Category: Вайна і Магілёўшчына

Вайна ва Украіне і яе наступствы для Магілёўскай вобласці. Магілёўцы на вайне, найміты, дроны над рэгіёнам, ваенныя базы, прызыў.

У Магілёўскай вобласці правяраюць кіраўнікоў мясцовай тэрабароны

Навіна ад

Падчас амаль месячнай праверкі органаў кіравання тэрытарыяльнай абароны Магілёўшчыны плануецца сфармаваць тэрытарыяльныя войскі Крычаўскага раёна.

Праверка пачалася 7 кастрычніка і павінна працягнуцца да 13 лістапада. Яна закране ўсе адміністрацыйныя раёны вобласці, але галоўнай пляцоўкай стане Крычаўскі раён.

Начальнік Генеральнага штаба Уладзімір Белы ўручыў старшыні Магілёўскага аблвыканкама Анатолю Ісачанку дырэктыву на фарміраванне там падраздзяленняў тэрытарыяльных войскаў.

Для гэтага плануецца прызваць ваеннаабавязаных, правесці з імі заняткі і вывесці на розныя ўчасткі мясцовасці. Завершыцца ўсё камандна-штабным вучэннем. Правяраць будуць не толькі саміх прызваных. Адна з галоўных задач – паглядзець, як чыноўнікі выканкамаў і афіцэры органаў ваеннага кіравання здольныя арганізаваць разгортванне тэрытарыяльнай абароны, забяспечыць яе ўсім неабходным і наладзіць узаемадзеянне паміж рознымі структурамі.

Асобна Генштаб збіраецца ацаніць сістэму кіравання і сувязі. Паводле Уладзіміра Белага, у вобласці ўжо мадэрнізаваныя пункты кіравання і створаная фактычна аўтаномная сістэма сувязі з лічбавай перадачай даных.

Магілёўшчыну ваеннае кіраўніцтва таксама хваліць за аснашчэнне тэрабароны. Паводле начальніка Генштаба, вобласць знаходзіцца сярод лідараў па колькасці беспілотнікаў, а падраздзяленні атрымліваюць цеплавізары, прыборы начнога бачання, сучасную сувязь і экіпіроўку.

Праводзіцца праверка на фоне амаль бесперапыннай ваеннай актыўнасці ў Беларусі. Мінск падтрымлівае Маскву ў развязанай Расіяй у лютым 2022 года поўнамаштабнай вайне супраць Украіны, а вучэнні і праверкі розных родаў войскаў у краіне адбываюцца рэгулярна.

Напрыклад, з 29 верасня па 2 кастрычніка 2026 года пад кіраўніцтвам старшыняў аблвыканкамаў праходзілі штогадовыя заняткі па мабілізацыйнай гатоўнасці. У жніўні і верасні праверку баявой гатоўнасці праходзіла 51-я гвардзейская артылерыйская брыгада ў Асіповічах. 

Фотаздымак: tochka.by

Былы палітвязень шклоўскай калоніі Аляксей Коршун адправіўся ваяваць за Расію

Навіна ад

Крыніцы mogilev.media паведамляюць, што былы беларускі палітзняволены, вязень шклоўскай калоніі Аляксей Коршун заключыў кантракт з міністэрствам абароны Расіі і паехаў ваяваць супраць Украіны.
Рэдакцыя атрымала скрыншоты перапіскі Аляксея з яго, верагодна, жонкай Анжэлай, з якіх вынікае, што беларус знаходзіцца ў зоне т.зв. “СВО”.
 

Аляксей Коршун быў затрыманы ў сакавіку 2021 года за каментарыі ў соцсетках і атрымаў “хімію”. Пасля рэгулярнага ціску з боку адміністрацыі, ён уцёк з “хіміі” ў Расію, дзе зноўку быў затрыманы і адправіўся даседжваць свой тэрмін у два гады і шэсць месяцаў ужо ў калонію. 

Коршун
Фота: Праваабарончы цэнтр “Вясна”

Пасля экстрадыцыі ў Беларусь, Аляксея Коршуна памясцілі ў шклоўскую калонію, дзе ён цалкам адбыў турэмны тэрмін. Супольнасць беларускіх праваабаронцаў прызнала яго палітвязнем.

Генерал СБУ: аэрадром у Крычаве стаў беларуска-расійскім вучэбна-баявым цэнтрам

Навіна ад

Аэрадром у Крычаве вызначаны як сумесны беларуска-расійскі вучэбна-баявы цэнтр, сцвярджае, са спасылкай на ўкраінскую разведку, генерал-маёр запасу СБУ Віктар Ягун.

