Цыклон «Улі» дайшоў да Асіповічаў і закрануў БРСМ

Першы сакратар камсамольскай ячэйкі Асіповічаў прызнала, што цыклон нагнаў нават іх і абвясціла эстафету дабра.

У Асіповічах да насельніцтва звярнуўся старшыня райвыканкама Геворг Мелканян, які распавёў пра тое, як раён змагаецца з цыклонам «Улі» і чаго варта ад яго чакаць. Аднак лепш за ўсё выступленне ўдалося першаму сакратару мясцовага БРСМ Яўгеніі Ільевай

Дзяўчына абвясціла, што асіповіцкія камсамольцы гатовыя дапамагчы ўсім ахвотным, пры гэтым вельмі дакладна сфармуляваўшы тое, што ўсё ж адбылося. 

На думку спадкаемніцы Цыцэрона, цыклон іх усё ж-такі «настиг». 

Прасцей кажучы, выкруціцца гэтым разам не ўдалося – «Улі» асаблівай выбіральнасцю не адрозніваецца і шпурляецца снегам як у беспартыйных, так і ў тых, хто вядомы сваёй актыўнай грамадзянскай пазіцыяй.

Фота газеты «Асіповіцкі край».

«Белiта» бывае брэсцкая i магiлёўская – у Асіповічах не прынялі сертыфікат

Падарункавы сертыфікат «Белiта», набыты ў Пiнску, адмовіліся прымаць у Магілёўскай вобласці.

На «неканвертаванасць» падарункавага сертыфіката «Белiта» паскардзiлася адна з пакупніц фiрменнай крамы «Белiта». Сертыфікат яна набыла ў Пiнску, а падарыла  яго сваёй маці  ў Магiлёўскай вобласцi. Нягледзячы на тое, што крама таксама мела брэнд «Белiта», сертыфікат там не прынялi.

«Купiла сертыфікат у краме “Белiты” ў Пiнску. Падарылa мацi ў Асiповiчах. А ёй кажуць, што прымаюць сертыфікаты толькi выдадзеныя ў Магiлёўскай вобласцi. Гэта як? Папярэдзiць перад пакупкай было не варыянт?!» – паскардзiлася пакупніца.

Афiцыйны прадстаўнiк кампанii «Белiта» патлумачыў сiтуацыю наступным чынам: акцыю праводзiла не фiрма «Белiта», а канкрэтная крама. Паколькi ж крамы ў Брэсцкай i Магiлёўскай абласцях належаць розным юрыдычным асобам, сертыфікат на Магiлёўшчыне не дзейнiчае.

Пакупніцы параiлi больш уважлiва прачытаць тэкст на адваротным баку сертыфіката, дзе павiнен быць указаны спiс крамаў. Паколькi жанчына не прадставiла фота таго самага сертыфіката, выглядае, што прадаўцы мелi рацыю.

Аднак, улiчваючы тое, што сертыфікат усё ж падарункавы, вельмі хацелася б, каб геаграфiя яго дзеяння не абмяжоўвалася той жа крамай, у якой ты яго набываеш.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Асіповіцкі раён мог бы называцца Чычэрынскім – краязнаўцы

Магчыма, у тым, што Асіповіцкі раён стаў называцца менавіта так, адыграў сваю ролю Сталін, які метадычна пазбаўляўся ад старых бальшавікоў і памяці аб іх.

Да Кастрычніцкага перавароту цяперашні Асіповіцкі раён быў часткай Ігуменскага і Бабруйскага паветаў Мінскай губерні. Вёска Асіповічы і аднайменная чыгуначная станцыя, пабудаваная ў 1872 годзе, уваходзілі ў склад Замошскай воласці з адміністрацыйным цэнтрам у вёсцы Замошша.

Чычэрынская воласць Бабруйскага павета была ўтворана 19 студзеня 1923 года шляхам перайменавання Замошскай воласці ў Чычэрынскую, хаця ўжо тады мястэчка Асіповічы адціснула вёску Замошша на другі план.
Воласць, названая ў гонар бальшавіцкага дыпламата Георгія Чычэрына, праіснавала ўсяго паўтара года – да 17 ліпеня 1924-га. Тады Бабруйскі павет быў ліквідаваны, а яго тэрыторыя ўвайшла ў Бабруйскую акругу, і ў ходзе кампаніі па перайменаванні раёнаў з’явіўся Асіповіцкі раён.

Лагічней было б назваць яго Чычэрынскім, аднак гэтага не адбылося. Магчыма, з-за таго, што ў студзені 1924 года памёр Ленін, а Сталін пайшоў ва ўладу, пазбаўляючыся ад бальшавікоў-ленінцаў.

На думку асіповіцкіх краязнаўцаў, канкрэтных указанняў з Масквы магло і не быць, але водгукі барацьбы за трон Ільіча адчуваліся і ў магілёўскай глыбінцы.

