На сем тысяч рублёў расшчодрыўся Хоцімскі райвыканкам, каб забяспечыць належны догляд за воінскімі пахаваннямі – па 125 рублёў на кожнае.
Аб’яднанне з надзвычай доўгай назвай “раённая міжведамасная рабочая група па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны, ахвяр войнаў і генацыду беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны” правяло ў Хоцімску чарговае пасяджэнне.
Гаварылі шмат і пра ўсё: пра агні-пажарышчы, пра сяброў-таварышаў. Сярод іншага пахваліліся тым, што “на фінансаванне комплексу мерапрыемстваў па рэалізацыі праграмы ў Хоцімскім раёне на пачатак 2025 года было выдзелена 7000 рублёў”.
На тэрыторыі Хоцімскага раёна знаходзіцца 20 воінскіх пахаванняў і пахаванняў ахвяр войнаў, сярод якіх 8 брацкіх магіл і 12 індывідуальных магіл, а таксама 36 памятных знакаў.
Што можна было з імі зрабіць за год на сем тысяч рублёў, застаецца загадкай – атрымліваецца роўна па 125 рублёў на кожны помнік. Уся ж сума, напэўна, не нашмат большая за месячны заробак кіраўніка групы, намесніка старшыні райвыканкама Мікалая Хучова.
А калі ўжо суміраваць заробкі ўсёй тусоўскі, атрымаецца, даруй Госпадзі, што генацыд беларускага народа працягваецца.
Шэраг парушэнняў выяўлены КДК у гандлёвых аб’ектах Бабруйска, Касцюковіцкага і Хоцімскага раёнаў.
Кантралёры КДК Магілёўскай вобласці праверылі гандлёвыя аб’екты і выявілі шэраг парушэнняў:
у трох гандлёвых аб’ектах ІП горада Бабруйска дапушчана завышэнне цэн больш чым на 30 найменняў харчовых тавараў;
на некаторыя тавары адсутнічалі дакументы, што пацвярджаюць іх набыццё, якасць і бяспеку;
у двух гандлёвых аб’ектах (Касцюковічы і Хоцімск) выяўлены тавары з пратэрмінаваным тэрмінам прыдатнасці на суму больш за 270 рублёў;
выяўлены факты неабгрунтаванага спагнання платы за спажывецкую ўпакоўку не ўпакаваных вытворцам тавараў.
Сітуацыя, увогуле, не новая. Хочацца толькі адзначыць, што, распавядаючы пра праверку, дзяржаўнае СМІ зрабіла акцэнт на парушэннях, дапушчаных індывідуальнымі прадпрымальнікамі. Не вельмі верыцца, што ў крамах аблспажыўсаюза, які знаходзіцца пад абаронай уладаў, парушэнні ўжо выкаранены.
Усе яны маюць прамое дачыненне да ранейшых правалаў.
Усе новыя кіраўнікі трох раёнаў Магілёўшчыны – выпускнікі сельскагаспадарчай акадэміі. У іх шмат дыпломаў аб «вышэйшай адукацыі» і не менш правалаў на ранейшых месцах працы.
Дыплом за дыпломам
Краснапольскі раён узначаліў ураджэнец Чавусаў Аляксандр Яфімчыкаў. На ягоным прыкладзе зразумела, адкуль у беларускіх кіраўнікоў бяруцца па тры дыпломы. Сельскагаспадарчую акадэмію ён скончыў у 2006 годзе, а ўжо ў 2007 атрымаў другі дыплом. Само сабой, у набор уваходзіць і акадэмія кіравання.
Яфімчыкаў працаваў галоўным аграномам, старшынёй двух сельгаспрадпрыемстваў, першым намеснікам старшыні Касцюковіцкага райвыканкама і нават два гады ўзначальваў Чавускі райвыканкам. А пасля – раптоўна пайшоў у фермерства.
Хоцімскі старшыня стаў Асіповіцкім
Для Геворга Мелканяна прызначэнне старшынём Асіповіцкага райвыканкама – крок уверх, бо Хоцімскі раён не самы прэстыжны ў вобласці.
Мелканян працаваў інжынерам-гідратэхнікам у Чачэрску, узначальваў сельскагаспадарчае прадпрыемства «Батвінава» і нават Чачэрскі фізкультурна-спартыўны клуб «Ураджай».
