У Бабруйску дзве бутэлькі гарэлкі сталі рабаваннем: чым «прыкол» міма касы адрозніваецца ад крадзяжу

У Бабруйску распачата крымінальная справа аб рабаванні супраць 26-гадовага мясцовага жыхара, які вынес з магазіна дзве бутэлькі гарэлкі, – падрабязнасці прывёў каляміліцэйскі тэлеграм-канал. Схавай ён тыя ж бутэлькі пад куртку, справа, хутчэй за ўсё, скончылася б штрафам.
Нецвярозаму пакупніку хацелася працягу, а грошай не было. Ён узяў з паліцы дзве бутэлькі і накіраваўся міма касы. Прадаўшчыца спрабавала яго спыніць – мужчына не адрэагаваў і сышоў. Супрацоўніца выклікала міліцыю, затрымалі бабруйчаніна работнікі Дэпартамента аховы. Падчас разбіральніцтва ён патлумачыў, што хацеў «прыкалоцца».
Крымінальны кодэкс падзяляе крадзяжы паводле спосабу. Крадзеж – тайнае выкраданне: ніхто не бачыць альбо злодзей упэўнены, што яго не бачаць. Рабаванне – адкрытае: чалавек разумее, што навакольныя бачаць і ўсведамляюць тое, што адбываецца, і ўсё роўна забірае чужое.
Калі пачаў тайна, але быў заўважаны і працягнуў, крадзеж перарастае ў рабаванне – так гэта тлумачыць пастанова пленума Вярхоўнага суда па справах аб крадзяжах. Бабруйскі выпадак менавіта такі: з той секунды, як прадаўшчыца запатрабавала спыніцца, а пакупнік пайшоў далей, тайнага ў яго дзеяннях не засталося.
Дзве бутэлькі гарэлкі – гэта дзясяткі рублёў. Тайнае выкраданне на суму да дзесяці базавых велічынь – цяпер гэта 450 рублёў – лічыцца дробным, і адказваюць за яго паводле Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях.
У рабавання ніжняй мяжы няма: адкрыта ўзятая бутэлька – крымінальная справа пры любой цане, і пагражае за яе аж да чатырох гадоў пазбаўлення волі. Уся розніца паміж штрафам і судзімасцю ў гэтай гісторыі змясцілася ў вокліч прадаўшчыцы, які «жартаўнік» вырашыў не пачуць.

Фота скрыншот відэа ОС Exclusive.

У Бабруйску адкрылі помнік тралейбусу

Першы тралейбус, які з’явіўся менш за 50 гадоў таму ў Бабруйску, цяпер стаў славутасцю горада.

Адкрыццё помніка прымяркавалі да новага свята. Зразумела, што галоўнымі на мерапрыемстве былі гарадскія ўлады. 

ЗІУ-9, які цяпер стаіць на пастаменце на ўездзе ў Бабруйск з Мінску, паехаў па горадзе ў 1978 годзе. На ім таблічка з нумарам маршруту: “1” БШК – вул. Дзяржынскага. Ажно да 80-гадоў іншых маршрутаў у горадзе на Бярэзіне не было. 

Як піша komkur.info, колькасць маршрутаў за прайшоўшы час не моцна вырасла, аднак працягласць кантактнай сеткі павялічылася двухразова: з 17 да амаль 40 кіламетраў. Таксама да тралейбусаў там адносяць і электробусы. “Шэсць машын працуюць на аўтаномным ходзе. Усяго ж у распараджэнні парку 41 адзінка рухомага складу, амаль 30 з іх-у актыўнай штодзённай эксплуатацыі”, – адзначае выданне.

Дарэчы, Бабруйск дагэтуль застаецца адзіным раённым цэнтрам Беларусі, дзе курсуюць тралейбусы.

