Category: Вайна і Магілёўшчына

Вайна ва Украіне і яе наступствы для Магілёўскай вобласці. Магілёўцы на вайне, найміты, дроны над рэгіёнам, ваенныя базы, прызыў.

Спецыяліст па легалізацыі акупаваных тэрыторый зойме старадаўні асабняк у Магілёве

Навіна ад

Пра тое, што Расія адкрые ў Магілёве аддзяленне свайго пасольства, абвясцілі 9 чэрвеня – пасля сустрэчы старшыні аблвыканкама Анатоля Ісачанкі з саветнікам-пасланнікам пасольства Уладзімірам Ваньке.
Пад магілёўскае аддзяленне аддалі камяніцу за ратушай, на вуліцы Ленінскай, 5а, дзе восем гадоў збіраліся размяшчаць фонды і экспазіцыю Музея гісторыі Магілёва.
Там ужо ідзе рамонт за кошт гарадскога бюджэту, а з праектнай дакументацыі музейныя функцыі зніклі.
Кіраўніком новага аддзялення прызначаны Уладзіслаў Дайнега. Ураджэнец Луганшчыны ён калісьці паступіў у горна-металургічны інстытут, адвучыўся тры курсы і сышоў – вышэйшай адукацыі ў дыпламата няма.
Тады ж з’явілася спецыяльнасць, якая тлумачыць усё астатняе: Дайнега працаваў сістэмным адміністратарам адзінай інфармацыйна-аналітычнай сістэмы «Выборы» на ўкраінскіх кампаніях 2002, 2004 і 2006 гадоў.
У сакавіку 2014 года ён збіраў у Алчэўску сепаратысцкія мітынгі, удзельнічаў у захопах Луганскай абласной адміністрацыі і ўпраўлення СБУ, рыхтаваў спісы для «рэферэндуму».
У маі асабіста разносіў лісты з забаронай праводзіць выбары прэзідэнта Украіны – пасля чаго з акруговай выбарчай камісіі №110 зніклі ўся дакументацыя і тэхніка. Спецыяліст па сістэме «Выборы» ведаў, што менавіта трэба вынесці.
Далей – Мінск. З 2014 па 2022 год Дайнега прадстаўляў ЛНР у трохбаковай кантактнай групе, гэта значыць рэгулярна прылятаў у беларускую сталіцу дамаўляцца ад імя непрызнанай рэспублікі.
У 2020 годзе ўкраінскі бок паказаў на перамовах фотакопіі яго расійскага пашпарта, унутранага і замежнага. З верасня 2017 па лістапад 2022 Дайнега лічыўся «міністрам замежных спраў» ЛНР, а калі гэта міністэрства ліквідавалі, стаў прадстаўніком МЗС Расіі ў Луганску.
У Магілёў ён прыязджае ўжо кадравым расійскім дыпламатам.
Уладзіслаў Дайнега пад санкцыямі Еўрасаюза, ЗША, Вялікабрытаніі, Канады, Швейцарыі і Японіі. Ва Украіне супраць яго распачата крымінальная справа.
Восем гадоў запар гэты чалавек займаўся роўна адным – тлумачыў, чаму кавалак чужой краіны больш не чужая краіна.
Цяпер яму даюць кабінет у доме кушнерскага цэха, у двухстах метрах ад магілёўскай ратушы, з муралам, у якім ёсць Пагоня – сімвал незалежнасці Беларусі.
Такім чынам аддзяленне пасольства Расіі ў Магілёве ўзначаліць спецыяліст па легалізацыі акупаваных тэрыторый.

Фота з адкрытых крыніц.

Расійскі найміт з Магілёва ліквідаваны ва Украіне

Навіна ад

Шматдзетны 50-гадовы магілёвец Віталь Паўлючэнка, які пайшоў забіваць украінцаў, знайшоў сваю смерць на расійска-ўкраінскай вайне.

Ненавіснік украінцаў

Віталь Паўлючэнка не выглядаў зусім ужо тыповым персанажам сярод беларусаў, якія за расійскія грошы паехалі ваяваць супраць Украіны. Крымінальнае мінулае, праўда, у яго было. Паводле інфармацыі BELPOL, у 2003 годзе ён разам з сябрам абакраў жанчыну ў Мінску, а ў 2015-м не здолеў прайсці міма камеры захоўвання ў адным з магілёўскіх гандлёвых цэнтраў.

Але ад многіх іншых расійскіх наймітаў Паўлючэнку адрознівала іншае. Мяркуючы з яго шматгадовай актыўнасці ў Telegram, на вайну ён мог пайсці не толькі дзеля грошай. Магілёвец задоўга да адпраўкі на фронт паслядоўна падтрымліваў расійскую агрэсію, паўтараў прапагандысцкія тэзісы і не хаваў нянавісці да Украіны.

