Жыхар Глуска фіктыўна паступіў у расійскае ВНУ і трапіў пад крыміналку

Жыхар Глуска Аркадзь Акуліч стаў студэнтам ВНУ ў расійскім Смаленску, дзякуючы злачыннай схеме, і як яе ўдзельнік асуджаны на вялізны штраф.

Стыпендыяльная схема

Ініцыятарам схемы, паводле матэрыялаў справы, стаў даўні знаёмы Акуліча – на той момант прарэктар Смаленскай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі. Ён прапанаваў беларусу, які не меў вышэйшай адукацыі, паступіць на спецыяльнасць «Тэхналогія вытворчасці і перапрацоўкі сельскагаспадарчай прадукцыі».

Умовы былі простымі: хадзіць на заняткі, здаваць экзамены і плаціць за навучанне не патрабавалася. Ад Акуліча чакалі толькі дакументаў і банкаўскай карткі, на якую павінны былі паступаць стыпендыя і іншыя выплаты.

У жніўні 2021 года беларуса афіцыйна залічылі на першы курс дзённага бюджэтнага аддзялення. Ён атрымаў картку «Сбербанка» і перадаў яе супрацоўніцы акадэміі разам з PIN-кодам. Калі картку пазней згубілі, Акуліч без праблем аформіў новую і зноў аддаў яе той жа жанчыне.

Акадэмічная ўзаемадапамога

За паўтара года на імя Акуліча акадэмія налічыла ў пераліку каля 1060 долараў у выглядзе стыпендыі і матэрыяльнай дапамогі. Усе гэтыя грошы суд палічыў хабарным узнагароджаннем. Сам «студэнт» у акадэміі фактычна не з’яўляўся. А станоўчыя адзнакі ў яго ведамасці з’яўляліся без яго ўдзелу.

Схема, як высветлілася, была патрэбная не толькі Акулічу. Акадэміі патрабавалася запаўняць бюджэтныя месцы, якія заставаліся незапатрабаванымі. Такім чынам закрывалі кантрольныя лічбы прыёму на асобныя спецыяльнасці.

Паводле паказанняў супрацоўніцы ўстановы, фіктыўных студэнтаў такім чынам набіралі з 2018 года. Ад іх патрабавалася фактычна толькі адно – з’явіцца на дзяржаўным экзамене і абароне дыплома.

З матэрыялаў праслухоўвання тэлефонных размоў вынікае, што Акуліч спрабаваў арганізаваць такім жа чынам паступленне і для свайго сына. У чэрвені 2021 года ён высвятляў у супрацоўніцы акадэміі, як гэта можна зрабіць. Але з сынам схема, відаць, не спрацавала.

Аркадзь Акуліч да дыплома так і не дайшоў. У Расіі яго судзілі і прызналі вінаватым у дачы хабару і прысудзілі штраф у 200 тыс. расійскіх рублёў (прыкладна 2600 долараў).

Фотаздымак: Наша ніва

Суды на Магілёўшчыне – лідары ў транснацыянальных рэпрэсіях

Суды Глускага і Горацкага раёнаў Магілёўскай вобласці шчыруюць на прызнанні “экстрэмісцкімі” замежных арганізацый беларусаў і медыя-рэсурсаў.

Паводле даных Праваабарнчага цэнтру “Вясна”, за прайшоўшы перыяд 2026 года абсалютным лідарам па вынясенні рашэнняў супраць замежных рэсурсаў і надання ім статуса «экстрэмісцкіх матэрыялаў» стаў суд Глускага раёна. На яго рахунку 14 такіх рэпрэсіўных рашэнняў, пераважна ў лютым па дыяспарах і «Народных амбасадах». 

Суд Горацкага раёна на другім месцы. У яго 11 рашэнняў, датычных абвяшчэння “экстрэмісцкімі” вялікіх СМІ і пераследу праваабаронцаў.

Трэцяе месца – за Нясвіжскім райсудом Мінскай вобласці. У красавіку там паставілі на паток забарону суполак дыяспар, вынесшы 10 рашэнняў.

Нагадаем, 4 жніўня 2026 года Горацкі суд прызнаў сайт euronews.com еўрапейскай тэлекампаніі Euronews “экстрэмісцкім”.

Напрыканцы ліпеня 2026 года той жа Горацкі райсуд прызнаў “экстрэмісцкім” сайт найбуйнейшага польскага інфармагенцтва – Польскага агенцтва друку (РАР).