Фотаздымак: komkur.info

Бабруйчанін аднавіў «Масквіч» 1954 года – машыну спыняе ДАІ, але не для пратакола

Пяцідзесяцігадовы бабруйчанін Юрый, работнік швейнай вытворчасці, давёў да амаль заводскага стану «Масквіч» 1954 года выпуску.
«Масквіч» быў першай машынай Юрыя: на мяжы дзевяностых і двухтысячных ён купіў яго ў суседа за 50 долараў і некалькі гадоў ездзіў на ім кожны дзень, дадаўшы хіба што печку, якая ў заводскай камплектацыі не прадугледжвалася.
Калі з’явілася іншамарка, рарытэт адправіўся ў гараж – на рэстаўрацыю ў два этапы, усё сваімі рукамі. На гэтай машыне майстар набіваў першыя гузакі ў кузаўной справе.
Ад арыгінала адступіў у двух месцах: рычаг каробкі перадач перанесены з руля паміж сядзеннямі, не хапае аднаго молдынга.
Цяпер «Масквіч» выязджае некалькі разоў за лета – і заўсёды збірае гледачоў. Пасля рэканструкцыі бою часоў вайны гаспадары хвілін дзесяць не маглі сесці ў машыну: людзі фатаграфаваліся.
Аднойчы аўтамабіль спынілі даішнікі – таксама дзеля здымкаў. Вазіў «Масквіч» і маладых.
У тым жа гаражы за некалькі гадоў з падручных запчастак сабраны квадрацыкл і плаваючы ўсюдыход.
На прапанову абмяняць «Масквіч» на пазадарожнік уладальнік адказаў: «Твая машына з гадамі таннее, а мая даражэе».

Фота «Сильные Новости».

У Бабруйску жанчына разняла бойку нажом – у бальніцу трапіў той, каго клікалі на дапамогу

У адным з бабруйскіх інтэрнатаў ноччу пілі ўчатырох – маці, дачка, пляменніца і сусед. Каля чатырох раніцы сусед абразіў пляменніцу, і тая пачала абзвоньваць знаёмых. На дапамогу прыехаў 26-гадовы бабруйчанін, таксама нецвярозы.
Пакуль мужчыны сварыліся, жанчыны выйшлі пакурыць. Вярнуліся і ўбачылі, што спрэчка ўжо перарасла ў сапраўдную бойку.
Разнімаць забіяк узялася 33-гадовая дама. Для большай пераканаўчасці яна ўзброілася кухонным нажом. Госць, які прыехаў дапамагаць, апынуўся ў бальніцы, да астатніх прыехала аператыўная група.
З пяці чалавек, якія сабраліся той ноччу ў пакоі інтэрната, адзіным пацярпелым стаў той, каго паклікалі на падмогу. Тым, хто піў з самага пачатку, дасталася толькі аператыўная група.

Фота ілюстрацыйнага характару.

Дваіх бабруйчан затрымалі па падазрэнні ў наркагандлі – не адпрацавалі і месяц

Сілавікі з Гомельшчыны і Магілёўшчыны затрымалі двух жыхароў Бабруйска, якія працавалі наркакур’ерамі.

Двое жыхароў Бабруйска ва ўзросце 22 і 26 гадоў паспелі папрацаваць на інтэрнэт-наркамаркет, як сцвярджаюць праваахоўнікі, усяго тры тыдні. Паводле міліцыі, бабруйчане выконвалі ролю закладчыкаў. Па заданні куратара яны забіралі аптовыя партыі наркотыкаў, фасавалі іх, а затым рабілі схованкі ў Мінскай, Магілёўскай і Гомельскай абласцях.

Прапанова хуткага нелегальнага заробку, як сцвярджаюць праваахоўнікі, трапілася маладым людзям у інтэрнэце. 

Падчас затрымання і ператрусаў у асабістым аўтамабілі, арандаванай кватэры і тайніках сілавікі знайшлі каля кілаграма гашышу. Следчыя распачалі крымінальную справу за незаконны абарот наркотыкаў. Затрыманым пагражае да 20 гадоў пазбаўлення волі.

Фотаздымак: ТГ “МУС Беларусі”

У Бабруйску ведаюць, адкуль ісці ў апошні шлях

Бабруйская рэклама рытуальных паслуг падобна на чорны гумар з дзіўнымі сцвярджэннямі.

“Апошні шлях пачынаецца тут. У самым цэнтры Бабруйска адкрыты дзве рытуальныя залы”, – гаворыцца ў рэкламным артыкуле мясцовага выдання komkur.info. Такім чынам у Бабруйску стала на два месцы больш, адкуль можна выправіць на той свет нябожчыка. Паводле артыкула, у гэтых рытальных залах можна не толькі развітацца з ім, але і атрымаць увесь комплекс паслуг – абмыванне, апрананне, грыміраванне нябожчыка. Калі нейчага не хапае, то побач крама з рытуальнымі прыналежнасцямі. І ўсё гэта ў цэнтры горада.