У сакавіку 2022 года, каментуючы відэа беларускіх добраахвотнікаў, якія сталі на абарону Украіны, ён пісаў: «У Беларусі не атрымалася, газанулі туды… Там і памруць…»

Падчас баёў за Марыупаль Паўлючэнка ўжо разважаў, чаму расійскае войска не можа проста «разбамбіць увесь завод». Пасля расійскага ракетнага ўдару па вакзале ў Краматорску ён, услед за прапагандай, пераконваў сябе і суразмоўцаў, што да гібелі людзей нібыта датычныя самі ўкраінцы. Падобных допісаў – з абразамі Украіны, апраўданнем расійскага ўварвання і «рускім светам» – у яго перапісках засталося нямала.

Урэшце назіраць за вайной праз экран тэлефона Паўлючэнку перастала задавальняць. Прыкладна ў кастрычніку 2025 года ён сам апынуўся ў расійскім войску, але паваяваць прыйшлося нядоўга.

Ад пошуку чалавека да пошуку дакументаў

Апошнім месцам для яго стаў раён Пакроўска на Данеччыне. 23 снежня 2025 года Паўлючэнка з пазыўным «Пак» пайшоў на баявое заданне, а з 13 студзеня 2026 года лічыўся зніклым без вестак.

Спачатку яго шукала былая жонка Юлія Абрамовіч. Яна размяшчала паведамленні з імем, пазыўным і датай знікнення мужчыны. Пазней пытанне, дзе знаходзіцца Паўлючэнка, змянілася іншым. Жанчына ўжо толькі пытала, якія дакументы патрэбныя сям’і загінулага. «Былога мужа прызналі загінулым, засталося трое дзетак», – пісала яна.

Да адпраўкі ва Украіну Паўлючэнка не менш за дзесяць гадоў працаваў зваршчыкам у будаўнічай кампаніі «Стромінвест». Чым займаўся непасрэдна перад вярбоўкай, невядома. У тэлефонных кнігах знаёмых ён застаўся пад самымі рознымі імёнамі – ад звычайных «Віталь» і «Віталік Тэхнапрыбор» да «Пак Віталік» і красамоўнага «ПаўлючэнкаЗэкАднавокі».

Апошні вядомы след магілёўца ў інтэрнэце таксама атрымаўся даволі характэрным. У лістападзе 2025 года, ужо знаходзячыся на вайне, Паўлючэнка пісаў у Telegram-чаце эскортніц расійскага Благавешчанска. Абмяркоўваў дзяўчат і абураўся тым, што нават туды, на яго думку, нейкім чынам «пралезлі ўкраінцы».

Фотаздымак: “Наша ніва”

У Бабруйску чулі пралёт вайсковага дрона

Навіна ад

Жыхары Бабруйску і шэрагу іншых гарадоў усходу і поўдня Беларусі чулі гук пралятаючага вайсковага беспілотніка з бензінавым рухавіком.

Як паведамляе выданне “Флагшток”, пра гук беспілотніка “як у мапеда” ўначы на 14 жніўня 2026 года паведамлялі ў сацыяльных сетках жыхары розных гарадоў. У прыватнасці, жыхары Бабруйска і Старых Дарог. Пра дакладны час руху БпЛА над гэтай мясцовасцю інфармацыі няма.

Пры гэтым раней характэрны гук дрона быў чутны каля 1-2 гадзін ночы ў Віцебску, Сянно, Бешанковічах і іншых населеных пунктах ва ўсходняй частцы Віцебскай вобласці.

Украінскія маніторынгавыя каналы таксама не паведамлялі аб парушэнні паветранай прасторы Беларусі расійскімі БпЛА. Адзіны магчымы залёт мог адбыцца каля 4 гадзін раніцы, калі праз Чарнобыльскую зону ва Украіне дрон рухаўся ў бок Беларусі.

Фотаздымак: fishki.net

У Крычаве – мурал аб міры, у раёне – база для ядзернай зброі

Навіна ад

У Крычаве цалкам адрадзілася савецкая хлусня – у раёне ствараецца інфраструктура для расійскай ядзернай зброі, а на жылых будынках малююць муралы аб міры. 

“У Крычаве з’явіўся яшчэ адзін мурал у савецкім стылі. На фасадзе нядаўна адрамантаванага дома нумар восем на вуліцы Міру намалявалі мужчыну і жанчыну. На заднім плане мітынг і плакат з надпісам: «Мир – это счастье», – паведамляецца ў акаўнце krichevby у TikTok. Аўтар відэа пытаецца: “А як вам малюнак, крычаўляне?”.