Фотаздымак: тэлеграм-канал ПЦ “Вясна”

На “Сям’ю года” – у міліцэйскай форме. Глускі ўчастковы прывёз сям’ю на конкурс

Участковы міліцыі Глускага РАУС Сяргей Каранец палічыў, што для перамогі ў конкурсе “Сям’я года” дзяцей варта апрануць у міліцэйскую форму, а жонку ў сукенку ў выглядзе чырвона-зялёнага сцяга.

На раённых этапах конкурсу ў вобласці ўдзельнічалі 96 сем’яў. Да абласнога фіналу дапусцілі толькі шэсць – з Дрыбінскага, Магілёўскага, Глускага і Бялыніцкага раёнаў, а таксама Магілёва і Бабруйска. Сярод шасці фіналістаў абласнога этапу асабліва вылучалася сям’я старэйшага ўчастковага інспектара міліцыі Сяргея Каранца. Праўда, не столькі сямейнымі традыцыямі, колькі візуальным увасабленнем таго, як сёння ўлады ў Беларусі разумеюць слова «патрыятызм».

Жонка Сяргея Аляксандра працуе намесніцай дырэктара школы па выхаваўчай працы. Разам яны выхоўваюць траіх дзяцей – сямі, пяці і трох гадоў. Да конкурсу сям’я падрыхтавалася грунтоўна. Жанчына выйшла на сцэну ў спецыяльна пашытай сукенцы ў чырвона-зялёных колерах дзяржаўнага сцяга з арнаментам. Завяршаў вобраз какошнік у той жа каляровай гаме.

А вось траіх малалетніх дзяцей бацькі апранулі ў парадную міліцэйскую форму, таксама пашытую спецыяльна для выступу. Так прафесія бацькі стала часткай сцэнічнага вобраза ўсёй сям’і, уключна з трохгадовым дзіцем. Але і гэтага ім, відаць, падалося недастаткова. Для большай пераканаўчасці на сцэне з’явіліся школьнікі глускай сярэдняй школы №1 – ужо ў вайсковай форме.

Аляксандра Каранец дадала да міліцэйска-вайсковай карцінкі выступ, прысвечаны «Году беларускай жанчыны», пасля чаго разам з мужам выканала песню «Любите Родину».

Так сямейны конкурс, удзельнікі якога мусілі паказаць свой побыт, захапленні, звычаі і традыцыі, у выкананні Каранцоў ператварыўся ў дэманстрацыю дзяржаўнай ідэалогіі – з міліцэйскай формай на дашкольніках, вайскоўцамі-школьнікамі і дзяржаўным сцягам у выглядзе сукенкі.

Без узнагароды такое старанне не засталося. Журы выдала Каранцам асобны дыплом «Патрыёты роднага краю». Праўда, у тройку пераможцаў сям’я міліцыянера ўсё ж не трапіла.

Трэцяе месца аддалі сям’і Гарачавых з Бабруйска, другое – Руцкіх з Бялынічаў. А пераможцамі сталі Баранавы з аграгарадка Буйнічы Магілёўскага раёна. Менавіта яны 12 кастрычніка паедуць у Мінск прадстаўляць Магілёўшчыну ў рэспубліканскім фінале «Сям’і года».

Фотаздымак: ТГ Mayday

Жыхары вёскі на Глушчыне стварылі “Запольскі рай”

Месца адпачынку ў вёсцы Заполле Глускага раёна на беразе ракі Пціч цяпер завецца “Запольскі рай”.

“Тут і сапраўды райскія мясціны з прыгожымі краявідамі. А цяпер паглядзець на іх можна не проста з берага ракі, а седзячы на вось такіх незвычайных арэлях. Іх пабудавалі тут мясцовыя жыхары”, – распавядае журналістка тэлеграм-канала “Мястэчка Глуск”, якая наведала ўпрыгожаны бераг.

Добраўпарадкаванне, сапраўды, выглядае годна. Вялікія драўляныя арэлі, яшчэ упрыгожаныя кветкамі і такая ж драўляная альтанка, дзе можна размясціцца невялікай кампаніяй. Ну а самае галоўнае – радуючыя вока беларуса летнія краявіды – невялікая рачулка і буяючая зеляніна навокал.

“Выдатнае месца для фотасесій, для назірання за прыродай, а таксама для закаханых – памер арэляў дазваляе сядзець удвох”, – падагульняе жанчына. 

Скрыншот: ТГ “Мястэчка Глуск”

У TikTok з’явіўся відэарасповяд пра колішні Глускі замак

У акаўнце @spadarbelarus у TikTok можна азнаёміцца з гісторыяй – змадэляванай штучным інтэлектам – пабудовы і знікнення Глускага замку.