Тое, што варта пачынаць адпраўляць ў апошні шлях нябожчыка менавіта з падобных устаноў, у артыкуле тлумачыцца даволі дзіўна. “Традыцыі і культура многіх народаў забараняюць трымаць цела памерлага дома. Не тое што суткі, нават гадзіну. Тлумачэнняў таму мноства: ад містычных да бытавых. Сучасныя рытуальныя абрады атрымалі ў спадчыну старажытныя павер’і”, – гаворыцца там. Праўда, пажадана было, каб былі ўказаныя гэтыя народы, якім уласцівы такія традыцыі, бо ў звычайных беларусаў развітанне з памерлым амаль заўсёды адбывалася менавіта там, дзе ён жыў. Больш таго, лічылася патрэбным, каб цэлую ноч каля яго знаходзіўся хтосьці з блізкіх, якія маглі змяняць адзін аднаго. Але цяпер, відаць, прыходзіць час новых “традыцый”. 

Таму ў Бабруйску ідуць у нагу з часам – у кастрычніку 2026 года абяцаюць адчыніць першы ў райцэнтры калумбарый на 128 ячэек на могілках па вуліцы Крылова.

Фотаздымак: komkur.info

Крымінальнік з Бабруйска страціў нагу, забіваючы ўкраінцаў

Ураджэнец Бабруйска Леанід Логвін пайшоў наймітам ваяваць супраць Украіны, стаў калекай і цяпер лечыцца ў Беларусі.

З Бабруйска – у міждзяржаўны вышук

Да таго як стаць расійскім «ветэранам», Логвін меў значна менш гераічную біяграфію, распавядае “Наша ніва”. Ён нарадзіўся ў Бабруйску. У жніўні 2007 года ў родным горадзе супраць яго распачалі крымінальную справу за крадзеж. Мужчына знаходзіўся пад падпіскай аб нявыездзе, але парушыў яе і знік. Пасля гэтага беларускія праваахоўнікі абвясцілі яго ў міждзяржаўны вышук.

А Логвін тым часам асеў ва Украіне, піша “Цэнтр журналісцкіх расследаванняў”. Доўгі час ён жыў без рэгістрацыі ў Данецкай вобласці, а пазней на Херсоншчыне. Але праблемы з законам працягнуліся і там. У 2013 годзе на Харкаўшчыне жонка звярталася ў міліцыю праз учынены ім начны дэбош.

Асобная крымінальная гісторыя здарылася ў 2019 годзе ў Краматорскім раёне. Логвін жыў у знаёмага і скраў у яго дзве металічныя створкі гаражных варот вагой 73 і 79 кілаграмаў. Але на самім крадзяжы справа не скончылася. Бабруйчанін паспрабаваў прадаць гэтыя ж вароты іх уладальніку, не паведамляючы чалавеку, што прапануе яму заплаціць за ўласную скрадзеную маёмасць.

31 ліпеня 2019 года Красналіманскі гарадскі суд прызначыў Логвіну 100 гадзін грамадскіх работ.

Жонка-калабарантка

Пасля расійскага ўварвання ва Украіну былая жонка бабруйчаніна Вера Логвін стала калабаранткай. У 2022 годзе, калі была акупаваная частка Херсонскай вобласці, яна ўзначаліла акупацыйную адміністрацыю сяла Фёдараўка. Вядомасць атрымала пасля таго, як дэманстратыўна разарвала перад камерай свой украінскі пашпарт.

11 чэрвеня 2025 года Новаваронцоўскі раённы суд завочна прызнаў яе вінаватай у калабарацыйнай дзейнасці. Веру Логвін прысудзілі да дзесяці гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй усёй маёмасці.

Вайна, калецтва, Беларусь

Сам Логвін у верасні 2024 года пачаў публікаваць у сацыяльных сетках свае фатаграфіі ў вайсковай форме. Прыкладна ў гэты час, паводле апублікаваных звестак, ён добраахвотна заключыў кантракт з расійскімі Узброенымі сіламі і адправіўся на вайну супраць Украіны.

