Спартак з Чавус: як магілёўскія ўцекачы далі Галівуду вялікага бунтара

Кірк Дуглас не толькі сыграў вялікага бунтара ў кіно, ён і ў жыцці быў бунтаром. Відавочна даліся знаць магілёўскія карані.

У 1960 годзе зорка Галівуда пайшла на скандал дзеля прынцыпу – наняў забароненага сцэнарыста і запатрабаваў унесці яго імя ў тытры. Пагрозы канца кар’еры яго не спынілі. Гэтым чалавекам быў Кірк Дуглас – сын яўрэяў з Чавус Магілёўскай губерні, якія ўцяклі ад галечы і пагромаў у ЗША.

З Чавус – у трушчобы Нью-Ёрка

Бацькі Кірка Дугласа – Хершэл і Брына Данілавічы выраслі ў Чавусах Магілёўскай губерні. На пачатку XX стагоддзя адтуль уцякла большасць яўрэйскіх сем’яў: адных выціскалі пагромы, іншых – проста галеча і адсутнасць будучыні.

Данілавічы аселі ў Амстэрдаме, штат Нью-Ёрк. Бацька стаў стар’ёўшчыкам – ездзіў па вуліцах на павозцы і скупляў анучы, кавалкі металу, ламачча. Дзевятага снежня 1916 года ў яго нарадзіўся адзіны сын – Ісур Данілавіч. У сваёй аўтабіяграфіі «Сын старьевщика» Дуглас пісаў пра гэта.

Дзяцінства яго было цяжкім. Хлопчык гандляваў снекамі каля фабрычных варот, разносіў газеты, змяніў, паводле ўласных слоў, больш за сорак работ. Дома гаварылі на ідышы. Амерыку асвойваў з нуля. Праз гады ён паступіў у Амерыканскую акадэмію драматычнага мастацтва, узяў псеўданім Кірк Дуглас – і пачаў кар’еру, пра якую ў Чавусах ніхто б не марыў.

Зорка з трушчоб

Дуглас хутка стаў адным з самых запатрабаваных акцёраў Галівуда. Яго ведалі за выбухны тэмперамент на экране і ўменне іграць складаных, супярэчлівых персанажаў – баксёраў, салдат, авантурыстаў. Амерыканскі кінаінстытут уключыў яго ў спіс 17 найвялікшых акцёраў у гісторыі амерыканскага кіно.

Галоўныя ролі, якія прынеслі яму сусветную славу:

  • «Чэмпіён» (1949) – першая намінацыя на «Оскар», роля беспрынцыповага баксёра;
  • «Сцежкі славы» (1957) – антываенная драма Стэнлі Кубрыка, дзе Дуглас сыграў афіцэра, які абараняе салдат ад ваеннага трыбунала;
  • «Спартак» (1960) – гістарычны эпас пра паўстанне рабоў, які стаў не толькі касавым хітом, але і палітычным жэстам;
  • «Прага жыцця» (1956) – роля Ван Гога, за якую крытыкі называлі яго найлепшым акцёрскім пераўвасабленнем дзесяцігоддзя.

Чорны спіс і выбар, які ледзь не каштаваў кар’еры

У канцы 1940-х у Галівудзе разгарнулася сапраўднае паляванне на ведзьмаў. Камісія па расследаванні антыамерыканскай дзейнасці (КРАД) выклікала рэжысёраў, акцёраў і сцэнарыстаў на допыты – шукала «камуністаў». Дзесяць чалавек адмовіліся адказваць на пытанні і трапілі ў турму. Сярод іх – бліскучы сцэнарыст Долтан Трамба.

Пасля выхаду з турмы Трамба апынуўся ў «чорным спісе»: ніводная студыя не мела права наймаць яго адкрыта. Ён пісаў пад псеўданімамі. Два яго сцэнарыі атрымалі «Оскар» – але з чужымі імёнамі на канвертах. Адзін з іх – «Рымскія канікулы», быў прызнаны найлепшым сцэнарыем 1953 года, хаця імя сапраўднага аўтара свет не ведаў яшчэ некалькі дзесяцігоддзяў.