Пазней ён пераехаў у Бабруйскі раён, дзе з 2016 года працаваў намеснікам дырэктара і дырэктарам ПМК-84.
У ліпені 2021 года яго прызначылі старшынём Бабруйскага раённага савета «дэпутатаў», а потым – кіраўніком Хоцімшчыны.
У Хоцімску – Дзівакоў
Ураджэнцу Слаўгарада Аляксандру Дзівакову – 50 гадоў. Сельскагаспадарчую акадэмію ён скончыў у 1997 годзе і пачаў кар’еру чыноўніка інспектарам па ахове працы ў райсельгасхарчы Лёзненскага райвыканкама.
Пасля працаваў у аблсельгасхарчы і быў першым намеснікам старшыні Шклоўскага райвыканкама.
Хоцімшчына далёка не самы «перадавы» раён вобласці, аднак цяпер Дзівакоў атрымаў даволі самастойную пасаду.
На першы погляд замена Лукашэнкам адразу трох кіраўнікоў раёнаў – сур’ёзны кадравы крок. Аднак біяграфіі Яфімчыкава, Мелканяна і Дзівакова сведчаць: вялікіх прарываў ні ў Асіповічах, ні на Краснапольшчыне, ні на Хоцімшчыне чакаць не даводзіцца.
Урэшце, Лукашэнка, мяняючы шыла на мыла, гэтага і не чакае. Пры прызначэнні ён не выпадкова заўважыў: усе прызначаныя кіраўнікі маюць прамое дачыненне да раней дапушчаных правалаў.
Раней сядзеш – раней выйдзеш: у Хоцімску прайшоў тэлемост паміж школьнікамі і выхаваўчай калоніяй.
Прапагандысты Магілёўскай вобласці прывіваюць вучням законапаслухмянасць, адразу хапаючы быка за рогі: паказваюць, што жыццё за кратамі – не мёд. Па сутнасці, палохаюць школьнікаў зонай. Яны лічаць, што менавіта такі прамалінейны падыход да выхавання будзе самым эфектыўным.
У СШ №2 Хоцімска адбыўся тэлемост паміж вучнямі школ Хоцімскага раёна і выхаваўчай калоніяй №2 дэпартамента выканання пакаранняў МУС па Магілёўскай вобласці.
Што менавіта паказвалі вучням, раённая газета не ўдакладняе, але і без лішніх дэталяў зразумела: «законапаслухмяны лад жыцця» такімі прымітыўнымі метадамі не сфарміруецца.
Але займацца правым выхаваннем праз вывучэнне асноўных палажэнняў Канстытуцыі і заканадаўства, правоў і свабод чалавека і грамадзяніна ў Беларусі не прынята, паколькі вельмі часта “не да законаў”.
Дарэчы, ад беларускага рэжыму можна чакаць чаго заўгодна. Бо сам Лукашэнка прызнаваў: законапаслухмянымі яго кіраўнікі становяцца толькі пасля таго, як насёрбаюцца турэмнай баланды.
У сродках масавай інфармацыі Магілёўшчыны пачынаецца гістэрычнае ўсхваленне “вялікага кастрычніка”, які нібыта аддаў зямлю сялянам і заводы рабочым.
Як правіла, больш за ўсіх у гэта вераць чыноўнікі-лукашысты, уладальнікі зямлі ў Драздах і вялікія спецыялісты па стратнасці заводаў.
Першай апублікавала рэпартаж са святкавання 7 лістапада круглянская “раёнка”, адзначыўшы, што “для Беларусі Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі заўсёды быў і застаецца культавым, знакавай падзеяй, што вызначыла ўсю наступную гісторыю нашага народа і краіны ў цэлым”.
Помнік Ільічу ў Круглым хоць і ўстаноўлены на нізкім пастаменце, але памеры ў яго ўнушальныя.
Судзячы па засяроджаных тварах удзельнікаў мітынгу, яны перакананыя ў тым, што эпітэт “культавы” можна аднесці да дня захопу ўлады бальшавікамі.
Кіраўніцтва Хоцімскага раёна ўпэўненае ў тым, што захавала і памножыла патэнцыял савецкай улады.
У Кіраўску ўсе чыноўнікі, адзіным парывам, расказалі пра карысць кастрычніцкага перавароту для шараговых грамадзян.