Аднак ваяваць доўга не давялося. Ужо да ліпеня 2025 года Логвін страціў нагу і праходзіў лячэнне ў расійскім шпіталі.

Пасля гэтага расійская прапаганда пачала прадстаўляць яго як «ветэрана СВА». Акупацыйныя структуры аказвалі параненаму байцу і сацыяльную дапамогу. Сярод іншага паведамлялася, што ў яго двары прыбралі сухое галлё.

Больш не ў вышуку?

Цяпер рэабілітацыя Логвіна працягнулася ўжо на радзіме. Прычым расійскі фонд накіраваў яго не ў прыватную здраўніцу, а ў «Вяжуці» – санаторый, які падпарадкоўваецца беларускаму Міністэрству працы і сацыяльнай абароны.

Паводле расійскіх паведамленняў, там прымаюць і іншых удзельнікаў вайны з акупаванай часткі Херсоншчыны, а таксама сем’і загінулых расійскіх вайскоўцаў. Рэгістрацыя на такую рэабілітацыю адбываецца праз расійскі фонд «Защитники Отечества».

Так біяграфія Леаніда Логвіна зрабіла амаль поўнае кола. З Беларусі ён некалі з’ехаў, хаваючыся ад крымінальнага пераследу, гадамі жыў ва Украіне, дзе зноў быў асуджаны за крадзеж, а пасля расійскага ўварвання пайшоў ваяваць супраць краіны, якая доўгі час была яго домам.

У Беларусь ён вярнуўся ўжо без нагі. І не да праваахоўнікаў, якія некалі абвяшчалі яго ў міждзяржаўны вышук, а на аздараўленне ў дзяржаўны санаторый.

Фотаздымак: Вгору

Кароўнікі Магілёўшчыны «даюць жывыя грошы», але чамусьці будуюцца за бюджэтны кошт

Малочнатаварны комплекс на 756 кароў адкрылі у Бабруйскім раёне. Стужку пераразаў міністр прамысловасці Андрэй Кузняцоў. Гаспадарка «Варатынь» – філіял ААТ «Бабруйскі завод трактарных дэталяў і агрэгатаў», а рашэнне будаваць, паводле слоў дырэктара завода Ігара Фацеева, прымалася на ўзроўні Мінпрама і старшыні аблвыканкама. Два кароўнікі з даільнай залай, радзільнае аддзяленне і прафілакторый на 240 цялят пабудавалі за пятнаццаць месяцаў, з мая 2025-га да канца жніўня.
Дойны статак філіяла – 1579 галоў, таму новы комплекс змяшчае менш за палову; астатнія пакуль застаюцца ў памяшканнях, якім па пяцьдзясят гадоў. Ад пераезду чакаюць плюс сем тон малака за дзень да цяперашніх 33 без ніводнай новай каровы – толькі за кошт умоў утрымання. Кіраўнік філіяла Канстанцін Шкельцін лічыць, што доля гатунку экстра вырасце з 70 працэнтаў амаль да ста, а надой – з 20 літраў на карову да 30. Малако дае філіялу больш за мільён рублёў у месяц і ідзе на Пухавіцкі завод, на дзіцячае харчаванне.
Чаго няма ні ў БЕЛТА, ні ў абласнога агенцтва, ні на сайце МТЗ, ні ў раёнцы – кошту комплексу і назвы падрадчыка.
Затое першы намеснік старшыні аблвыканкама Сяргей Савіцкі назваў, за чые грошы будуюцца астатнія: у вобласці цяпер каля 17 комплексаў, да канца года ўвядуць яшчэ мінімум пяць. Тры з іх з удзелам рэспубліканскага бюджэту (Глускі, Быхаўскі, Слаўгарадскі раёны) і два з удзелам бюджэту Мінска (Бабруйскі і Крычаўскі). То бок з шасці кароўнікаў, пяць аплачваюць з бюджэту краіны або сталіцы, а шосты – трактарны завод па рашэнні міністэрства.
Савіцкі на адкрыцці сказаў, што буронкі «даюць жывыя грошы». Мяркуючы па тым, што за кароўнікі плаціць падаткаплацельшчык, жывых грошай за трыццаць гадоў у калгасаў не было.
І, хутчэй за ўсё, не будзе. Бо жывыя грошы вельмі любяць чыноўнікі, якія пастаянна павышаюць сабе заробкі, а іх у краіне больш, чым кароў.