Так ці інакш, але Чычэрынская воласць існавала. Хай і ўсяго паўтара года.

Фота раённай газеты.

Новы рэкорд гігантызму пастаўлены. На гэты раз – “ЧЗ”-сырок ад “Бабушкінай крынкі”

Сырок вагой амаль дзесяць пудоў зрабіў філіял «Асіповіцкі» ААТ «Бабушкіна крынка». Кожны ахвотны можа адламаць сабе кавалачак.

У пабудаваным для Беларусі свеце ілюзій усе жывуць паводле ўяўленняў Лукашэнкі пра добры лад жыцця: чарка да шкваркі, прэмія – нявестцы, ГУБАЗіК – грамадзянам.

Не апошняе месца ў гэтай сістэме займаюць прадпрыемствы, якія або суцэльна стратныя, або, як “Бабушкіна крынка”, заўсёды прыбытковыя за кошт выкупленай за капейкі сыравіны АПК.

У імкненні неяк вылучыцца “моцныя гаспадарнікі” не могуць прыдумаць нічога дасціпнага, апроч як зрабіць доўгую каўбасу, дранік велізарнай плошчы ці прыгатаваць бочку з юшкай, якой можна накарміць увесь ахрышчаны свет.

Цяпер манія гігантызму дайшла і да глазіраваных сыркоў.

Для выставы дасягненняў лукашэнкаўскай Беларусі супрацоўнікі філіяла «Асіповіцкі» ААТ «Бабушкіна крынка» падрыхтавалі гіганцкі тварожны сырок вагой амаль дзесяць пудоў.

Паводле меркавання вытворцаў, гэты пачварны сырок:

  • дэманструе якасць і магчымасці беларускай харчовай прамысловасці;
  • багацце беларускага аграпрамысловага комплексу ў цэлым.

Яшчэ б. Бо для яго спатрэбілася зрабіць вялікую форму, размаляваць тварог чырвонымі і зялёнымі фарбавальнікамі, а потым яшчэ і заліць усё гэта шакаладнай глазурру – амаль нанатэхналогіі.

Сырок-монстр – не проста экспанат на выставе. Ім частуюць усіх ахвотных дэлегатаў УНС. Зразумела, гэтых аматараў смачна паесці пераконваць не даводзіцца.

Фота “Магілёўскія ведамасці”.

У Асіповічах кінастужкі беларускай вытворчасці сталі хітамі

На «Пераломны момант» і «Класную» ў Асіповічах не могуць наглядзецца, а выручка кінатэатра зашкальвае.

Газета “Асіповіцкі край”, як і належыць дзяржаўнаму СМІ Беларусі, перабольшвае любоў мясцовых жыхароў да прапагандысцкай прадукцыі.

Журналісты сцвярджаюць, што “самымі запатрабаванымі ў мясцовых кінаманаў сталі дзве апошнія навінкі нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм» — «Пераломны момант» і «Класная». Апошняя стужка таксама стала лідарам касавых збораў”.

Калі верыць ідэолагам Асіповішчыны, то беларускія кінематаграфісты канчаткова паклалі Галівуд на лапаткі, а Свіслач пацякла назад. Вось толькі верыць ім не варта.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

У Асіповічах урачыста адкрылі метэастанцыю

Адкрытая ў Асіповічах метэаралагічная станцыя стала першай у раёне і сямідзясятай у краіне.

Метэаралагічную станцыю ў Асіповічах пабудавалі па дзяржаўнай інвестыцыйнай праграме. 

Адкрывалі яе з пампай ганаровыя госці – старшыня райвыканкама, начальнікі рэспубліканскага і абласнога ўзроўняў, прадстаўнікі мясцовых устаноў і школьнікі – удзельнікі экалагічнага моладзевага грамадскага аб’яднання «Дзеля жыцця на Зямлі».

Сцвярджаецца, што метэастанцыя “у рэжыме рэальнага часу будзе збіраць і перадаваць даныя пра тэмпературу і вільготнасць паветра, хуткасць і напрамак ветру, атмасферны ціск, ападкі і іншыя ключавыя метэаралагічныя параметры”.

Нагадаем, што ў 2019 годзе Лукашэнка паскардзіўся, што не можа даведацца, якое надвор’е чакаецца ў бліжэйшыя некалькі дзён. У сувязі з гэтым паабяцаў прывесці ў пачуцце або разагнаць беларускіх метэаролагаў.

Змянілася з таго часу нешта ці не – невядома. Магчыма, асіповіцкая ўстаноўка дазволіць даведацца нешта новае пра надвор’е.

Фота раённай газеты.

У Асіповічах масава аштрафавалі таксістаў

Дваццаць шэсць таксістаў Асіповіч аштрафаваны за парушэнне парадку прыёму сродкаў плацяжу.