Паводле вайскоўца, за апошнія месяцы ўсё больш выразна вымалёўваецца мадэль, калі Беларусь можа фармальна не ўдзельнічаць у расійска-ўкраінскай вайне сваімі сухапутнымі войскамі, у той жа час усё глыбей інтэгруючыся ў расійскую вайсковую інфраструктуру.

Украінскі бок ужо паведаміў пра аднаўленне працы на тэрыторыі Беларусі рэтранслятараў, якія дазваляюць расійскім Shahed і Gerbera падтрымліваць сувязь і пранікаць глыбей у Валынскую, Ровенскую і Львоўскую вобласці. Паводле звестак украінскай разведкі, у паўднёвай частцы Беларусі выяўлена як мінімум шэсць такіх аб’ектаў. Менавіта з выкарыстаннем гэтай інфраструктуры ГПСУ звязвала, у прыватнасці, расійскі ўдар па раёне пункта пропуску “Ягодзін” на ўкраінска-польскай мяжы.

Таксама, як указвае Ягун, украінская разведка паведамляла аб прысутнасці ў Беларусі падраздзяленняў расейскай 101-й ракетнай брыгады з комплексамі “Арэшнік”. Раней, у траўні, Расія і Беларусь ужо праводзілі сумесныя вучэнні з адпрацоўкай прымянення ядзерных сіл.

Украінскі генерал лічыць, што для Расіі цяпер значна больш выгадна выкарыстоўваць Беларусь у якасці аператыўнага тылу: для разведкі, сувязі, кіравання БПЛА, радыёэлектроннай барацьбы, падрыхтоўкі войскаў, рамонту, размяшчэння складоў, авіяцыйнай і ракетнай інфраструктуры. А яшчэ – як пастаянны фактар нявызначанасці, які змушае Украіну ўтрымліваць абарончыя сілы ўздоўж больш чым тысячы кіламетраў паўночнай мяжы.

Нагадаем, што здымак кампаніі Planet Labs ад 9 лютага 2026 года, атрыманы «Радыё Свабода», сведчыў пра працяг работ на тэрыторыі былога ваеннага аэрадрома «Крычаў-6». За папярэднія месяцы аб’ект прыкметна змяніўся: з’явіліся новыя будынкі і тэхніка. Упершыню на спадарожнікавай фатаграфіі можна разгледзець машыны, якія, меркавана, маюць дачыненне да ракетнага комплексу «Арэшнік».

Фотаздымак: ТikTok zhekapobeda

Расійскі найміт з Бабруйска ліквідаваны ва Украіне за тры месяцы

Навіна ад

22-гадовы Ілля Крыштаповіч праваяваў супраць украінцаў тры месяцы. Маці не можа выбіць ад Масквы “грабавыя”.

Ілля вучыўся ў Бабруйскім дзяржаўным каледжы імя А. Я. Ларына на аператара станкоў, прайшоў таксама падрыхтоўку па лазернай рэзцы. Аднак працаваць па спецыяльнасці не стаў. У 2025 годзе Крыштаповіч апынуўся ў Маскве, дзе нейкі час жыў у хостэле «Часовы Дом 2». Паводле пазнейшых паведамленняў яго маці ў тэлеграм-чатах, кантракт з расійскім войскам сын аформіў менавіта ад Масквы, бо там прапаноўвалі большыя выплаты, піша “Наша ніва”.

Неўзабаве бабруйчанін ужо ваяваў ва Украіне. Ён трапіў у 3-ю роту 1-га мотастралковага батальёна і атрымаў пазыўны «Сімпсан». Аднак доўга паваяваць за расійскія грошы не атрымалася. Прыкладна праз тры месяцы, 29 чэрвеня 2025 года, падчас інтэнсіўных баёў на кірунку Верхнякаменскае – Северск 22-гадовы найміт знік без вестак.

Цела беларуса, паводле прадстаўленай інфармацыі, так і не знайшлі. Пазней яго афіцыйна прызналі загінулым. Пасля гэтага для сям’і скончылася гісторыя з вайсковым кантрактам і пачалася іншая – з атрыманнем выплат за загінулага.

Бацькі ўжо атрымалі асноўныя выплаты, якія належаць сям’і загінулага вайскоўца. Цяпер яны спрабуюць дамагчыся яшчэ і дадатковых рэгіянальных выплат ад Масквы. Пра праблемы з іх атрыманнем маці Крыштаповіча піша ў тэлеграм-чатах.