Слаўгарадская раённая газета, вядомая празмернай патэтыкай нават у адносінах да смеццевых бакаў, распавяла чытачам пра Прапойск у тыглі рэвалюцыйных гадоў і ўспомніла “культавага” прапойскага паэта, які заклікаў «не адрываць Беларусь ад жывога цела Расіі».
Ну, а ў Крычаве ўспомнілі пра тое, што дзякуючы рэвалюцыі ў 1937 годзе ў горадзе адкрылі аўтобусны рух.
І гэта толькі пачатак. Проста прыхільнікі рэвалюцыі пакуль што занятыя на мітынгах, а выплёскваць свае эмоцыі ў СМІ будуць пазней і сціхнуць толькі праз некалькі дзён.
У самых адсталых вёсках Хоцімшчыны пра нармальныя дарогі ўжо і не мараць. Падсыпка бітай цэглай – ужо радасць.
У той час як Марына Васілеўская бараздзіць прасторы Сусвету, Хоцімшчына жыве сваімі бесхітраснымі радасцямі. У вёсцы Таклеўка, напрыклад, восенню і вясной было цяжка прабрацца да аўталаўкі ці атрымаць пошту праз непраходную гразь.
І вось «дзякуючы сумесным намаганням старшыні Забялышынскага сельскага выканаўчага камітэта Міхаіла Байкова і дырэктара УКП «Жылкамгас» Ігара Бусела праблема пачала вырашацца».
Па вёсцы прайшоў грэйдар, дарогу падсыпалі бутам, цэглай і камянямі.
Свое отношение к субботнику его могилевские адепты демонстрировали по разному: были близко к народу, наряжались и придумывали для праздника бесплатного труда новые единицы измерения.
Новую единицу измерения субботника придумали в Могилеве
Провластные профсоюзы Могилевщины измерили масштабность субботника гектаром территории и тонной мусора.
Чем только не измеряют субботник в Могилевской области. То количеством людей, которых в выходной день выгнали с граблями под дождь, то миллионами рублей, которые уйдут в закрома областного бюджета, то саженцами.
Провластные профсоюзы, которые приводили в порядок сквер на проспекте Мира проявили изобретательность и измерили свой вклад в субботник гектаром территории и тонной убранной листвы, вперемешку с мусором.
Можно оценивать субботник и количеством граблей, но лучше и солиднее общим числом зубьев на них.
Соревнования по выдумыванию единиц измерения бесплатного труда напоминают культовый мультфильм советских времен.
Может так статься, что именно в пропагандистских попугаях субботник окажется
длиннее всего.
На субботнике в Хотимске самой красивой была “Белая Русь”
Неравноправие наблюдается даже среди карманных партий и объединений режима Лукашенко. На субботнике в Хотимске самыми нарядными были активисты “Белой Руси” – они щеголяли в белых куртках.
Модницам беларуского “Красного Креста”, можно отдать второе место – их красные накидки смотрелись великолепно.
У других активистов из нарядов были только шарфы.
Остальные, скорее всего, бедные работники АПК – пришли на субботник в чем Бог послал. Красивых курток эта отстающая отрасль пока не заслужила.
Несмотря на разный внешний вид, цель у всех участников субботника была одна – сделать Хотимск еще краше. Хотя, куда уж дальше…
Вне зависимости от должностей и профессий собирали листья в Шклове
На субботнике в Шклове Сергей Бартош – председатель райисполкома, которого повысили до этой должности с поста министра сельского хозяйства – продемонстрировал близость к народу. Он собирал листья вместе с рядовыми гражданами и в доказательство сфотографировался.
Председатель шкловского райисполкома Сергей Бартош задал тон субботнику в Шклове – он “вместе со всеми собирает листву в городском парке”.
Глава района четко сформулировал все плюсы субботника, который объединяет население, укрепляет общий дух и кроме того:
дождливая погода никого не напугала – прохладно, не жарко;
листва чуть подмокла – она не разлетается, поэтому ее удобно убирать.
Сергей Бартош никогда не чурался черной работы. Даже на посту министра сельского хозяйства Беларуси, он, по приказу Лукашенко, рыл руками землю, чтобы проверить глубину залегания семян.
Близость Бартоша к народу на субботнике, на всякий случай была зафиксирована на фотокамеру.