“Глускі замак – гэта прыклад таго, як мянялася ваеннае мастацтва на беларускіх землях”, – распавядаецца за кадрам, пакуль змяняюцца выявы, згенераваныя штучным інтэлектам, пра тое, як трансфармавалася мясцовасць на месцы цяперашняга Глуску.

Паводле аповеду, першапачаткова ў пачатку 16-га стагодзя там існавала традыційнае драўлянае умацаванне з вежамі і гарадскімі сценамі, але з часам старая сістэма абароны перастала адпавядаць новай рэчаіснасці эпохі гармат і пораху.

“Паваротны момант наступіў у другой палове XVII стагоддзя. Пасля разбурэнняў падчас вайны Маскоўскай дзяржавы з Рэччу Паспалітай Глуск адбудоўваецца ўжо інакш. На месцы старога замка з’яўляецца бастыённая крэпасць, сучасная па тагасчасных мерках абарончая сістэма, разлічанная на артэлерыйскую вайну”, – гаворыць голас за кадрам. Пры гэтым на відэа ўзнікае партрэт вялікалітоўскага дзяржаўнага і ваеннага дзеяча Аляксандра Палубінскага.

Паводле расповеду, з таго часу замак атрымаў нізкія, але масіўныя земляныя валы, насыпаныя ў форме шматкутніка з выразна акрэсленнымі бастыёнамі па кутах. 

“Такія бастыёны дазвалялі весті флангавы агонь, абстрэльваючы прасторы перад сценамі і не пакідаючы мёртвых зон. Замест высокіх вежаў – шырокія артэлерыйскія пляцоўкі, замест каменных сцен – зямля, яка лепш утрымлівала ўдары гарматных ядраў. Перад валамі пралягаў глыбокі роў, а ўязныя брамы кантраляваліся з бастыёнаў”, – адзначаецца ў відэа.

Таксама паведамляецца, што ўнутры крэпасці  знаходзіліся жылыя пабудовы, склады, а таксама каменная царква і манастыр бернардынаў у знак таго, што замак быў не толькі ваенным, але адміністрацыйным центрам. 

“Глускі бастыённы замак ахоўваў важны шлях уздоўж Пцічы і заставаўся значным апорным пунктам до канца XVII стагоддзя. Сёння ад яго засталіся толькі рэльефы валоў, але нават яны варазна паказываюць – гэта была не звычайная фартэцыя, а добра прадуманная бастыённая крэпасць новай эпохі” – падагульняецца ў відэа, якое нават размясціў у сваім тэлеграм-канале Глускі райвыканкам.

Скрыншот: TikTok @spadarbelarus

Бесгаспадарчасць у Глуску лечаць бетонам

Будаваць у Глускім раёне сталі ўдвая больш актыўна. За першае паўгоддзе будаўніча-мантажных работ тут выканалі амаль удвая больш, чым за той жа час летась, а агульны аб’ём інвестыцый вырас усяго на восем працэнтаў. Новыя грошы ў раён, выходзіць, не прыйшлі, іх проста пераклалі ў будаўніцтва. Засталося зразумець, у што менавіта. Можа, у дамы для людзей?

У маі ў Глускі раён прыехаў Дзмітрый Круты, кіраўнік адміністрацыі Лукашэнкі, і глядзеў, як тут узводзяць прафілакторыі для цялят. Іх будуюць адразу пяць:

  • прафілакторый на 236 цялят каля аграгарадка Калатзічы;
  • рэканструяваны малочна-таварны комплекс каля вёскі Дуброва;
  • яшчэ тры прафілакторыі ў гаспадарках раёна.

Навошта раёну столькі новых цялятнікаў, растлумачыў у лютым старшыня Магілёўскага аблвыканкама. Анатоль Ісачанка назваў тры раёны вобласці, дзе буйная рагатая жывёла гіне часцей за ўсё, і Глускі быў сярод іх.

Прычыну ён сфармуляваў без дыпламатыі: «элементарнае невыкананне тэхналогій і бесгаспадарчасць». І асобна агаварыўся, што маразы тут ні пры чым.

Значыць, бесгаспадарчасць лечаць у Глуску бетонам. Бетон, праўда, бывае розны. Той, якім у кіно заліваюць ногі ў тазіку, закрывае пытанне канчаткова, а гэты закрывае толькі паказчык.

Ні тэхналогія, ні ўменне гаспадарыць у камплекце з прафілакторыем не пастаўляюцца, але ў справаздачы ўсё будзе лічыцца перамогай над бесгаспадарчасцю.