У 1959 годзе Кірк Дуглас наняў Трамба пісаць сцэнарый «Спартака» і заключыў кантракт на сапраўднае імя аўтара.

Калі фільм выйшаў у 1960 годзе, у тытрах стаяла: сцэнарый Далтона Трамба.

Дугласу адкрыта пагражалі, папярэджвалі, што гэта канец кар’еры, называлі «аматарам камуністаў».

Кірк не адступіў. І аказаўся правы: кінатэатры былі перапоўнены. Неўзабаве абраны прэзідэнт Джон Кенэдзі перасёк пікет пратэстоўцаў і публічна паглядзеў «Спартака» – фактычна падтрымаўшы рашэнне Дугласа.

Галівудскі чорны спіс пачаў рассыпацца. У 1991 годзе Гільдыя сцэнарыстаў узнагародзіла Дугласа спецыяльнай прэміяй менавіта за гэты ўчынак.

Нашчадкі Чавус у Галівудзе

Кірк Дуглас пражыў 103 гады і памёр 5 лютага 2020 года. Яго сын Майкл Дуглас – уладальнік двух «Оскараў» – таксама стаў адной з галоўных зорак сусветнага кіно.

Што вядома пра магілёўскую галіны сям’і Дугласаў:

  • агульны продак сям’і – Ісер з Чавус, які вазіў пасажыраў паміж Чавусамі і Магілёвам. У яго было дванаццаць сыноў, дзесяць з якіх з’ехалі за акіян;
  • у Магілёве да нядаўняга часу жыў дваюрадны сваяк Кірка – Міхаіл Даніловіч. Паводле яго слоў, бацька з дзяцінства казаў яму: гэта іграе сын або ўнук Хершэла;
  • Кірк Дуглас спрабаваў аднавіць сямейнае дрэва і адшукаў магілёўскую галіны сям’і, але сустрэчы перашкодзіла хвароба. Праз пасярэдніка ён перадаў Міхаілу Даніловічу сямейную фатаграфію;

Сям’я, якая ўцякла з Магілёўскай губерні ад пагромаў і галечы, дала свету акцёра, які трапіў у спіс найвялікшых зорак Галівуда. І які, у адрозненне ад многіх, не прамаўчаў, калі гэта было вельмі небяспечна і вельмі важна. Сын старызніка з Чавус сыграў Спартака. І сам быў ім у жыцці.

Фота з адкрытых крыніц.

Жыхара Чавус будуць судзіць за паклёп на бездакорнага Лукашэнку

Жыхара Чавус судзяць за відэа – на фоне санкцый і міжнароднага расследавання супраць героя гэтага відэа.

У Чавусах 45-гадовага мясцовага жыхара будуць судзіць за «паклёп» у дачыненні да Лукашэнкі. Паводле версіі пракуратуры, ён размясціў у «ВКонтакте» відэаролік, у якім утрымліваліся абвінавачанні ў яго адрас. Крымінальная справа ўжо накіравана ў суд (дарэчы ў той самы, які нядаўна хлусіў пра экстрэмізм у гербе «Пагоня»), мужчына пакінуты пад вартай. Максімальнае пакаранне па гэтым артыкуле – да 6 гадоў пазбаўлення волі.

Пра прысуд на дадзены момант не паведамляецца.

І вось тут узнікае пытанне, якое ў самой Беларусі фактычна забаронена: а чаму сумненню падлягае толькі чалавек, які апублікаваў відэа – але не той, пра каго ў гэтым відэа ідзе гаворка?

Таму што ў рэальнасці Лукашэнка – не проста «абаронены законам прэзідэнт». Ён і яго атачэнне знаходзяцца пад санкцыямі за сістэматычныя рэпрэсіі, падрыў дэмакратыі і парушэнні правоў чалавека. І гэта – афіцыйныя рашэнні, а не ацэнкі з сацыяльных сетак.