Фотаздымак: “Наша ніва”

Крымінальнік з Бабруйска страціў нагу, забіваючы ўкраінцаў

Навіна ад

Ураджэнец Бабруйска Леанід Логвін пайшоў наймітам ваяваць супраць Украіны, стаў калекай і цяпер лечыцца ў Беларусі.

З Бабруйска – у міждзяржаўны вышук

Да таго як стаць расійскім «ветэранам», Логвін меў значна менш гераічную біяграфію, распавядае “Наша ніва”. Ён нарадзіўся ў Бабруйску. У жніўні 2007 года ў родным горадзе супраць яго распачалі крымінальную справу за крадзеж. Мужчына знаходзіўся пад падпіскай аб нявыездзе, але парушыў яе і знік. Пасля гэтага беларускія праваахоўнікі абвясцілі яго ў міждзяржаўны вышук.

А Логвін тым часам асеў ва Украіне, піша “Цэнтр журналісцкіх расследаванняў”. Доўгі час ён жыў без рэгістрацыі ў Данецкай вобласці, а пазней на Херсоншчыне. Але праблемы з законам працягнуліся і там. У 2013 годзе на Харкаўшчыне жонка звярталася ў міліцыю праз учынены ім начны дэбош.

Асобная крымінальная гісторыя здарылася ў 2019 годзе ў Краматорскім раёне. Логвін жыў у знаёмага і скраў у яго дзве металічныя створкі гаражных варот вагой 73 і 79 кілаграмаў. Але на самім крадзяжы справа не скончылася. Бабруйчанін паспрабаваў прадаць гэтыя ж вароты іх уладальніку, не паведамляючы чалавеку, што прапануе яму заплаціць за ўласную скрадзеную маёмасць.

31 ліпеня 2019 года Красналіманскі гарадскі суд прызначыў Логвіну 100 гадзін грамадскіх работ.

Жонка-калабарантка

Пасля расійскага ўварвання ва Украіну былая жонка бабруйчаніна Вера Логвін стала калабаранткай. У 2022 годзе, калі была акупаваная частка Херсонскай вобласці, яна ўзначаліла акупацыйную адміністрацыю сяла Фёдараўка. Вядомасць атрымала пасля таго, як дэманстратыўна разарвала перад камерай свой украінскі пашпарт.

11 чэрвеня 2025 года Новаваронцоўскі раённы суд завочна прызнаў яе вінаватай у калабарацыйнай дзейнасці. Веру Логвін прысудзілі да дзесяці гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй усёй маёмасці.

Вайна, калецтва, Беларусь

Сам Логвін у верасні 2024 года пачаў публікаваць у сацыяльных сетках свае фатаграфіі ў вайсковай форме. Прыкладна ў гэты час, паводле апублікаваных звестак, ён добраахвотна заключыў кантракт з расійскімі Узброенымі сіламі і адправіўся на вайну супраць Украіны.

Аднак ваяваць доўга не давялося. Ужо да ліпеня 2025 года Логвін страціў нагу і праходзіў лячэнне ў расійскім шпіталі.

Пасля гэтага расійская прапаганда пачала прадстаўляць яго як «ветэрана СВА». Акупацыйныя структуры аказвалі параненаму байцу і сацыяльную дапамогу. Сярод іншага паведамлялася, што ў яго двары прыбралі сухое галлё.

Больш не ў вышуку?

Цяпер рэабілітацыя Логвіна працягнулася ўжо на радзіме. Прычым расійскі фонд накіраваў яго не ў прыватную здраўніцу, а ў «Вяжуці» – санаторый, які падпарадкоўваецца беларускаму Міністэрству працы і сацыяльнай абароны.

Паводле расійскіх паведамленняў, там прымаюць і іншых удзельнікаў вайны з акупаванай часткі Херсоншчыны, а таксама сем’і загінулых расійскіх вайскоўцаў. Рэгістрацыя на такую рэабілітацыю адбываецца праз расійскі фонд «Защитники Отечества».

Так біяграфія Леаніда Логвіна зрабіла амаль поўнае кола. З Беларусі ён некалі з’ехаў, хаваючыся ад крымінальнага пераследу, гадамі жыў ва Украіне, дзе зноў быў асуджаны за крадзеж, а пасля расійскага ўварвання пайшоў ваяваць супраць краіны, якая доўгі час была яго домам.

