Пацыенты Магілёўскай горбальніцы скардзяцца на начны шум ад байкераў

Матацыклетны рокат перашкаджае адпачываць уначы пацыентам корпуса Магілёўскай гарбальніцы, які выходзіць вокнамі на вуліцу Карла Маркса.

“З 22.00 да 4.00, гэта значыць усю ноч, равуць матацыклы. Яны нясуцца з такім гукам, што рэактыўныя самалёты адпачываюць. А калі пад’язджаюць да “ляжачага паліцэйскага”, матацыклісты яшчэ і вылузвацца, паддаючы маторам такую моц, што не ведаеш, куды схавацца”, – скардзіцца ў тэлеграм-канале “Вячэрняга Магілёва” магілёвец Віталь Білавус.

Мужчына адзначае, што хворыя і без таго не ў вельмі радасным настроі – хтосьці пасля аперацыі ці проста ў цяжкім стане, і да гэтага дадаецца выпрабаванне бяссоннем. “Нервы на мяжы. Кажу лекарам: адпусціце начаваць дадому. І іншыя хворыя так кажуць, але… нельга. Ды медработнікі і самі пакутуюць ад шабашу матацыклістаў, а што яны зробяць?” – у скрусе піша пацыент бальніцы.

Праз гэты тэлеграм-канал мужчына звяртаецца да кіраўніцтва Магілёўскага гарвыканкама і ДАІ, каб тыя забаранілі матацыклістам начны рух па вуліцы Карла Маркса. “У іх гульні такія і дур у галаве, а хворыя людзі на мяжы адчаю. Вельмі прашу пачуць і дапамагчы”, – заклікае Віталь Білавус.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Казку пра сучасную стаматалогію ў Краснаполлі расказалі мясцовыя ідэолагі

29 мая раённая газета «Чырвоны сцяг» выдала ўзорна-паказальны матэрыял у жанры «ў нас усё добра». Малады зубны фельчар, якая па размеркаванні з Оршы прыехала праз Крычаў у Краснаполле, паводле версіі аўтара, «шчыра ўражана» маштабам мясцовай ЦРБ, «прыйшла ў поўнае захапленне» ад кабінетаў, акружана «надзвычай добрымі» настаўнікамі і ўжо завалена захопленымі водгукамі пацыентаў.

Цытаты ў матэрыяле падабраны так, што ад эпітэтаў у вачах мільгаціць: «маштабны, яркі комплекс», «асобны корпус», «найноўшы якасны рамонт», «па апошнім слове тэхнікі», «створаны ўсе ўмовы, каб працаваць годна». Ключы ад інтэрната выдадзены, пад’ёмныя выплачаны ў поўным аб’ёме, пацыенты тэлефануюць і просяцца «да новай дзяўчыны».

Усё было б добра, але праверыць гэта па-за межамі самой раённай газеты немагчыма.

А што насамрэч?

Водгукі пацыентаў пра Краснапольскую ЦРБ на Яндэкс Картах – рэйтынг каля 3,5 з 5 па 68 ацэнках. У свежых водгуках 2024-2025 гадоў жыхары раёна пішуць зусім не пра «маштабны, яркі комплекс»:

  • не хапае ўрачоў і вузкіх спецыялістаў;
  • бальніца хранічна недафінансаваная;
  • да стаўлення персаналу ёсць прамыя прэтэнзіі;
  • якасць медыцынскай дапамогі – асобная балючая тэма.

Гэта тая самая ЦРБ, ад якой, паводле версіі краснапольскіх прапагандыстаў, спецыялістка, што прыехала па размеркаванні, прыйшла «ў поўнае захапленне».

У адкрытых крыніцах пра гэтае захапленне і захопленых пацыентаў няма ні слова. Незалежных водгукаў менавіта пра стаматалагічнае аддзяленне Краснаполля цяпер няма ўвогуле – ні на картах, ні ў мясцовых пабліках, ні ў раённых групах у сацыяльных сетках. Хвалебная цытата «пра яе ўжо вельмі добрыя водгукі ідуць» існуе выключна ў пераказе самой раёнкі і пацвярджэння па-за ёй не мае.

