Ён прызначаны спецыяльна для вырабу канструкцый, якія працуюць ва ўмовах павышаных нагрузак: апор мастоў, пралётных будынкаў і іншых элементаў транспартных збудаванняў.
Спецыялісты завода заяўляюць, што “гэта падзея адкрывае перад нашым прадпрыемствам новыя гарызонты для экспарту і ўдзелу беларускіх будаўнічых матэрыялаў у праектах расійскага федэральнага значэння па развіцці транспартных калідораў”.
Пакуль на Магілёўшчыне спрабуюць вырашыць праблему транспартных калідораў Расіі, айчынныя транспартныя калідоры перажываюць не найлепшыя часы.
Тут ужо нічога не зробіш: лукашэнкаўскія ўлады любяць даваць мудрыя парады ўсяму свету і настолькі занятыя асветай іншых, што зусім забываюць пра тое, што адбываецца ў іх пад носам.
Новы спадарожнікавы здымак зафіксаваў змены на былым ваенным аэрадроме пад Крычавам.
Здымак кампаніі Planet Labs ад 9 лютага 2026 года, атрыманы «Радыё Свабода», сведчыць пра працяг работ на тэрыторыі былога ваеннага аэрадрома «Крычаў-6».
За апошнія месяцы аб’ект прыкметна змяніўся: з’явіліся новыя будынкі і тэхніка.
Упершыню на спадарожнікавай фатаграфіі можна разгледзець машыны, якія, меркавана, маюць дачыненне да ракетнага комплексу «Арэшнік».
Акрамя магчымых элементаў ракетнага комплексу, на тэрыторыі зафіксаваныя дадатковыя пабудовы і змены ў інфраструктуры. Гэта можа сведчыць пра працяг стварэння ваеннай базы і падрыхтоўку пляцоўкі для размяшчэння спецыялізаванай тэхнікі.
Пакуль гаворка ідзе толькі пра візуальныя прыкметы, выяўленыя на падставе спадарожнікавых дадзеных.
Сумна вядомы крычаўскі «Камунальнік» нечакана аказаўся перадавым прадпрыемствам – прадпрыемства нарасціла тэмпы росту вытворчасці.
Яшчэ зусім нядаўна пралікі УКПП «Камунальнік» разглядала нават раённая газета. Прадпрыемства не крытыкаваў толькі лянівы – за праблемы з ацяпленнем, уборкай снегу і вывазам смецця.
Разам з тым у 2025 годзе «Камунальнік» незаконна атрымаў больш за 600 тысяч рублёў бюджэтных сродкаў і спрабаваў правесці закупку на 2,4 мільёна рублёў, якую КДК прызнаў незаконнай.
Нягледзячы на мізэрную колькасць зваротаў у органы ўлады на беларускай мове, там-сям на Магілёўшчыне расце іх доля.
Як высветліў “моўны інспектар” Ігар Случак, звяртаючыся па статыстыку ў розныя раёны Магілёўскай вобласці, сітуацыя з беларускай мовай дзіўным чынам мае тэндэнцыю да паляпшэння. Праўда, наколькі трывалай будзе такая тэндэнцыя, прадказаць немагчыма.
Згодна адказам Случаку з розных райвыканкамаў, вымалёўваецца наступная карціна. У 2025 годзе ў Асіповіцкі райвыканкам было пададзена 1,34% зваротаў па-беларуску. У 2024 годзе іх было 0,67%, а ў 2023 – 0,3%. Рост даволі заўважны.
Нешта падобнае адбылося і ў Крычаўскім раёне. Там, у 2025 годзе ў мясцовы райвыканакам па-беларуску былі напісаныя 1,94% зваротаў. Годам раней – 1,13%, а ў 2023 годзе 0,55%. Пры тым што ў 2011 годзе на беларускай мове было пададзена 0,39% зваротаў.
Сярод Асіповіцкага, Крычаўскага і Дрыбінскага раёнаў у сітуацыі са зваротамі па-беларуску найлепшым выглядае апошні. Там летась іх было 7,37%. Аднак не ўсё так гладка, бо ў 2024 годзе беларускамоўнымі было 7,46%, то бок заўважана невялікае змяншэнне. Радуе толькі тое, што ў параўнанні з 2023 годам рост быў шматкротны, бо тады па-беларуску было напісана толькі 1,05% ад усіх зваротаў.
Старшыня Крычаўскага райвыканкама сустракаецца з насельніцтвам. «TikTok» жыве і перамагае.