У Беларусь ён вярнуўся ўжо без нагі. І не да праваахоўнікаў, якія некалі абвяшчалі яго ў міждзяржаўны вышук, а на аздараўленне ў дзяржаўны санаторый.

Фотаздымак: Вгору

Украінскага палітвязня будуць судзіць у магілёўскай турме

Навіна ад

Палітзняволенага грамадзяніна Украіны Паўла Кабарчука абвінавацілі ў непадпарадкаванні патрабаванням адміністрацыі турмы. Яму пагражае новы тэрмін.

Нагадаем, Павел Кабарчук асуджаны да 20 гадоў няволі як нібыта “дыверсант СБУ”. Таксама па гэтай справе быў асуджаны і яго бацька Сяргей Кабарчук, які адбывае такі ж тэрмін у шклоўскай калоніі №17.

Цяпер супраць Паўла ўзбуджана новая крымінальная справа паводле ч.2 арт.411 Крымінальнага кодэкса (злоснае непадпарадкаванне законным патрабаванням адміністрацыі турмы), піша Праваабарончы цэнтр “Вясна”. Справу Паўла будзе разглядаць суд Ленінскага раёна Магілёва. Палітвязню пагражае яшчэ да двух гадоў зняволення.

Як распавядаў выдвараны з Беларусі экс-палітвязень, праваабаронца Уладзімір Лабковіч, Павел Кабарчук утрымліваецца ў турме №4 у Магілёве без перадач, пасылак, грашовых пераводаў і спатканняў.

Павел знаходзіцца ў магілёўскай турме ад траўня 2025 года. Да гэтага ён быў у калоніі №1 Наваполацка. “Павел кепска гаворыць па-расейску – ён цалкам украінскамоўны. Калі яшчэ неяк размаўляе па-расейску на простыя словы, то пісаць яму цяжка. Расейскую мову ён пачаў вучыць толькі ў Беларусі пасля затрымання. Але ніякіх перакладчыкаў ніколі ў яго не было”, – кажа праваабаронца. 

Ён характарызуе ўкраінца як вельмі адукаванага хлопца, які любіць літаратуру. “Ён шмат чытае ў зняволенні. Я яму дапамагаў з рэчамі, якія яму незразумелы. Яму дазволілі консула. Ён прывёз Паўлу некалькі лістоў ад жонкі і маці, але яму іх так і не аддалі. Лісты ад родных ён не атрымлівае да гэтага часу, дазвалюяць толькі званок раз на месяц да жонкі”, – сцвярджае Лабковіч.

Беларускія праваабаронцы ў кастрычніку 2024 года прызналі абодвух Кабарчукоў палітзняволенымі.

Фотаздымак: Правабарончы цэнтр “Вясна”

Прапагандыст “рускага міру” Барыс Карчэўнікаў здымаў фільм у Магілёве

Навіна ад

Унесены ў санкцыйныя спісы Еўразвяза гендырэктар расійскага праваслаўнага тэлеканала “Спас” Барыс Карчэўнікаў здымаў у Магілёве фільм пра Мікалая ІІ.

Частка здымак у адну з нядаўніх нядзель праходзіла ў царкве Святых царскіх страстацерпцаў і ўсіх навамучанікаў і спаведнікаў ХХ стагоддзя, што каля Плошчы Славы. Пра гэта напісала ў тэлеграм-канале “Вячэрні Магілёў” магіляўчанка Ніна, якая з’яўляецца прыхаджанкай гэтага храма.

“Яны, канечне, здымалі фрагменты святочнага набажэнства, якое праводзіў настаяцель царквы, протаіерэй Андрэй Купцоў. А таксама з усімі прыхаджанамі маліліся”, – напісала яна.

“Спадзяемся, што ў фільме пра святога цара Мікалая магілёўцы ўбачаць і свой цудоўны храм”, – выказала спадзеў жанчына.

Нагадаем, што “святасць” Мікалая ІІ прызналі ў РПЦ толькі ў 2000 годзе. Да гэтага цягам ўсяго ХХ стагоддзя ён лічыўся “крывавым” з-за двух найбуйнейшых трагедый у пачатку яго кіравання, якія пацягнулі за сабой масавую гібель людзей: цісканіны на Хадынскім полі ў 1896 годзе і расстрэлу мірнай дэманстрацыі ў Пецярбургу (“Крывавая нядзеля”) у 1905 годзе.