Сюжэт пра маладога спецыяліста, які «шчыра ўражаны» станам раённай бальніцы, – не больш чым штатная ідэалагічная канструкцыя. Згодна з ёй, размеркаванне трэба падаваць як удачу, рамонт – як дасягненне, кадры – як поспех. Артыкул у раёнцы з разраду “ні пра што”: ён даказвае толькі тое, што краснапольскія журналісты налаўчыліся штампаваць дзяжурныя тэксты.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Уздоўж мяжы Магілёўшчыны з Расіяй ідуць два вандроўнікі

Вандроўнікі Уладзімір Пасанен і Ігар Касабуцкі выправіліся ў экспедыцыю ўздоўж беларуска-расійскай мяжы. Зараз яны праходзяць па тэрыторыі Магілёўшчыны.

Мэта падарожнікаў – пешшу пераадолець увесь маршрут ад самай паўднёвай кропкі беларуска-расійскай мяжы да Кургана Дружбы на стыку межаў Беларусі, Расіі і Латвіі. Гэта 1283 кіламетры. 

Экспедыцыя стартавала ў сакавіку і ўжо прайшла тэрыторыю Гомельскай вобласці. Цяпер вандроўнікі знаходзяцца на Магілёўшчыне, у Крычаўскім раёне. Маршрут падзелены на дзевяць тыднёвых этапаў, а завяршыць падарожжа плануюць у лістападзе.

Кіраўнік экспедыцыі – Уладзімір Пасанен, а ўласна праект арганізаваны Беларускім геаграфічным таварыствам. Пасанен – вядомы беларускі падарожнік, даследчык і краязнаўца, які за гады вандровак прайшоў дзясяткі складаных маршрутаў і вывучыў многія куткі краіны.

Нават падчас кароткага знаходжання ў Крычаўскім раёне ўдзельнікі экспедыцыі паспелі пазнаёміцца з мясцовымі славутасцямі. “Уражанні самыя лепшыя. Мы наведалі гарадзішчы, мясцовыя цэрквы, палац Пацёмкіна. Усё вельмі цікава, але, на жаль, часу на больш падрабязнае знаёмства не хапае”, – адзначыў Пасанен.

Вандроўнікі прызнаюцца, што графік экспедыцыі вельмі шчыльны. Штодня неабходна праходзіць не менш за дваццаць кіламетраў незалежна ад надвор’я. “Снег, дождж або сонца – мы ўсё адно ідзём наперад. І гэта прыносіць вялікае задавальненне”, кажа кіраўнік экспедыцыі.

Другі ўдзельнік экспедыцыі – Ігар Касабуцкі. Ён матэматык па адукацыі і аўтар шэрагу турыстычных выданняў. На працягу апошніх пятнаццаці гадоў ён займаецца турызмам, а разам з Пасаненам даследаваў найвышэйшыя пункты Беларусі і працаваў над краязнаўчымі даведнікамі.

Для ўдзельнікаў экспедыцыі гэта не толькі навуковы праект. Яны хочуць пабачыць жыццё прыгранічных тэрыторый, зафіксаваць прыродныя ландшафты і сустрэцца з людзьмі, якія жывуць удалечыні ад буйных гарадоў.

“Галоўнае ў любой экспедыцыі – гэта людзі. Мясцовыя жыхары заўсёды гатовыя дапамагчы, падказаць дарогу ці проста падтрымаць добрым словам”, – кажа Пасанен.

Такая падтрымка шмат значыць, сцвярджае ў сваю чаргу Касабуцкі, бо без яе пераадолець больш за тысячу кіламетраў было б значна цяжэй.

Увесь шлях вандроўнікі праходзяць пешшу. Начуюць у палатцы і самастойна рыхтуюць ежу. На сняданак у іх каша з тушонкай, на абед – гарачы суп, а на вячэру – зноў каша або макароны з тушонкай. Дзень праходзіць у руху, а вечары каля вогнішча становяцца часам для адпачынку і размоў.

Наперадзе ў Пасанена і Касабуцкага яшчэ сотні кіламетраў дарогі. Калі праект будзе паспяхова завершаны, падарожнікі плануюць працягнуць даследаванне межаў Беларусі і прайсці астатнія 3617 кіламетраў дзяржаўнай граніцы краіны.

Фотаздымак: krichevlive.by

Медыкі: хантавірус у Беларусі часцей рэгістраваўся на Магілёўшчыне і Гомельшчыне

У Беларусі найбольшая колькасць захварэўшых на хантавірус, ці па-іншаму “мышынай ліхаманкай”, рэгістравалася ў Магілёўскай і Гомельскай абласцях.