Больш за тое, сітуацыя па Беларусі перададзена ў Міжнародны крымінальны суд. Гаворка ідзе пра расследаванне магчымых злачынстваў супраць чалавечнасці – уключаючы палітычны пераслед. То бок абвінавачанні ў адрас беларускіх уладаў ужо разглядаюцца на міжнародным узроўні.

На гэтым фоне крымінальная справа супраць жыхара Чавус выглядае не як абарона гонару і годнасці, а як інструмент. У Беларусі чалавека судзяць за «паклёп» на Лукашэнку – у сістэме, дзе ён сам фарміруе судовую вертыкаль праз прызначэнне суддзяў.

У выніку маем цікавую канструкцыю:

  • адзін чалавек сядзіць у СІЗА за відэа ў інтэрнэце;
  • другі, знаходзячыся пад санкцыямі і ў полі міжнароднага расследавання, вызначае, хто будзе яго судзіць.

У такой сістэме пытанне «А Лукашэнка нічога не здзяйсняў?» – гэта ўжо не меркаванне. Гэта падстава для крымінальнай справы. Дагадайцеся з трох разоў: хто насамрэч павінен сядзець на лаве падсудных?

Фота БелТА.

Суд у Чавусах схлусіў наконт “экстрэмізму” герба “Пагоня”

Афіцыйная гісторыка-культурная каштоўнасць герб “Пагоня” па меркаванні Чавускага раённага суда ўжо два з паловай гады лічыцца экстрэмісцкай, але гэта хлусня.

25 сакавіка ў чавускай раёнцы “Іскра” з’явілася паведамленне, што былы беларускі дзяржаўны герб “Пагоня”, які акрамя таго, яшчэ ёсць і гісторыка-культурнай каштоўнасцю, аказваецца яшчэ ў верасні 2023 года прызнаны экстрэмісцкім. 

Жаданне вынішчыць гістарычную памяць беларусаў у правінцыйных пракурораў і суддзяў ужо выклікае толькі горкі смех. Праўда, здзіўляцца гэтаму не варта, бо па выказаных глупстах і хлусні ім ёсць на каго раўняцца – на таго, хто больш за 30 гадоў ніяк не можа адарвацца ад улады.

Вось і цяпер яны зрабілі чарговую спробу дацягнуцца да свайго куміра. Спачатку 12 сакавіка 2025 года яны прызналі экстрэмісцкімі матэрыяламі восем стыкераў з тэмай пратэстаў 2020 года. Аднак проста прызнаць стыкеры з заклікамі “Саня, уходи”, “Батьку” в отстойник”, “Я гуляю” ці “Жыве Беларусь” неяк трывіяльна. А калі ўбачыць у гэтых выявах праслаўленне калабарцыянісцкіх дзеячаў часоў нямецка-савецкай вайны, то тым самым адразу можна звярнуць на сябе ўвагу і паспрыяць з’яўленню пытання з зайздрасцю: “А што ж яны там кураць?”.

Але на гэтым “антыэкстрэмісцкі” ўгар чавускіх пракурораў і суддзяў не заканчваецца. 17 сакавіка 2026 года яны прызнаюць экстрэмісцкімі матэрыяламі тэлеграм-канал “Сымболіка Бытумі”. Гэта свайго роду міні-маркетплейс з 34 падпісчыкамі, дзе прадаецца беларуская і ўкраінская сімволіка на значках, біжутэрыі, цішотках, таксама могуць быць кнігі, торбы і розныя гаспадарчыя рэчы. Такі мікрабізнес, скіраваны на нацыянальна-арыентаваных беларусаў і, па магчымасці, украінцаў. І зноў жа проста прызнаць тыя цішоткі і торбы экстрэміскімі – гэта зусім блякла і нецікава. А вось калі да гэтага яшчэ заявіць, што герб “Пагоня” на гэтай прадукцыі таксама экстрэмісцкі, то тут ўвагу на чавускіх салдафонаў у пракурорскіх мундзірах і судзейскіх мантыях людзі адразу звернуць. 