Улады Крычава правялі сустрэчы з насельніцтвам. Яны адказвалі не толькі на пытанні, зададзеныя ім праз сацыяльныя сеткі, але і паспрабавалі загадзя знізіць пільную ўвагу да крычаўскіх праблем у «TikTok». Старшыня райвыканкама Аляксей Шарай працаваў у пары з дырэктарам УКПП «Камунальнік» Мікітам Інaзeмцавым, да прадпрыемства якога апошнім часам узнікла мноства прэтэнзій. На сустрэчы з жыхарамі мікразоны «Сожавая» Мікіта Сяргеевіч паведаміў, што праблемы з ацяпленнем кватэр узніклі з-за паломкі чацвёртага катла кацельні, і паабяцаў забяспечыць людзей цяплом. Інaзeмцаў таксама патлумачыў, чаму так складана датэлефанавацца ў дыспетчарскую службу яго прадпрыемства. Давялося тлумачыць людзям і чарговасць капітальнага рамонту дамоў. Аказалася, што ўсё залежыць не ад года пабудовы будынка, а ад яго стану на дадзены момант. Прагучала шмат іншых пытанняў, адказы на якія крычаўляне атрымалі дзякуючы сваёй актыўнасці ў «TikTok». Дзіўна, але менавіта гэтая сацыяльная платформа сёння робіць значна больш, чым усе аддзелы па зваротах грамадзян разам узятыя. Зрэшты, чаму тут здзіўляцца? Улады Беларусі, якія ператварылі краіну ў канцэнтрацыйны лагер, не могуць кантраляваць «TikTok». Прапагандысцкія ролікі тут не здольныя канкурыраваць з допісамі незалежных СМІ. Да ўсеагульнага задавальнення супраць гэтага лома прыёму ў лукашэнкаўскіх ідэолагаў няма і не прадбачыцца.
Двойчы чалавек года і “дэпутат” трох скліканняў, Ірына Пруднікава абяцае Крычаву росквіт, але ёй перашкаджаюць камунальнікі, вандроўныя сабакі і кіроўцы маршрутных таксі.
Днямі, у крычаўскім раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі прайшло выступленне Ірыны Пруднікавай. Яе ўважліва выслухалі два дзясяткі чалавек.
Дэлегат усенароднага сходу, старшыня раённага савета “дэпутатаў” старшыня павятовага палітбюро “Белай Русі”, чалавек года Крычаўшчыны, чалавек года Магілёўшчыны, уладальнік памятнага партыйнага знака “Залаты фонд” і маці начальніка крычаўскага аддзялення пазаведамаснай аховы Пруднікава ў чарговы раз праславіла эру Лукашэнкі.
Яна напірала на моцныя рэгіёны, рост чагосьці і транслявала пакрытыя павуціннем тэзісы трыццацігадовай даўніны.
А мы проста працягнем знаёміцца з біяграфіяй самых яскравых дэпутатаў Магілёўшчыны, сярод якіх Ірына Віктараўна – зорка не апошняй велічыні.
Ёй шэсцьдзесят два гады, дваццаць з якіх яна аддала працы ў райспажыўтаварыстве. У час работы, завочна, трэба меркаваць, скончыла Гомельскі кааператыўны інстытут па спецыяльнасці эканаміст.
Прайшла шлях ад прадаўца да старшыні праўлення райспажыўтаварыства, а калі ўперлася ў столь кар’ернага росту ў гандлі, то ў 2003 годзе перайшла ў райвыканкам – у аддзел эканомікі.
У 2017 годзе Пруднікаву прызначылі старшынёй раённай рады “дэпутатаў”. Узнагароды і званні пасыпаліся на Ірыну Віктараўну як з рога багацця. Часам, праўда, у бочцы мёда з’яўляліся лыжкі дзёгцю.
Так у даносе, накіраваным у КДБ, Пруднікаву абвінавачвалі ў тым, што яна празмерна апякуе крычаўскую пазаведамасную ахову і дрэнна ўплывае на былога старшыню райвыканкама Андрэя Седукова.
На першы погляд, можа падацца, што Пруднікава выконвае толькі дэкаратыўныя функцыі.
Але з іншага боку, дама з белкаапсаюзаўскай хваткай і доўгім пералікам званняў можа з’яўляцца сур’ёзным удзельнікам крычаўскай “гульні тронаў”.