Хвароба, якой зараз надаецца вялікая ўвага сусветных сродкаў масавай інфармацыі, – хантавірус, якім захварэлі некаторыя ўдзельнікі марскіх круізаў. Паводле медыкаў, хантавірус выклікае гемарагічную ліхаманку з нырачным сіндромам. Пераносчыкам хантавіруса выступаюць лясныя і палявыя мышы. Вірус выдзяляецца ў навакольнае асяроддзе са сліной і спаражненнямі грызуноў.

У 2012 годзе заражаннасць мышападобных грызуноў узбуджальнікам гемарагічнай ліхаманкі склала 1,3% (ад 0,9% у Мінскай да 4,7% у Магілёўскай абласцях).

Адну з апошніх успышак захворвання эпідэміёлагі зафіксавалі ў Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці ў канцы 2024 – пачатку 2025 года. А ўвогуле ў Беларусі “мышыная ліхаманка” рэгістравалася з 90-х гадоў мінулага стагоддзя.

Заражэнне чалавека адбываецца пры ўдыханні паветра, забруджанага часціцамі высмаглых вылучэнняў мышэй, магчымы харчовы шлях заражэння – праз прадукты харчавання і пры кантакце з жывёлай. Часцей за ўсё прыродныя агмені інфекцыі размешчаны па берагах вадаёмаў, у вільготных лясных масівах з высокай травой. У групу рызыкі трапляюць аматары палявання, рыбалкі, турыстычных паходаў

Захворванне часцей рэгіструецца з траўня па снежань, хоць адзінкавыя выпадкі хваробы могуць здарыцца і ў іншыя месяцы.

Успрымальнасць людзей да захворвання пры кантакце з вірусам высокая. Аднак варта памятаць, што чалавек, хворы на ГЛНС, для навакольных не заразны. Перанесеная інфекцыя пакідае пасля сябе ўстойлівы пажыццёвы імунітэт.

Фотаздымак: kvd.by

Нават востраў прыбралі. У Магілёве рыхтуюцца да пляжнага сезона

Да шасці тысяч адпачывальнікаў: як абнавілі галоўны пляж Магілёва на Святым возеры да сезона.

У Магілёве завяршаюць падрыхтоўку да купальнага сезона. Абноўлены пляж на Святым возеры гатовы прыняць да шасці тысяч чалавек у дзень і ўжо цяпер выглядае як адзін з найбольш добраўпарадкаваных у рэгіёне.

Купальны сезон стартуе 1 мая і яго цэнтральнай кропкай прыцягнення застаецца зона адпачынку на Грабянёўскім вадасховішчы або Святым возеры. 

За апошнія два гады тэрыторыя тут сур’ёзна змянілася: у ходзе рэканструкцыі ачысцілі дно, прыбралі востраў, пашырылі берагавую лінію, завезлі новы пясок, прыбралі лішнюю расліннасць.

Да пачатку сезона на пляжы ўсталююць парасоны і ляжаки. Для зручнасці наведвальнікаў абсталююць пітныя фантанчыкі і душавыя. Ужо гатовы чатыры дзіцячыя пляцоўкі з гульнявымі комплексамі і трэнажорамі.

Паралельна працягваецца абнаўленне выратавальнай станцыі таварыства выратавання на водах. На станцыі з’яўляюцца новыя катэры, сучаснае выратавальнае абсталяванне, аквалангі, а таксама праводзіцца рамонт памяшканняў.

Пасля чарговага абнаўлення пляж стаў адным з найбуйнейшых і найбольш абсталяваных у вобласці. Па ўзроўні добраўпарадкавання ён прыкметна пераўзыходзіць аналагічныя зоны адпачынку ў рэгіёне і можа служыць арыенцірам для іншых гарадоў.

Пастаянна на станцыі задзейнічаны 18 чалавек, яшчэ пяць будуць працаваць на сезонным пасту. Такім чынам, за бяспекай адпачывальнікаў будуць сачыць 23 спецыялісты.

Чакаецца рост наведвальнасці. Калі раней у самыя загружаныя дні на пляжы адначасова знаходзіліся да трох з паловай тысяч чалавек, то гэтым летам прагназуецца забяспечыць адпачынак шасці тысячам магілёўцаў.

Фота БелТА.

У Магілёве крытыкуюць беларускую медыцыну

Незадаволенасць аснашчэннем устаноў аховы здароўя на Магілёўшчыне вылілася ў тэлеграм-канал “Вячэрняга Магілёва”.