А для стварэння ўражання, што рашэнне аб экстрэмізме “Пагоні” прынята даўно, можна і “прыцягнуць за вушы” нейкае ранейшае судовае рашэнне. “В указанном Telegram-канале публикуются изображения логотипа (эмблемы) «Пагоня», признанной решением суда Центрального района г.Минска 12.09.2023 экстремистским материалом” – сцвярджаюць у Чавусах і тым самым проста хлусяць. 

Каб упэўніцца ў пракурорскай хлусні варта зазірнуць у тое рашэнне мінскага суда. І там аказваецца, што экстрэмісцкімі прызнаны “Информационная продукция, символика и атрибутика “Рады БНР” и первого заместителя председателя “Рады БНР” С.Наумчика, размещенная на информационных ресурсах:  сайте “Рады БНР”(…).

Символика и атрибутика “Рады БНР”: орден Железного рыцаря; медали “Ордена Погони”, “За боевые заслуги” и медаль к 100-летию БНР, их цифровые изображения”. 

І ўсё, больш 12 верасня 2023 года суд Цэнтральнага раёна Мінску ніякую прадукцыю экстрэміскай не прызнаваў. Адпаведна і прызнання экстрэмісцкім герба “Пагоня” няма. 

Але пакуль у Беларусі не да законаў, то адказнасці за такую хлусню чавускія суддзі і пракуроры ніякай не панясуць.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Сказ пра тое, як у Чавусах печ рамантавалі і кралі металалом

Пераказ міліцэйскага пратакола чавуская “раёнка” ператварыла ў займальны дэтэктыў. Як казаў класік, змяркалася…

Сутнасць справы простая, як веласіпедная спіца. Жыхарка Чавус скарысталася тым, што сусед выкарыстоўваў дом пад дачу і доўгі час там не з’яўляўся.

Суседка са сваім знаёмым вывезлі з чужога прысядзібнага ўчастка металалом і здалі яго ў прыёмны пункт. Выручылі ўсяго сто рублёў. Штраф – 30 базавых велічынь.

Пры гэтым памочнік злодзейкі не ведаў пра тое, што яго ўцягнулі ў цёмную гісторыю.

Аднак журналісты Чавус, распавядаючы гэтую гісторыю, пачалі танцаваць, як кажуць, ад печкі. У літаральным сэнсе.

Высветлілася, што “раней 49-гадовы жыхар Чэрыкава выконваў работы па рамонце печы ў доме жанчыны. У адзін з дзён, падымаючыся на дах, каб дапамагчы знаёмаму з рамонтам, жанчына звярнула ўвагу на кучу металалому на ўчастку суседа. Спакуса аказалася занадта вялікай”.

Далей, як водзіцца, супрацьпраўныя дзеянні, экспертыза і суд.

Застаецца адкрытым пытанне: якім бокам да ўсёй гэтай справы няшчасны 49-гадовы печнік? Нам разабрацца не ўдалося. Можа чытачы паспрабуюць?

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Склад як прахадны двор. Жыхара Чавусаў злавілі дзякуючы фотапастцы

Фотапастка дапамагла міліцыі затрымаць на месцы злачынства выкрадальнікаў камбікорму са склада сельскагаспадарчага прадпрыемства ў Чавускім раёне.

Камеру на складзе аднаго з чавускіх калгасаў усталявалі толькі пасля серыі крадзяжоў, якія адбываліся на фактычна неахоўным складзе.

60-гадовы жыхар Чавусаў, які раней працаваў на гэтым прадпрыемстве, добра ведаў, дзе і як захоўваецца камбікорм для цялят.

Склад знаходзіўся на аддаленні ад іншых будынкаў фермы, тэрыторыя не была агароджаная, аховы не было, а замкі на дзвярах былі чыста сімвалічнымі. Па сутнасці памяшканне было прахадным дваром.