Фота БелТА.

Бабруйчанін скраў у Глускім раёне бензапілу

У Глускім раёне 29-гадовы бабруйчанін праходзіў міма адчыненага гаража прыватнага дома і заўважыў дарагія інструменты.

Хлопец, ужо судзімы за ўгон і рабаванне, доўга не разважаў: хутка вынес з гаража бензапілу, два газавыя ключы і шліфавальную машынку.

Скрадзенае адвёз дадому ў Бабруйск.

Да моманту затрымання міліцыяй злачынец паспеў прадаць частку абсталявання.

Фота ілюстрацыйнага характару.

У балоце пад Глускам знайшлі цела пенсіянера, што знік у мінулым годзе

Цела пенсіянера, што знік без вестак у кастрычніку 2025 года, знайшоў у балоце каля вёскі Баравішча Глускага раёна мясцовы грыбнік. Як высветлілася, восенню мінулага года загінуўшы разам з жонкай адправіўся па грыбы ў лес каля вёскі Ольніца і заблукаў. Маштабныя пошукі, арганізаваныя ў той час, выніку не далі. Мужчына лічыўся зніклым без вестак.  Цяпер жа цела пенсянера 1941 года было заўважана ў балоце ў чатырох метрах ад берага. 

Фота: АСВОД

У Глуску механік медустановы прадаў службовае аўто пад выглядам свайго

Механік глускай медустановы трапіў пад крыміналку за прысабечванне і продаж службовага аўтамабіля ВАЗ.

Парушэнне выявілася падчас праверкі, якую праводзілі пракуроры ў складзе міжведамаснай рабочай групы. Вывучаючы бухгалтарскія дакументы і стан захаванасці маёмасці, правяраючыя заўважылі недахоп аднаго з транспартных сродкаў.

Як высветлілася, яшчэ ў 2024 годзе механік скарыстаўся недастатковым кантролем за спісаннем і далейшай рэалізацыяй аўтатранспарту. Ён незаконна завалодаў службовым аўтамабілем ВАЗ, які належаў медыцынскай установе.

Праз некалькі месяцаў, вясной 2025 года, мужчына прадаў машыну жыхару Слуцкага раёна. Пры гэтым пакупніку аўтамабіль быў прадстаўлены як асабістая маёмасць прадаўца.

У выніку дзеянняў механіка медыцынскай установе быў нанесены матэрыяльны ўрон на суму больш за шэсць тысяч рублёў.

Пракурор Глускага раёна ўзбудзіў крымінальную справу па артыкуле аб завалоданні маёмасцю шляхам злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі. Цяпер следству належыць высветліць усе абставіны гісторыі, у якой службовы аўтамабіль нечакана ператварыўся ў «асабісты» і змяніў уладальніка без ведама сапраўднага гаспадара.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

У Глуску суд разгледзеў справу непаўналетняга пра абразы ў інтэрнэце

Абразы ў інтэрнэце могуць абярнуцца рэальнымі наступствамі нават для непаўналетніх. Гэта пацвярджае гісторыя, разгледжаная судом Глускага раёна.

Падставай для разбору сталі абразлівыя паведамленні ў Telegram-чаце ў адрас непаўналетняй дзяўчынкі і яе сям’і. Праверка паказала, што адным з удзельнікаў перапіскі быў 13-гадовы падлетак, які заклікаў іншых карыстальнікаў адпраўляць дзяўчынцы абразы.

З-за ўзросту падлетка прыцягнуць яго да адміністрацыйнай адказнасці не змаглі. Аднак гэта не вызваліла сям’ю ад наступстваў. Бацькі хлопца былі прыцягнуты да адказнасці за неналежнае выхаванне сына.

Пасля гэтага маці дзяўчынкі звярнулася ў суд, запатрабаваўшы кампенсацыю маральнай шкоды. Паколькі аўтар паведамленняў не дасягнуў 14 гадоў, патрабаванні былі прад’яўлены яго законнаму прадстаўніку.

Урэшце бакі заключылі міравое пагадненне. Маці падлетка абавязалася выплаціць па 500 рублёў кампенсацыі пазоўніцы і яе дачцэ, а таксама пакрыць судовыя выдаткі ў памеры 1710 рублёў.

У гэтай гісторыі ўсё сумленна, усё паводле закона, суд на вышыні. А вось які суд будзе судзіць цалкам дарослых беларускіх прапагандыстаў, якія з экранаў дзяржаўнага тэлебачання не толькі абражаюць людзей, але і ўжываюць ненарматыўную лексіку?

Фота ілюстрацыйнага характару.