І вось крычаўляне, якія адгукнуліся на пытанне, выказваюць сваё захапленне такім малюнкам. “Прыгажосць”, “Гэта вельмі класна”, “Малюнак – супер, лепей, чым голыя сцены”, “Мне вельмі спадабаўся малюнак. Дзякуй”, – адказваюць яны, пакідаючы пазітыўныя смайлікі і лайкі.

Пры гэтым чамусьці ніхто не ўзгадвае, што тэма малюнка зусім не суадносіцца з рэальнасцю, якая паўстае ў Крычаўскім раёне. А менавіта – стварэнне інфраструктуры для размяшчэнне расійскай ядзернай зброі пад Крычавым і пастаяннай адпраўкай туды грузаў ваеннага прызначэння з Расіі. І менавіта гэта, паводле афіцэра-ракетчыка, былога палітвязня Мікалая Статкевіча, робіць крычаўскія мясціны магчымай цэллю для еўрапейскага ядзернага ўдару ў адказ.

А калі ўлічыць мілітарызацыю свядомасці дзяцей, пачынаючы з дзіцячых садкоў, то мір  – гэта зусім не тое, да чаго рыхтуюцца ўлады ў Беларусі.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Найменей 15 жыхароў Клімавіцкага раёна загінулі на вайне як расійскія найміты

Навіна ад

У Клімавічах ужо 15 магіл беларусаў, якія загінулі на расійска-ўкраінскай вайне, ваюючы на баку Расіі, заяўлена на пятай канферэнцыі “Новая Беларусь” у Варшаве.

“Усё больш і больш беларусаў уцягваецца ў вір вайны на баку Расійскай Федэрацыі. Асабліва гэта тычыцца нашых хлопцаў і мужыкоў з усходніх рэгіёнаў Беларусі. Напрыклад, у маленькім мястэчку Клімавічы ўжо ёсць 15 магіл беларусаў, якія загінулі на так званай СВА. Як правіла, гэта зарабітчане, якія клююць на расійскія заманухі” – распавёў прадстаўнік Аб’яднанага пераходнага кабінета па пытаннях абароны і нацыянальнай бяспекі Вадзім Кабанчук на канферэнцыі “Новая Беларусь”, якая праходзіць у Варшаве 8-9 жніўня 2026 года.

Паводле яго, прыязджаюць рэкруцёры са Смаленскай і Бранскай абласцей Расіі, абяцаюць за разавае падпісанне кантракта 30-40 тыс. долараў і прыцягваюць людзей часцяком з дэпрэсіўных беларускіх рэгіёнаў на вайну. Пры гэтым, згодна ўкраінскай статыстыкі, для 80% такіх наймітаў першы бой становіцца апошнім, а сярэдняя працягласць жыцця расійскага штурмавіка пры ўдзеле ў актыўных дзеяннях на фронце каля 15 хвілін.

Як адзначае Кабанчук, больш за 500 беларусаў, якія ваююць на баку Расіі, ужо загінулі, а некалькі дзясяткаў знаходзяцца ва ўкраінскім палоне. Усяго ж супраць украінцаў ваюе некалькі тысяч беларусаў. Яны расцярушаны па розных частках, бо ў расійскіх войсках няма нацыянальных падраздзяленняў, кшталту Палка Каліноўскага ва ўкраінскай арміі.

Скрыншот YouTube @svetlana_tsikhanouskaya

Аграрыяў Магілёўшчыны забіраюць у войска – трэцяя за месяц спроба вырашыць кадравае пытанне

Навіна ад

Працаўнікоў беларускіх сельскагаспадарчых арганізацый, “якія правініліся”, будуць накіроўваць у распараджэнне Міністэрства абароны на два-тры месяцы – акурат на час жніва. Так кіраўнік адміністрацыі Лукашэнкі Дзмітрый Крутой на нарадзе ў Асіповіцкім райвыканкаме абвясціў пра «мабілізацыйны рэжым» уборачнай кампаніі, які напярэдадні ўвёў яго начальнік.

Ствараюцца «тройкі»

Спісы будуць складаць утрох – старшыня райвыканкама, ваенны камісар і кіраўнік сельскагаспадарчай арганізацыі. Падставай стануць не толькі правапарушэнні, але і тое, што чалавек «правініўся» або «нашкодзіў». Іншымі словамі – любыя прэтэнзіі кіраўніцтва.

Магілёўшчына, як самая адсталая і самая пакорлівая вобласць краіны, першай кінулася выконваць указанні канчаткова ашалелага дзеда.

Ваенны камісар Магілёўскай вобласці Максім Уласаў паведаміў, што ўжо з суботы ваенкамы выязджаюць у гаспадаркі і разам са старшынямі райвыканкамаў фарміруюць «дадзеную катэгорыю грамадзян». На выпадак, калі нехта спадзяецца адседзецца, Уласаў папярэдзіў: зборы «курортам» не стануць, а тыя, хто правініўся, «адчуюць усе радасці вайсковай службы».

