Дваццаць першага жніўня у Магілёве адзначылі сямідзесяцігоддзе вытворчага ўнітарнага прадпрыемства «Магілёўдругчармет». Старшыня гарвыканкама Сяргей Чарткоў уручыў работнікам граматы і падзякі, а дырэктар Уладзімір Кавалеўскі замест традыцыйнай прамовы выйшаў на сцэну і сыграў на барабанах – так, паводле апісання «Магілёўскіх ведамасцей», ён падкрэсліў ударны тэмп працы прадпрыемства. Пра тое, як гэты тэмп выглядае ў тонах нарыхтаванага лому, на свяце не сказалі нічога.
Не гавораць трэці год запар. У верасні 2024 года на пляцоўцы прадпрыемства прайшло выязное пасяджэнне прэзідыума абласной асацыяцыі прамыслоўцаў і прадпрымальнікаў з удзелам памочніка Лукашэнкі – інспектара па Магілёўскай вобласці Леаніда Мартынюка і намесніка старшыні аблвыканкама Руслана Страхара. Правяральнікі ўбачылі працоўную і прафесійную дысцыпліну, убачылі наведзены на тэрыторыі парадак, а далей фармулёўка сышла ў туман: нешта не так у працы з другаснай сыравінай. Што менавіта не так, названа не было. Страхар звёў прычыну да недахопу кааперацыі паміж малым бізнесам і буйной прамысловасцю.
Наступная публічная справаздача пра прадпрыемства з’явілася летам 2025 года, і дасягненні ў ёй пералічаны такія:
- Забетанаваная пляцоўка бабруйскага філіяла – сямнаццаць з паловай тысяч квадратных метраў, плюс ліўневая каналізацыя, навес, гаражы і агароджы.
- Рэспубліканскі конкурс «Лепшы па прафесіі», праведзены на абноўленай пляцоўцы ў чэрвені.
- Званне лепшай прафсаюзнай арганізацыі 2024 года ў сферы аховы працы.
- Два фільмы да васьмідзесяцігоддзя Перамогі і фотагалерэя на мосце па вуліцы Першамайскай.
Уласна вытворчых лічбаў у справаздачы дзве. Першая – дзвесце сорак пяць работнікаў на пляцоўках у Магілёве, Бабруйску, Горках, Крычаве і Касцюковічах. Другая – дзевяноста шэсць працэнтаў перапрацаванага лому, якія ідуць на Беларускі металургічны завод.
Гэта не дасягненне, а апісанне становішча: у прадпрыемства адзін пакупнік, і нарыхтоўку яму даводзяць дзяржаўным заказам, а цану ўстанаўліваюць адзіным прэйскурантам аб’яднання.
Мартынюк і Страхар свае пасады з таго часу страцілі. Фармулёўка «нешта не так» засталася. Расшыфраваць яе за два гады ніхто не ўзяўся, затое навучыліся абыходзіць: у 2024-м гаварылі пра парадак на тэрыторыі, у 2025-м – пра бетон і кіно, у 2026-м – пра барабаны. Рытм сапраўды ўдарны: кожны год знаходзіцца што-небудзь, пра што можна расказаць замест нарыхтаваных тон.
Фота «Магілёўскія ведамасці».