Бо камяні, якія раённая газета кідае ў агарод УКПП “Камунальнік”, могуць прызначацца старшыні райвыканкама Аляксею Шараю, які, па чутках, паставіў на чале камунальнага прадпрыемства свайго чалавека.
На чыім баку Ірына Пруднікава – пакуль незразумела. Зрэшты сітуацыя хутка высветліцца. Калі нават крычаўская “раёнка” перастане рэзаць праўду-матку, пра тое, што адбываецца ў раёне, раскажуць самі крычаўляне цераз сацыяльныя сеткі.
Крычаўляне, відаць, канчаткова расчараваліся ў мясцовай вертыкалі.
Платформа “Tik-Tok” стала месцам, дзе абураныя гарадскім бардаком жыхары Крычава масава выказваюць прэтэнзіі да ўладаў.
А нядаўна да крытыкі УКПП «Камунальнік» далучыўся нават друкаваны орган райвыканкама. Газета «Крычаўскае жыццё», якая звычайна расхвальвае дасягненні, заклікала камунальнікаў да адказу за невывезенае смецце, якое разцягваюць па вуліцах бадзяжныя сабакі.
Гэтая ўзнагарода не першая: Ірына Віктараўна была ўзнагароджана дыпломам «Чалавек года Магілёўшчыны» ў 2020 годзе, а годам раней атрымала ганаровае званне «Чалавек года Крычаўскага раёна».
Аўтар даносу абвінаваціў старшыню ў тым, што той «забіў веру ў светлую будучыню».
У тым жа пісьме згадвалася і Пруднікава, якая, карыстаючыся службовым становішчам, лабіруе інтарэсы свайго сына – кіраўніка раённай службы вневедамаснай аховы.
І вось Андрэя Сядукова змяніў Аляксей Шарай, а Ірына Пруднікава працягвае змагацца за светлую будучыню Крычава і атрымліваць узнагароды.
Рэакцыя Ірыны Віктараўны на любую з праблем, асабліва тых, што абвастрыліся ў апошні час, зводзіцца да пагрозы напісаць ліст у вышэйстаячую інстанцыю.
Выглядае гэта смешна, але ствараецца ўражанне, што раёнам кіруе зусім не Аляксей Шарай, а штатны «чалавек года» з “залатога фонда”.
Не выпадкова ж Пруднікава аднойчы заявіла, што праз «Белую Русь» кожны можа ўплываць на сучаснасць і будучыню сваёй краіны. Яна і ўплывае. Прынамсі на дабрабыт сваёй сям’і і на хаос у Крычаве.
Гэтая зіма чамусьці стала асабліва суровым выпрабаваннем для Крычава.
Горад гэтай зімой ліхаманіць. То ў разгар цыклону чыноўнікі заяўляюць, што паведамленняў пра снежныя заносы не паступала, то накідваюцца на кіроўцаў маршрутных таксі, якія ўладкоўваюць сабе навагодні адпачынак, то рапартуюць пра тое, што са снегам удалося справіцца.
Удалося дык удалося, але, відаць, УКПП «Камунальнік», вядомае сваёй прагнасцю да бюджэтных сродкаў, не вытрымала напружання снежнага крызісу. Новая крычаўская праблема – смецце з прыватнага сектара не вывозіцца ўжо два тыдні, нягледзячы на тое, што ўсе дарогі расчышчаны.
Жыхары мікрараёна «Піянерская» кажуць, што сабранае, але не вывезенае смецце разцягваюць па вуліцах бадзяжныя сабакі. Аналагічная сітуацыя і ў іншых раёнах горада. Прычым паведамляе пра гэта раённая газета, якая чакае ад камунальнікаў тлумачэнняў.
Відавочна, цяпер уладам давядзецца разбірацца ўжо з сабакамі і журналістамі, якія следам за маршрутчыкамі і цыклонам выйшлі з-пад кантроля.
У Крычаўскім і Асіповіцкім раёнах для перамяшчэння расійскіх узбраенняў развіваюць вайсковую інфраструктуру.
На бягучы момант факт увозу і размяшчэння на тэрыторыі Беларусі расійскіх баявых ракетных комплексаў «Арэшнік», уключаючы пускавыя ўстаноўкі, дакументальна і фактычна не пацверджаны, сцвярджае “Супольнасць чыгуначнікаў Беларусі”. Разам з тым зафіксавана прыбыццё дапаможнай тэхнікі, якая не адносіцца да баявых сродкаў комплексу.
