ТАА «Дрыбінская СПМК №1» трэці год запар забірае ўзнагароды рэспубліканскіх будаўнічых конкурсаў. У канцы ліпеня ў Мінску гэтая арганізацыя стала пераможцам «Строительного олимпа – 2026» адразу ў дзвюх намінацыях: сама фірма атрымала ганаровы дыплом як лепшая арганізацыя галіны, яе дырэктар Сяргей Кокіц – як лепшы кіраўнік. У раённай газеце гэта пададзена як заканамерны вынік шматгадовага досведу. З досведам складаней, чым здаецца.
Абрэвіятура СПМК азначае сельскую перасоўную механізаваную калону – савецкую будаўнічую структуру, якая працавала на вёску праз раённыя звёны «Сельбуда». Нумар адзін мае на ўвазе, што была і другая, і што за фірмай стаіць сістэма.
На справе таварыства зарэгістравана 27 лістапада 2007 года, і зарэгістраваў яго не Дрыбінскі, а Слаўгарадскі райвыканкам. Першыя восем гадоў прадпрыемства займалася арэндай грузавога аўтатранспарту, лесанарыхтоўкамі, распілоўкай і габляваннем драўніны. Будаўніцтва стала асноўным відам дзейнасці толькі з 2016 года. У рэестры за тым жа ўліковым нумарам значыцца і ранейшая назва – ЧПУП «ВасЛес».
Гэта значыць, лесавозная фірма са Слаўгарада змяніла профіль, а затым узяла сабе назву, якая гучыць як радавод. Яе за паўстагоддзя напрацавалі калоны «Сельбуда» па ўсёй краіне, і парадкавы нумар давяршае карціну.
Заказчыку з дзяржаўнай гаспадаркі больш звыкла падпісваць акты з СПМК, чым з таварыствам, якое ўчора гандлявала дошкай.
Далей пачынаецца ўласна гісторыя, і яна не толькі дрыбінская. Яшчэ пад ранейшай назвай фірма ўзялася за кароўнікі па ўсёй краіне, і сумы па гэтых аб’ектах унушальныя: чатыры кароўнікі амаль на шэсць мільёнаў рублёў у трох абласцях. Плюс асобная работа ў вёсцы Стадолішча Гарадоцкага раёна, дзе былы кароўнік перарабілі ў памяшканне для авечак. Потым вобласць пачала будаваць малочна-таварныя комплексы, і ўсё змянілася:
- субпадрад на рэканструкцыі фермы пад МТК у ААТ «Трылесіна-агра» каля аграгарадка Кароўчына – аб’ект, які ў сакавіку гэтага года глядзеў Лукашэнка;
- рэканструкцыя сыраробнага цэха ў ААТ «Малочныя горкі»;
- цэх пад лініі катанізацыі і фасад на Дубровенскім ільнозаводзе;
- капітальны рамонт жыллёвага фонду і свежы сертыфікат на меліярацыйныя работы.
Выручка за 2024 год склала 15 мільёнаў 430 тысяч рублёў, за 2025-ы – звыш 28 мільёнаў 246 тысяч. Колькасць работнікаў вырасла з 72 чалавек да 250.
Крыніцу росту дырэктар называе сам. Штуршком для бізнесу ён лічыць праграму «Адзін раён – адзін праект». Праграма гэтая пра гаспадаркі: кароўнікі будуюцца на льготныя крэдыты, якія потым аддаюць калгасы. Жывыя грошы на выхадзе атрымлівае не гаспадарка, якая застаецца з комплексам і доўгам, а той, хто комплекс пабудаваў.
Сяргей Кокіц пры гэтым не прызначэнец і не нечая падстаўная фігура. Сельскагаспадарчую акадэмію ў Горках ён скончыў у 2005 годзе па спецыяльнасці «механізацыя сельскай гаспадаркі», атрымаўшы кваліфікацыі інжынера-механіка і эканаміста, затым вучыўся там жа ў аспірантуры і працаваў асістэнтам кафедры механізацыі жывёлагадоўлі і электрыфікацыі сельскагаспадарчай вытворчасці.
Сяргей Пятровіч – аўтар адзінаццаці навуковых артыкулаў і ўладальнік шасці патэнтаў, сярод іх – дыскавы рабочы орган для раскідвання сыпкіх матэрыялаў і цэнтрабежны рабочы орган для размеркавання сумесяў мінеральных угнаенняў.
Першы бізнес, вытворчасць вокнаў з ПВХ, адкрыў з напарнікам у арандаваным гаражы, яшчэ будучы студэнтам, а першы будаўнічы досвед атрымаў, курыруючы будаўніцтва кааператыўнага дома для выкладчыкаў акадэміі.
Так і складваецца ўся гісторыя. Таленавіты інжынер, які прыдумляў, як раўней унесці ўгнаенні ў поле, палічыў і зразумеў, што значна выгадней будаваць кароўнікі, чым вынаходзіць раскідвальнікі.
Ёсць і дэталь, па якой відаць, што грошы ў фірме з’явіліся не толькі абаротныя: у лістападзе 2023 года таварыства купіла базу адпачынку «Чачэлі» на возеры ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці – за пяцьсот кіламетраў ад уласнай будпляцоўкі.
У раёне, дзе ўся праграма развіцця зводзіцца да малочных комплексаў, адзіны, хто атрымаў за іх жывыя грошы – падрадчык. Узнагарод за гэта даюць па дзве на год, і ўручаюць іх арганізацыі, якая ніколі не была ні сельскай, ні перасоўнай, ні механізаванай ні калонай.