Барыс Карчэўнікаў у сваю чаргу з снежня 2022 года ўнесены ў санкцыйны спіс усіх краін Еўразвяза і Швейцарыі за распаўсюд афіцыйнай расійскай прапаганды. Таксама знаходзіцца пад санкцыямі Украіны.

19 сакавіка 2025 года Служба бяспекі Украіны выставіла Карчэўнікаву абвінавачванні паводле трох крымінальных артыкулаў: замах на тэрытарыяльную цэласнасць Украіны, апраўданне агрэсіі РФ супраць Украіны і незаконнае перасячэнне мяжы.

Фотаздымак: visnyk-nanu.org.ua

Спецыяліст па легалізацыі акупаваных тэрыторый зойме старадаўні асабняк у Магілёве

Навіна ад

Пра тое, што Расія адкрые ў Магілёве аддзяленне свайго пасольства, абвясцілі 9 чэрвеня – пасля сустрэчы старшыні аблвыканкама Анатоля Ісачанкі з саветнікам-пасланнікам пасольства Уладзімірам Ваньке.
Пад магілёўскае аддзяленне аддалі камяніцу за ратушай, на вуліцы Ленінскай, 5а, дзе восем гадоў збіраліся размяшчаць фонды і экспазіцыю Музея гісторыі Магілёва.
Там ужо ідзе рамонт за кошт гарадскога бюджэту, а з праектнай дакументацыі музейныя функцыі зніклі.
Кіраўніком новага аддзялення прызначаны Уладзіслаў Дайнега. Ураджэнец Луганшчыны ён калісьці паступіў у горна-металургічны інстытут, адвучыўся тры курсы і сышоў – вышэйшай адукацыі ў дыпламата няма.
Тады ж з’явілася спецыяльнасць, якая тлумачыць усё астатняе: Дайнега працаваў сістэмным адміністратарам адзінай інфармацыйна-аналітычнай сістэмы «Выборы» на ўкраінскіх кампаніях 2002, 2004 і 2006 гадоў.
У сакавіку 2014 года ён збіраў у Алчэўску сепаратысцкія мітынгі, удзельнічаў у захопах Луганскай абласной адміністрацыі і ўпраўлення СБУ, рыхтаваў спісы для «рэферэндуму».
У маі асабіста разносіў лісты з забаронай праводзіць выбары прэзідэнта Украіны – пасля чаго з акруговай выбарчай камісіі №110 зніклі ўся дакументацыя і тэхніка. Спецыяліст па сістэме «Выборы» ведаў, што менавіта трэба вынесці.
Далей – Мінск. З 2014 па 2022 год Дайнега прадстаўляў ЛНР у трохбаковай кантактнай групе, гэта значыць рэгулярна прылятаў у беларускую сталіцу дамаўляцца ад імя непрызнанай рэспублікі.
У 2020 годзе ўкраінскі бок паказаў на перамовах фотакопіі яго расійскага пашпарта, унутранага і замежнага. З верасня 2017 па лістапад 2022 Дайнега лічыўся «міністрам замежных спраў» ЛНР, а калі гэта міністэрства ліквідавалі, стаў прадстаўніком МЗС Расіі ў Луганску.
У Магілёў ён прыязджае ўжо кадравым расійскім дыпламатам.
Уладзіслаў Дайнега пад санкцыямі Еўрасаюза, ЗША, Вялікабрытаніі, Канады, Швейцарыі і Японіі. Ва Украіне супраць яго распачата крымінальная справа.
Восем гадоў запар гэты чалавек займаўся роўна адным – тлумачыў, чаму кавалак чужой краіны больш не чужая краіна.
Цяпер яму даюць кабінет у доме кушнерскага цэха, у двухстах метрах ад магілёўскай ратушы, з муралам, у якім ёсць Пагоня – сімвал незалежнасці Беларусі.
Такім чынам аддзяленне пасольства Расіі ў Магілёве ўзначаліць спецыяліст па легалізацыі акупаваных тэрыторый.

Фота з адкрытых крыніц.

Расійскі найміт з Магілёва ліквідаваны ва Украіне

Навіна ад

Шматдзетны 50-гадовы магілёвец Віталь Паўлючэнка, які пайшоў забіваць украінцаў, знайшоў сваю смерць на расійска-ўкраінскай вайне.

Ненавіснік украінцаў

Віталь Паўлючэнка не выглядаў зусім ужо тыповым персанажам сярод беларусаў, якія за расійскія грошы паехалі ваяваць супраць Украіны. Крымінальнае мінулае, праўда, у яго было. Паводле інфармацыі BELPOL, у 2003 годзе ён разам з сябрам абакраў жанчыну ў Мінску, а ў 2015-м не здолеў прайсці міма камеры захоўвання ў адным з магілёўскіх гандлёвых цэнтраў.