Тры спробы за месяц

Пошукі бясплатнай і бяспраўнай працоўнай сілы для заняпалага беларускага АПК ідуць ужо цэлы месяц.

На пачатку ліпеня Лукашэнка асабіста ўгаворваў прэзідэнта Узбекістана Шаўката Мірзіёева адпускаць суайчыннікаў працаваць у Беларусь – «у нас узбекаў любяць». Першай партыі, прывезенай у Віцебскую вобласць, хапіла на суткі: рабочыя запісалі відэазвароты пра старое жыллё ў інтэрнаце, падман з аплатай і заробкі ў 300-400 долараў – і адмовіліся працаваць. Аднаго з іх неўзабаве прымусілі выбачацца на камеру.

21 ліпеня на селектарнай нарадзе Лукашэнка перайшоў да другой схемы: прыгразіў адпраўляць на трактар і камбайн любога чыноўніка – ад урада да райвыканкамаў, а «тых, хто не хоча працаваць» – у войска і на ахову мяжы з Украінай.

Да таго моманту на палях ужо працавалі і іншыя «мабілізаваныя» ведамствы: напрыклад, на поўдзень Магілёўскай вобласці яшчэ на пачатку месяца выйшаў міліцэйскі механізаваны атрад, а днямі ў ААТ «Краснапольскі» прыбылі следчыя, каб… дапамагчы стратнаму калгасу з адгрузкай збожжа. Схема з вайсковымі зборамі стала лагічным працягам маразму.

Зноў наплявалі на закон

Юрыдычна новая схема азначае, што адміністрацыйная і крымінальная адказнасць за парушэнні на вытворчасці замяняецца адпраўкай у вайсковую часць – без аглядкі на ўзрост, стан здароўя і вайскова-ўліковыя спецыяльнасці. Прававой базы для такой мабілізацыі ў мірны час у беларускім заканадаўстве няма. Але хто і калі ў Беларусі кіраваўся заканадаўствам? З лёгкай рукі састарэлага дыктатара парушэнне законаў стала сярод яго чыноўнікаў прыкметай добрага тону.

Фота БелТА.

Баявога афіцэра Васіля Верамейчыка перавялі ў магілёўскую турму

Навіна ад

Васіля Верамейчыка перавялі са шклоўскай калоніі №17 у магілёўскую турму №4. З гэтага дня былы каліновец, якога КДБ выкраў з В’етнама, адбывае пакаранне на турэмным рэжыме – самым жорсткім з магчымых у беларускай пенітэнцыярнай сістэме. Пра змену рэжыму стала вядома ад жонкі палітвязня.

Калі хоць на хвіліну абстрагавацца ад узаемных абвінавачанняў у тэрарызме – ад таго, што КДБ упэўнена называе каліноўцаў тэрарыстамі, а самі каліноўцы гэтак жа ўпэўнена называюць тэрарыстамі тых, хто падтрымлівае ўварванне ва Украіну, выкрадае людзей за межамі Беларусі і вязе іх у самалётах «Белавія» пад канвоем, – застанецца простая біяграфія.

Верамейчык, пазыўны Пацук, ваяваў у Херсонскай, Мікалаеўскай і Луганскай абласцях. У красавіку 2022 года ў цяжкім баі пад Мікалаевам з сямі байцоў выжылі двое. Адзін з іх – Васіль. З раненнем. Пазней ён атрымаў медаль «Україна – понад усе!». У батальёне «Волат» палка Каліноўскага Пацук быў намеснікам «Брэста» – Івана Марчука.

Такім чынам, чалавек, якога сёння возяць па маршруце «калонія – ШІЗА – ПКТ – турма», – баявы афіцэр. Не ў рытарычным, а ў самым прамым сэнсе: раненні, баявая ўзнагарода, рэальны досвед камандавання ў баі, загінулыя таварышы – сярод якіх ягоны сябар Волат, Павел Суслаў. І гэта якасна іншы чалавек, чым тэарэтыкі ў пагонах, якія лавілі яго ў В’етнаме і дапытвалі ў кабінетах на праспекце Незалежнасці ў Мінску. Адна справа – працаваць з ноўтбукам у цені і з планшэтам на нарадзе. Іншая – ісці на штурм і выцягваць параненых з-пад агню. Розніцу паміж гэтымі двума відамі службы Васіль заплаціў уласнай крывёй, і па-добраму менавіта гэтая розніца павінна была б вырашаць, хто ў гэтай гісторыі мае права на слова «афіцэр».

У гэтых тэарэтыкаў ёсць твар, і яго няцяжка пазнаць. Палкоўнік Канстанцін Бычак – да нядаўняга часу начальнік следчага ўпраўлення КДБ, фактычны медыйны твар канторы, рэжысёр і адначасова выканаўца трукаў у пастановачных прапагандысцкіх сюжэтах.