Фота раённай газеты.

Бабруйскую крэпасць запісалі ў адзін спіс з Версалем. Тым часам яе прадаюць па 37 рублёў за корпус

Бабруйская крэпасць, калі верыць Магілёўскаму аблвыканкаму, выйшла «на міжнародны ўзровень»: амаль 40 замкаў і абарончых збудаванняў Беларусі «ўключылі ў глабальны рэйтынг – бок у бок з Версалем і Лонданскім Таўэрам», а цытадэль «пакарыла экспертаў з усяго свету». Экспертаў, зрэшты, не было. Не было і рэйтынгу ў тым сэнсе, у якім яго разумее ТРК «Магілёў» – прэс-служба магілёўскіх чыноўнікаў.

Што за рэйтынг

Гаворка ідзе пра Castlemap – бясплатную інтэрактыўную карту замкаў, якую вядзе адзін нарвежскі распрацоўшчык пад нікам Flightmussy. Праект сабраны на адкрытых даных: каардынаты і даты – з Wikidata, фота – з Wikimedia Commons, апісанні – з Вікіпедыі. Аб’ект трапляе на карту, калі ў яго ёсць фатаграфія, дакладныя каардынаты і артыкул у Вікіпедыі, а «рэйтынг вядомасці» складаецца з колькасці моўных версій гэтага артыкула і статыстыкі яго праглядаў. То бок Бабруйская крэпасць «пакарыла» не экспертаў, а лічыльнік Вікіпедыі. Далей спрацаваў сапсаваны тэлефон хлусні дзяржаўных СМІ: беларускія славутасці «афіцыйна суседнічаюць у спісах з Версалем і Таўэрам», Брэсцкая крэпасць «абышла Таўэр і Версаль», а сайт нашага аблвыканкама дадаў ад сябе «экспертаў з усяго свету».
У самім сюжэце ТРК «Магілёў» экспертаў няма – толькі «не без гонару мы знайшлі ў гэтым спісе і аб’екты Магілёўскай вобласці». Месца Бабруйскай крэпасці ў «рэйтынгу» сюжэт увогуле не называе.

Што з крэпасцю насамрэч

Пакуль абласное тэлебачанне расказвае пра сусветнае прызнанне, помнік рэспубліканскага значэння распрадаюць па частках – і гэта не перабольшанне, а храналогія з афіцыйнай старонкі Бабруйскага гарвыканкама: «2007-2008 – продаж з аўкцыёну аб’ектаў крэпасці, у якіх пасля будуць размешчаны кафэ, рэстараны, гасцініцы, забаўляльныя комплексы, офісы». Там жа – праект рэстаўрацыі крэпасці з этапамі «да 2015» і «да 2025». Абодва тэрміны мінулі, а яшчэ ў 2018 годзе стала зразумела, што інвестары славутасцямі не зацікаўленыя.
Далей цэны толькі падалі. У жніўні 2023 года два цагляныя склады 1820-х гадоў на вуліцы Опермана сышлі з таргоў пры стартавай цане 37 рублёў за кожны – выніковую суму і пакупніка «Магілёўаблмаёмасць» не раскрыла.
У 2024 годзе краязнаўчы музей двойчы выстаўляў за адну базавую велічыню рэдуіт другога палігона – двухузроўневы будынак на 545 квадратных метраў з участкам у 45 сотак – гісторыка-культурную спадчыну за 40 рублёў. Умовы для пакупніка – рэстараны, кафэ, гандлёвыя аб’екты і трэнажорныя залы.
Адзінае, што робіцца за бюджэтныя грошы, – кансервацыя на трэцім палігоне. Работы пачаліся ў лістападзе 2024 года, паводле пашпарта аб’екта павінны былі скончыцца ў сакавіку 2025-га, але і ў верасні 2025 года на варотах вісеў той жа пашпарт з пратэрмінаванай датай, а спраектаваныя да таго моманту былі толькі дзве з пяці чэргаў аднаго гэтага палігона. Менавіта гэтую кансервацыю сюжэт ТРК «Магілёў» выдае за «адраджэнне дзякуючы дзяржпраграме», а Белую казарму зноў запісваюць у планы – цяпер на 2026-2030 гады.