Падатковая інспекцыя па Асіповіцкім раёне сур’ёзна ўзялася за мясцовых таксістаў

Праверка ўстанавіла “парушэнні парадку прыёму сродкаў плацяжу і парушэнне парадку выкарыстання касавага абсталявання, аўтаматычных электронных апаратаў, гандлёвых аўтаматаў, плацежных тэрміналаў, выкарыстання і ўліку сродкаў кантролю, прызначаных для ўстаноўкі на касавае абсталяванне”.

Да адміністрацыйнай адказнасці прыцягнута 26 чалавек. Агульная сума штрафаў склала 10,8 тысячы рублёў.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Як Халуі ў Асіповіцкім раёне ператварыліся ў Ліпень

Жыхары вёскі Халуі на Асіпоўшчыне прасілі Прэзідыум ЦВК Саюза ССР перайменаваць населены пункт. Ім было крыўдна.

Цікавую гісторыю распавяла газета “Асіповіцкі край”. Яна тычыцца аграгарадка Ліпень, які да 1926 года насіў немілагучную назву Халуі.

Халуі там не жылі, а слова азначала пляценую запруду для лоўлі рыбы.

Паводле версіі асіповіцкіх гісторыкаў, перайменаванне ў Ліпень адбылося ў 1926 годзе з дазволу Прэзідыума ЦВК Саюза ССР і, магчыма, у гонар пяцігоддзя заканчэння савецка-польскай вайны.

Часы тады былі баявыя. Мяняліся не толькі адкрыта неблагазвучныя назвы населеных пунктаў, але і тапонімы, якія не падабаліся большавікам з-за сваёй празмернай рэлігійнасці. Так мястэчка Ігумен стала Чэрвенем.

У любым выпадку, для жыхароў аграгарадка Ліпень наступны год будзе юбілейным – 100-годдзе існавання пад новай назвай.

Фота раённай газеты.

Кіраўнік Асіповічаў: кадры трэба не мяняць, а шукаць, бо іх проста няма

Геворг Мелканян даў першае інтэрв’ю на новай пасадзе. Падаецца, ён трапна вызначыў балючыя кропкі Асіповіцкага раёна.

У інтэрв’ю раённай газеце Геворг Мелканян распавёў, на чым плануе засяродзіць увагу як кіраўнік Асіповіцкага раёна.

Згодна з яго словамі:

  • цэнтральныя вуліцы ў нармальным стане, але ў «закутках» яшчэ хапае месцаў, дзе людзі вымушаны хадзіць у гумавых ботах;
  • ключавая праблема раёна – сельская гаспадарка. Там востра не хапае кадраў – іх трэба не мяняць, а шукаць, бо іх сапраўды няма;
  • важна асабіста пазнаёміцца з калектывамі і кіраўнікамі, зразумець, хто гатовы працаваць, а хто, магчыма, выгарэў ці мае патрэбу ў матывацыі;
  • Асіповіцкі раён павінен вярнуцца ў тройку лідараў Магілёўскай вобласці па ўзроўні сацыяльна-эканамічнага развіцця.

Мелканян не плануе пачынаць з аўралу. Спачатку ён ацэніць сітуацыю, асабіста наведаўшы кожнае прадпрыемства раёна.

Добрай навіной, на яго думку, з’яўляецца тое, што сельская гаспадарка дае толькі пяць працэнтаў выручкі Асіповіцкага раёна, а астатнія 95 працэнтаў гэта развітая прамысловасць, адна з наймацнейшых у вобласці.

Разлік Мелканяна на тое, што прамысловасць дапаможа «пацягнуць» за сабой сельскую гаспадарку, можа даць вынік. 

Тым больш, новы старшыня райвыканкама не збіраецца мірыцца з кіраўнікамі, што сядзяць у сваіх крэслах толькі таму, што «нікому не замінаюць». 

Па меркаванні Мелканяна, гэта і нараджае застой. Нельга сказаць, што ён адкрыў Амерыку, але нельга не прызнаць і таго, што перад намі даволі рэдкі выпадак, калі прадстаўнік уладнай вертыкалі назваў рэчы сваімі імёнамі.

Фота: раённай газеты.

У Асіповічах дальнабойшчык адпачываў у кафэ і пабіў хлопца

Пасля рэйсу асіповіцкі вадзіцель-дальнабойшчык, адпачываючы ў кафэ, збіў аднаго з наведвальнікаў.

Пасля вяртання з рэйсу 47-гадовы вадзіцель-дальнабойшчык выпіваў у адным з кафэ Асіповічаў. Там ён пасварыўся з адным з наведвальнікаў – 23-гадовым хлопцам. Слова за слова – і сварка перарасла ў бойку. Досвед перамог маладосць. Дальнабойшчык збіў хлопца.

Цікава, што сам ён не памятаў падрабязнасцяў здарэння і быў здзіўлены сваімі паводзінамі на відэа з камер назірання.

Узбуджаная крымінальная справа.

Фота ілюстратыўнага характару з адкрытых крыніц.