У лістападзе 2025 года мужчына пяць разоў уначы пранікаў унутр, адціскаючы створкі дзвярэй. Адзін раз дзейнічаў адзін, яшчэ чатыры – разам з саўдзельнікам. Кожны раз яны выносілі па два мяшкі камбікорму.

Выкрадзены корм прадавалі мясцовым жыхарам, тлумачачы, што ён нібыта атрыманы ў лік зарплаты. Грошы трацілі на прадукты і алкаголь.

Пасля чарговага крадзяжу на складзе ўсталявалі фотапастку. Дзякуючы ёй асобы падазраваных удалося ўстанавіць, а саміх мужчын затрымалі на месцы злачынства пры спробе прадаць выкрадзенае.

Суд прызнаў жыхара Чавусаў вінаватым у крадзяжы, учыненым групай асоб, і прызначыў штраф у памеры 30 базавых велічынь. Таксама задаволены пазоў аб кампенсацыі шкоды сельгаспрадпрыемству ў памеры 288 рублёў.

Акрамя таго, вынесена прыватная пастанова ў адрас раённага ўпраўлення па сельскай гаспадарцы з-за парушэнняў у працы сельгаспрадпрыемства, якія спрыялі здзяйсненню злачынства.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

Жыхар Чавускага раёна выпадкова выпіў антыфрыз, упаў у кому і памёр

Пенсіянер з Чавусаў зрабіў некалькі глыткоў антыфрызу і праз пяць дзён памёр.

69-гадовы жыхар Чавускага раёна падчас рамонту аўтамабіля выпадкова зрабіў некалькі глыткоў антыфрызу. Гэта адбылося ўвечары і мужчына не стаў адразу звяртацца па медыцынскую дапамогу.

Раніцай яго стан рэзка пагоршыўся: з’явіліся болі ў жываце, дыхавіца, млоснасць і ваніты. Пенсіянера ў цяжкім стане шпіталізавалі ў бальніцу ў Магілёве. Нягледзячы на лячэнне, яго стан працягваў пагаршацца, і на пяты дзень ён памёр, знаходзячыся ў коме.

Судова-медыцынская экспертыза ўстанавіла, што смерць наступіла ад вострай нырачнай недастатковасці, выкліканай атручваннем этыленгліколем – атрутным рэчывам, якое знаходзіцца ў складзе антыфрызаў.

Фота ілюстрацыйнага характару з адкрытых крыніц.

У Чавусах вельмі актыўныя прыхільнікі тэорый Алега Гайдукевіча

У чавускай ячэйцы ЛДБП налічваецца семдзесят два чалавекі. Сярод іх – першы намеснік старшыні райвыканкама.

Чавускую раённую арганізацыю Ліберальна-дэмакратычнай партыі Беларусі ўзначальвае ідэолаг Чавускага лясгаса Надзея Падалякіна, якая набывала карысны досвед, працуючы ў сферы культуры рэгіёна.

Падалякіна ганарыцца тым, што ў яе партыю ўваходзіць першы намеснік старшыні райвыканкама Аляксандр Пухоўскі, створаны ТГ-канал «ЛДПБ Чавусы Надзея Падалякіна», партыйныя ўнёскі плаціць не трэба, а свой адміністрацыйны рэсурс для вярбоўкі новых адэптаў Алега Гайдукевіча яна не выкарыстоўвае.

Ліберальныя дэмакраты Чавус жывуць поўным жыццём – удзельнічаюць у акцыях «Збяром школьны партфель», «Нашы дзеці» і «Ад усёй душы».

Калі ж глядзець на рэчы цвярозым позіркам, то сярод чатырох беларускіх партый, беззаветна адданых Лукашэнку, ЛДБП заслужыла імідж партыі злодзеяў і махляроў.