“Наша медыцына патрабуе значнай перабудовы, асабліва ў сельскай мясцовасці, раённых цэнтрах. Па ўсіх пытаннях: памяшканні, абсталяванне, лекі, спецыялісты. На жаль, пакуль усё зводзіцца да скарачэння і знішчэння” – напісаў магілёвец Аляксей Таранаў.

Паводле яго, усё пачалося з “аптымізацыі” яшчэ савецкай медыцыны. “Прыйшлі тады да кіраўніцтва новыя начальнікі і вырашылі, што яны самыя пісьменныя, самыя разумныя, самыя дасведчаныя спецыялісты. І панеслі ерась або па-навуковаму “аптымізацыю”. І давяла яна да таго, што маем” – са скрухай кажа чытач тэлеграм-канала.

Ён распавёў, што ў нейкай магілёўскай паліклініцы ў хірурга не знайшлося нашатырнага спірту і “бегалі шукалі па ўсім паверсе”. Што ж тады казаць аб аддаленых паліклініках?

“Машыны хуткай дапамогі – дапатопныя “буханкі”, у якой здароваму чалавеку ад трасяніны складана ехаць, што ўжо казаць пра хворага. Але хаця б такія працавалі! А без медыцынскіх работнікаў на перыферыі вельмі цяжка. Пусцеюць вёскі і пасёлкі, усе імкнуцца ў гарады, дзе цывілізацыя і надзея – у выпадку нядужання акажуць дапамогу” – спадзяецца чытач.

Адзначым, што газета “Вячэрні Магілёў” ад кастрычніка 2025 года перастала выходзіць ў друкаванай версіі. У гэты момант не працуе яе сайт, але ад леташняга кастрычніка даволі рэгулярна абнаўляецца тэлеграм-канал. На момант напісання артыкула ў ім было 186 падпісчыкаў.

Фотаздымак: euroradio.fm

У Магілёве распаўсюджваецца норавірус

Эпідэміёлагі зафіксавалі актывізацыю норавіруснай інфекцыі ў Магілёве і Магілёўскім раёне.

Як адзначае Магілёўскі гарадскі цэнтр гігіены і эпідэміялогіі, у горадзе рэгіструюцца групавыя выпадкі захворвання. Інфекцыя можа паражаць людзей усіх узростаў, аднак найбольш небяспечная для дзяцей, пажылых і аслабленых людзей.

Норавірус – гэта вострая кішачная інфекцыя, якая адзначаецца высокай заразнасцю: для заражэння досыць усяго некалькіх вірусных часціц. Крыніца інфекцыі – хворы чалавек, у якога хвароба працякае без сімптомаў.

Вірус можа перадавацца кантактна-бытавым, харчовым і водным шляхам – праз брудныя рукі, паверхні і прадметы, заражаныя прадукты ці ваду. У асобных выпадках магчымае і заражэнне праз паветра – пры ўдыханні мікракропель ванітавых масаў.

Інкубацыйны перыяд захворвання складае ад некалькіх гадзін да трох сутак. Асноўныя сімптомы – млоснасць, ваніты, падвышаная тэмпература, дыярэя і слабасць. Звычайна хвароба праходзіць за 1–3 дні, аднак без лячэння можа прывесці да абязводжвання арганізму.

У цэнтры гігіены нагадалі, што вакцыны супраць наравіруса не існуе, а антыбіётыкі для лячэння не прымяняюцца. Пры падазрэнні на кішачную інфекцыю спецыялісты рэкамендуюць звяртацца да лекара і не займацца самалячэннем.

Асноўная мера прафілактыкі – захоўваць гігіену: пільна мыць рукі, гародніну і садавіну, ужываць бяспечную ваду і дастатковым чынам тэрмічна апрацоўваць прадукты.

Нагадаем, раней стала вядома, што ўспышка норавіруснай інфекцыі адбылася ў гімназіі №4 Магілёва.

Фотаздымак: ТГ “Магілёўскі ЦГЭ”

У магілёўскай гімназіі №4 масава хварэлі дзеці

Успышка норавіруснай інфекцыі адбылася днямі ў гімназіі №4 Магілёва, сцвярджаюць у санстанцыі.

Як сцвярджаюць эпідэміёлагі, у школе дзеці захварэлі менавіта на норавірус, а не з-за харчовага атручвання. У звычайным разуменні норавірус вельмі на яго падобны, бо выклікае востры гастраінтэрыт – запаленне страўніка і кішэчніка. Сімптомы таксама падобныя – ваніты, дыярэя, боль у жываце, слабасць, часам тэмпература. 