Так, заўважаны працы на тэрыторыі былой авіябазы “Крычаў-6”. Там праводзіцца паэтапная падрыхтоўка пляцоўкі: ствараецца мінімальна неабходная чыгуначная і дапаможная інфраструктура, таемна дастаўляецца тэхніка і фармуюцца ўмовы для магчымага пастаяннага прысутнасці асабістага складу.
“Характар і накіраванасць гэтых работ дазваляюць з высокай ступенню верагоднасці разглядаць тэрыторыю былой авіябазы як перспектыўную пляцоўку для разгортвання расійскай ваеннай базы альбо іншага пастаянна дзеючага ваеннага аб’екта, якая знаходзіцца на ранняй стадыі фарміравання, але не як месца фактычнага размяшчэння БРСД «Арэшнік» на дадзены момант”, – робяць выснову ў “Супольнасці чыгуначнікаў Беларусі”.
У сваю чаргу на тэрыторыі 1405-й артылерыйскай базы боепрыпасаў (в/ч 42707), што паблізу вёскі Вялікая Гарожа Асіповіцкага раён, ствараецца аб’ект вайсковай інфраструктуры, які прадугледжвае развіццё чыгуначнага забеспячэння, і будуюцца будынкі для размяшчэння асабістага складу і аўтатранспартнай тэхнікі.
Пры гэтым аналіз спадарожнікавых здымкаў па стане на 24 снежня 2025 года паказаў, што будаўніцтва чыгуначнай інфраструктуры ў раёне 1405-й базы знаходзіцца на завяршальнай стадыі.
“У цэлым аб’ект будаўніцтва ў Вялікай Гарожы дэманструе больш грунтоўны і сістэмны падыход да размяшчэння і забеспячэння вайсковай інфраструктуры ў параўнанні з шэрагам іншых пляцовак на тэрыторыі Беларусі. Тут фармуецца не часовая схема і не адаптацыя пад разавае мерапрыемства, а ўстойлівы і тэхналагічна прадуманы элемент чыгуначнай ваеннай лагістыкі, разлічаны на працяглую эксплуатацыю”, – высвятлілі ў “Супольнасці”.
Там мяркуюць, што ў сукупнасці гэтыя прыклады ўказваюць не на разрозненыя або сітуатыўныя мерапрыемствы, а на паслядоўнае і сістэмнае пашырэнне ваеннай інфраструктуры і лагістычнай прысутнасці Узброеных Сіл Расіі ў Беларусі, якое рэалізуецца як праз паскораныя падрыхтоўчыя рашэнні, так і праз капітальныя доўгатэрміновыя праекты.
Нішто і ніхто ўжо не застанецца ранейшым – цыклон канчаткова расставіў усё па сваіх месцах. Ён паказаў тых, хто па-сапраўднаму адданы Лукашэнку, і тых, на чыю нестабільную псіхіку «эфект Мадура» аказаў разбуральнае ўздзеянне.
Так склалася, што сталіцай цыкланічнага абсурду на Магілёўшчыне стаў Крычаў. Варта было жыхару гэтага горада паскардзіцца ў “TikTok” на снежныя заносы і парушэнні ў працы маршрутных таксі, як пачаліся разброд і хістанні. Спачатку ўлады наадрэз адмовіліся прызнаваць, што праблемы са снегам існуюць, і падставілі начальніцу аддзела ЖКГ Сямёнаву, якая заявіла, што зваротаў у райвыканкам не паступала. Потым накінуліся на маршрутчыкаў за тое, што тыя ўладкавалі на Новы год доўгія выходныя. Пазней прызналі, што «Улі» ўяўляе сур’ёзную пагрозу і справа пахне керасінам.
Цяпер выступілі прадстаўнікі аддзела крычаўскай эканомікі, заявіўшы, што «гандлёвыя аб’екты працуюць у штатным рэжыме, прадуктаў на прылаўках хапае».
Не ўсё яшчэ ў парадку з аўталавкамі, але ёсць трактар МТЗ-82, які «пры неабходнасці выязджае на ліквідацыю праблем».
Мяркуючы па фотаздымках з Крычава, там сапраўды ўдаецца спраўляцца з наступствамі цыклона – пры жаданні можна нават купіць кветкі. Ну і падарыць іх крычаўскім чыноўнікам, якія нарэшце ўсвядомілі, што часам добры трактар бывае патрэбнейшы за «Арэшнік».