Не без падстаў. Многія вядомыя дзеячы гэтай структуры былі асуджаныя зусім не за прыхільнасць ліберальна-дэмакратычным каштоўнасцям:

  • у 2018 годзе за махлярства і карупцыю асудзілі намесніка старшыні партыі Уладзіміра Карунаса;
  • у 2019 годзе судзілі кіраўніка Віцебскай абласной арганізацыі ЛДПБ Сяргея Ермыкіна – за махлярства;
  • у 2021 годзе ў «зону» адправіўся бліжэйшы паплечнік Гайдукевіча Аляксандр Косач – за хабарніцтва і махлярства.

Пра тое, як ідуць партыйныя справы ў спецыялісткі па культурных і лясных угоддзях Надзеі Падалякінай, відаць па яе знакамітым тэлеграм-канале – на яго падпісаныя 40 актывістаў, гэта значыць нават не ўсе мясцовыя члены партыі.

Тым не менш, асабістыя заслугі ў Падалякінай усё ж маюцца. Яна прыйшла ў лясгас у лістападзе 2023 года, а ўжо ў сакавіку 2025-га атрымала дыплом за лепшую арганізацыю ідэалагічнай работы.

Дарэчы, у сферу культуры настаўніца хіміі Падалякіна перайшла з пасады першага сакратара раённай арганізацыі ГА «БРСМ».

Такім чынам, у шэрагі ліберальных дэмакратаў актывістка ўпіса́лася вельмі гарманічна.

Цяпер для Надзеі галоўнае – не перахімічыць з «лібералізмам», бо сёння за яго ў Беларусі даюць да васьмі гадоў.

Фота раённай газеты.

Чавускія школьнікі дапамагаюць выжыць азёрнай рыбе

Выратаваць рыбу ад магчымага замора дапамагаюць вучні чавускай сярэдняй школы №1. 

На лёд на возеры ў аграгарадку Каменка з бурамі школьнікі прыйшлі разам з начальнікам Чавускай раённай прыродаахоўнай інспекцыі і кіраўнком раённага АСВОДа. У межах традыцыйнай экалагчнай акцыі “Зробім лункі – выратуем рыбу ад замора” яны прабурвалі лёд, тым самым дазваляючы паветру даходзіць да вады.

Такая акцыя сапраўды мае вялікае значэнне ў маразы, калі вадаёмы скаваныя лёдам і колькасць паветра ў вадзе значна змяншаецца. Гэта ўскладняе жыццё рыбе і іншым насельнікам рэк і азёр. Калі лёд будзе скоўваць ваду доўгі час, гэта можа прывесці да іх гібелі.

Акрамя таго, уплыў такога заняцця для дзяцей значна лепшы, чым мілітарысцкія гульні, у якія дарослыя ўцягваюць беларускіх дзяцей.

Фотаздымак: ТГ “Магілёўпрырода”

Два гады “хатняй хіміі” за карупцыю і крадзеж даюць у Чавускім раёне

Службовыя асобы сельгаспрадпрыемства на Чавушчыне папаліся на ўтойванніі падзяжу жывёлы і крадзяжы фуражу, і атрымалі мяккае пакаранне.

Начальнік участка аднаго з сельгаспрадпрыемстваў мусіў адказваць за захаванасць буйной рагатай жывёлы і ўсё яе змяншэнне і павелічэнне адлюстроўваць у справаздачы. Аднак, калі са студзеня па красавік 2025 года памерла 75 кароў ён вырашыў гэта схаваць. У далейшым правяраючыя выявілі нястачу 16 галоў жывёлы і паведамілі аб гэтым праваахоўнікам. Каб захаваць у таямніцы адсутнасць яшчэ 59 кароў, мужчына звярнуўся да кіраўніка іншага сельгаспрадпрыемства. Той пазычыў яму недастаючую скаціну.

