, а “Крычаўцэментнашыфер” – 9 млн рублёў. У першага акцыя каштуе пяць рублёў, а ў другога – дзве капейкі. Адпаведна, “Беларускі цэментны завод” перадасць 500 824 свае акцыі, а “Крычаўцэментнашыфер” – 453 315 591 акцыю.

Пры гэтым на 2019 год 98,63% акцый ААТ “Беларускага цэментнага завода” знаходзілася ў рэспубліканскай уласнасці, 0,39% – у камунальнай. Акцыямі “Крычаўцэментнашыфера” валодае кіруючая кампанія холдынгу “Беларуская цэментная кампанія”.

У дакуменце сказана, што акцыі перададуць да 1 верасня 2026 года.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Дзіцячыя горкі з вострымі краямі знайшла пракуратура ў Касцюковічах

Навіна ад

Небяспечныя дзіцячыя пляцоўкі – горкі з вострымі краямі, паламаныя арэлі і лаўкі знайшліся на дзіцячых плацоўках Касцюковіцкага раёна.

Таксама ў Касцюковічах на некаторых дзіцячых пляцоўках замест бяспечных забаў раённая пракуратура пабачыла іржавыя канструкцыі, вострыя краі і небяспечныя дэталі.

Падчас праверкі высветлілася: частка гульнявога абсталявання знаходзіцца ў аварыйным стане. Дзеці там катаюцца з горак, пакрытых металічнымі лістамі з вострымі краямі, якія лёгка могуць парэзаць. Лесвіцы хістаюцца, іх элементы згнілі, а з дошак тырчаць цвікі.

Асобная праблема ў арэлей. Замест радасці яны могуць стаць крыніцай небяспекі: канструкцыі зношаныя і патрабуюць тэрміновага рамонту. У некаторых месцах абсталяванне нават нахіленае, што робіць яго выкарыстанне яшчэ больш рызыкоўным.

Небяспека хаваецца і побач: каля адной з пляцовак стаіць пашкоджаная лаўка, на якой немагчыма сядзець. Увогуле, стан многіх элементаў сведчыць пра тое, што за імі даўно не сачылі належным чынам.

Паводле правілаў, такія пляцоўкі павінны ўтрымлівацца ў бяспечным і спраўным стане. Аднак на практыцы гэта патрабаванне выконваецца не заўсёды.

Па выніках праверкі пракурор Касцюковіцкага раёна ўнёс прадстаўленне дырэктару Касцюковіцкага жылкамунгаса і запатрабаваў забяспечыць бяспеку дзяцей і арганізаваць рамонт няспраўнага гульнявога абсталявання.

Фотаздымак: Генеральная пракуратура

Сілавікі заклалі “алею адзінства” ў Касцюковічах

Навіна ад

У “дзень яднання” народаў Беларусі і Расіі супрацоўнікі РАУС і ветэраны органаў унутраных спраў высадзілі клёнавую алею. Адзінства, якое яны сімвалізуюць, мае цалкам канкрэтнае аблічча: прарасійскія сілавікі, частка якіх публічна радуецца ўдарам па ўкраінскіх гарадах.

2 красавіка ў Касцюковічах, каля помніка ахвярам Чарнобыля, прайшла акцыя па закладцы Алеі адзінства. Ініцыятыва – раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў. Пяцьдзесят саджанцаў клёна. Тры пакаленні ў пагонах. Усё, як належыць.

Прыкметна, хто менавіта ўвасабляў “волю братэрскіх народаў”. Не настаўнікі, не лекары, не звычайныя жыхары памежнага раёна. Супрацоўнікі РАУС, ветэраны МУС і курсанты ваенна-патрыятычнага клуба “Зубр”. Людзі, чыя прафесія – сачыць за парадкам. А чый гэта парадак – асобнае пытанне.

Я там, дзе вайна

Пакуль касцюковіцкія сілавікі саджалі клёны, іх калегі з тэлеграм-канала “Беларуский силовик” (441 тысяча падпісчыкаў, слоган – “Я там, дзе вайна”) у звыклым рэжыме публікавалі рэпартажы з расійскіх пазіцый ва Украіне, віталі ўдары па ўкраінскіх гарадах і рэтранслявалі Z-ваенкараў.