Але ад многіх іншых расійскіх наймітаў Паўлючэнку адрознівала іншае. Мяркуючы з яго шматгадовай актыўнасці ў Telegram, на вайну ён мог пайсці не толькі дзеля грошай. Магілёвец задоўга да адпраўкі на фронт паслядоўна падтрымліваў расійскую агрэсію, паўтараў прапагандысцкія тэзісы і не хаваў нянавісці да Украіны.

У сакавіку 2022 года, каментуючы відэа беларускіх добраахвотнікаў, якія сталі на абарону Украіны, ён пісаў: «У Беларусі не атрымалася, газанулі туды… Там і памруць…»

Падчас баёў за Марыупаль Паўлючэнка ўжо разважаў, чаму расійскае войска не можа проста «разбамбіць увесь завод». Пасля расійскага ракетнага ўдару па вакзале ў Краматорску ён, услед за прапагандай, пераконваў сябе і суразмоўцаў, што да гібелі людзей нібыта датычныя самі ўкраінцы. Падобных допісаў – з абразамі Украіны, апраўданнем расійскага ўварвання і «рускім светам» – у яго перапісках засталося нямала.

Урэшце назіраць за вайной праз экран тэлефона Паўлючэнку перастала задавальняць. Прыкладна ў кастрычніку 2025 года ён сам апынуўся ў расійскім войску, але паваяваць прыйшлося нядоўга.

Ад пошуку чалавека да пошуку дакументаў

Апошнім месцам для яго стаў раён Пакроўска на Данеччыне. 23 снежня 2025 года Паўлючэнка з пазыўным «Пак» пайшоў на баявое заданне, а з 13 студзеня 2026 года лічыўся зніклым без вестак.

Спачатку яго шукала былая жонка Юлія Абрамовіч. Яна размяшчала паведамленні з імем, пазыўным і датай знікнення мужчыны. Пазней пытанне, дзе знаходзіцца Паўлючэнка, змянілася іншым. Жанчына ўжо толькі пытала, якія дакументы патрэбныя сям’і загінулага. «Былога мужа прызналі загінулым, засталося трое дзетак», – пісала яна.

Да адпраўкі ва Украіну Паўлючэнка не менш за дзесяць гадоў працаваў зваршчыкам у будаўнічай кампаніі «Стромінвест». Чым займаўся непасрэдна перад вярбоўкай, невядома. У тэлефонных кнігах знаёмых ён застаўся пад самымі рознымі імёнамі – ад звычайных «Віталь» і «Віталік Тэхнапрыбор» да «Пак Віталік» і красамоўнага «ПаўлючэнкаЗэкАднавокі».

Апошні вядомы след магілёўца ў інтэрнэце таксама атрымаўся даволі характэрным. У лістападзе 2025 года, ужо знаходзячыся на вайне, Паўлючэнка пісаў у Telegram-чаце эскортніц расійскага Благавешчанска. Абмяркоўваў дзяўчат і абураўся тым, што нават туды, на яго думку, нейкім чынам «пралезлі ўкраінцы».

Фотаздымак: “Наша ніва”

У Бабруйску чулі пралёт вайсковага дрона

Навіна ад

Жыхары Бабруйску і шэрагу іншых гарадоў усходу і поўдня Беларусі чулі гук пралятаючага вайсковага беспілотніка з бензінавым рухавіком.

Як паведамляе выданне “Флагшток”, пра гук беспілотніка “як у мапеда” ўначы на 14 жніўня 2026 года паведамлялі ў сацыяльных сетках жыхары розных гарадоў. У прыватнасці, жыхары Бабруйска і Старых Дарог. Пра дакладны час руху БпЛА над гэтай мясцовасцю інфармацыі няма.

Пры гэтым раней характэрны гук дрона быў чутны каля 1-2 гадзін ночы ў Віцебску, Сянно, Бешанковічах і іншых населеных пунктах ва ўсходняй частцы Віцебскай вобласці.

Украінскія маніторынгавыя каналы таксама не паведамлялі аб парушэнні паветранай прасторы Беларусі расійскімі БпЛА. Адзіны магчымы залёт мог адбыцца каля 4 гадзін раніцы, калі праз Чарнобыльскую зону ва Украіне дрон рухаўся ў бок Беларусі.

Фотаздымак: fishki.net