Быхаўскі сцэнар

Калі ў 2024 годзе міністр культуры са старшынёй аблвыканкама абмяркоўвалі ў Бабруйску фінансаванне крэпасці з «абласнога, рэспубліканскага і саюзнага бюджэтаў, суботнікаў і прыватных ахвяраванняў», дэжавю было поўным: роўна так пачыналася гісторыя Быхаўскага замка.
Рэзідэнцыю Хадкевічаў і Сапегаў уключылі ў дзяржпраграму «Замкі Беларусі», здалі ў арэнду індывідуальнаму прадпрымальніку, спалілі дах, а потым прыгналі бульдозеры і адарвалі вугал будынка. Сёння помнік XVII стагоддзя афіцыйна называецца «фрагментамі замка», а турыстам паказваюць руіны пад маскіровачнай сеткай.
Бабруйская крэпасць перажыла Напалеона, дзекабрыстаў, польскі лагер для ваеннапалонных 1919–1920 гадоў, нямецкі шталаг і паўстагоддзя савецкага гарнізона.
Пры Лукашэнку яе спачатку распрадалі пад кафэ, потым ацанілі ў адну базавую велічыню, а цяпер абвясцілі сусветным прызнаннем запіс у Вікіпедыі.
Як казаў камергер Мітрыч з «Залатога цяля»: «Сорак гадоў стаяў дом, пры ўсіх уладах стаяў, добры быў дом. А пры савецкай згарэў».

Фота скрыншот відэа сайта Магілёўскага аблвыканкама.

Састарэлая бабруйчанка грала ў анлайн-казіно, не ведаючы пра гэта

Год зняволення з гадавой адтэрміноўкай атрымала бабруйчанка, якая грала ў анлайн-казіно за кошт састарэлай маці сваёй знаёмай.

Жыхарка Бабруйска знайшла грошы для азартных гульняў у кашальку маці сваёй знаёмай. Дакладней, ёй спатрэбілася не сама гатоўка, а банкаўская картка жанчыны 1945 года нараджэння.

У лютым 2026 года да жанчыны прыйшла ў госці знаёмая, якая мела пры сабе картку сваёй маці. У нейкі момант яна пакінула яе без нагляду, чым гаспадыня і скарысталася. Яна далучыла чужую картку да ўласнага акаўнта ў анлайн-казіно. Пасля гэтага не менш за дзесяць разоў папаўняла з яе свой гульнявы рахунак. Так састарэлая жанчына, сама таго не ведаючы, прафінансавала чужую азартную гульню на 795 руб.

Знікненне грошай заўважыла сама ўладальніца карткі. Яна папрасіла ўнука схадзіць разам з ёй у банк і праверыць, куды падзеліся грошы. Выпіска паказала нечаканы для пенсіянеркі кірунак выдаткаў – анлайн-казіно. Па просьбе бабулі ўнук звярнуўся ў міліцыю.

Справа дайшла да суда Бабруйскага раёна і Бабруйска, дзе абвінавачаная цалкам прызнала віну і яшчэ да прысуду вярнула скрадзеныя 795 руб.

Цікава, што падсудная зяўляецца шматдзетнай маці – выхоўвае трох непаўналетніх дзяцей, двое з якіх малалетнія. Гэта стала змякчаючай акалічнасцю, а тое, што грошы былі скрадзеныя ў заведама састарэлай жанчыны, наадварот, абцяжарыла яе віну.

У выніку нячыстую на руку жанчыну прызналі вінаватай у крадзяжы маёмасці шляхам мадыфікацыі камп’ютарнай інфармацыі і прысудзілі год пазбаўлення волі. Аднак у калонію яна не адправіцца, калі на працягу гадавога выпрабавальнага тэрміну не здзейсніць новага злачынства і будзе выконваць ускладзеныя судом абавязкі.

Прысуд пакуль не ўступіў у законную сілу.

Фотаздымак з адкрытых крыніц