Менавіта ён асабіста злятаў у В’етнам па Васіля. Менавіта ён у сюжэце АНТ – пастаноўцы, знятай у іншым самалёце і ў іншы час, з эпічнай музыкай і перафарбаваным пад «Белавія» бортам, – карцінна збег па трапе і прамовіў патэтычны маналог пра «прынцып непазбежнасці пакарання» для тых, хто «замахнуўся на канстытуцыйны лад Рэспублікі Беларусь».

Паводле звестак з уцеклых баз сілавікоў, да 2020 года сын начальніка фінансавага аддзела, паркетны палкоўнік Бычак толькі тройчы бываў за мяжой. Такое рэзюмэ не замінае яму кляйміць Васіля тэрарыстам – яно толькі ўдакладняе, хто ў гэтай гісторыі вайсковец, а хто акцёр масоўкі ў пагонах.

Тым больш цынічнай выглядае цяперашняя сітуацыя. У чэрвені стала вядома, што ў Верамейчыка цяжкія праблемы з сэрцам – па прызначаных у калоніі прэпаратах праваабаронцы выказалі здагадку пра перанесены інфаркт міякарда або высокую рызыку яго развіцця.

На пачатку чэрвеня Васіля павінны былі пакласці ў бальніцу пры мінскім СІЗА №1 для аперацыі. Замест бальніцы – ШІЗА, потым ПКТ, цяпер турма №4 у Магілёве. Кожны наступны крок павялічвае нагрузку на сэрца, якое і без таго працуе на мяжы.

Магілёўская турма №4 мае змрочную рэпутацыю: туды, напрыклад, вярталі з узмацненнем рэжыму філосафа Уладзіміра Мацкевіча, які потым расказваў пра катаванне холадам у ШІЗА. І гэта не месца для чалавека з хворым сэрцам.

Трымайся, Васіль. Мы памятаем, хто ты. Гэта – адна з нямногіх рэчаў, якую ніякія тэарэтыкі з пасведчаннямі беларускага філіяла ФСБ у цябе не адбяруць.

Фота з адкрытых крыніц.

Магілёўскіх школьнікаў адправяць на “аздараўленне” ў вайсковую часць

Навіна ад

Унутраны загад упраўлення па адукацыі Магілёўскага гарвыканкама, атрыманы арганізацыяй BELPOL, сведчыць аб узмацненні працы па мілітарызацыі свядомасці школьнікаў.

Загад упраўлення тычыцца правядзення ў 2026 годзе вучэбна-палявых збораў і медыцынскай практыкі. Калі прачытаць яго цалкам, становіцца відавочна: гаворка ідзе ўжо не пра асобныя ўрокі дапрызыўнай падрыхтоўкі, а пра добра адладжаную сістэму ваеннай сацыялізацыі школьнікаў.

«Аздараўленчы лагер» казарменнага рэжыму

На паперы ўсё выглядае цалкам бяскрыўдна. Дзеці нібыта адпраўляюцца ў перасоўны аздараўленчы лагер. Але далей у дакуменце слова «аздараўленне» амаль знікае. Замест яго – «вучэбна-палявыя зборы», «ваенна-патрыятычны профіль», «страявая падрыхтоўка», «ваенна-тактычныя заняткі».

Атрымліваецца своеасаблівая падмена паняццяў. Юрыдычна – гэта летнік для адпачынку дзяцей, а фактычна – некалькі дзён жыцця паводле армейскага распарадку.

Звычайна дзіцячы лагер асацыюецца са спаборніцтвамі, экскурсіямі, творчымі гурткамі і летнімі канікуламі. У дакуменце замест гэтага прапануецца амаль казарменны рэжым.

Асабліва паказальным выглядае распарадак дня. Пад’ём, ранішняя зарадка, далей ідуць заняткі. У праграме страявая і фізічная падрыхтоўка, ваенна-тактычныя заняткі, вывучэнне ваеннай гісторыі, медыцынская падрыхтоўка. Дзень заканчваецца вячэрняй праверкай і адбоем.

Такі распарадак значна больш нагадвае жыццё салдата тэрміновай службы, чым школьныя канікулы. Пры гэтым усё гэта афіцыйна працягвае называцца аздараўленнем.

Вайсковая часць як прывітанне з будучыні

Адным з галоўных пунктаў праграмы становіцца наведванне вайсковай часці №72471 у Пашкава. Дзецям прапануюць не экскурсію ў музей вайсковай гісторыі і не знаёмства з гістарычнай тэхнікай. Іх вязуць у дзеючую вайсковую часць.