Галоўная ж розніца ў тым, што атручванне атрымліваецца з-за з’ядання сапсаваных прадуктаў харчавання, а норавірус перадаецца ад чалавека чалавеку ці праз дрэнна памытыя прадукты.

Магчыма, менавіта таму, як дзяржаўным эпідэміёлагам, так і кіраўніцтву школы важна паказаць, што школьнікі харчаваліся ў гімназіі прадуктамі добрай якасці, а норавірус – гэта справа выпадку, ад якога ніхто не застрахаваны.

Вось і намеснік галоўнага дзяржаўнага санітарнага ўрача Магілёва і Магілёўскага раёна Аляксандр Бусел кажа, што гэта распаўсюджаны вірус, які часта сустракаецца ў дзіцячых калектывах. Але цяпер, па сцвярджэнні Бусела, навучальная ўстанова працуе ў штатным рэжыме і дзеці могуць без боязі наведваць заняткі. 

Дырэктар гімназіі Дзмітры Аляксеенка пацвярджае, што зараз навучальная ўстанова працуе ў звычайным рэжыме, але на ўваходзе гімназістаў сустракаюць медработнікі дзіцячай паліклінікі №4, якія вымяраюць тэмпературу і пытаюцца пра самаадчуванне.

Фотаздымак: Яндэкс.Карты

Быхаўскія ідэолагі знялі тры ролікі пра бальніцу ў адказ на крытыку ў TikTok

У адказ на крытыку ў інтэрнэце быхаўскія ідэолагі прымусілі быхаўчан хваліць мясцовую бальніцу на камеру.

Цэлых тры ролікі выклалі ў «Тік-ток» быхаўскія журналісты ў адказ на скандальныя выступленні быхаўчан пра нізкі ўзровень абслугоўвання пацыентаў у мясцовай бальніцы. На відэа тры быхаўчанкі даюць амаль аднолькавыя паказанні пра тое, што ў бальніцы «абнавіўся рамонт» і «вельмі ўсё пасвяжэла».

Вось толькі свежасць у гэтым выпадку паняцце адноснае, бо прыёмы прапагандыстаў заўсёды былі другой свежасці.

Быхаўскія прызнанні з’яўляюцца разнавіднасцю пакаянных відэа, якія так любіць здымаць КДБ.

І пра КДБ. Папярэднік Івана Церцеля Мікалай Яжоў у свой час прызнаўся ў тым, што быў шпіёнам польскай, германскай, японскай і англійскай разведак.

Так што прымусіць быхаўчан распавядаць пра нібыта цудоўную бальніцу зусім не фокус.

Фота скрыншоты відэа “Быхов-ToDay”.

У Слаўгарадзе не засталося ніводнага медыка, які мае патрэбу ў паляпшэнні жылля

У Слаўгарадскай ЦРБ не засталося ніводнага супрацоўніка, які меў бы патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў.

У той час як жыхары раённых цэнтраў наперабой скардзяцца ў сацыяльных сетках на якасць медыцынскага абслугоўвання, Слаўгарад ужо ўсё вырашыў. Ну ці амаль усё.

Прынамсі, так лічаць кіраўнікі прафсаюзнай першаснай арганізацыі бальніцы, якія «дыскутавалі» з вышэйшым прафсаюзным начальствам на тэмы справаздачы аб дасягненнях 2025 года.

Адзін з аргументаў, прыведзеных дакладчыкамі, быў проста забойчы – на 1.01.2026 года ў раённай бальніцы не засталося ніводнага супрацоўніка, які меў бы патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў.

Пасля такой заявы далейшая дыскусія страціла ўсялякі сэнс. Засталося толькі раздаць ганаровыя граматы.

Калі і ёсць у Слаўгарадзе нейкія праблемы з забеспячэннем медыкаў годнымі ўмовамі існавання, дык толькі тое, што не ўсе з іх уступілі ў галіновы прафсаюз – 279 з дзвюхсот васьмідзесяці пяці або 97,8 працэнта. Шэсць чалавек апынуліся па-за колам ахопу прафсаюза.

Магчыма, менавіта з-за гэтых несвядомых грамадзян, якія напэўна ёсць у кожнай раённай бальніцы вобласці, дробныя няўвязкі з медыцынай Магілёўшчыны пакуль маюць месца быць.

Фота слаўгарадскай раённай газеты.