Акрамя гэтых хітрыкаў, у ліпені мінулага года начальнік участка згаварыўся з калегай аб крадзяжы зернесумясі. Гэтае фуражнае зерне на той момант яшчэ не прайшло бухгалтарскі ўлік. Калега знайшла пакупніка на скрадзенае, і на гэты фураж была складзены фіктыўная дакументацыя аб нібыта унутраным перамяшчэнні 6700 кг зернесумесі. Вывезеныя кармы перахапілі аператыўнікі, прычым пры ўзважванні маса скрадзенага склала 7500 кг. Злачынцам налічылі крадзеж на амаль 3000 рублёў.

На працэсе ў судзе Чавускага раёна былы ўжо начальнік участка сваю віну прызнаў і раскаяўся, а падзельніца карупцыянера сваю віну адмаўляла. Абодва атрымалі па два гады “хатняй хіміі”. Толькі яго аштрафавалі на 4500 рублёў, а яе – на 2250. Прысуд пакуль не ўступіў у сілу.

Фотаздымак з адкрытых крыніц

Новыя кіраўнікі трох раёнаў Магілёўшчыны – выпускнікі сельгасакадэміі. Знаёмімся

Новыя старшыні райвыканкамаў, як запэўнівае «губернатар» Ісачанка, будуць спрыяць дынамічнаму развіццю сваіх рэгіёнаў.

Лукашэнка часцей за ўсё «ператрахвае» сваю вертыкаль у Магілёўскай вобласці, але гэта нічога не мяняе: твары іншыя, паказчыкі – ранейшыя.

Учора старшыня Магілёўскага аблвыканкама Анатоль Ісачанка прадстаўляў кіраўнікоў адразу трох раёнаў. Хто ж гэтыя людзі і чым заслужылі давер кадравай службы Лукашэнкі?

Жанчына на чале Касцюковічаў

Касцюковіцкі раён будзе ўзначальваць Наталля Асмалоўская. Яна нарадзілася ў Крычаве ў 1977 годзе. 

Горэцкую сельгасакадэмію скончыла ў 2003-м, але ўжо з 1995 года працавала начальнікам фінансава-сацыяльнага аддзялення Крычаўскага ваенкамату. З 2007 года працавала ў Крычаўскім райвыканкаме і за пятнаццаць гадоў даросла да пасады намесніка старшыні па эканоміцы.

Кандыдат навук – у Слаўгарадзе

Максім Патапенка, які ўзначаліў Слаўгарадскі раён, – ураджэнец Касцюковіцкага раёна. Яму – 50 гадоў. Горэцкую сельгасакадэмію ён скончыў у 1998 годзе і застаўся выкладаць у ёй. Атрымаў вучоную ступень кандыдата сельскагаспадарчых навук і пасаду прарэктара па выхаваўчай частцы. У 2022 годзе Патапенка быў прызначаны старшынёй горэцкага савета «дэпутатаў».

Самаму маладому – Чавускі раён

Сяргей Дарожкін (на фота ў цэнтры), якому дастаўся Чавускі раён, – ураджэнец Клічаўшчыны.

Ён не толькі маладзейшы за сваіх калег з Касцюковіч і Слаўгарада, але і мае досвед практычнай працы на сельскагаспадарчых прадпрыемствах.

Дарожкін нарадзіўся ў 1987 годзе. У 2009-м скончыў горэцкую сельгасакадэмію. Быў аграномам-насенняводам, галоўным аграномам, старшынёй двух сельгаспрадпрыемстваў.

У 2024 годзе Дарожкіна прызначылі начальнікам райсельгасхарчу Крычаўскага раёна.

Чамусьці толькі Сяргей Дарожкін, калі верыць прэс-рэлізам дзяржаўных СМІ, падзякаваў за добрасумленную працу свайго папярэдніка Дзмітрыя Акуліча.

Тут некалькі варыянтаў. Або журналісты проста не згадалі пра падзякі былым кіраўнікам Касцюкоўшчыны і Слаўгарадшчыны, або дзякаваць ім аказалася няма за што, або Сяргей Дарожкін аказаўся больш ветлівым, чым Патапенка і Асмалоўская.

Фота «Магілёўскія ведамасці».