Паводле дакумента, школьнікам павінны паказаць узбраенне і баявую тэхніку, распавесці пра задачы падраздзялення, арганізацыю службы, размяшчэнне асабовага складу і паўсядзённы распарадак вайскоўцаў. Фактычна падлеткаў знаёмяць не столькі з гісторыяй беларускай арміі, колькі з яе сучасным функцыянаваннем.

Такім чынам, вышэйзгаданы загад паказвае, што гаворка не пра адзінкавы эксперымент. Для кожнай школы загадзя вызначаецца колькасць навучэнцаў, прызначаюцца кіраўнікі лагера, адказныя за бяспеку, медыцынскае суправаджэнне, транспарт, справаздачнасць і нават аплату працы педагогаў.

Прапісваецца літаральна ўсё – ад маршрутаў паездак да колькасці дзяцей, якіх павінна накіраваць кожная школа. Так выглядае ўжо не разавая акцыя, а механізм, убудаваны ў сістэму адукацыі.

Школы з вайсковай інфраструктурай

Не менш красамоўная і справаздачнасць, якую павінны рыхтаваць навучальныя ўстановы. Ад школ патрабуюць паведаміць, колькі вучняў прайшлі дапрызыўную падрыхтоўку, колькі ўдзельнічалі ў вучэбна-палявых зборах і практычнай стральбе. Асобна трэба ўказаць, ці ёсць у школе цір, пнеўматычныя вінтоўкі, макеты аўтаматаў Калашнікава, процівагазы, спецыяльна абсталяваныя кабінеты дапрызыўнай падрыхтоўкі і хто выкладае гэты прадмет. 

Фактычна гаворка ідзе пра своеасаблівую інвентарызацыю вайсковай інфраструктуры ў сістэме агульнай адукацыі. Наяўнасць элементаў, якія яшчэ нядаўна лічыліся выключна армейскімі атрыбутамі, становіцца адным з паказчыкаў «нармальнага» функцыянавання школы.

Агульная логіка загаду ўпраўлення па адукацыі ў тым, што школьнікам прапануюць не проста вывучыць тэму пра ўзброеныя сілы на ўроку, іх паступова прывучаюць да армейскага распарадку, знаёмяць з дзейнымі вайсковымі часцямі, вучаць страявой падрыхтоўцы і ўспрымаць вайсковае жыццё як натуральны этап дарастання.

І робіцца гэта, у прыватнасці, праз летнікі, якія нібыта аздараўленчыя, але па сваім змесце яны ўсё больш нагадваюць падрыхтоўку да службы.

Фотаздымак: euvsdisinfo.eu

Жыхара Мазыра асудзілі ў Магілёве за “замах на здраду дзяржаве”

Навіна ад

Жыхар Мазыра Аляксандр Яжэўскі стаў трэцім падсудным з Гомельшчыны, якога судзілі ў Магілёве па справе, звязанай са “здрадай дзяржаве”.

У Магілёўскім абласным судзе вынеслі прысуд 58-гадоваму Аляксандру Яжэўскаму. Яго прызналі вінаватым у «замаху на здраду дзяржаве» паводле ч. 1 арт. 356 праз ч. 1 арт. 14 Крымінальнага кодэкса. Пра гэта паведамляе “Гомельская Вясна”.

Як і ў большасці палітычных працэсаў апошніх гадоў, практычна ўсе істотныя акалічнасці гэтай справы застаюцца невядомымі. Суд праходзіў за зачыненымі дзвярыма, таму ні сутнасць абвінавачання, ні прызначаны тэрмін пакарання афіцыйна не агучваліся.

Вядома толькі, што прысуд ужо ўступіў у законную сілу. Сам артыкул не прадугледжвае іншых асноўных пакаранняў, акрамя пазбаўлення волі, а яго мінімальная санкцыя – сем гадоў калоніі. Праваабаронцы спрабуюць высветліць, які менавіта тэрмін атрымаў Яжэўскі.

Трэцяя падобная справа

Яжэўскі стаў ужо трэцім жыхаром Гомельскай вобласці, якога ў апошнія месяцы судзілі ў Магілёве паводле артыкула, датычнага «здрады дзяржаве».

На пачатку траўня Магілёўскі абласны суд прысудзіў дзесяць гадоў калоніі грамадскаму актывісту з Нароўлі Міколу Віткоўскаму. Пазней такі ж тэрмін атрымаў актывіст з Калінкавічаў Аляксандр Елісееў.

Усе тры працэсы адбываліся прыкладна ў адзін і той жа час у Магілёўскім аблсудзе, хаця абвінавачаныя былі жыхарамі суседняй Гомельскай вобласці.