Канал узнік у сакавіку 2022 года – у тыя дні, калі расійскія войскі штурмавалі Кіеў. Паводле “Нашай Нівы”, за ім стаіць чалавек, звязаны з беларускімі спецслужбамі. Канал настолькі прарасійскі, што многія спачатку лічылі: яго вядуць з Масквы. Але не – гэта наш мясцовы прадукт.

Менавіта такое адзінства ўвасабляюць людзі ў пагонах, якія саджаюць дрэвы ў Касцюковічах. Адзінства, пры якім беларускі сілавік радуецца кожны раз, калі расійская ракета трапляе ў ўкраінскі жылы дом.

Тры пакаленні – адна вайна

Арганізатары акцыі асабліва падкрэслілі сімвалізм: тры пакаленні разам. Ветэраны, дзеючыя супрацоўнікі, моладзь з “Зубра”. “Тры пакаленні ўвасабляюць мінулае, сучаснасць і будучыню”, – сказала старшыня ветэранскай арганізацыі РАУС Людміла Стральцова.

Мінулае – гэта савецкія сілавыя традыцыі: расстрэлы прыгавораных да смяротнага пакарання цішком, зваротная сіла закона па жаданні рэжыму, іншыя чэкісцка-кдбэшныя штукі.

Сучаснасць – апарат падаўлення, які разграміў мірныя пратэсты 2020 года. Будучыня – курсанты “Зубра”, якіх рыхтуюць быць часткай той жа сістэмы. Сістэма, якая ў якасці галоўнага саюзніка абрала краіну, што вядзе вайну паміж славянамі.

Клёны ж вырастуць. Пытанне ў тым, у цені якога “адзінства” яны будуць стаяць.

Фота раённай газеты.

Хамаваты ўрач з Касцюковічаў, магчыма, больш не ўзначальвае аддзяленне

Навіна ад

Урач касцюковіцкай бальніцы публічна прыніжаў пацыентаў. Кіраўніцтва паабяцала наступствы.

Загадчык траўматалагічнага аддзялення Касцюковіцкай цэнтральнай раённай бальніцы Аляксей Грэйцар апынуўся ў цэнтры публічнага скандалу з-за каментарыяў у сацыяльнай сетцы Threads.

У сваіх выказваннях урач фактычна ставіў пад сумнеў права шэрагу пацыентаў на медыцынскую дапамогу і дапускаў грубыя абразы ў іх адрас.

Акрамя таго, доктар выкарыстоўваў ненарматыўную лексіку, дазваляў сабе кпіны з пацыентаў, не вельмі станоўча выказваўся пра працу ў паліклініцы, а маладым калегам увогуле раіў “забіць” на прызванне.

Рэдакцыя “Нашай Нівы” звярнулася ў Касцюковіцкую ЦРБ па каментар. Загадчыца паліклінікі спачатку заняла асцярожную пазіцыю, спаслаўшыся на тое, што ўстанова не адсочвае асабістыя старонкі супрацоўнікаў. Аднак пасля таго, як ёй прывялі канкрэтныя прыклады выказванняў, тон змяніўся.

«Вы маеце рацыю – гэта непрафесійна і неэтычна – прызнала загадчыца – Мы абавязкова пагаворым з супрацоўнікам і данясём, што так паводзіць сябе нельга. І не толькі пагаворым».

Наступствы не прымусілі сябе чакаць. Згадка Грэйцара як загадчыка аддзялення знікла з афіцыйнага сайта бальніцы.

Ёсць меркаванне, што ў нечым Грэйцар мае рацыю. Магчыма, у Беларусі занадта ўжо клапоцяцца пра тых, хто свядома напіваецца да страты прытомнасці, ведаючы, што яго адкачаюць.

Аднак меркаваць пра гэта не таму, хто паступаў у інстытут, выкарыстоўваючы льготы мэтавага накіравання і не надта вызначыўся ў вучобе.

Фота: скрыншот ведамаснага сайта Касцюковіцкай ЦРБ.