Хотимские правоохранители опубликовали свой пресс-релиз “В Хотимске произошел угон автомобиля” в местной газете. История увлекательна не столько сама по себе, сколько в интерпретации следователей.
Как говорится, ничто не предвещало беды в городском поселке Хотимск и смеркалось.
Гражданка Иванова, в полночь, выпивала в квартире своего знакомого Сидорова. Когда Сидоров отлучился, гостья взяла смарт-ключ от его машины и “при помощи смарт-ключа открыла автомобиль и решила совершить поездку по улицам городского поселка”.
Поразительно, но в закрытом автомобиле сидела еще одна гражданка, Кузина, “которая не предполагала о намерениях правонарушительницы”.
Сидорова еще вначале поездки врезалась в металлическую урну ”расположенную возле вышеупомянутого дома”, однако свое намерение довела до конца, прокатившись по ночным проспектам Хотимска, а затем “оставила авто в том месте, где оно было припарковано перед угоном”
Литераторы из следственного комитета сделали вывод – ”не стоит оставлять документы, ключи и другие вещи на виду”.
Однако дело здесь вовсе не в вещах, оставленных на виду, а в том, что все-таки происходит в доме хотимского гражданина Сидорова и какова дальнейшая судьба гражданки Кузиной?
Журналісцкая супольнасць Магілёўскага рэгіёна панесла страту – учора пайшоў з жыцця Валерый Каронкевіч.
Валерый Міхайлавіч Каранкевіч нарадзіўся ў 1955 годзе. Усё яго жыццё было цесна звязана з Хоцімшчынай. Тут ён узначальваў буйное сельскагаспадарчае прадпрыемства, быў першым намеснікам старшыні райвыканкама.
З прыходам да ўлады так званых «моцных гаспадарнікаў» Каранкевіч палічыў немагчымым працягваць працу чыноўнікам.
Ён далучыўся да Партыі БНФ і пачаў актыўна займацца палітычнай дзейнасцю.
У Хоцімску ў яго была своеасаблівая грамадская прыёмная – людзі ішлі да Валерыя Міхайлавіча з надзеяй на дапамогу там, дзе мясцовая ўлада аказвалася бяссільнай.
Ён неаднаразова ўдзельнічаў у выбарчых кампаніях у якасці кандыдата ад БНФ.
Каранкевіч цесна супрацоўнічаў з магілёўскім рэгіянальным парталам 6tv.by, дзякуючы чаму жыццё Хоцімшчыны гучала ў медыйнай прасторы. Яго тэксты былі пра людзей, праблемы і надзеі – заўсёды шчырыя і бескампрамісныя.
Абставіны смерці Валерыя Каранкевіча пакуль невядомыя. Вядома, што трагедыя здарылася ўчора ў першай палове дня, цела Валерыя Міхайлавіча знайшлі ў яго дома. Ёсць падставы меркаваць, што апошнія гады пераслед з боку спецслужбаў аказаў уплыў на яго стан здароўя.
Светлая памяць.
Успамін пра Валерыя Міхайлавіча застанецца ў сэрцах усіх, хто яго ведаў і шанаваў.
Анатолий Исаченко вручил сертификат на легковой автомобиль председателю хотимского райисполкома.
На областном фестивале-ярмарке тружеников села в Кричеве прошел конкурс “Лепшы дажынкавы падворак” в котором “свои красочные подворья представили все регионы Могилевщины”.
Жюри конкурса изучило представленные подворья и определило победителя.
Главный приз конкурса, сертификат на приобретение легкового автомобиля, был вручен председателю хотимского райисполкома Геворгу Мелконяну.
Насколько компетентным было жюри, насколько хорошим было подворье Хотимска и присутствовал ли в конкурсе элемент соревновательности в принципе, сказать трудно.
Хотимск – один из самых депрессивных районов Могилевщины. Сложно поверить в то, что его подворье переплюнуло таких спецов по созданию красочных бутафорий, как Шклов или Горки.
Похоже на то, что очередь получать легковой автомобиль дошла до хотимского райисполкома, а “Дажынкі” просто стали удобным поводом для того, чтобы передать ключи Мелконяну: и процедура выполнена, и праздничная атмосфера подогрета. Таким образом, “губернатор” Могилевщины убил одним выстрелом двух зайцев.