Ваенная таямніца

Афіцыйных тлумачэнняў няма. Аднак цяжка не заўважыць яшчэ адну акалічнасць. Мазыр, Нароўля і Калінкавічы знаходзяцца на кірунку, якім у лютым 2022 года расійскія войскі ўваходзілі ва Украіну з тэрыторыі Беларусі. Праз Нароўлю калоны перасякалі мяжу, Калінкавічы былі важным чыгуначным вузлом для разгрузкі вайсковых эшалонаў, а Мазыр разам з аэрадромам каля вёскі Вялікі Бокаў стаў адным з месцаў размяшчэння расійскіх падраздзяленняў.

Пасля адступлення расійскай арміі менавіта ў шпіталі Мазыра, Нароўлі і Калінкавічаў звозілі параненых і загінулых вайскоўцаў. Дзеля гэтага, паводле сведчанняў мясцовых жыхароў, у некаторых медыцынскіх установах нават пераносілі планавыя аперацыі для цывільных пацыентаў.

Ці звязаныя крымінальныя справы з гэтымі падзеямі, невядома. Але праваабаронцы не выключаюць, што пераслед Яжэўскага таксама можа датычыць расійска-ўкраінскай вайны.

Малавядомы палітвязень

Калі Мікола Віткоўскі і Аляксандр Елісееў былі добра вядомыя сваёй грамадскай і палітычнай дзейнасцю, то пра Аляксандра Яжэўскага раней амаль не згадвалася ў публічнай прасторы.

У Мазыры ён працаваў памочнікам выхавальніка ў мясцовым філіяле Гомельскага вучылішча алімпійскага рэзерву. Яго прозвішча і цяпер пазначана на сайце ўстановы.

Паводле звестак BelPol, яшчэ ў 2010 годзе Яжэўскага прызналі вінаватым у службовым падлогу і прысудзілі адзін год пазбаўлення волі ўмоўна.

Праваабаронцы заклікаюць усіх, хто валодае інфармацыяй пра затрыманне Яжэўскага, ход следства, прысуд або сутнасць абвінавачання, паведаміць гэтыя звесткі. Пакуль жа яго гісторыя застаецца яшчэ адной закрытай палітычнай справай, у якой грамадству паведамілі толькі назву артыкула, але не тое, што менавіта чалавек, паводле версіі следства, зрабіў.

Фотаздымак: BelPol

Крычаў і Асіповічы – асноўныя кірункі адпраўкі вайсковых грузаў з Расіі

Навіна ад

За IV квартал 2025 года з Расіі ў Беларусь было ўвезена 223 вагоны з грузамі ваеннага прызначэння. Крычаў і Асіповічы былі сярод прыярытэтных пунктаў прызначэння.

Паводле Супольнасці чыгуначнікаў Беларусі, з расійскага Капусціна Яру ў Крычаў быў адпраўлены за гэты перыяд 61 вагон, адтуль жа ў Асіповічы – 29.

Капусцін Яр – Крычаў I 

У складзе 61 адпраўленага ў Крычаў састава 54 былі вагоны-платформы з грузам “іншыя грузы, не пайменаваныя ў алфавіце”, шэсць крытых вагонаў з грузам “іншыя грузы, не пайменаваныя ў алфавіце” і адзін крыты вагон з грузам “выбуховыя матэрыялы”.

Прыбыццё такога састава ў раён былой авіябазы Крычаў-6 зафіксавана ў канцы снежня 2025 года, арыенціровачна ў перыяд з 20 па 29 снежня. Станцыяй прызначэння па перавозачных дакументах з’яўлялася Крычаў I. Пасля адчэпкі цягніковага лакаматыва вагоны падаваліся на тэрыторыю аб’екта манеўровым парадкам з выкарыстаннем станцыйнага лакаматыва.

Да гэтага часу былая авіябаза Крычаў-6 была падрыхтавана да прыёму воінскіх саставаў. Пад выглядам “лагістычнага цэнтра” на аб’екце пабудавалі пад’язны пуць, дадатковае пуцявое разгалінаванне і пагрузачна-разгрузачную інфраструктуру, якая дазваляе выгружаць тэхніку і маёмасць па-за станцыйных пляцовак агульнага карыстання.

Па наяўных звестках, на платформах перавозілася воінская тэхніка, у крытых вагонах – рыштунак, асобным вагонам ішлі патроны і іншыя боепрыпасы. Па стане на сярэдзіну траўня 2026 года кантынгент заставаўся на аб’екце, зваротная адпраўка тэхнікі і маёмасці не фіксавалася.

Капусцін Яр – Асіповічы I

Са станцыі Капусцін Яр на станцыю Асіповічы I ад вайсковай часці №47209 (60-ы навучальны цэнтр баявога прымянення ракетных войскаў і артылерыі) у адрас вайсковай часці №12180 (336-я рэактыўная артылерыйская брыгада УС РБ) адпраўлена 29 вагонаў.

У склад воінскага эшалона ўвайшлі 25 вагонаў-платформ з грузам “іншыя грузы, не пайменаваныя ў алфавіце”, тры крытых вагона з грузам “іншыя грузы, не пайменаваныя ў алфавіце” і адзін паўвагон з грузам “выбуховыя матэрыялы”.

Адпраўка звязана з вяртаннем падраздзяленняў 336-й рэактыўнай артылерыйскай брыгады пасля планавых мерапрыемстваў баявой падрыхтоўкі на палігоне Капусцін Яр. Вайсковая частка №47209 забяспечвае падрыхтоўку і практычнае прымяненне падраздзяленняў ракетных войскаў і артылерыі, уключаючы правядзенне баявых стрэльбаў.

Падраздзяленні 336-й рэактыўнай артылерыйскай брыгады накіроўваліся ў Капусцін Яр для выканання практычных пускаў і стрэльбаў з рэактыўных сістэм залпавага агню, паколькі беларускія палігоны не дазваляюць у поўным аб’ёме адпрацоўваць прымяненне сістэм павышанай далёкасці. Перавозкі па маршруце Асіповічы I – Капусцін Яр і назад фіксуюцца перыядычна.

Лукоўскі – Асіповічы I

Са станцыі Лукоўскі (Паўночна-Каўказская чыгунка) на станцыю Асіповічы I ад вайсковай часткі №57229 (68-ы арсенал галоўнага ракетна-артылерыйскага ўпраўлення Мінабароны РФ, г. Маздок) у адрас вайсковай часткі №42707 (1405-я артылерыйская база боепрыпасаў МА РБ) быў адпраўлены 21 вагон.

У склад воінскага эшэлона ўвайшлі 14 паўвагонаў з грузам “выбуховыя матэрыялы”, шэсць паўвагонаў з грузам “іншыя грузы, не пайменаваныя ў алфавіце”, адзін крыты вагон з грузам “вагон для правадыроў”.

У 14 паўвагонах, аформленых як «выбуховыя матэрыялы», перавозілася ракетнае ўзбраенне, як мяркуецца прызначанае для аператыўна-тактычных ракетных комплексаў «Іскандэр». Адпраўка была сфарміравана 68-м арсеналам  Мінабароны РФ у раёне Маздока і следавала на 1405-ю артылерыйскую базу боепрыпасаў у Вялікай Гарожы пад Асіповічамі, прызначаную для прыёму, захоўвання і выдачы ракетна-артылерыйскага ўзбраення і боепрыпасаў.

Шэсць паўвагонаў з грузам “іншыя грузы, не пайменаваныя ў алфавіце” маглі выкарыстоўвацца для перавозкі транспартнай тары, камплектуючых, маёмасці і абсталявання для захоўвання і абслугоўвання дастаўленых вырабаў. Дакладная наменклатура грузу ў перавозачных дакументах не раскрываецца.

Барнаул – Магілёў II

Са станцыі Барнаул (Заходне-Сібірская чыгунка) на станцыю Магілёў II ад АТ «Барнаульскі патронны завод» у адрас Дэпартамента фінансаў і тылу МУС Рэспублікі Беларусь адпраўлена два крытыя вагоны з грузам «выбуховыя матэрыялы».

Барнаульскі патронны завод выпускае патроны для наразной, гладкаствольнай і кароткаствольнай зброі. У адкрытай наменклатуры прадпрыемствы прадстаўлены, у прыватнасці, патроны калібраў 5,45×39 мм, 5,56×45 мм, 7,62×39 мм, 7,62×51 мм і 7,62×54r, а таксама пісталетныя патроны.

Атрымальнікам выступаў Дэпартамент фінансаў і тылу МУС Беларусі, які адказвае за матэрыяльна-тэхнічнае забеспячэнне органаў унутраных спраў і ўнутраных войскаў. З улікам профілю адпраўніка і афармлення грузу як выбуховых матэрыялаў у двух крытых вагонах, хутчэй за ўсё, перавозілася партыя патронаў да стралковай зброі для падраздзяленняў МУС.

***

У Супольнасці чыгуначнікаў Беларусі адзначаюць, што выяўленыя перавозкі паказваюць глыбокую ўзаемасувязь беларускай і расійскай ваеннай лагістыкі. Беларуская чыгунка выкарыстоўваецца адначасова для перамяшчэння падраздзяленняў, забеспячэння ваенных аб’ектаў, вывазу боепрыпасаў, абслугоўвання расійска-беларускай прамысловай кааперацыі і арганізацыі экспартных маршрутаў праз расійскія порты. Колькасныя паказчыкі ў вагонах адлюстроўваюць агульны маштаб лагістычнай актыўнасці.

Фотаздымак: Супольнасць чыгуначнікаў Беларусі